186 resultaten.
Vlindergrond
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
480 vergeten velden zeuren in jammerwind
doorweekt van wat achterbleef
de ongepolijste slagregens
onuitgesproken woorden dwalen
zoekend en smachtend door jouw straten
nog steeds die echoloze ontsteltenis
heel jouw stad smeekt om antwoorden
eigenlijk ben ik het zelf
die een gebouw niet wist op te richten
zelfs geen gedenkteken
of een zuil…
Vliegles
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
825 De rijpe perzik in jouw vuist spat open
Oranje vlees en schil en sap
Stromen in straaltjes tussen jouw vingers
Door iele zwemvliezen verbonden
Je wijst naar een wolkenflard
Een gekartelde wonde die verdunt
Het moment glanst op
Mijn been sleept
Een dood gewicht
Een zuil die door de kiezels harkt
Bijna spartel ik
Reikend naar een boei…
labyrint
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
642 Zuilen van regen beroven
me druppelsgewijs van licht in de ogen
het plaveisel glimt een galerij van bomen
ik spoel kleurloos weg onder een veelheid van silhouetten
Deze vochtige wentelwereld ruikt naar een tekening in vettig grafiet
De wereld komt naar beneden in doorweekte vellen
huizen smelten weg in een wassen schildering
het warme vet uit…
Ontmoedigingsbeleid
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.016 Toch vormt zich om de zuil een kring
van rokers, want die zijn 'r.
Kost straks de rookwaar meer ping-ping,
dan wordt de dampkring kleiner.
Eenieder weet het: elke haal
geeft méér kans op een tumor,
maar waar, ontwerper van de paal,
is uw gevoel voor humor?
O, maker van de zuil, waarom
is uw kolom niet leuk?…
genadesteek
netgedicht
3.4 met 47 stemmen
17.954 1
in de arena zwellen de geruchten tot een gifwolk
de keizer keert zijn vlakke hand
een halve meter boven de schoot
een wenk die kwade tongen sust
onder hem een ovalen bekken
de walm van ranzig zweet
zuilen stutten de gevels
met een krullend blad bekroond
gieren staan vleugel aan vleugel
te reikhalzen naar het aas dat nog wemelt…
Zijn we niet allemaal medearbeiders van liefde?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
646 In de brieven die wij in onze harten schreven
over wat onze eigen ogen beleven in leven,
onze monden verkondigen,
zonder de schaduw en de val van tempels
kerken en al die verschillende zuilen
en muilen met volle huiveringen en liefde
staat wat kliefde, er bestaan komma’s.…
jihad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
618 toeristen zijn er nog amper,
maar het oude vrouwtje
zit waar ze al jaren zit
op een grote steen
aan de voorpoort van de tempel
van Baal in Tadmur,
het antieke Palmyra,
bruid der woestijn,
stad der duizend zuilen,
ver van het strijdtoneel
haar krakkemikkige kraampje
heeft niet veel te bieden:
enkele zakjes gekonfijte dadels
en andere…
Twee-eenheid
netgedicht
4.6 met 82 stemmen
1.891 Het bestaat uit twaalf zuilen met elk een glanzende steen én een teken van de dierenriem. Want bij elk teken van de dierenriem hoort een edelsteen. Samen vormen zij een kalender van edelstenen. Dat moest het onderwerp voor een gedicht zijn. Bij mijn sterrenbeeld, Stier, hoort de edelsteen Rozekwarts.…
Zondeval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.076 De straat verdampt onder een regenboog
Een brute bende jaagt door de krottenwijk
Door ijswind verkruimeld
De toegang tot het marktplein is versperd
Dus kraken ze de kerk
Razend door het middenschip
Met een stormram breken ze het altaar doormidden
Laten een zuil, een kruisgewelf trillen
Kerven in het Lam Gods
Met slijk wordt de dunste verfstreek…
Kent gij het land?
poëzie
4.0 met 2 stemmen
908 Op zuilen rijk en hoog
verheft de zaal haar trotse, brede boog.
