Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

die dag te sterven

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 727
geen vogel geeft er antwoord en de treurwilg prevelt tevergeefs: niet doodslaan naald na naald in ogen, ontredderd blauw nijptangen in bolle buiken trekken de dood naar lege handen; het geschreeuw waait door onbestaande ramen, vrouw na vrouw niet doodslaan trage messen sluipen door identieke lijfjes; harten op zwarte, naamloze…

Zwoel oktober

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
weet je nog diep in de bossen waar de herfst zijn entree had gedaan het knisperend gekleurde bladmatras ons lokte lief te hebben weet je nog ons traag ontkleden dromend vervielen in duizend tinten ons lichaam zachtkens deinde op vogelengezang weet je nog toen wij op leeftijd kwamen zochten naar die onvergetelijke plek hoe wij zalig kusten…

Muze

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 732
Witte aangelijnde vlokken Doorkruisen verre blauw Traag wijkende naar verder Zulk een gebaar Maakt dat ik mijn gang aanschouw Soms denk ik, ik ben klaar Reeds moe van de dagen Als ik vooruit in de verte staar Ik vergeet ook het prille landschap Dat vervaagt in een verleden gebaar Witte aangelijnde vlokken Verwarren in…

Met het vallen van de avond

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.095
O geef me wijsheid en vertrouwen, moed en licht om toch die ene stap te zien die ik moet zetten, om met een kinderhart de toekomst tegemoet te gaan al ben ik dikwijls dwaas en ijdel, traag en boos. De naam mij ooit gegeven was toch roos, Op de avond van mijn verjaardag.…
Adeleyd18 oktober 2013Lees meer >

Sonnet het orgasme

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.180
er bestaat een kunst van het beginnen zoals de zon opkomt bij blauwe lucht welkom geliefde met uw warme zucht laten wij elkaar compleet beminnen trage streling over een zee van tijd met golven die zich kalm verroeren zoals een lied emoties kan ontroeren vlammende lichtjes in de ogen vleit sneller zweven door twinkelparadijs en sterren…

Retour afzender

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
Dat je mooi kon zijn als een zomermiddag maar herfst komt met rijpende appelgeuren regen trekt nat in onze droge kleren verdrijft van het gezicht de bronzen kleuren Het land verlangt naar zachte sneeuw en ijs om de wortels van 't leven te beschermen de wegen tegen schade te behoeden kracht in trage sappen te laten schuilen Maar jij bent…

Dies irae.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.110
Traag volgt de stoet van vriend en magen, in 't zwart gekleed, de ziel vol rouw om hem die heenging, plichtgetrouw des levens last droeg en zijn plagen. De boetpsalm jammert... smekend teer hoort men het Miserere klagen: ach!…

Naar de overkant

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 678
In tergend trage tijd torst zijn ziel een onuitwisbare last de dood suist in zijn oren. Diepe rouw balt in hem samen als hij denkt aan dat ene ogenblik van volmaakt kindergeluk. Papa tilt hem op reigers vliegen hoog met de jongen mee mama lacht in onbevangen licht.…
J.Bakx12 maart 2023Lees meer >

Wakker liggen

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 464
De nacht neemt, traag en stil, onherroepelijk bezit van de dingen, doet levendige kleuren verdwijnen, maakt alles ondoordringbaar en kil. Als ik, wakker liggend, minder zie, dringen geuren zich meer op, evenals geluiden, overdag verscholen in een omvattende chaotische melodie.…

MOONIE

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
Tijd verglijdt als een trage wolk. Een zee krabbelt even terug; vulkanen rochelen – vurig ijs in een kelk die kolkt. Geruchten over een vervaldatum doen de ronde onder aardgenoten – gefladder van opgespelde vlinders. De maan neemt van de maan in het rimpelende water een foto als herinnering voor later – vergeelde ex voto.…
Joris Denoo1 november 2024Lees meer >

