1504 resultaten.
Wat tussen ons leeft
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
618 En als de wereld te luid is, te scherp, te
zwaar om zacht te blijven, weet dan dat ik je draag zoals
je mij draagt—zonder vraag, zonder grens. Want liefde hoeft niet te worden
ingekaderd om te bestaan, ze mag golven, ze mag zinken; ze mag ademen in alle stilte.…
Tussen stiltes en stormen
netgedicht
1.9 met 22 stemmen
496 Wereld is vaak te hard, te
scherp aan de rand van gevoel. Streken
verbranden of verdrinken onder onze handen. De aarde
zucht luid, maar wij kijken weg, alsof ze ons nog eindeloos zal vergeven.…
Langs het glinsterende water
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
489 Een scherpe roep snijdt door
de ochtendstilte, een teken van leven in het waterrijke natuurgebied.
Zijn korte, krachtige vleugels
snijden door de frisse lucht, laag over het
spiegelende water. Een zeldzame flits van blauw en oranje,
steeds weer in beweging, jagend en trekkend, gedreven door instinct.…
Morgendauw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
33 Het verzacht de scherpe randen van de voorbije dag
en brengt de overprikkelde ziel weer thuis.
Ook wie nuchter door het leven wandelt en bouwt,
herkent in deze breekbare helderheid een stille kracht.
Het herinnert ons eraan dat na elke donkere nacht
de aarde zich herstelt en weer rustig ademhaalt.…
Nocturne
poëzie
4.0 met 10 stemmen
3.650 waar in 't spel van zon en maan
De wolk-alleeën opengaan
Tot al de spraakloze gedichten
Der hemelse gezichten,
Had ik verwacht uw dageraad:
'k Had u verwacht zoals wij beiden
In dit geduld zonder verwijt
En onvoorwaardelijk verblijden
God wachten op zijn eigen tijd,
Wij twee die samen daaglijks deelden
Van liefdes boom de vrucht zo scherp…
Ouds
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.048 vergeelde krant
Strelen mijn vingers de vloeken
Nee, met geen lijk voel ik me verwant
Koppen die van ramp en nood kermen
Altijd trager, vager dringt het door
Hoe wij ons gelaten afschermen
‘Na mij de zondvloed’
‘Het zal mijn tijd wel duren’
Als een makke zucht in koor
Het tandwiel draait verder
De planeet heeft zo haar kuren
Maar scherp…
Merkwaardige zaken
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.328 haar
Je volle lippen krijgen een warme roze kleur
Nu alleen nog je lichaam en dan ben je klaar
Het is even hard werken maar het resultaat is top
Je lijf is slank en tanig al is het nu nog poedelnaakt
Nu moet ik je alleen nog voorzien van trendy kleding
Ik heb zelfs een klein gsus shirtje voor je gemaakt
De laatste avond zit ik klaar met scherpe…
Gouden pad naar morgen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
5 Wat overdag nog scherp en overweldigend klonk,
smelt nu weg in de warme gloed van de dalende zon.
Onder het strakke doek ademt de stille grond,
geduldig wachtend op wat in het donker mag groeien.
Soms heeft een mens precies diezelfde bescherming nodig:
een zachte laag om even tot rust te komen na de drukte.…
Liefde te-rug
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.281 we vertrokken
nergens heen
voor het vervolgen
van de dag
die nacht schreef ik
heel haar lichaam
vol met mijn leven
ook zij grifte haar
gemiste verlangens
en verloren verdriet
scherp en teer op
mijn rugvel neer
achtergestelde liefde vermist
konden we elkaar
zo maar geven
de tijd daarna lagen de
ruggen nacht na nacht open
en bloot…
ik weet het niet
hartenkreet
4.0 met 21 stemmen
3.167 Laat me even met rust,
Ik wil weer scherp kunnen zien,
Ik wil weten wie ik ben,
Dan kan ik pas kiezen,
En jullie een antwoord geven,
Maar voor nu....
Ik weet het niet,
Ik weet het niet,
De tijd gaat opeens zo snel.
