681 resultaten.
La primavera canta in odores
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 Schep een schilderij. Aarzel niet. Wees kloek!
Charmeert me toch de metamorfose van tinten
tot een kwatrijn in een rijm dat me zo omarmt
of tot magische akkoorden à la Debussy:
ze brengen een dansende cadans en
patronen in de òp schuimende zee
alsof kleuren weigeren zich te mengen.
Schep wijsjes in fleurige kwinten!…
Telefoontje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
426 ‘t Was net voordat we weggingen,
naar Groet met al haar herinneringen,
ik jou daarmee overlaadde
En we eindigden de zonnige
strandwandel-zwemdag met
soep in een strandtent
Ik keek naar een vader
die met een schep
mooie graancirkels maakte
zijn kind volgde de schep
zijn kleine voetjes plette
vaders creatie
Dat is goed, zei je, zo…
herinnering
hartenkreet
2.1 met 17 stemmen
1.619 zit ik in het helmgras
onder de sterren en de maan
te kijken naar de schepen
die langzaam voorbij gaan.
kun je ze nog herinneren
die avonden aan de kust.
en kun je me dan vertellen
waarom dat vuur ooit is geblust.…
zonnepret
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
890 kleintje ga je mee
pak je emmertje en schep
genieten van de zee
dit wordt dolle pret
zandkastelen bouwen
op het zachte zand
dit beeld behouden
op eindeloze stranden
lekker onbezorgd spelen
helaas moeten we het nog doen
met onze sjaal en wanten…
Schaduw als contrast
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
504 ik heb wat
zon gepakt uit de
grote voorraad dag
kleur zacht de
dingen om me heen
met schaduw als contrast
soms sombert
zwart de balans
die ik voor ogen had
dan koester ik
met warmte een
wat lichtarme kant
schep zo mijn
eigen wereld in het zijn
haar delen voelt paradijselijk fijn…
Echt voor mij.
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.735 Ik heb het pad dat ik liep verlaten,
alle schepen vóór me reeds verbrand.
Zonder jou loop ik nu voortaan
en nooit meer samen hand in hand.
Ik zag de ziel uit je lijf verdwijnen,
ik heb je laatste harteklop gevoeld.
Maar die liefde in jouw ogen, ik weet het,
die was echt voor mij bedoeld.…
verwaaien
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
636 ik waai
pik je op
en waaien samen
bruin op stranden
waaien bergen
passen dalen
waaien over landen
met elkaar
stevig in handen
over alle talen
zonder oude schepen
die verbranden
waaien we vrij
vol liefde
en door niets
en niemand
te achterhalen…
geen andere zee dan deze
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
646 ik wacht niet langer
op enig teken van leven
noch laat woordjes achter
op de rand van je oorschelp
en terwijl jij langzaam verdwijnt
schep ik de zee uit jouw lijf
golf per golf
ik val in slaap
het geruis binnen bereik…
Plantin-Moretus
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
528 Ik schep papier,
hem geef ik alle eer:
Plantin-Moretus
drukt ons beider leven af.…
Eerste teken
snelsonnet
2.6 met 14 stemmen
766 Een schep? Een grote knots?
Álles vind je hier gekrast in deze wanden!
Wilt u tekenen voor dit aanneem’lijk bod?
Weet u wat, meneer? Ik koop de hele grot!…
Lentelui
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
605 Met verse boomschors
schep ik
nog wat orde.
Haar inhalen hoeft niet meer.
Tussen de troosteloos
afgestorven herfstresten
waren de bollen me voor.…
Vriendschap, wat doe jij hier?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
716 Schepen gevangen in vurige doodstrijd
Doch zou ik altijd mijn koers voor je wijzigingen
Blijven varen tot in de eeuwigheid
Maar vriendschap, waarom was je niet hier?
Vriendschap, ik gaf alles
Maar wie ben jij?…
Opklaring
netgedicht
2.0 met 30 stemmen
8.023 Storm aan de horizon
laatste stralen door de wolken
het razend huilen, dat met vlagen begon
wakkert kabbel tot verraderlijke kolken
woeste golven slepen schepen mee
en nu de krakend lucht het schuim verlicht
zie ik, in dit patrijspoort, met die zee
de spiegeling van jouw gezicht…
Spreekwoordelijk
netgedicht
3.2 met 831 stemmen
78.769 met de noorderzon verdwijnen
Ik kom altijd als aan een elastiekje terug
Eens zal ik als het zonnetje in huis verschijnen
is het niet razendsnel, dan is het vliegensvlug
Ik ga niet met man en muis ten onder
Ik zal niet voor dag en dauw vergaan
En dat had je zwart op wit kunnen weten
Ik kom uit een spreekwoord vandaan
Rozen verwelken
Schepen…
Sail (2)
hartenkreet
0.4 met 5 stemmen
1.118 Wandelend over de kade
weerschijnen
duizend en één lichtjes
in het IJ
grote masten
torenen hoog
boven machtige schepen
die wereldzeeën voeren
vuurwerk tovert
een hemel
vol
met sterren
ik droom jou
mijlenver van hier
door onstuimige golven
naar Amsterdam gedragen…
Blauwe zee
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
1.234 Daar een schep gelegen,
In een kuil die voor haar gegraven is.