Het marmer leeft, de beelden zien mij aan:
wat heeft men u, onschuldig kind, aangedaan?
Kent gij het wel?
Dáárheen, dáárheen,
richt ik met u, Beschermer, mijn schreên.
Kent gij de berg met 't steil en kronklend pad?…
Le monde à l'envers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 In de kerk waar een kaarsvlam
innemende tinten laat schemeren,
met zuilen en kazuifels vol heimwee,
daar klinkt nu een bamboefluit
vermengd met hoge orgeltonen.
Het Oosten neemt het voortouw en probeert
het vermoeide christelijke Westen te omhelzen.…
Identiteit ?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
655 Tekent de passie uit het bloed
van oude zuilen, mozaïek over de
grond gezaaid als duizend sterren,
gekleurde lampionnen waarin de
horizon voor liefde gloort, waarvoor
de kampioenen streden, bijgezet in de
adem van het verleden, gebalsemd
in een lange zucht van zwijgen.…
OP DE GETROUWHEID
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.989 O zuil van 't echtgebouw! o schoonheid, nooit volprezen!
De vriendschap spiegelt zich in uw aanminnig wezen.
Beproeft men 't goud door 't vuur, gij wordt beproefd door 't goud.…
Mijn lief fluistert
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
805 liefde waar ik ben,
Familie, vrienden, iedereen wenst me goed
Ze houden van mij en ik van hen
Ik besta in liefdesgloed
Een traan die breekt mijn wang
en op kijk ik, verschrikt
De zon, mijn ogen, de pijn en het gezang
De wind fluistert in de kuil, verstikt
Het fluistert voorspoed, afscheid in een flard
heimwee, verleden, een afgebroken zuil…
Wie schrijft, schrijv' in de geest van deze zee
poëzie
4.9 met 9 stemmen
4.729 hier golft de nacht van 't dionysisch schip
dat van de Zuilen naar de Hellespont
en van Damascus naar de Etna zwierf;
hier de fontein die naar het zenith sprong
en regenbogen naar de kusten wierp
van de moskee, de tempel en het kruis.…
Reis door Israël (eerste deel)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Romeinse zuilen
staan boven Filistijnse
en Joodse dorpen;
vergane vijandschap ligt
hier zwijgend, en nodend.
(wordt vervolgd)…
Onze Stad
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
544 Volgens het historische geweten
Zal deze "De Belle Van Zuilen" heten.
Onze stad heeft singels en banen,
Waar mensen zich gelukkig wanen.
Maar nu is er een probleem:
'De nieuwe tijd legt zo zijn eigen claim.'
Gelijk de maatstaven van de moderniteit nu anders zijn,
Blijkt de Domtoren inmiddels een maatje te klein.…
De Wedergeboorte
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
183 De rozenranken winden om de zuil,
Niet als een groet aan wat er eenzaam rust,
Maar als een teken van een trotse ruil:
De storm heeft thans de levenswil gekust.
De Jonkvrouw lacht, het licht breekt door de mist,
Omdat de geest zijn eigen kracht betwist.
Ik ben ontwaakt, de bliksem is getemd,
De waterval stroomt vloeiend naar de zee.…
Tweede deel van rondreis door Zuid-Spanje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 Zuilen en bogen:
een doolhof van strijdend denken
en ruime godsdienst.
Op de stad neer zien:
die slanke spitse torens
zijn sterke vingers;
ze houden rijk verleden,
bemoedigen de toekomst.
Rechte muren zijn
vol gaatjes en schelpengruis,
waren eens klippen.
