1642 resultaten.
Eenzaamheid
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
610 Ze zijn als kleine lichtjes,
onbevangen en toch sterk, hun tere hoofdjes
vol onschuld, een herinnering aan standvastigheid in elk seizoen.
Langs de waterkant strekken zij zich uit, een zee van bloemen die de leegte omhelst.
Zelfs de golven lijken met hen
mee te dansen, hun ritme weerspiegelend in het
kabbelende water.…
Waar het blauw zich verbindt
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
473 Ze delen aanrakingen, stille seizoenen -
een vloeiend gebaar dat nergens begint en nergens ophoudt, maar voortduurt.
In de verwevende stengel beweegt
iets dat niet alleen is, iets wat blijft, ook als het
blad verwelkt.…
Een dag die groter is dan ik
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
398 Ik kijk, ik luister, ik voel — en
laat het tedere seizoen mij omarmen zonder
vragen, zonder haast, alleen dit moment dat groter is dan ik,
en toch in mij past: een dag die mijn binnenste met gefilterd licht vult, zoals ik ben.…
Een paarse belofte
netgedicht
2.0 met 20 stemmen
488 Het zoekt geen steun van
andere bloemen, maar wie goed kijkt, ziet hoe
het zich opent en vasthoudt in het seizoen. Een zachte stem
die enkel fluistert tot wie blijft kijken, tot wie ziet hoe klein geluk bijna verdwijnt.
Haar wortels eisen weinig, ze
hecht zich aan elke kier die ze vindt.…
Slijtage van het wonder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
143 We hebben de kosmos gevangen
in definities,
de seizoenen getemd tot een kalenderplaat,
en de herhaling tot vijand gemaakt.
Wat elke dag trouw terugkeert,
verliest zijn glans;
het wonder stolt tot een gewoonte.
De aarde ademt onder het asfalt,
warm en zwaar,
maar wij zien slechts de haast van de overkant.…
Waar de natuur ademt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
16 Adem van de wind
takken fluisteren zachtjes
rust in het groenveld
Laat mij oplossen in
de adem van de aarde, waar seizoenen
mijn gevoelig hart vertragen, waar de wind niet slechts
fluistert maar omhelst, verhalen zingend die enkel een ziel verstaat.
Ik adem in met het
gouden ochtendlicht, uit in de geur
van vochtige aarde.…
De stille terugkeer
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
732 Dor blad op de grond
stil sterft de oude zomer
tijd neemt alles mee
Bladeren lossen zich los
en vallen als trage gedachten naar
een aarde die hen ontvangt, waar elke beweging
vertraagt en het seizoen nog draagt wat al begint te verdwijnen.…
hotel california
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
625 dacht, is dit de hemel
of toch de hel
Toen stak ze een kaars aan
en wees me de weg
verderop in de gang
hoorde ik stemmen
en ik dacht dat ze zeiden
Welkom in Hotel California
het is dan wel ver hier, maar mooi
en heet als een oven
een warm paradijs aan de kust
een plek onder de zon
volop plaats om te wonen
Hotel California is elk seizoen…
Zomer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
778 Zomer;
het seizoen waar ieder naar verlangt:
elk kind wil zo snel mogelijk ‘groot’ zijn,
elke volwassene zwelgt in het ‘nu' van de zomer,
elke grijsaard kijkt mijmerend terug op wat is geweest.
Maar elke dode weet wat het was:
tevergeefs.…
De pracht van de natuur
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
503 Het landschap met verscheidene
en verschillende elementen verenigd wekt mijn
lichaam meer op dan de blik uit eender welke mensenogen
Je uit onvolmaakt op deze wereld terwijl handen geur van ieder seizoen bewaren.…
Heilzame natuur
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
446 Het landschap met verscheidene
en verschillende elementen verenigd wekt mijn
lichaam meer op dan de blik uit eender welke mensenogen
Je uit onvolmaakt op deze wereld terwijl handen geur van ieder seizoen bewaren.…
Neuk nooit een dichter
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.318 helder en jong je geest
oprecht jouw blauwe ogen
die spraken nog het meest
jij las de pure wanhoop
schreef het geheel aaneen
verpakte zoete stroop
in woordjes als "alleen"
verdreef de donkere wolken
lachte de zon naar de nacht
gaf sterren gouden randjes
sprak zinnen zwoel en zacht
riep heel hard om het voorjaar
de lente, een nieuw seizoen…
laat ons heel simpel lieven
hartenkreet
1.9 met 14 stemmen
1.644 nadenkend zweef jij naar mijn lippen
afwachtend adem ik jouw geur
als ik je mond in glip
en openbarst zoet op jouw tong
elk stuk van jou smaakt weldra
enkel nog als een herinnering
en ik wil scherp onthouden
wat mijn hand bevolkt
jij kruipt onder mijn nagels, huid
en telkens roepen zintuigen
herhalingen, herhalingen
van jou
is het seizoen…
het landschap kwam na alarm echt zeeuws weer tot bedaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
617 En ik zag beneên, dicht bij bruin verpulverde blaren
getij bedaren, gentianen en ’n drieteenstrandloper.