Nu slechts nog een plas,
Door hoeven uitgeslepen.…
kaalslag
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.221 het lijkt er op
dat eenieder bang is
de slag te missen
hedgefunds harken pecunia
politici bemodderen elkander
zorg bezwijkt onder de kaasschaaf
enerzijds miljarden
anderzijds een dubbeltje minder
onze kinderen betalen de rekening
er is niets meer om
voor te strijden
alle schepen lijken verbrand…
Dier Missen
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.177 Wat was je altijd vrolijk
Wat hadden we een pret
Ik heb onder een dikke boom
Een houten kruis gezet
Want daar lig je begraven
Met bloemen in een gat
Door papa met een schep gemaakt
Mijn ogen worden nat
Ik zal je erg missen
Mijn allerliefste dier
Ik denk de hele dag aan jou
Was jij nu maar weer hier…
foto van gewicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
487 hier werd destijds
geladen en gelost
gewichtige zaken
van overzee die
weken onderweg waren
een heen en weer
tussen werelddelen
met het oost-west
thuis best gevoel
doch bovenal heerst er
nog de nostalgische hang
naar lang vervlogen schepen
die schipbreuk leden
in de haast der tijd…
Galerij der Zelfportretten
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
803 1)
ik schets u hier
een portret
van een kleine man
van onder zijn warrige haardos
ziet hij met grote bolle ogen
door zijn ronde glazen
naar u allen
nieuwsgierig en opgetogen
niets ongaat hem aan het zicht
geen ziel laat hij onberoerd;
innerlijk, in figuurlijke zin
en raakt de ander
met een aanschouwelijk licht
zo schep ik mijn…
Zelfgekozen schemering
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2 Schepen bevaren het papier.
Het zijn de oceanen van het hart.
Gedachten voeden het gemis.
De stille schaduw blijft over.
De klok vertraagt haar ritme.
Het licht is zacht.
Tussen de regels groeit begrip.
Een fluistering van wat ooit luidruchtig was.
Nu is er rust.
Gevonden in de plooien van de tijd.
De schepen zeilen verder.…
Windhandel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 Geen schijn taalt naar wat de wind bepaalt,
opgeruimd door wijde adem verlaten schepen
vol zwier de lange vlokkige pier.
De windhandel ligt nooit stil.
Karvelen laveren de hele dag
over de kromme hemelsfeer,
onbezorgd zonder om te keren.
Ze stevenen wat en leggen
de aarde plat neer.…
getijden
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.581 zoeken
over de grens
van de schaduw
is een wens
het blijft bij een
schuchtere verbeelding
van ravijnen
die ik vul met goden
of te zoete rozijnen
soms
schep ik een
verduisterd einde,
opgaan in niets
van al het zijnde
zo bewegen
mijn getijden
als liefde en
verlies
van vermijden
of bezitten
het is maar net
hoe het gemoed…
Wolkenstrand
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.006 Schep maakt nieuwe
vorm in mijn hart
open zeezicht
emmert je water
door het zand
De zon verijst
je gezicht met
chocolade rand
een diepe zucht
zoekt grip in
een vinger hand
Klaas Vaak die knikt
dan maan al toe
voor een vergoten
vorm naar het
wolkenstrand…
je ziet niet wat je ziet 2
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
649 achter de lens
leg je vast
wat je los wilt laten
verbeeld je het weerloze
vang je de onzichtbaarheid
teken je de koestering
droom je in bewogenheid
sta je stil in beweging
schep je tegenstrijdigheid
achter de lens
laat je los
wat je vast wilt houden
je ziet niet wat je ziet…
Stil liggen......
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
622 Zomer is
met zon vertrokken
luchten met herfst
eerder grijs
dan blauw
Kou heeft
de toeristen
de dagjesmensen
van kade en oever
verdreven
Ik schrijf
en heb geschreven
over zomerzon
de stroom,de schepen
die er -dagelijks- voeren
Nu liggen ze er
nog wel stoer
maar stil
en verlaten
motorgeronk...
alleen in mijn geheugen.…
Valavond in Bodrum
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
529 Na schepen keren ook de golven
terug naar de beschonken haven
onder het alziend oog
van de zinkende zon.
De golven blijven komen
en tegendraadse vogels houden
hen niet tegen. Traag slokt
de nacht alles op. Met rode kaken.
Enkel het werk van lichten
behoudt de band.
De overgave ruist ……
Alleen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Jezelf in kleur bevrijden en
genieten van de eenzaamheid;
schepen bevaren op papier
de oceanen van het hart.
Gedachten voeden het gemis.
Proberen is begrijpen hoe
de stille schaduw overbleef.…
Kamiros
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
942 Kijkend over de zee -
onbeschrijflijk is het licht -
weet ik van hier
voeren drie Schepen
naar Ilios.…
Vlucht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
687 de tijd
waar ik oversprong
viel dwarrelend naar beneden
de ruimte
waar ik in doordrong
versplinterde tot plaatselijkheden
vastgeklampt
aan de adem van mijn mond
heb ik al het bestaande uitgedampt
tot aarde, tot grond
in sterrenzeeën
heb ik gezwommen
zag de schepen één voor één zinken
heb alle melkwegen beklommen
om me uiteindelijk…