1813 resultaten.
De haan kraait drie keer
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
639 Ik weet echter mijn juist hart goed en fier te dragen:
de hartstocht gaat verder dan welke duisternis
van wie dan ook.
Uiteindelijk zal de boosaardigheid, afgunst en haat
vallen om eigen ongeloof!
De hemel werd mij meerdere malen beloofd,
terwijl de hel nederdaalde...…
Wezenlijk.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Luider wordt de stilte, donkerder het grijs,
duisternis doet dan zijn intrede.
Wezenlijk is alles in en om mij.…
Slapend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
656 Ik draag de lichtstralen dwars door ervaren duisternis heen
ter bescherming van elk levenslicht.
Ik wek steeds het geweten in de spiegel naar een ander toe,
tot vermoeienis en ergernis...
de pijlen van deze Boogschutter zijn niet mis!
Welterusten. Goede nacht. Slaap lekker.…
Kleine bezinning
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
528 De dagen zijn kort en de nachten vol duisternis, ook
al is er veel feestverlichting. De armoede is er ondanks
veel goede wil, maar nog niet van iedereen. De oorlog
duurt verder en de mensen die vluchten weten nog
niet hoe het morgen moet. En wij dan maar feesten.
Toch is er licht, een kleine waakvlam die we koesteren.…
ZEGEN NA SMART
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
456 rotsbodem der wanhoop
was het reddeloos voortkruipen
overal tasten en stoten
een veld van berusting
bood zich vanzelf aan
stapvoets wandelde ik
tussen lange geraspluimen
waarin geritsel klonk
vertelde over aanvaarden
wat was en zou komen
een smal pad door fruitbomen
onder warmend zonlicht
mag ik betreden
bij dalende duisternis…
VERWARMING VOL VERRASSING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 het plechtige dorpsvuur
de beeldbuis schittert
muziekschijven brengen
hun galmende wijs
door de mooie kamer
hierbij
verveelt de kleine man zich
mist lied en vertelling
die vernuftig klinken
opgeluisterd door knettergloed
de bereisde pygmee
zit verlicht en gelukkig
weer met zijn stamgenoten
voor de laaiende vlammen
verhalende duisternis…
Moord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 Soms Quick-Quick-Slow
van nacht naar ochtendstond in heel mooi licht
Soms moet er heel even worden aangespoord
wordt de Vorst van de Duisternis getemd
en besluit zijn Aura wel of niet tot moord...…
Onwankelbaar licht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
595 Licht wat iedere duisternis doorboort.
Helder en krachtig.
Geworteld in waarheid.
Vrees niets.
Liefde,
Loflied van het leven.
Een dag met haar is er een uit duizenden.
En duizend dagen met haar zijn als één dag.
Liefde,
Koningsweg waarlangs wij tot bestemming komen.
Oproep, tot in de verste uithoek aan de ziel.…
Diffuse?
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
389 Zelf sta ik op de rand
van een innerlijke beschaving
verklaart zich het onwrikbare
van deze telg, hierin zijn de
melancholieke glitters
niet weg te denken,
verstrooiing heeft zich in
formule van de taal vastgelegd,
Het zwijgt, maakt stil,
de duisternis wordt diffuse
en is mij kwijt, ik zie de schaduw
die met zijn ego vecht en bedriegt…
HET BLIKSEMVUUR
poëzie
4.0 met 3 stemmen
984 Wat ware mij 't leven als het niet z6 was : dreiging en duisternis,
Gloed en angstwekkend geratel en daar ikzelf in,
Dromend en peinzend, sluimrend en liefde bedrijvend,
Zittend met wijd-open ogen in 't ontzettendste ogenblik,
Op de rand van het bed, d'arm om de hals der geliefde.…
Niet de hand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
863 Niet de hand die in de aanval gaat
of het hoofd van de denker aldoor steunt
niet de hand waardoor het laatste uurtje slaat
en op welk ritme de dag des oordeels kreunt
niet de hand die zichzelf vergat en sloeg
of aan de mond gezet maakte dat het scheldwoord verder droeg
ook niet de hand die zichzelf heeft breed gemaakt
opdat in duisternis een…
Zondaglied
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
456 de grootste afgod van onze
tijd is voor veel mensen
de mobiele telefoon geworden
door inktzwarte duisternis omgeven
met al wat in ons schreit
door angst en pijn
de ogen steevast op de lijn,
of ons hart dit wilde?…
1890
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.688 Gij hebt de duisternis voor goed doen zwichten;
Ook 's nachts is 't licht nu; - van naar bed te gaan
Is thans geen sprake meer; wie denkt aan slapen?
Heb dank, want 't is nu wel voor goed gedaan
Met slaapmuts, nachtpit, dommelen en gapen.
--------------------------------
uit: Gedichten (1885)…
Er zijn zoveel jagers in een stormachtige wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Er zijn
zoveel zoekers op hun weg
door de duisternis verblind.
Kinderen van de hoop die het
licht nog niet eerder wisten
te zien. Die al op zo veel
deuren hadden geklopt voor
een nu niet, of een mogelijk
dan eens misschien.
Eeuwige optimisten in hun
strijd tegen een negativistische
tegenstroom.…
Wachters
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 donkere wolken turen naar het woeste water
en als het dan dagen moet duren
dat stortregens
neerdalen en vogels tuimelen
in de mond van dolle hond met
schuimkoppen
rond de mond dan
verlangen we naar wachters op de muren
om te schuilen
tegen hun kloppend hart
als buiten licht en duisternis
elkaar bestrijden
angst zweet dat uitbreekt…
de herfst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
470 Maar nu de duisternis
zich ’s avonds slinks doch gretig
steeds sneller over de dag buigt
zoekt men het huis van vertrouwen weer op.
