1518 resultaten.
Als een cirkel sluit
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
928 onder mijn hemel
van grijze haren;
zij kennen nog lengte
soms tot schouderhoogte
naargelang het gemoed
deze snaren bespeelt
doch als maar meer naar
ijle dikte neigen
waar inhammen bij voortduring
ruimte scheppen voor het
schemeren in schaduw
onder dit dak
van toenemende jaren
ligt het klooster
met beelden vol gevuld
en resten van…
De pottenbakker
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.655 Het blinkend nat over de leemklomp stort,
En onbewust druk ik de weke klei
Tot kelken, lijk de bloemen in de wei,
En rank en pooprend zwelt omhoog de tuit,
Of daar een vogel opwaarts wiekt en fluit;
In 't zwierig lijnspel dat ik mijmrend trek
Fladdren de vlinders met hun stom gesprek,
Terwijl ik eindlijk op mijn fijn penceel
De blauwe schemer…
De Paarden
poëzie
3.2 met 10 stemmen
2.685 De landman zag men haastig rond
zijn wachtend ploegspan lopen,
En eenzaam stonden, in de kring
der pas omkouterde aarde,
geweldig in de schemering
en donker, de drie paarden.
Drie paarden, aan de zware zeel,
die van de lijve dampen,
die zich verzetten in 't gareel,
die steigeren, die stampen.…
Winter
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
725 Winter
Er is geen licht, de schemer groeit
op het land en de moeder van de aarde rust.
De wereld krijgt kippenvel op een donkere huid en
waar eerst het mais nog wuifde en riep
om zon, staan nu de stekels
te huiveren in de koude, natte grond.
De vorst valt in. Het weer is blond en de zon
wordt alsmaar blijer.…
Het Kerstfeest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
923 De kerststal en het kindje krijgen de grote eer
naast de kerstboom met besneeuwde laarzen
een groot windlicht legt zijn schemering neer
over de tafel versierd met sterren en kaarsen.…
010. nabije afstand
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
527 De bestanddelen van mijn Moeder waren
de geaarde draad, de gloeiende snoer,
alsof ze met mij de kamer binnen
stroomde om op de een of andere manier
te zeggen, Blijf waar ik je kan bereiken,
de schemerige aarde, de donkere aarde.
Praat erover.…
De pracht van een roos
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
424 Als avond is gevallen, laat schemering zich van
zijn aantrekkelijkste kant zien in verschillende tinten en tonen
zodat je bloem blijft geuren zonder eender welke vorm van schaduw te werpen
maar wel om haar uitzonderlijke mooiheid en schoonheid te behouden; een onvolmaakt nabij.…
Cirque du soleil
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
361 van heup tot aan taille
gestoken in jeans
de een in wit shirt,
golvend haar van kastanje
de ander in blauw
lange lokken, lichtblond
beweging van jonge
gestalten in tegenlicht
een surrealistisch
intiem pantomime
Het riet aan de oever
bleef onbewogen
het water daarachter
lag lijdzaam te wachten
tot langzaam maar zeker
de schemering…
Wolken van vergetelheid
hartenkreet
4.3 met 34 stemmen
790 Schemerig, ook wazig is het spel van schaduw en lijnen
't zijn ook de Goden die voor 't inzichtelijke pleiten.
Het magische elfenstof,
geschapen door de wezens van d’oude feeënwereld
dwarrelt zachtjes neer op mensenaarde.
Talmend sta ik voor de zeven zijsprongen
zoekend achter elke wezenlijkheid.…
Herfst
gedicht
3.2 met 8 stemmen
17.688 Of in de stad, voor licht-beslagen ruiten,
Terwijl een dunne mist de grijze gracht
Befloerst, te zien, hoe 't schemerende buiten
Geleidelijk teloor gaat in den nacht.
De nacht, die naderkomt, duister en heerlijk,
En even heul brengt voor de levenspijn
In de armen van het hier alleen begeerlijk
Geluk: bemind en niet gekend te zijn.…
KEER JE OM
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
675 t-Is bijna dag, nu zal het niet lang meer duren
de schemering van de vroege ochtenduren
in een plas water zie je spiegels van verdriet
en blad van herfst, ze tellen kan je niet.…
de zwarte tovenaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 de donkere tovenaar dompelt het woud in een roes voor de verdoofd
windende lianen en de roze vogels in een diep gehechte groene schemer
zonder enige dierenkreten.…
Waar het lichtkind waakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
258 Zij fluisteren in schemering,
van leven dat naast dood ademt,
van beloften die zich openen
en tegelijk verdwijnen.
Herwaarts, derwaarts,
de tijd wiegt zichzelf,
en niemand weet nog
waar het begin lag.
Dan sluit iemand de luiken.
Niet uit angst,
maar om het breekbare te bewaren.