’t Is ook al stiller, later in ’t seizoen,
een hazenkoppel onder braamstruiken bij wilgen grijsgroen.…
Vanuit vrouwenogen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
613 vraag me niet iets
dat ik niet kan sparen
het verleden is gewassen met tranen
(dat liefde schiep)
ik liet je gaan, tot mijn spijt
tussen zee en sterren
met open oren
laat me gaan wat ik voel
met alles wat ik kan, kan ik verstaan
ik weet wat ik doe
vanuit vrouwenogen
laat mij maar gaan
op nectardruppels van de vier seizoenen
fris in…
Waar het zaad gedijt?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
456 seizoenen schuiven aan de tafel
van hun vruchtbaarheid soms
in schijn, de hemel is slechts
een herschikking van feiten
die mee wiegen in ons kruin
zodat wij vrienden in één lot ?
zijn we van een uitstervend ras?
zijn het alleen de bomen die blijven
ademen uit het zelfde gras geboren?…
Ademen uit zelfstandigheid
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
752 We zijn doorzichtig, het geheim van zon en lucht,
hoop werd vol, weemoed hol door kraaien in hun vlucht,
seizoenen verschaffen ons de honing en soms aluin,
de hemel is slechts een verjonging van de kruin.…
Afscheid in de mist
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
578 Bladeren veranderen van seizoen,
verlaten stilstaande bomen, die
niet langer zongedragen zijn.
In de mist klinkt veelstemmig
'vaarwel' stil tussen de takken...
(Ieder) verloren in (eigen) gedachten,
niets ziend, lopend in het duister,
merken we enkel
dat de mist ons haar bevochtigd.…
Het vloeit door ons heen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 we zijn doorzichtig,
het geheim van zon en lucht,
hoop werd vol, weemoed
hol door kraaien in hun vlucht,
seizoenen verschaffen
ons de honing en soms aluin,
de hemel is slechts
een herschikking van de kruin.…
Genius Loci
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
488 aanwezig
op deze sublieme plek waar ik ooit stil bleef
staan en nooit meer een sprong verder wilde,
zelfs geen ogenblik verlangde naar
andere velden of wegen of vergezichten;
moeders zuigknobbels, vaders grijpklauwen
ben ik vergeten; zelfs mijn gegeven naam
vergat ik toen mijn tentakels veranderden in
twijgjes en knoestige takken na vele seizoenen…
Plataan in Catalonië
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Seizoenen daarentegen keerden weer,
door zonnetijd bevolen.
De boom, hij maakte stil in ieder jaar
zijn groeiring aan,
paste in de herfst, zijn nieuwe bast
en zo verstreken vele, vele jaren.
De wijngaard vol Garnache,
door zonaanbidding zoet en zacht
beloofde feestjes,
in de mond te kunnen bouwen.…
Ik heb een tak geplant met Pasen!
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
528 Ik heb een tak geplant met Pasen
'n wortelende krullende wilgentak
die zich verankert met de aarde
om tot heuse boom uit te groeien
die met alle jaargetijden meedoet
maar het mooist is in de lente
met die lieve zachte groene blaadjes
De lente het seizoen van nieuw leven
en het hernieuwde leven van Jezus
dood en begraven, maar opgestaan…
Kerstsfeer in dennengroen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
832 kerstboom prijkt met zijn piek in alle luister
versierd met strikken, engeltjes in gouden pakjes
en feeëriek wordt het vooral tegen het duister
als kinderen de lichtjes ophangen aan de takjes
buiten zou het dikke vlokken moeten sneeuwen
alhoewel de regen langs de ramen druipt…
- wit lagen de wegen in vroegere eeuwen -
of zijn de seizoenen…
het leren vandaag beschermt de morgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Zij kondigen een nieuw seizoen aan.
Ogen beneden richten zich naar omhoog.
Zij volgen de zwaluwen tot voorbij de regenboog.
Hoog in de lucht zien zij de zwaluwen gaan.
Zij kondigen nieuwe dromen aan.
Tien vingers strekken zich uit naar de lucht.
Een droom te vangen in vrije vlucht.…
jou het leven delen mogen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 de kinderen in ons leven
komen bij ons om een reden
voor een seizoen soms even
vaak ook voor het verdere leven
elk van onze kinderen is een gift
die met begeleiding en ondersteuning
fysiek, emotioneel of spiritueel
wij groter groeien mogen laten
een godsgeschenk zijn zij
die ons aan het lachen maken
net zo goed als een uitdaging
als…
Spook
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
529 voelt
met jou
weer een onmogelijke berg beklimmend
met jou al lang geleden
weggegaan
Ik wil niet dat mijn leven geweven of gekozen wordt
uit pijn die ik verberg
uit brokstukken van mezelf
uit jouw stem die in jouw slaap roept
naar een andere vrouw
kom in de sneeuw spelen, lief
al is dit niet dezelfde winter
Het was ons eerste koude seizoen…
Herfst 2021
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
695 De seizoenen schuiven op
We zitten van de regen in de drop.
Normaal zou het wellicht herfst
moeten zijn.
Maar de kans is klein.
Dat de bomen hun bladeren laten verkleuren
zit er deze keer niet in
het is nog te warm naar hun zin.
Wat zullen we nog allemaal beleven
De zomer en Herfst worden door elkaar geweven.…
Ode aan mijn breekbaar-en-kwetsbaar
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
515 Als een tuin met bloeiende bloemen waar elk seizoen
voorbij zal komen of nog even blijft hangen op een laagje huid
Luister mee naar slagen in regelmaat en ritme van waar echo weerklinkt
Dat is mijn eigen hart, mooi stukje natuur waar ik helemaal van houd en blijf volgen.…
De pracht van een hart
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
551 Als een tuin met bloeiende bloemen waar elk seizoen
voorbij zal komen of nog even blijft hangen op een laagje huid
Luister mee naar slagen in regelmaat en ritme van waar echo weerklinkt
Dat is mijn eigen hart, mooi stukje natuur waar ik helemaal van houd en blijf volgen.…
Afscheid van de zomer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
497 Dat beeld en geluid van een afgelopen seizoen
als zoete herinneringen worden opgeslagen in mijn teder hart
waar momenten van gezoem en gezweef opnieuw worden afgespeeld maar
ook hoe bewonderenswaardig het gefladder van menige vlinders in mij blijft voortleven.…