Moed

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 470
De trage hartslag van dit land het eeuwig stromen, in en uit: zeebodem wordt weer zee en wist wat is geweest. In een volgende poging je verdronken voetstappen voorbij ver voor je uit de rechte grenslijn die de hemel van de aarde scheidt.…

Verhalen van stof en schijn

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 325
Het klosje dat mijn trage pas bezit; het kostuum trekt zich aan, is goed van snit; mijn slanke lichaam buigt alleen voor rouw. Elk stoel of tafel ademt als mijn vriend; ik pak stof, een heerlijke dialoog, hou van het verdiende applaus, het betoog; mijn meester die mij avonden bedient.…
Wijnand Raben23 november 2025Lees meer >

Heerbeestjesleed

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 364
Op een trage lentemorgen, lentemorgen ver in mei, stond een lief klein lieveheerbeest, stil te wachten in de rij. Wachtend op de bus of tram dacht hij: ”Ik ben goed bij stem, dus hef ik het lied maar aan over het leed in mijn bestaan”.…

Schermtijd van een schaduw

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 213
In de plooi van het kussen wist een algoritme traag mijn schemering, ik slaap in ritselende code. Mijn hand tast naar de koude rand, mijn kamer ademt als een server, elke droom telt zachtjes af. Onder mijn oogleden gonst de upload, woorden breken door het glasvocht: geen inkt, maar zingend fosfor.…

De vorm van de vloed

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
Traag en breed door vlak land, dan weer wild, schuimend door een nauwe kloof. Het draagt de bladeren, de boot, de tijd. De stroom kantelt, is nergens thuis en overal tegelijk. Het botst, het splitst, voegt zich weer samen, vloeibaar, ongetemd en eindeloos rijk. Je kunt het water niet bezitten, je kunt er enkel middenin gaan staan.…

Lange Voorhout

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.130
Posthoorn blijft de gulle bron alwaar bezoekers aan hun glazen kleven Hotel des Indes start een tweede leven en kruipt voorzichtig uit een flets cocon Den Haag is hier gewoon Den Haag gebleven de baksteen blijkt veel sterker dan beton Couperus kijkt, gebronsd, zijn gasten na die op het middenpad de tijd trotseren de oude mensen gaan hier traag…

Avondlied

poëzie
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.177
't Dumstert en de landman gaat Met de avond in 't gelaat, Vrouw en kind traag tegemoet. Navond, navond, Vredige avond; De avond maakt de mensen goed. Mij, die zonder reisgezel, Haastig, driftig, verder snel, Ach, hoe hartelijk klinkt hun groet: Navond, navond, Vredige avond; De avond maakt de mensen goed.…

Lentegebed

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.029
Traag vouwen de velden hun handen terwijl de oude eik de ogen sluit een ontdooiende gestalte knielt met ootmoed bij de laatste winterranden waarlangs het vroege fluitenkruid zacht vertolkt wat het lentehart bezielt Een bede zonder woord of vaag geluid geen gehoor of spoor van grotesk gebaar geen richting nog, geen opzij of al vooruit een…
kees keizer21 februari 2005Lees meer >

Zomerdag

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.069
Traag walmend als dikke lava stroomt verkeer over het blakende asfalt richting zee Stoffig gras buigt deemoedig de halmen Aan de wegrand ruisen duttende populieren Het witte zand schittert verblindend in het fel blikkerend zonnelicht Boven het water daagt het grauw, rommeldonder, regenkletter overstemt het vrolijk kindergekwetter Troebele…

Tijd over

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.007
De armen gestrekt, een kruis Het gevangen geklots weekt de lach los De maagzweer kriebelt Hij deint zomaar zonder zin Onder een plafondspiegel In een hotel met meer sterren dan stijl Soms vielen gaten in de ruis van buiten Zoals het lied van de krekels na een trilling Dan dreef hij als een bark uit het raam Na de trage knipoog van de…

