Alle inzendingen over rivier

1883 resultaten.

Sorteren op:

Uren waren we aan het klimmen

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.535
In de vallei klopt ochtendmist zich boven de rivier op. Verlangen in iets te verdwijnen wat er altijd zal zijn. Het gras is hier zo anders. Hoe moet het verder met ons? fluister je. Bloemen met verglaasde kelken. Ik ga met gespreide armen op sterrenmos liggen. Hoe zou jij dat noemen, verlangen naar iets moois? Je schudt je hoofd.…

Ik is een vlag

gedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.718
Zolang we lopen doen we met elke stap een stap in het ongewisse en kunnen we ons in de geel kermende bermen in de lome namiddag en in voorbeeldige wrakken langs de afkoelende rivier als verlaten huizen in elkaar vergissen. ------------------------------- uit: 'Jaja de oerknal', 2013.…

Kustdorp

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 635
kinderen vliegers op drift, zwevende meeuwen schreeuwende vogels, springende vissen droomde over de duinen, de zon en boten vol adem in leven, verlangde vakantie nooit meer voorbij, eindeloos vakantie droomde een behaaglijk leven: aan de kust onder helderblauwe hemel maar er lag geen zee naast niemandsland er was geen horizon achter de rivieren…
mobar8 augustus 2016Lees meer >

Holland.

poëzie
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.400
Zie 'k Holland weer met zijn bestraalde vaarten, Rivieren blankend tussen 't spichtig groen, Waar, in de glorierijke zomernoen Goude' iris, tussen riet en paardestaarten, En 't brede bloemscherm 't daglicht zingen doen, Dan doet er in mijn ziel een zaal'ge klaarte — Zoals de zon stijgt trots uit wolkgevaarten — Der Schoonheid blijde wederkeer…

bruggen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 599
bruggen ik heb bewondering voor bruggen hun bogen, hun gekromde ruggen geven aan gleuven en aan kieren aan diepe dalen van rivieren in ons laag gelegen land een zelf gedragen overkant zelfs het betonnen viaduct weet zeker dat het lukt de kruizen van geklonken staal spreken krachtig stoere taal strak gedraaide draden trillen…

Een lege postbode verdrinkt op de landweg

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.640
te pakken hun bladeren gaan in de koffers van de grond de wind is een gezwinde sleutel en over het deksel legt zij een kleed van wolken de vensters van mijn lichaam zijn blind en bij het haardvuur van mijn dromen zie ik de dagen als vlammen boompje verwisselen en weggaan in een oude stam van het huis hoe laat zou het al zijn de rivieren…

Soms zie je beren op je pad

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 525
Ik loop in mijn eigen tempo begroet de oeroude bomen de rivier waarin ik denkbeeldig elke druppel een naam geef. Hield ik niet juist ook van het leven de melancholie verweven dageraad hij vergat mij immers zelden gaf dagelijks zijn kleurrijke ideeën. Dat weemoedige geluid achter mij kan ik echter vandaag amper duiden.…

Woordblind

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
stemmen stokken woorden in unieke samenloop vergaloppeert het paard en slaat de loper plots op hol stort in Babylon de toren spraakverwarrend in soms is zo'n zin geen onzin maar ontstaat er een gedicht en moet ik hierom lachen dan verkleurt de zin onder mijn lach als kleuren van de zon in 't stromend water der rivier…
Maxim1 december 2018Lees meer >

Kasteel te ver?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 419
En ik op blote voeten door sjouw op bloeiend akkerland, bouw zandkastelen te ver, dichtbij in rivieren stromend gemoed.…
Pama15 april 2019Lees meer >

Stille uitbarsting

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
Geruisloos volgt de laatste traan de rivier introvert gevuld met het souvenir van een klevend heimelijk icoon. Beeld van heldere nachten aan de kustlijn met geluid van deining door de zee en water dat in haar voetafdruk stroomt.…

