Alle inzendingen over blinden

1998 resultaten.

Sorteren op:

Sonnetten voor Cynara VIII

poëzie
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.986
Dit van mijn moed het hopeloos versagen - dwars op mijn smalle weg de blinde muur - dit van mijn nachten kwellend uur op uur, waarin ik om harts zekerheid blijf vragen.…

Klein Vogelijn

poëzie
3.3 met 37 stemmen aantal keer bekeken 6.556
vrolijk wijsje niet O, zeg ons, zeg ons aardig beest Wie toch uw Meester is geweest Zo zuiver zingt gij en zo hoog Zo keurig in de maat En't hart dat popelt ons van vreugd Wanneer uw keeltje gaat O, zeg ons, zeg ons aardig beest Wie toch uw Meester is geweest Voorzeker 't is de goede God die 't u heeft toebetrouwd Opdat gij aan der blinden…

de erfenis

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 788
beladen tafels, soms genadebrood beschuit met muisjes, dan weer galgenmalen ik heb mijn stad zien lijden en zien beven na weer een aanslag op haar warme hart dan oogde zij vaak somber en verward maar steeds had zij de wil tot overleven ik zie mijn stad verbleken en verkleuren een vredig beekdal wordt een brede kloof twee helften: ziende blind…

In Gedachten.

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 891
Vraag me niets Als ik worstel met woeste baren Stuurloos zoek naar kalme stromen Blind navigerend op het vertrouwen Dat ik de haven zal aanschouwen Wanneer de zon is opgekomen.…
Vogh5 februari 2006Lees meer >

Zinkend schip

poëzie
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 7.384
de kiel slaat op een blinde klip. - o, hartstocht van dit kil vergaan, in koele nacht, in koele maan. "en gij, die eens dit leven prees met sterke stem en harde keel, is dan het glanzen van uw woord bestorven en voorgoed teloor?…

Bescheidenheid siert de meester

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 726
De wetenschap stelt geen schuldvraag zo denken sinds Adam Smith onze economen koel en afstandelijk door de bank genomen Laisser faire laisser passer graag Wij spelend voor blinde krachten formeren samen een onzichtbare hand zo komt het natuurlijk proces tot stand met geen tot sturen bij machte Het echte wonder is ons tijdenlang wel varen…

As roest niet

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 490
Het roest vertelt het najaar door de ruit, waarmee het seizoen vervelt tot in z'n huid en in transparante blaren, strekt zich duizend vleugels uit, warmt zich bij het open vuur de winterbruid, dit lied telt glazen met z'n toverluit, verdrinkt, om de muze in te luiden, klinkt de vlijt door blinde jaren heen, schrijf in as je naam naast de ware…
pama4 november 2008Lees meer >

Nieuwjaarswens

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 928
Rostropowitch op vier speelt Bach Apollo zelf stuurt zijn hand en leidt mijn geest naar dromenland reeds is het kwart voor middernacht dra zal de jonge dag, nog blind gebakerd worden door die nacht die haar opnieuw, onnozel kind zal drijven in Athene’s macht honderd duizend en nog meer doden en gewonden door honger, oorlog –keer…

stille straten

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 862
door stille straten dool ik rond jagend achter een blind verlangen op zoek naar wat ik nimmer vond in mijn prille kindergezangen: dansen naar morgen lachen naar vogels slechts hemelse zorgen ik hoefde alleen maar mooie dromen te vangen deuren ga ik voorbij tel ze allen één voor één daarachter zie ik gezichten rondom een tafel gezeten…

kamikaze

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 752
geven een gat in de dag heb ik nodig om het prut uit de ooghoek te wrijven om de koorts van mij af te spoelen maar dan kraak ik mijn wervels en recht mijn rug ik hoor de krassende stem stokken in de krop van de kraai hij rust op de hanebalk een verre onheilsbode ik kijk omhoog over mijn schouder handen los op het stuur en vlam blind…
Wim Veen30 april 2006Lees meer >

