Alle inzendingen over dalen

1980 resultaten.

Sorteren op:

Rijmend dwalen

hartenkreet
1.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 544
Dwalen in verhalen uit andere landen, talen die gaan over bergen en dalen graan vermalen, hooibalen kanalen, over belasting betalen geheimen en gralen in duistere analen over brengen en halen over heel vlot en dan dralen draaiend de pedalen winnen en falen, diploma's behalen gezondheid en kwalen over eten grof of gemalen borden garnalen…
Ralameimaar30 december 2017Lees meer >

Geen dragender, doodlijker wonde

poëzie
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.895
als een ruisende morgenvogel doorkruist zij het blinkend heelal en daalt - een geroofde genade, op de vleugels de sterren als dauw - als een valk naar de vleeslijke dalen in de onschuld van vóór het Berouw. ------------------------------------------------------------------- uit: Tempel en Kruis, De onvoltooide tempel (1940)…

De zee

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.220
Ballet van water met grote hoogten en diepe dalen. Temperamentvol, woest en rustig Reikend aan emoties Leven gevend, leven nemend cyclisch ritmisch Instrument beroerd door velen met verschillende composities Koppen snellen, schuim opwekkend volgend als dolfijnen. soms buitelend als een kinderspel, soms vlak als stoicijnen.…
Freek Kuilman24 september 2006Lees meer >

Dof violet ...

poëzie
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.317
Nog wandel ‘k door het zwaar berijpte gras, En hoor naast me op de vaart het fijn gekras Van schaatsen over ’t hol rinkelend ijs: Ik heb ’t gevoel, of ‘k op ’t bevroren glas Cirklend, zwevend, zwenkend op kunst’ge wijs, Met ’t buigend bovenlichaam daal en rijs: ’t is in mijn rug, of ‘k zelf op schaatsen was.…

El Repilado (Alpajaras)

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 912
Een mager kerkje staat middeleeuws te peinzen ontdaan van ereschuld broos als eierschaal gebroken wit gebarsten muren in granieten trance als een fossielen oester als parel in ballance verweven in de gouden handpalm van een geduldig dal.…
pama24 februari 2008Lees meer >

Winterlicht

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.369
In de winter is de vloed Van de warmte voorbij Na de vloed ben ik geboren Dus ben ik een winterkind Uit de warmte geboren Niets is veranderd Ik daal terug in de tijd Maar aan de horizon Zie ik een Licht schijnen Het Licht van de wintertijd Nu zal ik mij voornemen Om met dat Licht te reizen Nog steeds zie ik Het schijnen Een uitzicht…
Harco22 juli 2008Lees meer >

Sonnet

poëzie
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.685
Zal dan mijn smart, dus lang gerezen in de top, Nooit dalen? Zal mijn ramp dan nimmermeer houden op? Maar steeds volharden in op mij zijn haat te braken?…

Luchtkussens

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 460
in de fuiken van de dromen, alleen ik aarzel voor de steile rand, bang dat je me achterna zal komen , en te springen in het zelfde diepe ledikant, vrees niet, we springen op gelijke wijze met dichte ogen, met vaste hand, gericht op angsten die verwijzen naar de verdwenen vrienden uit de jeugd, waarmee we zwierven door de bossen en de dalen…
pama17 februari 2009Lees meer >

Onverzadige blikken...

hartenkreet
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.210
onbereikbaar is Een stil genieten van de manier zoals je praat met zorgvuldig gekozen woorden licht, fris Je heerlijke verschijning vult mijn blik die onverzadigd je prachtige lichaam observeert Wat zou ik je graag willen aanraken en verwennen Mijn gedachten aan jou worden door passie verteerd Mijn ogen volgen je soepele bewegingen van je heupen Dalen…

- Een dag Parijs -

netgedicht
4.0 met 57 stemmen aantal keer bekeken 1.304
woelend, in een onverschillige menigte bekommernis in mij vroeg gevoelens, hoeveel ik tegenwoordig van je hield vroeg naar diepe dalen naar meer, aangepast aan het falen van een feestelijke bijeenkomst.…

Moeder

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 589
Hoe legt zij leven op een schaal waar ook zwaartekracht al zegt daal. Maar wat behelst zaaien en verzetten rondvaren met vissersnetten. Geef haar werk ze vist en jaagt tot het ook die ander daagt. In menige rechtersstoel zal ze woelen wetend wat ze met een slecht bedoelen.…

La Dame Blanche

netgedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 650
wanneer mijn handen dalen en tussen je lokken strijken de geel grauwe sepia dagen geruisloos omslaan scheer ik lager onder jouw wervelende vrouwenwolkendek als de zuidenwind voluit duinen uiteen barst mijn stem met fluweel stoffeert ( en al wat eb was over mijn strand woest vloed blinkend als kind met vlinders in handen verborgen…
Claire24 april 2010Lees meer >