Ontheemde kinderen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 385
wat komt als trouwsel naar mij toe dorens uit voeten het satijn aan doe het dwalen langs distelhellingen moe naar ‘t vredige landschap room van de koe haar zwervende naam in de bries van een bruid ‘t land intens en zacht als ‘t licht binnenvalt tijdloos hemelblauw boven de rots en ‘t kruid waar ontheemde kinderen rusten bij de rivier…

Fantaserend

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 420
In mijn gedachten heb ik weer gewandeld over de dijk langs het water van de rivier met aan mijn linkerkant de uiterwaarden en rechts van mij de bomen in het bos genietend van de schepen die daar voeren en de wind die zorgde voor een frisse blos.…

Een steen uit het paradijs

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 429
De reus die mij tegenhield was een muur aan de oever van de grote rivier, ver voorbij de paleizen waar bedienden als engelen een hemel op aarde verzorgden voor prinsen en prinsessen en voor de poort altijd naakte wijzen zaten te bedelen om het volk te waarschuwen dat het zich geen illusies moest maken In de muur bevond zich een klein…
Zywa10 augustus 2021Lees meer >

Versteend

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
heet niemand welkom ik zit en kijk naar ruggen van mensen onderweg In een wolk van diesel stopt een blikken bus mensen schuiven voorwaarts door het glas zie ik hun gezichten Wanneer de laatste trede uit geklapperd is staan alle benen binnen deuren sluiten zuchtend nu al vermoeid Geen oog ving mijn blik ik ben een steen in een rivier…

Hart

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
Is hij onzichtbaar, anonieme burger die vergeten is zijn nummer te trekken bij de Apotheek voor zijn medicijnen hij heeft geen haast het beste gedicht van de dag ligt onder zijn bed te dromen volgt hij de dag aan de rivier als hij de groene gracht oversteekt vol goede moed in burger kleren er is niets meer in de mode zijn leeftijd zit…

GEDULD

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
je bent de oceaan in een hele druppel* welke weg je ook heb te gaan heb geduld lieverd heb geduld wees de vlam die overdag niet opvalt maar in de nacht z’n ware licht toont ** en hul je altijd in oprechte onschuld dan komt alles goed * citaat van de dichter mysticus Rumi ** gebaseerd op een citaat gelezen in het boek ‘er stromen rivieren…
catrinus20 augustus 2024Lees meer >

Het liefdesbed van dromen

netgedicht
4.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.787
Het is volop zomer in de oude stenen stad aan de heldere rivieren maar ik geloof niet dat er veel verandert door de regenbogen en het lied van de zon ik ben wie ik ben, alleen!…
mobar7 december 2024Lees meer >

Plein '40 - '45

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 527
in het zwartboek van het bijtend woord zie ik de sterren weder hemelen in twee minuten onbewogen stilte hangt er een glazen brug in 't slotakkoord rivieren hebben ook geen goesting meer want zij citeert niet in haar laatste snik al kwam voor overlevenden op tijd een nieuwe lente vol hypocrisie zwart zelf is nooit genoeg, ook niet…

ZAARTBOS

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 361
Een vinger van rivier Aa of Weerijs drenkt met ruime kronkels drassig, ruig veld, stroomt traag vol verkwikkend, helend bruingrijs. Het kleine zwartwollige rund is gesteld op vredig smullen van bloeiende spijs, terwijl bewakingsdrift in hem opwelt.…

alle hyperbolen kunnen gestolen worden

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 206
alle hyperbolen kunnen gestolen worden alsook mijn ironie, en als jij mijn cynisme weet te jatten beloof ik je alle schatten van de aarde ‘ik geloof dat ik lijd al ‘n tijd, soms aan jezusnijd’ ingewikkelde materie, zei hij boven de rivier als trechter ‘n rechterwang waarop hij sprak ‘n oog waarvoor hij opstond bleef staan in doffe twijfel…
R.E.N.S.29 augustus 2025Lees meer >

