1728 resultaten.
Deuren van de nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
392 En toch, in de verte roept een uil,
een roep om mijn naam.
Mijn naam die een deur wordt
naar een andere vallei, een thuis
voor lege huizen (hulzen),
er zijn geen woorden om hen te bewonen.
Nacht verdraait zich stil/zwijgend
tot droom, raam naar verleden (mijn eigen?)…
waarneming
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
156 bezoekers in alle kleuren en maten
in al dan niet verstaanbare talen
maar met liefde voor het uitzicht
met soms een roep om eigen inzicht
.
zij schiepen een verheffende ambiance
en raakten mijn ziel in de kern van kunst
om die te vertalen of te worden verlicht
.…
Koning van Niemandsland
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.361 Er ging een schokgolf door mij
Ergens heel laag en verraderlijk traag opgewekt
Als een roep die je nauwelijks herkent
Gehinderd in mijn drift
Reken ik mijn gebreken door
Vloek naar God en baas en vrouw
In een vlaag van verveling
Kruip ik op de troon, een kreupele koning
Mijn dorre lenden jeuken
Een draak buigt over de schatkist
Snuift…
Dementie
hartenkreet
3.0 met 289 stemmen
31.037 Leven doen ze niet meer
Niet meer zoals vroeger
Verdwaasd lopen ze door de gangen
In hun eigen geest gevangen
Ze zijn altijd aan het zoeken
En ik hoor iemand roepen
Waar is mijn fietsje gebleven
Dat ik van mijn moeder heb gekregen
Ik loop maar door en zeg maar niets
Want ik weet niets van een fiets
Ook kan ik niet zeggen
Ik zal hem…
Langs Griekse beelden torst een oude vrijster
poëzie
4.1 met 16 stemmen
2.839 Langs Griekse beelden torst een oude vrijster
Achter mooi groene blouse haar dubb'le toren:
De Zeuskop kan maar matig haar bekoren,
De Mouzageet bewondert ze ook niet bijster;
Tot, plots, ze een roep, zoetlijk als van een lijster,
Van tussen 't groene heuvelpaar doet horen,
De jongen ziend met in zijn voet de doren:
'Zo'n snoes!…
Misdeelden
poëzie
3.4 met 27 stemmen
3.604 Genieters, ontwaak uit uw leven van dons;
Die ogen, die handen, ze roepen naar ons,
Als een vuurrode vloek
Door de weelderige stad;
Ze vloeken:
Wie heeft er ons liefgehad?
Toen doofde voor immer die vragende vlam,
Omdat er van nergens antwoord kwam.…
Mist
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
846 Mist kent alle verhalen en
omzwervingen van ieders ziel
vannacht keek ik in haar
als onder het water
met beide ogen open,
kinderlijk verwonderd
door onbekende vormen
geuren en één roep, gezang
kon net zo goed een vogel
maar ook een lied van sirene zijn
er was een zachte,
verleidelijke dwang
om die te volgen
tot het uiterste…
Stemmen
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
989 en in de kamers van je oude huis
dat eigenlijk een schat bezat
het huis is hier
de deur staat open
en zoals eerder
wil ik weer naar binnen lopen
vertrapt papier achter de deur
daar tussen in
de vale kleur van brieven
waarop ik nooit een antwoord kreeg
ik ruik een vage keldergeur
en weet
het huis -jouw huis- is leeg
ik roep…
Vlammen van papier
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
758 If leef nu in de schaduw
van mijn eigen ongeloof
En dus anderen zullen niet aanschouwen
welk gevoel mij laatst bekroop,
als ik verzwijg wat ik moet roepen...
