1858 resultaten.
Sepultuur
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
277 Handen op mijn schouder.
Ze zeiden iets over troost.
Niets kwam aan.
Iets in mij gaf mee.
De jas rook nog naar jou,
langzaam verdween het naar niets.
Sindsdien ademt de wereld traag.
Ik beweeg, maar raak niets.
Alles wat jij was
past nu op een kaart.…
2110
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
119 Nog klein genoeg om de wereld
met zijn handen te snappen —
een steen, een grasspriet,
de hand van zijn moeder,
de schouders van zijn vader.
Deze week zijn eerste schoolweek.
Ik heb zijn dagen gevolgd:
twee lieve juffies, Stephanie en Laurentine,
de spin op de kapstok,
een hand die nog even zwaait.…
Het rouwpad
hartenkreet
1.6 met 20 stemmen
163 Bomen ademen boven
mijn schouders. Hun schaduw
bewaart herinneringen tussen bladeren
en wortels. Woordeloze ruimte waar verdriet mag zijn.
In de bocht kleurt het groen
zachter dan daarvoor. Een rustplaats die
alleen om aanwezigheid vraagt. De tijd vertraagt
tot een aandachtige ademhaling. Ik hoef niets te dragen.…
zijn stille schaduw - cptss
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
98 kraakt terwijl
zij hem op de keper beschouwt
zij raakt de snaren in zijn stem-gedrag, het
wild in zijn ogen is rijp voor de slacht, het
vangen van eenhoorns is een kunst, een
kunst die laaft aan zijn spraak dat in
herinnering is gelegen
tik tak tik tak, voortdurend lispelt
zijn tong geluiden die ik voorzie
met mijn handen om zijn schouders…
Ze was pas 12 jaar
hartenkreet
4.2 met 82 stemmen
3.266 Weet dat je bij mij steeds kan schuilen,
op mijn schouder mag je steeds huilen.…
Tegenwind
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
1.500 Ach als ik opeens kabouter was
Dan wist ik wat ik deed
Ik schudde alle lasten van mijn schouders af
En maakte nergens van een punt
Behalve van mijn muts
Waarna ik in de badkuip gleed
Vanaf een grote hoge trap
Dat lijkt me echt een stunt
Ik luierde de hele dag
En lunchte wel 3 keer
Waarna ik dan een tukje deed
Verscholen in een grote struik…
Ver, ver - in droom - Ik hoor mijn jagerskreet
poëzie
3.8 met 17 stemmen
2.111 Ik hoor mijn jagerskreet
Gillen door 't woud, als toen mijn arm de knots,
Moordend door steenklomp, met machtige bots
Op 't hunk'rend roofdier, bloedig voedsel, smeet;
'K voel mijn verleden, toen 'k, druipend van zweet
Na donk're worsteling in holle rots,
'T bedwongen wijfje - vroegste mannentrots -
Hijgend van bronst, in nek en schouders…
Glimlach als zonneschijn
hartenkreet
4.7 met 30 stemmen
2.386 Door welk dal je nog moet gaan,
ik zal er altijd voor je zijn,
mijn hand, schouder, hart of rots,
mijn woorden en glimlach als zonneschijn.…
levenslang
hartenkreet
4.2 met 51 stemmen
3.049 er niet meer om weg te lopen
Ze pakken haar beet en gooien haar neer
Ze wordt geschopt en geslagen, keer op keer
Haar eigendommen worden vakkundig vernield
Ze weet echt niet wat haar belagers bezield
Na een kwartier is het weer voorbij en gedaan
En kan ze gehavend naar huis toe gaan
Zachtjes sluipt ze naar binnen met hangende schouders…
Lokroep van een gifkikker
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
703 Jij zat met gespreide armen in mijn nek
proevend van het uitzicht
gierend om het melkzuur
dat zich nestelt in mijn schouders
Als ik nu eens een bosuil wordt
en wacht op de nacht
Dan geruisloos fladder boven de woelmuis.
Gedachtensprongen…
Wauw!
