2916 resultaten.
In berusting
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
594 In berusting van verlies
voelt het liefhebben
als groeien in verdriet
waar men de hoogste toppen
van het leven wil bestijgen
het dal van tranen ziet
waar kluchten witte meeuwen
in schier onbewolkte luchten blauw
woorden van oeverloze liefde schreeuwen
verder laten dragen hemelhoog
in dagen van stille berusting
zullen woorden zwijgen…
Oren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
545 elkaar
voor alles wat niet nodig is
door vaart der tijden opgenomen
in gesloten inrichting, dikke muren
die geen geluid doorlaten
zonder stemmen die waarschuwen
voor de nacht die nieuwe doden telt
maar wie niet horen wil moet luisteren
naar zombies die over weemoed fluisteren
de kalmte van de stilte houdt ons groot
gestorven om te zwijgen…
pas op de plaats
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 wat is de beste plek
om een datum vast te leggen
waar spreken we af
om te zwijgen
bestaat er wel een tijdstip
is er een hoogte in ruime zin
waarop zwaartekracht
en gewicht samenvallen
kijk uit, deze horizon is
met linten afgezet
dit landschap valt binnen
grenzen van luchtledig
soms houdt voortgang even in
en lijkt deze op weerzien…
Metoodeloo
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 Zij heeft haar eigen punt gezet
Al ga je nog zo graag van bil
't Is niet zoiets als ja ik wil
_______________________________
ME TOODELOO
O nee, wéér vraagt #metoo om een reactie
Van stiekem voor- en boze tegenstanders
Ik hou me in, hier sta ik, kan niet anders
Mijn woordenvloed getemperd tot een fractie
Het manvolk zie ik zwijgen…
Iets tussen ons
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 Wat ik je altijd zeggen wou, of liever:
Eerst nog dit: waar ‘t werkelijk over gaat
Daar schieten woorden meer en meer tekort
En ‘t maakt niet uit of ik nu zwijg of praat.
Wat ik je zeggen wou, ik weet het wel,
Gedachten zijn soms moeilijk te verstaan
En meestal gaat het om die andere dingen
Waar geen gewone woorden voor bestaan.…
Vogelverschrikker
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
639 Ze zeggen dat hij bij de kraaien hoort
met zijn talent om over de dood te zwijgen
en wat weet hij over liefde, nu hij er naar snakt
alleen op het veld met uitgezaaide bloemen
vogelverschrikker tegen wil en dank onder regen
met natte hoed en ongebruikte wandelstok
om de dieren weg te jagen waar hij van houdt
de vogelverschrikker heeft het koud…
Mussenvriend
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
676 eenvoudig houden
zeg je tegen haar, mussenvriend
nu de vriendschap liefde nodig heeft
omdat armoede om zich heen grijpt
en je nodigt haar uit
voor een verse kop thee
ze heeft haar pantoffels meegenomen
en een zak knapperige graankoekjes
in de tuin spelen de mussen
met de schaduw van de bomen
jullie praten over regen en wind
jullie zwijgen…
Viator
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
448 In de woeste wildernis,
de volheid van de leegte,
is er, si lux exivit, geenszins
in vino veritas, doch wel
de ledigheid des duivels
zijn oorkussen laat evenwel
zich nooit het zwijgen
of de wil opleggen
door wemelende sterren
van het hemelfirmament
het hiernamaals heeft zich
als onwennige viator
karmatisch in edens heden genesteld…
Verdwenen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
358 De winteravond valt nu vroeg
en duister
kan intieme angsten niet verhullen
een moeder is gestorven
en het gefluister
in gedachten van het ontheemde kind
is er weer een jaar verdwenen
uit de strenge hand
van vadersloon
in een land met platte horizon
waar inflatie boven gedachten zweeft
en de zondaars plichtmatig zwijgen
tot aan…
Van jou
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
231 Soms zwijg je
op de juiste plaats.
Geen grote woorden.
Want je weet
waar het pijn doet
zonder dat ik het benoem.
Alleen jouw hand
die de mijne vindt
zonder dat ik huil.
Je kijkt
en blijft.
Dat is genoeg.