...en als de zon...…
Een traditioneel gedicht
gedicht
4.9 met 352 stemmen
11.879 Ik roep nog iets, en haak dan af.
-----------------------------
uit: 'Schuim' (2006)…
Huweliksklokkies
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
970 Ons kom lustig die berg opgedraf
met die krag van die ossewa
Onder ons verrys die vlaktes
van het eeu oue Suid-Afrika
Ons roep halt en stap uit
en vergaap ons vanop die klipmuur
aan die mooi kaleidoskoop kleure
soos 'n koning oor sy landgoed tuur
Met Lottebie waarvan ek hou
drink ek lekker soet vonkelwyn
ons voel baie geseënd
dat…
naschoolse opvang
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.260 kleurrijk fijne snoet
zei overtuigd aan tafel
tussen twee happen
gevallen van uitstoting
in groepen en schappen
kunnen het van tevoren
voelen zien aankomen
met atypisch gedrag
roepen ze het over zich af
waarop een mannenstem
iets verderop met trillend bestek
piepte oh ja en ik dan zes jaar
vanaf de eerste dag eerste klas
ze sloegen…
Geboorte van vandaag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
518 verzamelt
laten een vlieg show zien
in acrobatisch zeilen en duiken
in kleurig ochtendgloren
mag jij zwangere dag
straks ontluiken
andere vogels voegen zich
willen er ook bij horen
als toeschouwer vraag jij mij
wanneer ik straks wordt geboren
doorbreekt in het volle licht
of ik je dan trots op zal tillen
met opgeluchte lach
het uit wil roepen…
Het kon niet op
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
783 En als je vraagt hoe kon het zo verkeerd gaan,
voelen zij zich zo onschuldig als een lam,
roepen in koor, wij hebben zo ons best gedaan,
en willen ’t liefst niets horen van ons gedram.…
La Mort De Mon Amour
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
712 aarde
de gebogen knieën tonen
als het waren de overgave
haar voeten zijn blank
ze kruisen mijn blikken
ontelbaar in aardse waarden
mijn hart schreeuwt
bovenmenselijk is mijn wil om
haar te begeleiden als mijn liefde
door de betraande lucht
ik laat haar zakken op een bed
van reeds gevallen bladeren
vouw haar handen over de borst
roep…
- Stormen vormen de zee -
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
599 De roep van diepe sinistere schaduw zo kortbij
de lange doodsstrijd, geheel bedekt
geheel vernield, wat er kon zijn
in de zwaarste stormen op aarde
dapper doodgevochten en beangstigend
blijven lange schuimstrepen achter
vol intensiteit ..
terwijl de ondergang
die het zicht beperkte
door windstoten en snelheden
realiteit is.…
‘everybody is happy now’
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
636 volgestopt met graten, vage vrienden
en joints die enkel het vreten van verzen kenden
zonder kauwen, omhoog
op weg naar het onbevreesde
uitvoerig
zoals het geslachtsvolle
waarmee geparadeerd werd als troost voor parasieten
en andere tekens van poëzie
luidruchtig heen en weer lopend
weliswaar met gemak
gemaakt
en uit noodzaak
om de roep…
GESTRAND !
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
768 topduinend sta ik windvangend te kijken
schipgestrand ligt daar een stalen kolos
Scheepsbel klanken als een droevige roep
S.O.S. wie redt mij toch, wie trekt me vlot
een zeemeeuw kantelt scheef in mijn oogblik
zijn schreeuw van sarcasme, windgedragen
lijkt een triomfantelijke uiting van vogelvrijheid
Kijk, ik vlieg, ‘k kan gaan waar ik wil…
Ochtendgloren
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
614 De vogels roepen al
tot nesten bouwen op
zij denken dat de wereld
alleen door werken
maar kan draaien.
Het liefst draaide ik
zo'n zangerige kop
de nek een kwartslag om
en kwakte ook de wekker
met een harde klap
op stop.…
Fossiel-Alfabet
gedicht
1.8 met 4 stemmen
3.723 het gevonden fossiel geeft niet weer
hoe mijn blauwe ogen langs de jouwe heen kijken
hoe jouw zwarte ogen mijn ogen ontwijken
hoe mijn witte bovenarm niet zomaar
naast jouw zwarte bovenarm rust
hoe vreemd mijn steile haar naast jouw kroeskop slaapt
het fossiel geeft wel tot in de fijnste wervels weer
hoe de kust verblindend blijft roepen naar…
Verdriet om Boyke
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
844 We roepen: 'Adem toch, adem nu toch'.
Je ademt niet meer.
