Alle inzendingen over verte

2105 resultaten.

Sorteren op:

Verhoogd oord

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.256
Spaarzaam kruipt het licht voor mij uit een armlengte verder daagt de horizon dichtbij en onraakbaar sluit zich de hemel als een nachtjapon alle schoonheid is gehuld in aftasten en geduld Ik blijf de hoogte zoeken langs de flanken van verdriet in de verte wapperen doeken onzichtbaar achter wuivend riet de vloer kraakt maar ik schuif…

Opklaring

poëzie
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.885
Glad is de lucht als zilverhelle plaat, Waarover vlokkig grijs geschilderd werd, Met glans van licht uit eindeloze vert, Dat door de ruimte spelemeien gaat. ’t Vonkt door de droppels aan het rijs, dat staat Als stut op ’t tuinbed, staat bij boon en ert; Vonkt door de druppels aan ’t gewei van ’t hert, Vonkt door de droppels aan het schaap,…

voor het slapen gaan...

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.211
Na de wekker te hebben gezet, sla ‘k een kruis en vouw m’n handen, dan spreek ik tot god, heel nauwgezet, de volgende woorden mijner verlangen: God, lieven heer, als ik morgen ontwaak, Zie dat het gras dauw op zich heeft, Dat den kikker in de verte kwaakt, En dat alles t’rug wakker wordt wat nu nog leeft, Laat de vogels in de vroege ochtenduren…

De zilvermeeuw

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 729
Zijn akelig gekrijs vanuit de verte al te horen donkere ogen naderen het onheil duiden meer als opgelegd pandoer want waar de vleugels lam geslagen zijn vrije geest niet verder kunnen dragen doen zij het ergste vermoeden..…

Zonnebloempjes Rénaissance

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
Dan hoort z’ in de verte een heerlijk geluid, het ritme van de regen zingt haar wijs. Ze kijkt , ziet het spectrum door luchtig grijs en kruipt voorzichtig haar schulpje uit.…
Rena28 juni 2008Lees meer >

zandkasteel en haaientand

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 833
in de verte gloort het water witte schuimkoppen - ‘wie het eerst bij de zee is’- schop, zeef, emmer en gerief om een kasteel mee te versieren en pistolekes, cécémel in de frigobox, een pintje en veel heel veel verborgen pijn en tranen maar we bouwen, steeds hoger een brug en een delta, torens waarmee ge de zee kunt zien, zijn handjes…
Rieg25 juli 2008Lees meer >

helderheid

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 700
eenzaam staar ik in de verte waar de sluier van de mist langzaam verdwijnt alsof hij wist dat ik hier sta te zoeken naar een beetje helderheid voor mijn sombere gedachten en zegt: nu is het tijd om je hoofd te laten rusten even stil te blijven staan en je gedachten stilletjes even weg zien gaan roerloos staar ik in de diepte langzaam komt…
Joop17 augustus 2008Lees meer >

Een adder

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.039
De rozen strooien blanke blaadjes neder, En 't geiteblad houdt roos en rots omvat: De rots van klimop pronkt met geiteblad, Dat, uitgeschoten als een slanke veder, Zich losser plooide, breder steeds en breder, Tot het de blauwe verte in de armen had: De woudduif koert...…

zij zeilt uit

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 764
hoort hoe kraakt het spant dapper waait de vlag met alle winden mee ziet haar vanaf het land in volle glorie stevenen op niet voorziene verten een gestaag verkleinen onder turen en kwijnen tot wit stipje op zee bestemming als immer onbekend voortjagend onder de zon in stijl ons gebed zonder end dat zij veilig over moge komen zonder…

