Alle inzendingen over schemering

1518 resultaten.

Sorteren op:

Wereldvraag

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.020
Schemering der verdwaalde zielen, ronddolend op deze aarde, gevangen in de kleurenpracht van de hemel; hoe groot is de liefde die ons allen overheerst? Vraag het aan de bomen, aan de natuur. Zij zijn wijs genoeg om dit te weten. Doch spreken zullen ze niet.…

Bekoring

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.244
vingers kruipen als kevers Onder mijn broekspijpen Verhit in eigen zweet Gesmolten in de tropen Het kriebelt Als een bange vlinder In de kom van mijn hand Jouw bekken is een donzig dal Als je kantelt in het linnen Om jouw navel te verbergen Het enige litteken waarvoor je bloost Jouw tepels zijn kegels Afgetopt en week en hard Door de schemer…
Wim Veen20 december 2004Lees meer >

DE ZWANENZANG VAN MENEER TAN

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.069
De schemer is het teken. Hoor je de wind? Het zijn onze verlangens die hij aan bomen bindt. Zie je de kruisen en de stenen? Periscopen, dat is het woord. Zij zijn van hoop het onbegrensde uitzicht Het probleem van de busmaatschappij Nooit waren abri's voller, sinds de firmasite slechts een bestemming meldt.…

Amsterdam

netgedicht
3.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 6.464
’s Morgens vroeg het is nog schemer als ik langs de Amstel rijd zie ik al die prachtige gebouwen die ik vanaf mijn jeugd ben toegewijd Carré, er speelde menige klucht Ik ruik ook nog de circuslucht En weet nog hoe het vroeger ging Het gegalopeer van paarden langs de eerste ring Even verderop HET hotel Met zeer markante vormen Parel…

Stenen kabouter

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 583
in donzen kussen smoort door zweet en smart doordrenkt in tranen in eerbied voor de ongewone dingen in omzoomd en autonoom domein, daarin geneigd om luidkeels mee te zingen met de stenen kabouter die hengelend naar aandacht in het ritselend riet en met hen mee te gieren in hun theatraal gebied een wisselend refrein in mijn gemoed in het schemer…
pama17 maart 2008Lees meer >

Dichterslatijn

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 489
Landschap in de schemer verloren, Bergtop met een meer zo koud, Koestert schril een vloeibaar goud, Sprankelend in stilstand bevroren, Pegels van ijs markeren de rand, Punten achter elkaar vertand, Verhard en star maar transparant, Kristallen schitteren als korrels zand, Stijgende zon op het koele meer, Stralend licht breekt speels en fel…

Ontmoeting met zoon

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.422
Tussen de dennenbossen langs de E34 viel reeds de schemering op die donkere januaridag, toen plots een jongetje van omstreeks zeven uit de Konijnendreef opdook, dat met kwieke tred richting Eindhoven stapte. Bezorgd en nieuwsgierig vroeg ik, want ik ben vader van vier, zijn naam en bestemming.…

De rozen

poëzie
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.438
Zo zag ik geslachten, Zo schoonheid en krachten Ontluiken en bloeien, maar luttel bestaan, Zo lach en verblijden In jammer en lijden Voor ’t schemerend Westen des levens vergaan.…

hert vindt hinde

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 779
kleimoeras tussen bos en gras het log gewei als een kroon die zijn jaren verraadt zich plechtstatig vertakt zwellend in een basthuid hij schraapt de schilfers weg het kriebelt als oud zweet de lente plukt zijn borst en kop kaler de vacht vervliegt in vlokken 2 hij spaart zijn adem in de oksel van een berg daalt af in de vroege schemer…
Wim Veen11 januari 2006Lees meer >

HET GROOTJE VAN EEMNES

poëzie
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.012
Het werd nooit mij verteld Wie het hem heeft gemeld, Maar hij kwam eer de schemering daalde; En ’t mag stervend zijn geest Nog ten troost zijn geweest, Dat hij ’t zo voor de weduw betaalde. Want voor arm en voor rijk Is het doodsbed gelijk: Aller laatste is een bede om ontferming.…

het landschap kwam na alarm echt zeeuws weer tot bedaren

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 617
En heel gedwee zag ik dicht bij zee boven bij ’n duinpan bij het vervliegen van deze eerste prille schemering iets liefs als zoen zonder er ‘n zoektocht naar te doen stil, doodstil in 'n rij zeven jonge herten vlak naast mij.…

De Beek

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.874
De verlatene ochtenduren heel de hete middag door tot de naderende intocht van de schemering, - tot voor de bedreiging van de avond, - windt zij glinsterend haar spoor.…

- Wat zo belangrijk is -

hartenkreet
4.1 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.075
Kwetsbaarheid, voorbereid en majestueus gedragen dwalend van voorbijgaande aard, gekluisterd aan schemerige dagen. Afstand tussen mensenwoorden, dagelijkse pijn in ons vermoorden. Wat dikwijls belangrijk voor ons is, begrijp jij met naieve blik vandaag. Wij vechten er niet meer voor, omhelsen wat werkelijk belangrijk is.…

in memoriam

hartenkreet
4.9 met 49 stemmen aantal keer bekeken 2.246
zou je dan het gras naar ons kunnen laten wuiven in de wind als een streling op een avond, in de schemering wanneer wij samen over jou praten an de oevers van het meer in herinnering...…

Elke dag anders

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 984
slag Elke dag heeft soms zijn charme, is licht en zonnig bovendien Elke dag laat zich dan, van een andere donkere kant, ook wel eens zien Elke dag, kan zwaar zijn als lood of soms een steen Elke dag is weer een andere, geen dag is eender als voorheen Elke dag heeft een avond, vooraf een maaltijd, met of zonder toetje Elke dag heeft een schemering…