-----------------------------------------
Dit gedicht is opgedragen aan een vriendin van mij.…
We rijden samen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.269 een dreigend zwaard verheven, stil
de drager schijnt zijn schaduw in nijd
gevangen strijdlust, zo scherp en kil
bedruipt de plek als snerpend krijt
zijn metgezel staat onbewogen
die hem verbindt met vaste grond
zonder angst, vol mededogen
vriendelijk briesend, manen blond
wie is hij, vraagt mijn loden brein
dan heft hij hoog zijn zwaard…
Zoutz
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.250 de stilte van je diepe zee,
ik voel hoe jouw zoute strand
mijn tere huid zachtjes schrijnt
en schuurt, dit zondig zand,
dat een diepe kloof kerft in mijn ziel,
dat al mijn verlangens verdooft,
och, laat mij maar eenzaam roepen,
och, laat mij maar eenzaam roepen,
totdat elke heldere noordenwind
mijn zoute naam voor eeuwig bedelft
in scherp…
AKKOORDEN
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
932 stille zomeravond in blauw en goud, een paar scherpe wolken,
ik luister naar het vioolconcert in E minor van Mendelssohn,
en laat me verleiden, molto vivace, onder het strelen van
de snaren door onze formidabele Janine, molto appassionato,
muziek vult de oneindige ruimte tussen god, die niet bestaat
en mijn ziel, die machteloos poogt zich te…
''...en voor nu is het goed...''
hartenkreet
3.0 met 27 stemmen
2.290 ben ik er blij om, dat ik nu weet hoe het voelt
om speciaal te zijn
om vrouw te zijn
om in het middelpunt te staan
en helemaal voor iemand te willen gaan
Het is ook echt niet dat ik me er voor schaam
die verliefdheid toe te geven
zoiets is goed en het mooiste in het leven
Het met een man als jou te mogen delen;
lief, mooi, attent en scherpe…
Belgie bovenal
poëzie
3.6 met 16 stemmen
4.829 Over vlas en koren,
hoeve en lindetop,
schiet een spitse toren
scherp ten hemel op:
Bijlen, zagen,
hamerslagen,
weefgetouwen, vlegelval;
en, na 't werk, de kermisdagen,
Belgie's dorpen bovenal!…
Oneindige Diepte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
503 De tijd is een cyclus als getijden,
Getijden komen en gaan,
Dagen komen en vergaan,
Ver vandaan hier zweeft de aaseter in de paarse lucht,
Voltrekt en rekt de tijd,
Tot het lichaam zich vervormt tot karkas,
Dat wouden doet vervagen tot woestijn,
De man ondermijnt het gezag,
En lag,
Verlangend naar water op de grond in de scherpe zon,
Die…
Edele jonkvrouwe
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.090 (voor Monique Methorst)
Ik kan er niets aan doen, maar
je drijft me terug naar de middeleeuwen
waar ik in gevecht moet gaan met andere
ridders om de trofee van het toernooi
te winnen, jij die in volle glorie
schittert op je met edelstenen versierde
troon, die mijn ogen verblinden door het
scherpe zonlicht.…
Zijn spraak
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
505 Zij articuleerde
zo scherp dat de k en de t zich in zijn hersens griften. Hij herhaalde
hardop terwijl zij stilviel: ‘naar de dokter, naar de dokter’ en de kamer
op het noorden werd licht en de zomer trad in.
Onverwacht
werd zijn tong ontbonden
een geschenk
Haibun bij dit schilderij van Willy Maillard (omstreeks 1918)…
Zwervend Kunstenaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 Plots beroert een hand zijn schouder
In zijn oor klinkt zacht gefluister
Onttrek jezelf uit het duister
En geef de stad opnieuw haar kleur
Kunstenaar versta je roeping
Verknip die leiband van de staat
Vorm een spiegel, scherp de geesten
En stel op goed moment een daad
Hier mijn spuitbus en penselen
Vertoon je kunstwerk overal
Op elk gebouw…
Reis door Israël (eerste deel)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 De arend kringelt
hoog boven dor heuvelgras,
loert scherp, vol geduld.