De vlekken rode wijn

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 774
piept welkom of kreunt donder op ik sluit niets uit de sloten zijn te vaak gebruikt en luister naar de schaduw in de kamers een vergeten muur schrijft behangloos zijn geschiedenis ik lees niet meer de vlekken rode wijn geef geen oordeel over scheuren laat gewoon de barsten over stukjes leven treuren zie jij de angst zie jij het uitzicht verte…
wil melker8 december 2006Lees meer >

jij bent de enige Eva

netgedicht
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.111
zon maakt me heet geeft ruimte aan zorgenloos dromen jij bent mijn verte bandeloos blauw golft naderbij en jij zal gaan komen je ogen zijn donker en lang is je haar in je blue ocean outfit ben je bloter dan naakt je geurt naar olijven bent de enige Eva in mijn paradijzen ik kras in je huid mijn passie in bloed ze kan er niet uit…

de skyline als mistig verleden

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 806
leidsels enigszins gevierd ruimte geef ik haar ik voel haar onrust, stapvoets dus hier zie ik de wieken als zwarte schimmen met de molen als doodskop in deze sinistere stilte met vochtig beslagen gras hier zwierf ik, denkend en kijkend naar torens toen nog punten van hoop en toekomstverwachting en koeien, zwartwitte stippen tot in de verte…

Blokhut

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 791
Poeder en lichtluchtige stappen wit Doorlopend handjes vast en koude wangen Afdrukken waaien weg en gemoederen verhit Decemberlucht zaait vlokken tintelend verlangen In de verte gloort warmweeïg eikenhout Tussen ons dooit geilvuur op Handen onrustig omvatten hartgeklop Aan de top verliest romantiek van stout Omgeven door dennengroen…

Burned Out?

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.340
per decreet Ben ik op zoek naar mezelf Wakkergeschud door moeders van amper tien Zoek ik naar mijn echte ik Dreigementen kunnen mij niet langer leiden Belofte en schuld laat ik achter me Mijn God maakt deel uit van mijn Ik Wanneer ik samenkom in eenzaamheid De samenloop van omstandigheden Welhaast vanzelfsprekend Mijn jeugd in de verte…
Anton Brikaer17 februari 2006Lees meer >

Vermoeidheid.

hartenkreet
4.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.303
Dan toont zich daar in de verte weer een lichtstraal door de mist gifgroen gras om uit te rusten zodat dat de weemoed wist.…
Chatfant23 september 2008Lees meer >

hoe ik heet

netgedicht
4.1 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.025
kamers binnengaat tot ver in het landschap van vruchtbare bomen het is onzichtbaar in dit gedicht; alsof een witte vogel een cirkel maakt van stilte; er dwars doorheen vliegt en dit herhaalt herhaalt en herhaalt tot het levenslicht een stem krijgt en zomerwind met kinderen praat in de ochtend en in het breken van de verte…

Jaargetijde

gedicht
2.4 met 129 stemmen aantal keer bekeken 28.238
In de verte is even de kustlijn te zien – een lichte plek tussen de bomen geeft als baken de weg aan in de nacht binnenkort, misschien eerder dan verwacht, zullen daarlangs de vogels weer komen.…

en doe de tijd voorzichtig uit

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 618
ik kan je niet bekijken je met niemand vergelijken maar hoor je stem in het ruisen van de branding in je tekst kom mee naar zee waar ik mezelf verliezen kan de verte afstand wordt en ik je namen schrijf met zand ik kus je lippen in het zout van samen drogen opgetogen in het waterspel breken de golven veel te snel we dromen…

In de stralend gouden avondgloed

gedicht
2.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 11.039
Zeilen ruisen uit de verte als een meisjesstem, of zijn het nevelen, en is de stem van Hem? Waar na dit landschap nog naar toe te gaan? en rode boom ontbrandt tegen weidskobalt. Oranje sterren regenen door de spasmes van zijn takken. Er is geen rust in het heelal.…
Pieter Boskma8 september 2021Lees meer >