De omgeving van Soest, een fraaie ring

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
In glas en lood tovert zij het zonlicht om in warme kleuren die verkwikken, maar houdt een raadselachtige parel in een aura van schemers en grijze tinten. In het hotel ernaast klinkt klassieke muziek je tegemoet, juichend en onstuimig als de wind die wervelende schetsen maakt in het maïsveld.…

daar waar verleden lijnen trekt

netgedicht
4.6 met 37 stemmen aantal keer bekeken 2.483
na lang en zwaar zo uitgeblust in schemerige schijn geslapen word ik door wimpers heen gekust om uit mijn schuilplaats te ontwaken mijn prins de witte vogel vliegt onwennig sla ook ik mijn vleugels uit ik ben niet bang - hoor ik - wetend dat je liegt en ik klap-lieg met je mee ertussenuit de uil is weggevlogen verlamd blijf ik in ons gevangen…

Gods aangezicht het is...

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.276
de vogel op de lucht zich heft, God is de bliksem, die de aarde treft, En splijt en kerft haar ingewanden open, God is het vermiljoen, vooruitgelopen, Vermeldende der aarde nieuwe Zon, God is het rondend ruim, de horizon, Die altijd verder trekt waarheen ge treedt, Hij is het waterdek, hij is het kleed Dat op de aarde ligt, de schemering…

altijd alles

netgedicht
4.4 met 41 stemmen aantal keer bekeken 2.166
de schemering voorbij wil ik zoals die laatste nacht waarin jij weet - elk duister tart terwijl de dood al spreekt zo luid dat je mijn hand - mijn hoofd - mijn hart die hele lange nacht wiegen wij elkaar tot nooit meer pijn - nabij beloven wij weer jij en ik tot ons - in eeuwig samen Jij bent altijd alles - zei je zoals toen bij 't bruisend…

Geboortegrond

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.876
In 't hoge Noorden nijpt de kou, Daar ligt de sneeuw, daar is de rouw, De schemering en de nacht Waarom bewoont de Noorderman Die streek der duisternis? Omdat hij dáar zich wel bevindt Omdat de mens het plekje mint, Waar hij geboren is. Hij vraagt geen-rozen aan de Mei, Geen vruchten aan de herfst.…

GEËTSTE PRENTJES.

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.059
[Niets is nu aangenamer dan in 'n koele kamer rode wijn te slurpen bij kleine teugjes en met de pen op 't papier in 'n gearceerde schemering] Met pennenkratsen op 't papier te teek'nen, Als met een etsnaald op het harde koper: Een veenplas op een landschap tegen avond Of zielenbeeldjes, met een fijner lijn Dan 't scheren van een strohalmpje…

Moeder bij der wiege.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 985
‘Ons zijvertrek is alree door de zonne verguld, Hier zijn we nog zacht in schemer en schaduw gehuld, Mijn zoontje rust in zijner wiege zo stil, Dat ik het lieveke liefst nog niet wekken wil. Vandaag is mijn dromerke jarig. Een keurig tooitje Omgeve en siere mooi zijn schommelend kooitje.…

Fee in de wijn

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 566
Wanneer jij mij hypnotiseert en ik jouw adoreer glimmen heldere avonden in onze schemering jij leeft ons vurig terrein van twee jaar terug in mij bij een goed glas wijn wat ik illustreer, jouw weer adoreer de tijd gaat vertraagd in mijn utopie als jij je weer laat zien tijdens mijn euforie en jouw contour verlicht in het maanlicht bij…

Illusies

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 517
- De schemer valt. Alleen ben ik gekomen, alleen ga ik weer heen. Ik loop als ieder in een richting, en kijk hoever mijn blikveld reikt. Zoveel luchten, zoveel kluchten.. Niets, echt niets, is wat het lijkt.. -…

Opa’s schuur

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
Het doffe raam vertelde wat je weten wilde van de schemering, de geur van honing doezelig slaperig in het halfduister van opstaande raten. IJzer en hout lagen met elkaar vertrouwd op een vaste plaats, de weezoete beproeving, niet op meer plaatsen hoeven te zijn, getrotseerd door de duur van lange uren.…

Donkere dagen.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 775
Later, wanneer het douchen waarlijk klaar en er een haardvuur knoesten knispert, proost ik mijn schemers welkom met een mok warme bariton: "Eikels!"…
WOLF22 september 2020Lees meer >

Saamhorigheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 440
Wanneer dag bijna ten einde is en een nieuwe schemering zich openbaart laat zwerm vogels zich zien door sierlijk in de lucht te wervelen Een uitvoering die ik nog niet eerder heb waargenomen laat staan voorbij laat gaan.…
CB28 januari 2022Lees meer >

de straat als lijkwade

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
de bochtige straat verwachtte ons al, wij beiden stalden onze onzekerheid in het vertrouwen van de stilte van het kerkhof het ritueel van de vroege morgen, wij zeggen niets maar spreken met de taal van onze gedachten, naar elkaar terwijl onze ogen de schemer afromen naar elk waarneembaar tafereel het schelpenpad knarst onder jouw blote…
elze26 augustus 2022Lees meer >

tableau

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
het bos reikt met weinig diepte in de maar niet voltooide schemer waarin een kluwen honden achter twee herten heen en weer rent met een sierlijke gang te rank om echt te blaffen onderdeel van het niet beweegbaar decor waarin ze de adellijke jagers vooruit gaan.…

Waar het herfstbos ademt

netgedicht
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 427
Wanneer schemerige nacht zich vleit tegen onze stammen en schors, houden we de wereld in zachte, eindeloze armen. Alles wat groeit, alles wat sterft of verdwijnt, keert terug in het hart van het bos, eeuwig en mysterieus.…
CB14 oktober 2025Lees meer >