EEN VRUCHT DIE VALT

poëzie
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.706
- En waar ik sta, ten zatte levens-zome, vol als de nacht, maar even stil; blind als de lucht hoe rijk ook aan ‘t verholen licht van mijne dromen, voel ‘k - lomer dan in ‘t loof der luideloze bomen een vrucht die valt, - mijn hart, gelijk een vrucht die valt...…

Bodem

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 543
Ik weet dat ik niet goed genoeg mijn best doe, om hier uit te geraken ik staar mij blind op een grijze muur de ankers van mijn ziel zinken niet raken niet tot de bodem zoeken altijd een uitvlucht om niet te zinken kijk ik naar de vogels rode vogels bonte vogels maar ik weet mij niet te vliegen en klim langzaam hoger uit diepere dalen…
mobar14 juni 2009Lees meer >

Liefde

hartenkreet
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.091
Ik wil jou voelen Samen met jou tegen de wereld, tegen iedereen Jouw lichaam door de ogen van een blinde waarnemen Ik wil jou alleen Ik wil jou zien Midden in de duisternis jou als lichtpunt zien Jou hebben als houvast, het lichtpunt tot me nemen Het dragen als mijn eigen last Ik wil jou horen Door het daverend applaus van een druk publiek…
Aleta7 april 2009Lees meer >

Geboren onder zomerzon

netgedicht
4.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.031
Het leven dat geheimvol is, dat telkens weer ons is gegeven; wij zijn de gasten aan de dis en proeven de verrukking even, maar nooit zijn wij voorgoed voldaan; en 't antwoord op de laatste vragen het is zo ver van ons vandaan; we gaan als blinden door de dagen.…
Adeleyd18 augustus 2009Lees meer >

Son-net

gedicht
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 10.595
Klimmend naar 't zenit zoekt zij die haar licht in 't lichaam stort, blind van gestolde glans, met bevende transgressie naar zijn trans, doch voelt door bijstere nacht zijn blik gericht op zijn in zich verzengd eigen gezicht weerkaatsend hun oorspronkelijk dubbelnaakt, of 't oog gesperd de waterspiegel raakt waar de beminde knaap verdronken…

ik zag je woorden naar me kijken

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
zinnen makend tot een nieuw bestaan de dag en nacht in ons verrijken elke weg als nieuw te gaan geen ogen die al in me dwaalden geen lippen nog naar eerst gevoel slechts woorden die in ons verhaalden wevend, ragfijn tot een kloppend doel liefde was een vreemd gegeven voelbaar blauw tot zon gewelfd blind verloren in jouw leven was jij al…
John Kroos28 september 2009Lees meer >

ZELFGEVOEL

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.109
Ik vier alleen mijn ziele-sabbathsrust, Kalm in mijn kamer binnen blinde muren, In 't gemelijk genot van ledige uren, Waarin mijn wrevel langzaam wordt gesust. Zo zit 'k eerst lijdzaam en maar vaag bewust een ganse middag voor mij uit te turen, En proef mijn luiheid, dat zij lang moog duren, Bij korte teugen met verfijnde lust.…

Naamloos

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.161
Ze was het mooiste meisje van allemaal altijd maar zo leuk lachen en kortgerokt Voor bijna alle jongens leek zij hèt ideaal de massa heeft haar nochtans opgeslokt Ze was het meisje uit vele jongensdromen met haar wapperende cape in zomerwind Ze is van een koude kermis thuisgekomen voor verdriet van anderen bleef zij blind Ze staat nu alleen…
Ton Rijkers6 september 2010Lees meer >

In memoriam patris

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 978
Zo is nu voor u ook gekomen de nacht en wij tasten als blinden in ’t duister. Wij vragen Uw vrede, o God, als de kracht die ons draagt door ’t vermoeide gefluister. 1 september....…
Adeleyd9 september 2010Lees meer >

Dag na dag

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 748
De zon aarzelt nog op flarden mist huiverig zachte kussens waterdamp eronder bewegen met het felle ros van Venus nog in de lucht Verscholen is de maan volop vanzelf aanwezig "Dag maan" zegt de man met blauwzwarte haren de ogen grijs en de lippen stijfjes gesloten Hij spreekt door zijn neus in puntige gebaren vanwege dolle blinden in de zaal…