De vlekken rode wijn

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 546
welkom of kreunt donder op ik sluit niets uit de sloten zijn te vaak gebruikt ik luister naar de schaduw in de kamers de vergeten muur schrijft behangloos zijn geschiedenis ik lees niet meer de vlekken rode wijn en geef geen oordeel over scheuren ik laat gewoon de barsten over stukjes leven treuren zie jij de angst zie jij het uitzicht de verte…
wil melker1 augustus 2009Lees meer >

De profundis

poëzie
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.156
plant ons goed nog en dieren Ik meen daarmee buiten de paarden schepershonden van Mechelen of Groenendaal die na de schilders de roem van Vlaanderen over de grenzen dragen Herkennen zij in ons hun maats der volle maat van slagen Zien paardenogen aan wier staren het denken om het leed verglijdt in de verte…

Weemoed

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.324
Allerlei dwazen die staren in zichzelf en in de verte naar woorden zoeken, taal, om maar te begrijpen waar gedachten vandaan komen en waar ze heen gaan. Huis, kind, weemoed. Boom, vuur, vis ogen, lief, gemis.…
fp. tuinder27 augustus 2009Lees meer >

Aanroep

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.273
In gans verduisterd woud droomde ik van sterren… en een maanlicht pad, naar lichte verten voerend, zag ik mijn geest. Heb ik niet altijd op uw komst vertrouwd? Mijn hart kent u, gij kent mijns harten schat, en samen gaan wij verder, onbevreesd.…

Net heb ik

gedicht
2.1 met 66 stemmen aantal keer bekeken 18.465
Net is het schip vertrokken, zeilt aan wind de verte in en de raven bevolken de boeg en spiegel de ander in jezelf van veel verder ga ik vaart maken ga ik zeggen wie ik ben en zo kunnen we dan eindelijk samen zijn. ------------------ uit: 'Zone', 1998.…

- Stille Heiligheid -

netgedicht
4.2 met 41 stemmen aantal keer bekeken 1.060
Alles slaapt, eenzaamheid waakt, het hart zingt, het springt van ijs en van helderheid, gezangen en gebeden vredig luiden grote klokken, de eindejaarsperiode aangezwengeld in de donkere nachtelijke verte.…

Stuifmeel,

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 515
Twijfel zaait onnavolgzame schaduwen over stoffige paden, doelen die in de loze engten van de verten lagen, bleven verscholen achter luchtkastelen en onbereikbaar bleken, zorgeloos was ik vertrokken, met gebonden handen aan weerszijden van de akkers, strijkend langs goudgele aren, verwaait het stuifmeel van rusteloze zielen tot waar…
pama28 juni 2010Lees meer >

Altijd weer die relatiegerelateerde dingen.

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.112
En niet onbelangijk wat er in het hier en nu en in de verte straks weer gebeurt in die ontmoeting. En hoe zal die ontmoeting dan geschieden en in welke relatievorm? Laten wij ook proberen te zingen over de schoonheid van een dambord.…
cornil19 juli 2010Lees meer >

ode aan mickey

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 827
Met je lieve kreetjes die klinken vaak als iets tussen wanhoop en verontwaardiging in maar dat is slechts wat ik verzin Onbeschaamd en knuffelziek Lig je op je rug Je kronkelt alsof je zeggen wilt Aai me eens (heel vlug) Met je fiere houding zittend voor het raam Wachtend op wat komen gaat Turend in de verte tussen twee…
mohair2 oktober 2010Lees meer >

De bruid

poëzie
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.965
Ik dacht dat ik geboren was voor verdriet -- en nu ben ik opeens een lied aan 't worden, fluisterend door het ijle morgenriet nu smelt ik weg, en voel mij openstromen naar alle verten van de horizon, en ik weet niet meer waar mijn loop begon.…

Dagen voorbij

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.771
Als in de verte de lucht trilt ... wie roerde uw oogleden aan? Als de wind gaat door 't koren ... wie uwer is opgestaan?…
Augusta Peaux18 november 2010Lees meer >