1998 resultaten.
Sonnetten voor Cynara VIII
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.986 Dit van mijn moed het hopeloos versagen
- dwars op mijn smalle weg de blinde muur -
dit van mijn nachten kwellend uur op uur,
waarin ik om harts zekerheid blijf vragen.…
Klein Vogelijn
poëzie
3.3 met 37 stemmen
6.556 vrolijk wijsje niet
O, zeg ons, zeg ons aardig beest
Wie toch uw Meester is geweest
Zo zuiver zingt gij en zo hoog
Zo keurig in de maat
En't hart dat popelt ons van vreugd
Wanneer uw keeltje gaat
O, zeg ons, zeg ons aardig beest
Wie toch uw Meester is geweest
Voorzeker 't is de goede God
die 't u heeft toebetrouwd
Opdat gij aan der blinden…
de erfenis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
788 beladen tafels, soms genadebrood
beschuit met muisjes, dan weer galgenmalen
ik heb mijn stad zien lijden en zien beven
na weer een aanslag op haar warme hart
dan oogde zij vaak somber en verward
maar steeds had zij de wil tot overleven
ik zie mijn stad verbleken en verkleuren
een vredig beekdal wordt een brede kloof
twee helften: ziende blind…
In Gedachten.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
891 Vraag me niets
Als ik worstel met woeste baren
Stuurloos zoek naar kalme stromen
Blind navigerend op het vertrouwen
Dat ik de haven zal aanschouwen
Wanneer de zon is opgekomen.…
Zinkend schip
poëzie
4.2 met 24 stemmen
7.384 de kiel slaat op
een blinde klip.
- o, hartstocht
van dit kil vergaan,
in koele nacht,
in koele maan.
"en gij, die eens
dit leven prees
met sterke stem
en harde keel,
is dan het glanzen
van uw woord
bestorven en
voorgoed teloor?…
Bescheidenheid siert de meester
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
726 De wetenschap stelt geen schuldvraag
zo denken sinds Adam Smith onze economen
koel en afstandelijk door de bank genomen
Laisser faire laisser passer graag
Wij spelend voor blinde krachten
formeren samen een onzichtbare hand
zo komt het natuurlijk proces tot stand
met geen tot sturen bij machte
Het echte wonder is ons tijdenlang wel varen…
As roest niet
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
490 Het roest vertelt het
najaar door de ruit, waarmee het
seizoen vervelt tot in z'n huid
en in transparante blaren,
strekt zich duizend vleugels uit, warmt
zich bij het open vuur de winterbruid,
dit lied telt glazen met z'n toverluit,
verdrinkt, om de muze in te luiden,
klinkt de vlijt door blinde jaren heen,
schrijf in as je naam naast de ware…
Nieuwjaarswens
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
928 Rostropowitch op vier speelt Bach
Apollo zelf stuurt zijn hand
en leidt mijn geest naar dromenland
reeds is het kwart voor middernacht
dra zal de jonge dag, nog blind
gebakerd worden door die nacht
die haar opnieuw, onnozel kind
zal drijven in Athene’s macht
honderd duizend en nog meer
doden en gewonden
door honger, oorlog –keer…
stille straten
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
862 door stille straten dool ik rond
jagend achter een blind verlangen
op zoek naar wat ik nimmer vond
in mijn prille kindergezangen:
dansen naar morgen
lachen naar vogels
slechts hemelse zorgen
ik hoefde alleen maar
mooie dromen te vangen
deuren ga ik voorbij
tel ze allen één voor één
daarachter zie ik gezichten
rondom een tafel gezeten…
kamikaze
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
752 geven
een gat in de dag heb ik nodig
om het prut uit de ooghoek te wrijven
om de koorts van mij af te spoelen
maar dan kraak ik mijn wervels
en recht mijn rug