Een lichaam ligt stil.…
Storm
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.322 Verzadigd van indrukken:
Flarden van klank
Flitsen van beeld
in een sissend hoofd
Ze vloeien onstuitbaar binnen
Schelle tonen, scherpe kleuren
De vezels tasten hijgend naar diepte, de gloed, de schemer.…
Dwers / Tegen de keer in
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
669 moat,
dou sjochst sa dôf, hast blyn,
dou wolst de wrâld feroarje,
mar harkest nei gjinien
simmer is ivich hjerst foar dy
en de winter is dyn maitiid,
dou hâldst eagen en earen ticht,
dou ferlernst it libben troch dysels
Vertaling in het Nederlands/ Oersetting út it Frysk
de maan laat haar zilveren licht
langs de grijze windveren schemeren…
te oud
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.343 aangescherpt verleden
sleetse draden reiken langs gepinde ledematen opwaarts
naar de almacht van het kruis, marionet
als schamel figurant in een vervlogen schimmenspel
gebogen silhouet
gevangen in de nagalm van verstomd applaus
roofdier in het ontworteld woud van een geketend
lichaam, jaagt de gekooide ziel bezeten
prooi en late lusten na
schemer…
Nachtgedachten
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.335 los
Groter dan welke oceaan aan gevoelens ooit zal zijn
Het verlangen naar haar is groot
Haar mysterie is daar
Haar blik, haar oogopslag doen mij bezwijken
Haar stem doet regen in goud veranderen
Haar als duizenden gouden schitteringen in de zon
Een mond welke kussen als de hartelijkste liefkozingen zijn
Donkere wolken pakken samen
Schemering…
Melancholia.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
1.979 Het was niet langer stijgen,
Maar dalen; niet zingen, maar zwijgen
Want de schemering kwam aan;
Achter de stille landen
Zag ik de zonne stranden,
Stranden en...... dan vergaan.
Toen riep er bij dat scheiden
Een koekoek of hij zeide
De zon een avondgroet.........…
Dikkerdack in Tbilisi
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.146 Er heerste altijd schemering.
De zondvloed kwam, het water rees
het hart schommelde als homp
in schokbrekers van vettig vlees;
de Hippo's werden plomp.
Vandaag staat op een foto in de krant
een nazaat voor een uitstalraam met klokken
alsof de tijd hem helpen kan
bij uitleg van wat zich heeft voltrokken.…
Ons nationaal drinklied
poëzie
4.1 met 13 stemmen
4.014 Want in de schemer van uw dag,
Vaal tussen nacht en nacht,
Was er niet één die naar ons zag,
Géén die ons nodig dacht.
Niet één die onze wijsheid riep,
Of wachtte op ons hart.
Toen God de hele wereld schiep...
Neen!…
Wanneer de wolven waken
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
607 wijfje jankt zacht na bij het vervagen
voor ze zwicht voor het eisende secreet
dat hongerig aan haar maagwand vreet
en aandringt om het stillen na te jagen
de jongen draven gedwee achter haar aan
als ze ‘t spoor volgt dat naar de roedel leidt
waarin gezamenlijke zorg en veiligheid
meer kansen bieden aan hun voortbestaan
-II-
tegen schemer…
BRUTUS' VISIOEN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.262 daar, onduidelijk
het wiegelen vervolgend van het stervend licht der lampe,
de moede geest vol droeve beelden van
zijn stortend oud gemenebest, zijne omgebrachte vrienden,
de uitslag van de allerlaatste strijd,
die 's anderendaags in gindse veld alleenheerschap en vrijheid
om Rome en om de wereld zouden strijden;
toen al met eens uit 't schemeren…
NAJAAR
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.168 Voorbij, vergeefse erinnering —
De nieuwe vorst verzet de wet —
Wij knielen saam in schemering
Diep neder aan zijn lemen bed,
Aanvaardend hoe 't mild licht niet meer
Ons strijdbaar wensen wakker straalt,
Maar voor de huldging van zijn heer
Langs mistentrap ter aarde daalt.…
NA DE SLAG
poëzie
4.0 met 1 stemmen
883 Van de ene zijde stonden d'hoge muren
der stede in 't flauwe schemeren der bevende hemellichten.
Daarnevens legerden de kloeke Trooiers
de peerdentemmers. Van alom daar brandden rode vuren.…
Stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 Vol verwondering prent ze het beeld op haar netvlies
van een plots neerdalende blauwe schemer
die als een vluchtige nevel verandert en vervaagt
van ivoorwit scharlaken rood
naar een in elkaar geweven langzaam vervagend vergaand kantwerk.
Verzuchting...…
Dageraadsfluister
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
234 Wat ik zocht in ‘t morgenrood, is ‘t afscheid van de nacht,
en in die schemering ontdek ik ‘t eigen ik, zo klein en groot.
De wind draagt geuren mee van verre velden, onbekend,
en fluistert namen die ik dacht vergeten, nu weer levend.…
Souvenir apathique
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.107 Ik zie je handen
rustloos zoeken en verstranden
in ’t doelloos uur der lege dagen,
of heel je tenger wezen
half opgerezen
gebogen naar de schemering
aan ’t lezen,
waaraan gedachte geenszins hing;
de losse vellen, vogels lamgeslagen
vervlarden op de grond.…
Soerabaja
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.265 En over alles, over de hoofden,
over de huizen, over de straat,
over het schamel ontwikkeld geboomte,
over wat komt en over wat gaat,
over de zwoegende ruggen der koelies,
overal, - sedert de morgen begon
zich te verlossen uit schemer en nevel, -
schatert en schittert en davert de zon.…
Het dal
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.808 O laat mij knielen, laat mijn eeuwge ziel geloven
in de eeuwge goedheid die uit gans uw wezen straalt;
stort hoop mij in het harte om nimmer te verdoven
en kracht in wisheid, door geen schemering bepaald.…
Concordet sermo cum vita
poëzie
4.0 met 3 stemmen
908 Seneca
Zij hebben 't schone woord van oudsher aangebeden,
mijn vriend, en wisten met de trage zoetvijl
hun taal te ronden als een puikjuweel;
de deining grootser klanken siddert door hun lucht
en wentelt open langs den schemerige einder;
te middernacht ontsteken zij een vierwerk,
dat knallend al de daken van de stad verlicht
en op…