Het Groninger Hogeland

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.496
Hun wezen is als van gewone bloemen, Die sedert jaren in hun tuinen staan, Waarover met en traag eentoning zoemen In zware vaart de donkre hommels gaan. Maar wie hun hart wint, ziet wat zij nooit noemen, De gouden vloed van liefdes honing aan.…

je koos de roodste kleuren

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 700
dromen in zonnestralen zie je vlinders dwalen, dansen muggen boven kroos kronen vangen zon onttrekken met hun groen het zicht op vogels in het licht daarboven is het open speelt de wind met wolken die zij vindt ik zie gezichten op de boom vermoed beweging onder donkere struiken ik weet dat er geen geesten huizen in het trage…
wil melker30 augustus 2005Lees meer >

Jouw goedemorgen

netgedicht
4.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 957
het eerste vale goud van de rijzende zomerzon die zich traag ontvouwt aan de vage horizon kleurt het leeg zwart van een schaduwloos, de nacht; een onhoorbaar smart als bloeit de rode roos alsof doornloos dankbaar onder een vochtig deken van dauw ochtendklaar over de wind haar streken vinden wij geluiden van de zingende natuur gestuwd…
Simon Stevens3 september 2005Lees meer >

"Het Antwoord"

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.162
Waarom juist,voor mij, dit bestaan mijn vroeger leven, kon ik beter aan het huidige, is somtijds iets te vaag voor mij, nog steeds, een open vraag begrijpen kan ik, verstaan zeker niet het groeit, heel traag, zoals een stalagmiet.…

Schuldig

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.063
verte jouw gezicht Ik strek mijn arm Om je aan te raken maar Tast in pure duisternis Omdat alles een illusie is Het gevoel van teleurstelling Ik open mijn ogen en Tranen rollen vrijelijk Stromend over mijn wangen Er ontketend zich een waar verlangen Naar iets wat nooit zal zijn Ik hoor slechts de lege melodieën Van een triest en traag…

Modderregen

netgedicht
3.9 met 104 stemmen aantal keer bekeken 37.724
Een oude vrouw zat voor een berg Zij weende om het verlies Een reus samengeperst tot dwerg Het schoonste laken leek nog vies Tranen van as vermengd met bloed In banen van was gedrenkt in een grijze vloed Langs haar papieren gezicht In trage stromen een weg zoekend Gaven blijk van haar leed, het doofde in haar ogen het licht De dag van vaarwel…

AdaMelk

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 988
De koude messen snijden kil door een gestolde melk Aftandse boezem met gebogen tepelkloven trilt Stil, doch week geknepen Dril de verse room – drink uit de moederkelk Gespeende verlangens sijpelen over De buik als gouden boterberg Bedekkend de bron van zuivelheid Zoals met traag veel tekens een Oosters wijsje bepleit: Och arme mocht gij…
Aam I Creatin10 februari 2003Lees meer >

Een dolescent

netgedicht
2.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 5.816
Onder mijn laarzen ligt Hollands weiland altijd vlak en groen met koeien die het nog veel vlakker grazen of traag en treurig hun behoefte doen. Later bij het ontbijt krijg ik een visioen: het melkpak draagt van Willy Vandersteen Suske en Wiske zó vrolijk dat ik daarheen wil, de school moet het nu maar eens zónder mij doen.…

Modderregen

netgedicht
4.2 met 45 stemmen aantal keer bekeken 2.255
Een oude vrouw zat voor een berg Zij weende om het verlies Een reus samengeperst tot dwerg Het schoonste laken leek nog vies Tranen van as vermengd met bloed In banen van was gedrenkt in een grijze vloed Langs haar papieren gezicht In trage stromen een weg zoekend Gaven blijk van haar leed, het doofde in haar ogen het licht De dag van vaarwel…

toneelspel

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 899
eenmaal begonnen ontrafelt het verhaal; alle teksten worden opzettelijk verzonnen in een geheime taal elke regel is van even groot belang; iedereen verbeeldt zijn of haar karakter in een traag verhaal, waarin ieder speler met zijn leven speelt, een lange eenakter zonder zin of moraal.…
john grave10 augustus 2002Lees meer >