Ik vraag niet meer
dan dit—
dat je er bent
in het kleine.
In hoe je mij aankijkt.
In hoe je niet weggaat.…
Geen intieme respons
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
258 vraagt ze
maar al mijn woorden zijn verdwenen
in dit woordeloos bewegen naar niets
door haar zwaarmoedige tederheid
blijf ik nog stiller dan voorheen
wil ik steeds zwijgen over iets
tijdens emotionele momenten
heb ik geen intieme respons
Waar ben ik ?…
De man die hout liet luisteren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
246 Onder zijn handen verloor een plank haar zwijgen.
Een spaak vond zijn kring,
een as zijn evenwicht,
een wagen zijn verborgen gestalte.
Als kind keek ik toe.
Nu denk ik:
hij maakte niets.
Hij keek tot het hout zich opende,
alsof elke nerf de weg al kende.
Hij luisterde tot vorm en vezel elkaar vonden.…
Kerfstok van de mens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
96 geblazen, uit mij
getrokken en gekneed
tot gewone woorden, korte
preken in bevatbare brokken
en steeds een streepje erbij
op de kerfstok van de mens
Al die wereldwijsheid verborgen
in wolken kortzicht tussen
oogkleppen en dichte deuren
tegen de angst tekort te komen
En zoveel emoties erbij
om verleden, heden en toekomst
om nog maar te zwijgen…
Nu is zij wedergekomen
poëzie
4.1 met 19 stemmen
5.516 Wat is er toch in haar zwijgen,
Dat mijn ziel haar gedachten ontving,
Zodra zij mijn hand had genomen
En aan mijn zijde ging?
In heerlijk vertrouwelijk zwijgen,
Liepen we naast elkaar,
De vogels vergaten hun eigen
Gezangen en hoorden naar haar.…
nee zeg nee ja
netgedicht
2.9 met 41 stemmen
4.416 nee zeg nee ja
het sneeuwt het sneeuwt
het sneeuwt hier op amsterdam
de mensen praat me niet
van hun stiltes hun kijkers
voor vensters hun zwijgen
ze denken ze zwijgen
de mensen hier in amsterdam
het sneeuwt het sneeuwt
het sneeuwt hier op amsterdam
de straten worden nat
van de witte vlokken
brel zong van de neige
die bleef wit…
Jouw kamerdeur
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
10 Hij kan nog bij jullie groepje
nee, die vlooi uit Roosendaal willen we niet
ik zwijg en wordt ergens bij geplaatst
waar minder weerstand heerst
een zelfbeeld dat crashed
na dagelijkse vernederingen
Het beursgebouw was de school
het was niet eens vooroorlogs
maar de vroege jaren tachtig braken me
en bepaalden de stiltes die ik meenam…
Onderweg
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
523 Zwerver zonder spiegelbeeld
zon zindert over het land
verlegen lichaamstaal
uit de zonnestralen
van de zomer gehaald
omdat je naakt wilt zijn
onder koelte van katoen
samen onderweg
naar de slapeloze horizon
en de zee die zwijgt
omdat de zomer
zichzelf alleen maakt.…
Zwijgende vogels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 Het dromen begint angstaanjagend
in een verborgen wereld
waar zwijgende vogels
de hemellucht verkennen
terwijl je eenzaam
uit jouw schaduw stapt
niets meer over
van de glorie en het geluk
stilte neemt je mee
naar nieuw dieptes
waar het de heimwee is
die nu dicteert
in de nachtelijke uren
van verdriet en wanhoop.…
Daarom bid ik
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
452 weet dat ik met u eigenlijk
nooit alleen of eenzaam ben
omdat ik geheimen met u kan delen
van die gewone alledaagse en ondeugende
die ook ik verborgen houd als zo velen
omdat ik weet dat u niks doorvertelt en zwijgt
en mij zo het idee geeft dat van al wat ik heb
gedaan en ooit heb beleefd
niets is wat u mij echt kwalijk neemt
en met uw zwijgen…
stairway
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
790 Geen touw is vast te knopen
aan mijn vers laten we
zwijgen van trossen, kabels,
spierballen waar anderen
goed in zijn.