ik hoor de krassende stem
stokken in de krop van de kraai
hij rust op de hanebalk
een verre onheilsbode
ik kijk omhoog over mijn schouder
handen los op het stuur
en vlam blind…
EEN VRUCHT DIE VALT
poëzie
4.2 met 9 stemmen
3.706 - En waar ik sta, ten zatte levens-zome,
vol als de nacht, maar even stil; blind als de lucht
hoe rijk ook aan ‘t verholen licht van mijne dromen,
voel ‘k - lomer dan in ‘t loof der luideloze bomen
een vrucht die valt, - mijn hart, gelijk een vrucht
die valt...…
Bodem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
543 Ik weet dat ik niet goed genoeg
mijn best doe, om hier uit te geraken
ik staar mij blind op een grijze muur
de ankers van mijn ziel zinken niet
raken niet tot de bodem
zoeken altijd een uitvlucht
om niet te zinken
kijk ik naar de vogels
rode vogels
bonte vogels
maar ik weet
mij niet te vliegen
en klim langzaam hoger
uit diepere dalen…
Liefde
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
2.091 Ik wil jou voelen
Samen met jou tegen de wereld, tegen iedereen
Jouw lichaam door de ogen van een blinde waarnemen
Ik wil jou alleen
Ik wil jou zien
Midden in de duisternis jou als lichtpunt zien
Jou hebben als houvast, het lichtpunt tot me nemen
Het dragen als mijn eigen last
Ik wil jou horen
Door het daverend applaus van een druk publiek…
Geboren onder zomerzon
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
3.031 Het leven dat geheimvol is,
dat telkens weer ons is gegeven;
wij zijn de gasten aan de dis
en proeven de verrukking even,
maar nooit zijn wij voorgoed voldaan;
en 't antwoord op de laatste vragen
het is zo ver van ons vandaan;
we gaan als blinden door de dagen.…
Son-net
gedicht
2.6 met 14 stemmen
10.595 Klimmend naar 't zenit zoekt zij die haar licht
in 't lichaam stort, blind van gestolde glans,
met bevende transgressie naar zijn trans,
doch voelt door bijstere nacht zijn blik gericht
op zijn in zich verzengd eigen gezicht
weerkaatsend hun oorspronkelijk dubbelnaakt,
of 't oog gesperd de waterspiegel raakt
waar de beminde knaap verdronken…
ik zag je woorden naar me kijken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 zinnen makend tot een nieuw bestaan
de dag en nacht in ons verrijken
elke weg als nieuw te gaan
geen ogen die al in me dwaalden
geen lippen nog naar eerst gevoel
slechts woorden die in ons verhaalden
wevend, ragfijn tot een kloppend doel
liefde was een vreemd gegeven
voelbaar blauw tot zon gewelfd
blind verloren in jouw leven
was jij al…
ZELFGEVOEL
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.109 Ik vier alleen mijn ziele-sabbathsrust,
Kalm in mijn kamer binnen blinde muren,
In 't gemelijk genot van ledige uren,
Waarin mijn wrevel langzaam wordt gesust.
Zo zit 'k eerst lijdzaam en maar vaag bewust
een ganse middag voor mij uit te turen,
En proef mijn luiheid, dat zij lang moog duren,
Bij korte teugen met verfijnde lust.…
Naamloos
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.161 Ze was het mooiste meisje van allemaal
altijd maar zo leuk lachen en kortgerokt
Voor bijna alle jongens leek zij hèt ideaal
de massa heeft haar nochtans opgeslokt
Ze was het meisje uit vele jongensdromen
met haar wapperende cape in zomerwind
Ze is van een koude kermis thuisgekomen
voor verdriet van anderen bleef zij blind
Ze staat nu alleen…
In memoriam patris
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
978 Zo is nu voor u ook gekomen de nacht
en wij tasten als blinden in ’t duister.
Wij vragen Uw vrede, o God, als de kracht
die ons draagt door ’t vermoeide gefluister.