De zon brandt rondom
het park vol koele palmen
en ronde stenen,
waar eens machtige woorden
van onze Heiland klonken.
Op de bunkerberg:
die top straalt stille haat uit,
terwijl je uitziet
over lief'lijke dalen,
boomgaarden van broederschap.…
STILTE OM TE SNIJDEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
954 donkerblauwe nacht
de nacht van ‘t vreselijk eenzaam lijden
Die stilte hield het meisje in haar macht
het leek die keer een stilte om te snijden
Blote voeten op een koude ondergrond
als deel van de zichzelf opgelegde straf
In deze situatie, waarin zij zich bevond,
dacht ze slechts aan sterven en het graf
In de lade ontbrak alles wat scherp…
de visser en de schollevaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
832 Scherp tekent de schollevaar zich af
tegen de strakke lucht
De visser in het bootje kijkt omhoog
en zucht
Voor zijn neus zal het zich ontvouwen:
Hoe de scholver vol vertrouwen in het
diepe water tast en
weer opduikt met een snoekbaars aan de
maat, de visser met zijn
lege net en nutteloze dobber onverrichter
zake laat
Het lijkt hem dat…
ROMAN IN TWEE VENSTERS
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.641 Toen schoof mijn lief de blinden dicht,
verveeld, een beetje boos,
maar binnen drong één scherpe straal
en op haar mooie mond, brutaal,
danste het licht
een poos.…
Overval in bad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Ze was heel alleen en ze zat in bad
stilte waadde door het kapitale huis
Ze luisterde scherp; hoorde zij wat?…
oester
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
704 hoe jij bent ontvreemd van schelp en zee
geraapt wordt van het wad, waar dolende
prielen jou voeden met het deels gezouten water
en scherpe messen je delen tot een tweedelig wezen
zelfs de meeuw onthecht jouw huis van
’t weke vlees waaruit je bent ontgonnen,
zijn snavel zonder vrees je snuit
bevuilt met harde halen van zijn kaken
verhalen…
Zielepijn
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
657 Mijn vurige hart wist de vrieskou
te weerstaan, ook al priemden
enge walvisvaarders scherpe speren
in mijn reeds gewonde, dunne huid.
Ik zie je bijna overal, in ramen
en in namen, in sushi en in twee
geitenkaaslekkernijen om op te warmen.…
HET IS WEER NACHT IN ROTTERDAM, zie ook youtube: Bombarde201605010
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 We, ze leren niets van het verleden
het verleden leeft voort in ons/hun heden
in Oost-Europa
in het Midden-Oosten
in Midden-Afrika
en nu ook, op Rotterdam-Zuid
Het is weer oorlog in de stad Rotterdam
Rotterdam staat op scherp
mijn hart bloedt
mijn Rotterdamse hart
kind van het puin
man de wederopbouw
De wereld is puin, puin, puin
de…
groots - van harte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
572 pad
hun karakters geven vragen soms en zorgen
maar ook de trots die in jouw ogen ligt
in de wirwar van het dagelijkse doen
zoek je zo als ouder nu gescheiden
toch blijvend ook met elkaar verbonden
de weg die liefde altijd weet te vinden
het leven is als een schijf vol liedjes
waarin tonen wisselen zonder te verdwijnen
de melodie, soms scherp…
Het stille meer
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
650 Tijd vervaagt hier, zijn scherpe randen ver-
dwijnen in de diepte van het meer, waar verborgen werelden
slapen onder een oppervlak van zilver en blauw. Misschien herbergt het water
een vergeten verhaal, gefluisterd in rimpelingen die oplossen en nooit meer terugkeren.…
Van toon naar toekomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Je stuurt de knoppen met liefde en lef,
zet het leven scherp - en soms net even heftig treffend.
Dus hef het glas, laat het lachen maar klinken,
laat plannen bruisen, laat dromen niet zinken.
Gefeliciteerd, Michael, vier het met z’n allen:
zet het volume gerust op elf
dit jaar mag alles knallen.…