Apart mens

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 749
Je zegt dat ik niet zo apart ben als ik denk en ik wil dat ook wel denken maar ik denk anders ik begrijp de ware gekken beter dan de ware normalen die beduvelen de boel maken het zootje nog groter met bibberloze hanegekraai in mijn hart blijf ik altijd klein ik snap de botte verharding van anderen niet hun blinde woede en vijandschap…

Max Havelaar

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 807
‘Keizer van het prachtig Rijk van Insulinde dat zich slingert als een gordel van smaragd om den evenaar, hoor aan toch deze klacht er wordt gekneveld in Lebak, ondervinden dertig miljoen onderdanen in den blinde aangepakt door aanbidders van de macht mishandeld in Uw naam en niets verzacht hun lot, noch God noch Gij, twee dikke vrinden…
Aar Noordam20 oktober 2010Lees meer >

Nostalgie brengt mij huiswaarts

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 722
Een gapend gat is als de wond waar ik Omheen dans Een afgrond waar mijn hand de hemel niet plukken kan Waar dorre bloemen mijn vermoeide aangezicht ontsieren en de echo van lieflijke klanken wegsterft Ik vind ogentroost klimmend tegen blinde muren in vale herinneringen aan een zacht bemoste bedding waar ik mij te ruste…

Kruiend ijs

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 631
Noordenwinden gieren zoals ze meestal waaien en zaaien twijfel in het hoofd, spoken sluipen door de kieren, magere lijven gekluisterd aan ketting van de tijd, glippen langs de gekozen paden om de daadkracht in te lijven, slierten wierrook waart langs vagevuur en blinde hellegaard, dooft de gulle lach om al té vastberaden lippen,…
pama18 december 2010Lees meer >

In kinderogen verloren

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
Het zijn de gebroken geesten in een stervende stilte waarin het lot onomkeerbaar zijn tinnen soldaten smeedt Het bloed is als rode inkt geknoeid op een wreed beschreven aarde Blind navigeert men richting een “nieuwe wereld” in verwondende handen Tussen triomfboog en kerkhof is de scheidslijn dun Wanneer uit geestesgloed een allesverwoestend…

Gij daar

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 610
eens in dromen te huwen Maar, helaas, ik ben u niet werd Het hoofd dat u behoort Drijft op wolken In mijn aards paradijs O, mijn verre lieve Gij brengt mij van de wijs Laat krachten in mij kolken En laat mijne ziel zo achter Innig verstoord Schouders, zoals ik die zie Wiegend op en neer Mijn ogen wagenwijd openend In blinde…

Ganzen

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 10.558
Dat is wat ik bedoel zei je: ganzen godvergeten hoog hun dunne geschreeuw wat is het dat alleen zijn samen dat blinde lot weten van die diepte die we hemel noemen het is een heel oud gevoel - soort medelijden ouder dan ik ik heb dit mijn leven lang gezien en gehoord ik heb als kind gedroomd dat ze me mee wilden nemen ik weet nu dat ik ergens…

Het onverborgene

gedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.123
Je leest een gezicht met je vingers, je ziet als een blinde, je voelt wat er is. Geduldig gemis, geluiden, oogopslag, ogenblik. Geluk is een kwestie van kijken. Door het oog van de ander aanschouw je voor het eerst jezelf. En je ziet. ------------------------------------- uit: 'Niets is bestendig', 2006.…

Tot de volgende storm

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
Terwijl schuld knaagt aan angst laveert hij met gesloten ogen op gevoel net langs de obstakels blind op de vlucht voor het leven tot de golven van de zee dwingen tot een keuze: recht door zee vooruit hopend op een reddingsboei misschien wel een vlot of de vloedlijn blijven volgen tot het volgende obstakel de volgende golf van pijn…
geeraardt25 januari 2014Lees meer >

Alde Feanen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
Navigeren zonder zicht op de overzijde terwijl ver weg een hoorn wenkt varen we blind op de boeien van het verleden schepelingen zijn we, schamel ons schip en het gerafelde zeil schipbreuk is een dreigend letsel eilanden drijven langszij als reddingssloepen met zielloze masten onbegaanbaar wordt de waterweg peddelend gaan we voort tot…