1 september....…
Dag na dag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
748 De zon aarzelt nog op flarden mist huiverig
zachte kussens waterdamp eronder bewegen
met het felle ros van Venus nog in de lucht
Verscholen is de maan volop vanzelf aanwezig
"Dag maan" zegt de man met blauwzwarte haren
de ogen grijs en de lippen stijfjes gesloten
Hij spreekt door zijn neus in puntige gebaren
vanwege dolle blinden in de zaal…
Apart mens
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
749 Je zegt dat ik niet zo apart ben als ik denk
en ik wil dat ook wel denken
maar ik denk anders
ik begrijp de ware gekken beter dan
de ware normalen
die beduvelen de boel
maken het zootje nog groter
met bibberloze hanegekraai
in mijn hart blijf ik altijd klein
ik snap de botte verharding van anderen niet
hun blinde woede en vijandschap…
Max Havelaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
807 ‘Keizer van het prachtig Rijk van Insulinde
dat zich slingert als een gordel van smaragd
om den evenaar, hoor aan toch deze klacht
er wordt gekneveld in Lebak, ondervinden
dertig miljoen onderdanen in den blinde
aangepakt door aanbidders van de macht
mishandeld in Uw naam en niets verzacht
hun lot, noch God noch Gij, twee dikke vrinden…
Nostalgie brengt mij huiswaarts
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
722 Een gapend gat
is als de wond waar ik
Omheen dans
Een afgrond waar
mijn hand de hemel
niet plukken kan
Waar dorre bloemen
mijn vermoeide aangezicht
ontsieren
en de echo
van lieflijke klanken
wegsterft
Ik vind ogentroost
klimmend tegen blinde
muren
in vale herinneringen
aan een zacht bemoste
bedding
waar ik mij te ruste…
Kruiend ijs
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
631 Noordenwinden gieren zoals ze
meestal waaien en zaaien twijfel
in het hoofd, spoken sluipen door
de kieren, magere lijven gekluisterd
aan ketting van de tijd, glippen
langs de gekozen paden om de
daadkracht in te lijven, slierten
wierrook waart langs vagevuur
en blinde hellegaard, dooft de gulle
lach om al té vastberaden lippen,…
In kinderogen verloren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
586 Het zijn de gebroken geesten
in een stervende stilte
waarin het lot onomkeerbaar
zijn tinnen soldaten smeedt
Het bloed is als rode inkt
geknoeid op een wreed beschreven aarde
Blind navigeert men
richting een “nieuwe wereld”
in verwondende handen
Tussen triomfboog en kerkhof
is de scheidslijn dun
Wanneer uit geestesgloed
een allesverwoestend…
Gij daar
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
610 eens in dromen te huwen
Maar, helaas, ik ben u niet werd
Het hoofd dat u behoort
Drijft op wolken
In mijn aards paradijs
O, mijn verre lieve
Gij brengt mij van de wijs
Laat krachten in mij kolken
En laat mijne ziel zo achter
Innig verstoord
Schouders, zoals ik die zie
Wiegend op en neer
Mijn ogen wagenwijd openend
In blinde…
Ganzen
gedicht
5.0 met 2 stemmen
10.558 Dat is wat ik bedoel zei je: ganzen
godvergeten hoog hun dunne geschreeuw
wat is het dat alleen zijn samen
dat blinde lot
weten van die diepte die we hemel noemen
het is een heel oud gevoel - soort medelijden
ouder dan ik
ik heb dit mijn leven lang gezien en gehoord
ik heb als kind gedroomd dat ze me mee wilden nemen
ik weet nu dat ik ergens…
Het onverborgene
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.123 Je leest een gezicht met je vingers,
je ziet als een blinde, je voelt wat er is. Geduldig
gemis, geluiden, oogopslag, ogenblik. Geluk is
een kwestie van kijken. Door het oog van de ander
aanschouw je voor het eerst jezelf. En je ziet.
-------------------------------------
uit: 'Niets is bestendig', 2006.…
Tot de volgende storm
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
484 Terwijl schuld knaagt aan angst
laveert hij met gesloten ogen
op gevoel net langs de obstakels
blind op de vlucht voor het leven
tot de golven van de zee
dwingen tot een keuze:
recht door zee vooruit
hopend op een reddingsboei
misschien wel een vlot
of de vloedlijn blijven volgen
tot het volgende obstakel
de volgende golf van pijn…
Alde Feanen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 Navigeren zonder zicht op de overzijde
terwijl ver weg een hoorn wenkt
varen we blind op de boeien van het verleden
schepelingen zijn we, schamel
ons schip en het gerafelde zeil
schipbreuk is een dreigend letsel
eilanden drijven langszij
als reddingssloepen met zielloze masten
onbegaanbaar wordt de waterweg
peddelend gaan we voort
tot…