Als de laatste mens de laatste boom omhakt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 239
De vogels zwijgen, hun zang is vergeten, de rivieren drogen op, hun stroom is gestopt, geen vissen meer die zwemmen, geen schildpadden die eieren leggen, de aarde huilt om wat is verdwenen, en de schaduw van de mens, die is verrot.…

OUDE VERNIEUWING

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 464
en overlijden van mensen uit Smallingerlands gebied wordt hierbinnen op papier en binnen knipperscherm bewaard opnieuw zwaait de toverstaf van de voortgaande tijd muren omvatten liefderijk vol beschermende waakkracht geschiedenis der nijverheid kunst en huiselijk leven oeroude geschriften van Fryslâns juweel het plaatsje bij rivier…
Han Messie18 december 2025Lees meer >

WILDGROEI EN BOUW

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 280
Als onkreukbare vorst schouwt hij langs de dijk aan rivier de Mark, is voortdurend gereed tot waken bij spel van vreugde en leed in zijn klein, beschermd, niettemin ruim rijk. De boomkroon verspreidt moed voor het leven in ruig struweel, op moeras, waar nesten van bos- en waterdier hun zorg geven.…

Verontrustende machteloosheid

netgedicht
4.6 met 47 stemmen aantal keer bekeken 1.743
Ik veracht je nooit met de verwaarlozing van mijn wenende bossen mijn ondefinieerbare rivieren verlegen fluorvissen die in mijn vervuilde diepten duiken.…

Tantalust kwelling

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
Vandaag heeft Inge Boulonois een fraai mollenvers geschreven op de 'rtl boulevard' praktijk in het scabreuze Talpa rijk. Reprise van de Vander mollenfeeste... Hieronder mijn bescheiden reactie in de vorm van een schaking: Persephone in de onderwereld, geschaakt door Pluto. En onderwijl wordt Linda gek van de vraag die haar dag en nacht kwelt…

land van me

netgedicht
2.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.826
waarom het filter verscherpt van ven met zachte oevers of een rivier in waas?…
Gerhard Jansen21 september 2001Lees meer >

Zomer (I)

poëzie
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.616
'T aardoppervlak zie 'k als een schedelhuid: Zweetstralen, sijp'len stinkende rivieren, Waarlangs vuil-groenig roos en schimmel tieren; Gebergten schurft steken er boven uit; Mens-luizen, in hun nesten meest op buit Rondkrauw'lend, zie 'k land'lijke blijdschap vieren.…

Bedding

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 977
trui Mijn lijf begint te trillen het epicentrum blijkt mijn hart De scheuren in mijn ziel vergroten hun terrein Jouw nagels prikken in mijn rug Ze doen me pijn, maar toch ook niet De pijn aan de binnenkant overheerst, doet al het andere leed verdwijnen Ik sluit mijn ogen en versterk mijn greep jij klampt je wanhopig aan me vast De rivier…
Jos Govers19 augustus 2003Lees meer >

maagdenmirakels I

netgedicht
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.918
voorstadszones, in hun pendelnest, Ging ik mijn zaad van delicaat verlangen planten, Mijn razend blinde suggestie van poëtisch leven, Een lege schel van iets uit zee en zout Vandaag ben je er niet, je ontbreekt, Ik zoek naar je toevallig gezicht terwijl nacht valt, Sterren tussen een wildernis van sterren en een zwarte oceaan Die om de hoek rivier…

Calypso 2004

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.113
niet te meten, geen gigahertz kan mij beperken vormen hebben onze textuele liefde nooit genekt jouw wandaden maken mijn deugden hyperbolisch jouw waanzin is mijn grootste politiek motief en in elke cadens die ons aan een ander linkt worden wij grootser en gelatener voor elkander geen geliefden zoeken wij, geen vertedering of lust geen rivieren…