Gieren speuren rond,
vliegen vreedzaam, zonder buit,
tussen ooievaars.…
Op Père-Lachaise
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
589 Achter de zuil van Guillaume Apollinaire kun je mooi
Cupido-pijlen afschieten op slenterende wandelaars
met bedrukte gezichten. Ze in vuur en vlam zetten
achter het graf van Gérard de Nerval. Zou hij prima
vinden, deze grootmeester. Bij het graf van Amedeo
Modigliani laat ik mijn schoenen achter, ik weet ook
niet precies waarom.…
over het verdelgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 stokken blazen stoelen weiden
ramen vijvers beken bomen
slapen samen tuinen hokken
koeken auto’s smeren zuilen.
rode tractoren voetbalvelden en
witte lichtbakkonijnen schieten goed
op met scheve bloemkolenbollen.…
De Utrechtse staalmeesters
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
478 De staalmeesters
uit Utrecht waren eens onderdeel van
een trotse blauwe boorden victorie,
die vorm gaf aan vele producten in
gietijzer en draad van staal;
het gieten en het staalwalsen betekenden
economische vooruitgang en maakten van
de wijk Zuilen een succesvol arbeidersverhaal.…
Julianapark te Utrecht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Kon zij het zich uitbreidende stadspark
met hertenkamp zelfs niet gratis aan de
gemeenten Zuilen en Utrecht verpanden.
Gedurende de crisisjaren verschafte het
stadspark aan de bevolking werk;
ging het 'het Julianapark' heten in de
omgeving van de Oranje kerk.…
En toen kwam dat verschrikkelijke woord.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
736 Alle pilaren en zuilen der verzekeringsbank zullen instorten.
Alleen de onnozelen hebben toekomst.
Het woord is geteister en gehannes en gegoochel met cijfers en zonden in het donker.
En grutters en griffiers begrijpen het niet meer.
Behalve de griffioen
Door dat woord. Door dat ene woord: GREXIT.…
DE NAJAARSLAAN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
9.703 Trots, of ik een prinsesje waar,
ging ik door 't goud;
aan beide zijden stonden daar,
schragend de gangen, hoog en zwaar,
de zuilen opgebouwd.
Waar gouden de portalen zijn,
hoe zullen dáár de zalen zijn!...…
Najaarslaan
poëzie
4.0 met 19 stemmen
5.488 '
Trots, of ik een prinsesje waar,
Ging ik door 't goud;
Aan beide zijden stond daar,
Schragend de gangen, hoog en zwaar,
De zuilen opgebouwd.
Waar gouden de portalen zijn,
Hoe zullen daar de zalen zijn!…
Mijn volkslied voor Nederland
gedicht
4.4 met 20 stemmen
7.451 Refrein
Land dat geen Alpen heeft
maar zuilen meer dan Rome,
niets kan je overkomen.
Jij land van zwarte kousen
en zestien miljoen pausen,
o welvaartsstaat van koeien
van dijken en van doeieie.
O Vaderland!
O Nederland!
O nee, nee, nee, nee,
Nederland!…
OP EEN AFBEELDSEL VAN BILDERDIJK IN 1787
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.660 spreek’ geen vreemdling, spreek’ geen nageslacht aldaar,
met weemoed stilgestaan bij zuil en grafgesteente,
dees strenge erinnring uit, der doden recht ten zoen:
‘Op Dante tot der dood stiefmoederlijk verbolgen,
kwam bij zijns Dichters lijk Florence boete doen; —
maar Bilderdijk ontsliep, en Neêrland bleef vervolgen.’…
ISRAËLITISCHE LOVERHUT.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.554 Maar U heugt, dertig eeuwen door,
Dat u Jehova uitverkoor;
Dat, als 't geweld u vluchten deed,
Een reddend spoor het diep doorsneed;
Dat, zonder huisdak, levenslang,
Uw schaar zwierf, op haar kronkelgang;
Waar Vuur- en Rook-zuil voor haar toog,
En 't Man haar spijsde van omhoog.…
PENTHESILEIA
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.863 geen dezer lievelingen kan de pracht
van mijne haren doven in de gloed
van matelozer pracht, geen kan mijn bloed
vermoeien tot de dood, uit elk omarmen
schittert het schild van mijne schoot
wit-stralender. de zuilen mijner schenkels
spannen zich rijziger, uit de verstrengeling
der leden puren de mijne kracht en glans,
de hare welken week. zij…