Verdriet borrelt op als een zwarte massa,
een zwarte kleverige massa.
Daarnet rende je nog, heb je kwispelstaartend,
blaffend in jouw enthousiaste hondentaal
tegen ons gesproken.
Nu lig je daar zo stil, bewegingloos,
zo vreemd voor ons, zo abnormaal.…
Licht zij uw geest.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.190 Daad worde uw woord, uw woord zij zacht en goed
en uiting van een mannelijk gemoed,
dat blaakt voor d' evenmens als 't hart der vrouwen
van liefde voor een kind; dan wint ge kracht,
dan wordt door u des levens roep betracht.
Daad worde uw woord, dan moogt gij tempels bouwen.…
De geboorte van vandaag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
538 circuskoor verzamelt ze
laten een vlieg show zien
in acrobatisch zeilen en duiken
in kleurig ochtendgloren
mag jij zwangere dag
straks ontluiken
andere vogels voegen zich
willen er ook bij horen
ik toeschouwer vraag me af
als ik ooit wordt herboren
doorbreekt in het pure licht
wil jij me dan optillen
met opgeluchte warme lach
roep…
Verloren in behagen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
467 Het werd zo stil vanbinnen
verscheurt van willen zwijgen
en roepen van niet verstaan en willen begrijpen,
terwijl woorden van wie haar lief zijn
haar raakten,
haar verdrietig maakten
en in haar 'zijn' gingen verkleinen .…
Gedachten of inzicht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
592 Los het op met LIEFDE
Waarom niet met VERTROUWEN
Gewoon doorgaan met ZEKERHEID
Je komt AANRAKING tekort
Praten goed, ZWIJGEN soms beter
Denk eens aan je MEDEMENS
Verleden, heden, TOEKOMST
Gedachten, dromen, REALITEIT
Roepen, gillen, LUISTEREN
Kijken, zien, DOORGRONDEN
Jij, ik, wij allen SAMEN
De wereld, ons land, het HEELAL
Mijn…
Mijmeringen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
531 Toch roep ik ze tevoorschijn.
Net als jou, mijn lief.
Maar jij kijkt niet naar mij.
Nonchalant loop je,
straal aan mij voorbij.
En draait je hoofd opzij.
Je bent mijn man niet meer.
Ik vind het goed,
Het doet niet meer zo zeer.…
verdwaald in de natuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 kan de natuur verzengen
in het spoor van hun vindtocht
hoopt zich het afval
is het onveilig kwaad
of een schreeuw om begrip
een spiegel van ons bestaan
wie kan en mag oordelen
wie begrijpt het antwoord
hoe brengen wij balans
tussen mensen en natuur
wie het weet mag het zeggen
verdwaald in de natuur
klinkt een echo van pijn
een roep…
het vooruitzicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
230 het gesprek met de grote baas
of een verbreding van functie
de oplossing voor toegenomen
complexiteit ondervangen kan
het symposium in het centrum
van to-do-lijsten en de agenda
vol overlopende najaarshopen
knopen die doorgehakt worden
het jaarlijks opkomende ge-app
in familie- en vriendengroepen
mensen die roepen om matigen
verzadigen…
De najaarstrek
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
256 In het stille avonduur wordt de
hemel een doorgang voor hun verre roepen.
Ik luister hoe hun stemmen oplossen boven de velden
terwijl de eerste sterren verschijnen en de nacht hun richting bewaart.…
Het Groene Hart
netgedicht
2.9 met 21 stemmen
190 Knotwilgen staan als trouwe wachters in de klei
langs de kronkelende paden van het oude land,
terwijl weidevogels hun scherpe roep laten horen
boven de sappige, diepgroene graslanden.…