Moeras waaruit gekwaak opsteeg.…
onrust
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.651 onbereikbaar
Niet tastbaar, niet toereikend
Tekortkomend en onmacht
Het boze gevoel
Die aanraking, warm, heet
Het voelt als warm water
Dovende vlammen verdreven
Niet meer voelen, niet meer weten
Verwarring, verdoving en stilte
Haal me hier uit, geef me je hand
Trek me uit deze donkere wolk
Ik voel de aarde tollen
Geen kracht, geen schouder…
Bevrijding
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.006 Je wilt me wakker schudden
je drukt je handen op mijn schouder;
ik verzet me maar je belet me
te ontsnappen van wat je zoekt.
Onverstoorbaar vind je verder,
veeg je het zand van mijn lippen
waaraan ik mezelf schamp en slijt.
Je stilt de woorden die ik schuur.
Je aandacht verzwakt nu niet,
mijn weerstand gloeit tot ik knap.…
Koning van Niemandsland
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.361 kreupele koning
Mijn dorre lenden jeuken
Een draak buigt over de schatkist
Snuift boven de goudklomp
Houdt de stoottroepen tegen
Haalt de vloot uit koers
De duisternis dikt in, dijt uit
De bron verdampt
Overal komt de dood zich moeien
Dan ontmoet ik mijn dubbelganger
De schim die voor me uit loopt
Dan tikt een vriend op mijn schouder…
Dat meisje Claire
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.381 even
drijven blijft, in licht-
deeltjes teruggaat naar de zon
retour naar de moederschoot
het grote niets waar elke ster begon
ik noem haar Claire
Zij hecht zich vast in woorden
tekening van een paard
dat te glimlachen lijkt
de grote tanden wit en bloot
haar hand die troostend
warm eens op de mijne lag
hoofd tegen mijn schouder…
Vliegles
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
825 Een verenkleed sluit nauw om mijn schouders
Bijna tuimel ik uit het nest en vlieg
Maar de zon schroeit…
daar lag hij, de kist was open
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.656 vroeg gestorven was
een rijtje mensen schuifelde mij voorbij
in mijn lange jas gestoken leek ik meer
op een doodgraver dan op een bezoeker
behalve de kleur deed mij afzonderen
van de stoïcijnse mannen die hun werk
toch telkens naar behoren deden
daar lag ie, de kist was open
en dood zoals hij was vertrok hij geen
spier toen ik me aan zijn schouders…
Don Juan
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.978 Bommel de manieren
maar dat had je wel herkend
deuren houd ik voor je open
serveer thee bij het ontbijt
zal diamanten voor je kopen
behandel je met waardigheid
heb natuurlijk een eigen leven
kies mijn vrienden heel bewust
zal je steeds mijn schouder geven
totdat je tranen zijn geblust
na m’n werk kom ik naar huis
ben natuurlijk heel…
Jonge Liefde
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.562 zwevend naar een platvorm van extase
wezenloos dromen, samen daarin vluchten
doof voor geluiden in deze ontluikingsfase
Kussend de eerste kus van de evolutie
ontketende atomen van stromend bloed
schreeuwend en klauwend, de revolutie
uitvinders van het nieuwe gedachtegoed
glimlachend en dagdromend rusten
hoofden tegen elkaar, tranen op schouders…
Verhuizen
hartenkreet
2.6 met 45 stemmen
8.064 Je schouders ingezakt en ribben gebroken.
Toen ik je vond, was je op leven na dood.
Waar anderen je liever zouden slopen,
Zag ik de schoonheid en karakter in je nokken.