Men buigt er schuldbewust voor de waard,
en offert hem geld op het altaar,
genaamd toog.
Minzaam knikken de medegelovigen.
Men geeft een rondje,
het eerste couplet van een schier eindeloze canon.…
Advent
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
566 Advent, licht zien in de duisternis
De blijde komst van onze Heiland
Redder der wereld, Gods afgezant
Advent, toe leven naar Kerstmis.
Advent, tijd van geloven en hopen
Gods beloften zullen worden vervuld
Aan een wereld, verloren in schuld
De hemelpoort gaat wagenwijd open.…
Vrijgevochten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 In magere jaren verlangen
wij knechten op het land
naar een gunstig teken
om terug te keren
naar een vrij bestaan
en het is gekomen
Donder en duisternis
De hoge heren honen
Dat komt er dus van!…
Zicht loos
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
512 Tot ik plotseling niks meer zag
de totale duisternis viel toch wel zwaar
Ik probeerde te lopen, ook al was ik blind
misschien zou er iets komen, iets waardoor ik mijn zicht weer terugvind
maar het enige wat kwam was een stem
een stem die ik ergens van ken
Is dit weer dat meisje diep in mij
schreeuwend naar kracht?…
EEN PAARSE BLOEMENKRANS
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
602 Zij droeg een krans van paarse bloemen
met namen die smartelijk te noemen
waarom had men haar die zware last gegeven
en werd zij door een gang van duisternis gedreven.
Paarse bloemen die zonder zonlicht bloeien
maar in onmacht en verdriet gaan groeien
paarse bloemen zijn wanhoop en geen zegen
ze groeien alleen langs passiewegen.…
eindtijdparodie
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
574 zijner lijf
’n bedenkelijk geloof in fabrieken belijd
van glas waar hij niet bang was voor gekijf
van wespen uit zijn aars terwijl de tijd
herinneringen als as van zich afsmijt
hij gaat gekleed in ‘n hemd van perkament
als reglement voor aardsvurige tijdsengte
de maan tandenknarsend als ijdel vuilnis
toezingt zijnde de prediker der duisternis…
Verse tranen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
469 maar de lieve vrede was
verder weg dan ooit
met steeds meer wapentuig
en onbevreesde vijanden
die telkens terugkwamen
om de liefde te saboteren
in de wereld die de weg kwijt was
zoveel ellende en verdriet
bij de horizon van vredesduiven
vroeg je mij om verse tranen
een nieuwe kust was niet voor handen
ik roeide verder in de stille duisternis…
Als de laatste mens de laatste boom omhakt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
239 Als de laatste mens de laatste boom omhakt,
weet hij dat de toekomst in duisternis zakt en het leven langzaam sterft.…
Spiraal van Ontnuchterende Wanhoop
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
327 Onzeker in de schimmige
duisternis van mijn bestaan,
waar ik mij geleidelijk ontvouw
tot een misantroop.
Altijd verlangend en zoekend
naar de juiste richting,
waar mijn welbespraaktheid
hopelijk wordt geprezen.
Ik dans weemoedig voort,
met op mijn wang een traan,
en waanzin gaat hier langzaam
met mij op de loop.…
Lichtfabriek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
192 O, spreek mij van de liefde en de trouw
van glans die in de Lichtfabriek verviel
waar menig uitbundig man en vrouw
danst met een vrolijke, doch broze ziel
dit grote pand, gekraakt en aan de vloed
herbergt het boekwerk van een oude tijd
de duisternis smaakt teder nu en zoet
door menselijk falen van haar angst bevrijd
wij dansen tot de zon…
toch niet alleen
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.909 Als maar verder ben je aan het dwalen
omringt door de duisternis van de nacht.
Je zou zowat verdwalen
maar eindelijk is daar de zon die jou toelacht.
De lange weg is uitgekomen bij de Heer
volkomen uitgeput en aan't eind van je latijn.
Het zoeken hoeft nu niet meer
nu je weet dat God jouw herder ook wil zijn!…
Kanaal
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.115 Ik wil duiken in haar duisternis, de bodem strelen
een minuut de adem ophouden
en dan drogen in de hoogtezon.
Een bries sluipt
over het braakland dat een naam kreeg,
'Groene Vallei'
over het kruispunt dat baadt in de smog
'Duizend Vuren'
De hitte straalt naar mijn lippen,
scheldende motoren.
De ochtendspits...…
Avondgebed
poëzie
3.7 met 18 stemmen
4.587 Gij hebt al wat op aarde is
begraven in de duisternis,
begraaf ook onze zonden boos
in Uw genade grondeloos.
Wanneer het lichaam slapen gaat,
de ziele toch niet slapen laat,
Maar waken* tot U alle tijd,
die aller zielen Vader zijt.…
Lente
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
717 Frisse tinten doen
diepe duisternis langzaam wijken
De nacht van de winter legt
stilletjes zijn mantel neer;
met een lichte tinteling voelen
de bomen in hun stramme stammen
botten knoppen
en leven roeren.
Niets ontsnapt aan het ontwaken.…
Ik hou van mij
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.881 naar de maan
Ik fluister de letters in de zinnen
straal de gedachten uit mijn geest
stamp met voeten, knars met tanden
verlang naar wat ooit is geweest
roep de lach weer in mijn leven
laat geluk lopen langs verdriet
schudt verleden naar het heden
glimlach naar wie mijn toekomst ziet
Ik fluister de avond in de nacht
straal zwarte duisternis…