Maar evenwichtloos komen
toch de woorden samen
in dit dun verdwijnpunt :
jij voor mij.…
Onderweg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
187 Stevige schoenen,
nodig voor wat
onderweg ontstaat
Voor de last van
wat niet achterblijft
Voor herinneringen
die zich
vastzetten
klevende grassen
in hondenharen
Voor vragen die
bij de eerste toren
nog zwijgen
verderop het ritme
van de stappen
aannemen
Het meanderen
door rivieren
zoals tijd door
een mensenleven…
Een vage herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.142 Het zielt me dat haar geest zo snijdt
besmeurt ze het mes met open wond
die in kalme uren van eeuwigheid
nimmer de kern van daglicht vond
alsof ze het zwijgen lijdzaam hoort
volgt ze zorgvuldig gekozen wegen
innerlijke beproeving stuwt haar voort
zelfs blijk van liefde houdt niet tegen
blind voor wat haar wezen vreest
zoekt ze naar eigen…
Twee zusjes
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.351 Dan volgt de schaamte en het zwijgen
en het brandgat in hun ziel
2
Hun ruzie loopt op hoge
poten met een huilerige stem.
Zij vechten niet om het spel
maar om de knikkers
oorlog om een glazen regenboog om
watervuur dat van de hemel hangt
tanden uit watertanden
ogen om katteogen…
Lege pen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.357 Haar lippen zwijgen letters
van nooit gesproken zinnen
fluisterend ademt zij namen
in de onbeschreven lucht
Haar pen, zo ongeduldig
schrijft het pad naar het einde
traag loopt de gitzwarte inkt
op haar allerlaatste benen
Het sierlijke handschrift verandert
heel langzaam in letters van druk
woorden van wanhoop en weemoed
vullen de laatste…
Allerheiligen
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.631 Van jou gedroomd vannacht
je was gehuld in zwijgen
de lippen waren rood gestift
de ogen leeg uitgestorven
Van martelaar tot heilige
is maar een kleine stap
je kreunde met uitgerukte tong
een onverstaanbaar hijgen
Wat doe je hier, beminde
met dezelfde oude leesbril
hoekig staand op je neus
wat moet je hier dacht ik
Jouw…
Troost in verdriet...
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.095 In de verte zie ik je staan
Vol verdriet
Tranen rollen geruisloos
Op de koude aarde
In stilte kom ik naar je toe
Je rug is gebogen
De onmacht lees ik in je ogen
Zacht omarm ik je
In de verte staan we samen
Het verdriet is nu van ons
Tranen smelten in elkaar
Op onze koude wangen
In elkaar zijn we veilig
We zwijgen in een kus
Zachtjes…
muurbloem
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.677 het is haar stilte
haar leegte
haar ruimte zonder licht
waarin de doem
steeds sterker wordt
naar binnen lijkt gericht
het is haar denken
haar kern
haar leven onder druk
waarin de bloem
steeds zwakker wordt
onbruikbaar voor de “pluk”
het is mijn blindheid
mijn doofheid
mijn zwijgen zonder doel
waardoor de dans
ontsprongen wordt
zij…
lichaamstaal
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
2.090 had één van ons nu maar het lef
om die lichaamstaal verbaal
heel even het zwijgen
op te leggen.…
Eindlijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.472 als ik naar je kijk
lees ik het leven in ied’re groef
die jouw gelaat doorslingert
als twijgen van een wilde wingerd
waardoor ik niet meer vragen hoef
de diepte spreekt over je pijnen
die niet naar je lippen willen stijgen
geleden worden in berustend zwijgen
en zich verwoorden in scherpe lijnen
ik strek m’n hand en streel ze glad
wil…
Met tranen geleefd
hartenkreet
4.6 met 12 stemmen
1.665 Aanvaarden, keer op keer
Zo vaak bedrogen
Verstillen, meer en meer
Liefde te lang gelogen
Koude lippen worden vermeden
Geen gesprekken, maar kreten
Niet meer verbonden
Alleen maar onzichtbare wonden
Geen stilte meer te mijden
Deuren vallen dicht
Geen bloed meer in mijn gezicht
Woorden die me uiteen rijten
Ik kom tot een zwijgen
Door…