Met mijn laatste centen besloot ik je te kopen
Om je waardigheid te behouden en voor je leven te knokken.…
Emotiecensuur
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
623 De zonderlinge blauw lucht spiegelt
als een onbeweeglijke luchtzee
over de langgerekte spoorlijnen
die de weilanden doelmatig doorkruisen
richting bruisende onoverzichtelijke zee,
hier heb ik ooit de illusie gehad
dat alles mogen zeggen, ook alles
uiten is, maar ik kwam teleurgesteld
weer thuis, vond een weg tussen
ellebogen, brede schouders…
Hellevuur
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
2.206 je schouders
dragen
een winterdeken
daaronder
drijft een gekruisigd lijf
onweerstaanbare tranen uit
om pijnen los te weken
mijn handen
schieten te kort
zo ook
zijn mijn ogen
dichtgeslagen
immers,
ik ben het zelf
die het hellevuur
heeft aangedragen
+
soms ben ik
hongerig en blind
als mijn leegte
een reeds…
Hemelse zorgen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
649 alles maar in die wereld herstellen
Die schitterende wereld waar eens alles bloeide
Moest hij het hen nu nog duidelijker vertellen
Zagen zij nimmer dat de rampzaligheid alleen maar groeide
Hij kijkt om hoog en ziet ondeugende engelen lonken
Wuift en lacht, en ziet hoe hun zilveren vleugels vonken
Cupido spelende de harp laat zich op zijn schouder…
- Mijn hart heeft liefdevolle letters -
hartenkreet
4.0 met 47 stemmen
1.942 het is van jou, een bladzijde
liefdevol warm vullend het kleurenpalet van het leven
mooie voorbeelden die vol roem de tekst aangeven
machteloos bekent het onbekende, de letters een woord
liefde als vraag niet duidelijk omschreven, kunstig vertellen,
sinds jaren geleden, onvindbaar de roem van het dierbare
mijn hoofd geborgen tegen je schouder…
Onuitwisbaar
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.002 Met muziek net te hard om te praten,
terwijl haar tranen
hem op de schouders raakten
als in zijn hart.
Slecht beslagen
zoende hij het ijs weg
en wekte hij de vlammen
die te slapen lagen.…
In de manteling bij Domburg
poëzie
3.1 met 7 stemmen
2.626 Ieder jaar wordt sneller ouder,
Vroeger avondt elke dag,–
Maar mijn hoofd ligt aan uw schouder
En ik hoor uw harteslag.
Boven drijft het leven over,
En geen schijn of schaûw ontgaat:
Elke siddering in ’t lover
Spiegelt over uw gelaat.…
chèsèd
netgedicht
2.4 met 25 stemmen
1.600 hoe meer zelf je wou zijn
ik je verloste uit die kwellende knelling waarin jij zat te wroeten
en toen ik jou voor het eerst aan mijn beider borsten lei
in beurtrol weliswaar je hoofdje vrij uit het wikkeldoek
dat voor de rest je bibberige lijf ombond
jij at en dronk tegelijk waarna je van dit elexir
bekrampt en hikkend op mijn schouder…
Atmosfeer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
547 Het signaal zo zuiver en overtuigd
in een atmosfeer voor een nieuw begin
met jouw onvoorwaardelijke affectie
leun jij op mijn schouder met je kin
Het gebaar zegt ons meer dan woorden
de eerlijke natuurlijke aanraking
dat de aantrekkingskracht versterkt
wat onze binding vertaalt in één zin.…
Leven
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
538 Droevig en neerslachtig
van sobere gestalte zoals
ook zijn vrienden
de ezels
die door de vijanden
van Hemelse genade
met hun lasten op de schouders
worden beladen op aarde
onderweg als een vreemdeling moet zwerven
och zoete leliebloem van 't leven
op al mijn wegen kom ik u tegen
buig mij voor u neder
al het
vergeefse worstelen
leg ik…
Alvorens ik ter wereld kwam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Alvorens ik ter wereld kwam
wist ik zo van te voren,
dat ik met al hetgeen ik vooraf op mijn
schouders nam; niet in wanhoop zou worden
geboren.…
fortuin het leven – van harte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 nadrukkelijk dankbaar
voor de gift en gaven
die jij ons bent en gaf
dagelijks genieten wij
uit onze passie geboren
de vruchten van jouw zijn
die jij op eigen wijze
doorgaf aan het leven
dat zich baren liet
uit de liefde die jij ringde
met de enten van dat geluk
noa, joshua en boaz
aan de handen links en rechts
of torsend op de schouders…