Schimmig Licht

hartenkreet
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.916
Vanuit het dal van mijn verscheurde wezen ver van het stralend licht van zon en maan schreeuwt iedere vezel van mijn geteisterd lichaam vol van vertwijfeling nog steeds jouw naam Dwars door de zwarte golven van het duister langs akkoorden van verlatenheid en pijn hoor ik geleid door echo's van verlangen jouw stem als steeds terugkerend…
Ariadne19 december 2010Lees meer >

Stukgeslagen liefde

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 781
Het dal verlaten, boven op de berg, berusting, met de tijd gekomen. Bijeengelijmd met hoop en kracht, de stukgeslagen liefde. Gebroken is alleen de pijl, die toen jouw hart doorkliefde.…

Vertel mij niet

netgedicht
4.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 767
Vertel mij dat ik niet moet ontwaken uit d'illusie van mijn denken die mij verder draagt dan dromen die bij 't kijken naar lonkende valleien en dalen het wakker wordende reeële weer doet vervagen. Vertel mij niet dat het nooit heeft bestaan dat de ademloze tederheid slechts een illusie is en ik gewoon heb verder te gaan.…
Katty4 juli 2011Lees meer >

Mijn Sharia ?

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 588
Daarbuiten in een dal van straten tussen zwarte gevels en spitse daken, steken minaret en kerk de vingers gezamenlijk op, om als hun God het wil, als enige, ( maar mijn God toch ook? ) in de hemel te geraken. Ze schrijven de toekomst in een stil gebed, maar blijven uit het licht van een ongeboren horizon..…
pama18 september 2011Lees meer >

Paniek

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 654
Klauteren, klimmen, struikelen, een weg door berg en dal. Woest water, wilde wegen, warboel en wanhoop verlammen. IJskoude angst voor de toekomst rilt zich een weg door haar lichaam, maakt dat ze bijna bezwijmt. Uitgeput zakt ze tenslotte in elkaar.…
Bianca14 juli 2012Lees meer >

DOOI

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.529
Zoals bij 't sneeuwen die vlokken vervaard weiger en trage vallen op aard, zo moeten alle gedachten van ons van uit hun hemel van dromen en dons dalen op aarde waar alles dooit wat sneeuwwit en droomrig de dingen vermooit.…
Alice Nahon29 januari 2013Lees meer >

PRATEN....en luisteren.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 506
Ik wil best met je praten, graag zelfs maar ik wil ook dat je luistert Ik ben geen hol vat en jij ook niet dus communiceren: zenden en ontvangen uitwisselen zodat onze inhoud indaalt En ontvang je teveel, geef dat dan aan dan vervolgen we ons gesprek later; jij laat indalen wat je hebt gehoord ik haal uit mijn 'dal' wat ik heb gezegd…
Jean Fermate20 februari 2013Lees meer >

Aan mijn geboorte-plekje

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.306
Berg- en dal- en bronrijk land, Waar ik, aan der liefde hand, ’t Heil, zo lang door mij gezocht, Zoet en volop smaken mocht! O, steeds voel ik mij verrukt, Als mijn voet uw heuvlen drukt, Of door uw valleien treedt, En mijn blik uw omkreits meet.…

Metamorfose

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
1 Bladeren kolken aan de bomen ruisen als golven van de wind op zee Ik zou nu hier willen zijn als de geluiden me niet dragen konden maar de herfst voert me mee En ik reis over daden en dromen dalen en zomen Hier zo ver vandaan kwam ik in een adem en een zucht gedreven in een stilte oceaan badend in een zwoele vlucht…
Riiiv26 oktober 2013Lees meer >

Dagpauwoog

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
Zie hoe ze stijgt naar hemelwaartse rangen de dartel fladderende dagpauwoog haar stippen vurig brandend van verlangen met rode tinten in de hemelboog om dan te dalen en zacht neer te strijken op hoofd en huid van vreemde kostgangers van onze lieve heer die pelgrimerend de torens van de kathedraal beklimmen waar ooit kapittels en kanunniken…
Maxim1 september 2024Lees meer >

Ontvlugting

gedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 9.283
Uit hierdie Valkenburg het ek ontvlug en dink my nou in Gordonsbaai terug: Ek speel met paddavisse in 'n stroom en kerf swastikas in 'n rooikransboom Ek is die hond wat op die strande draf en dom-allenig teen die aandwind blaf Ek is die seevoël wat verhongerd daal en dooie nagte opdis as 'n maal Die god wat jou geskep het…

mijn zoon

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 544
wat kan snijden en zelfs jouw woorden raken bevreemd wanneer jij als man tot mij spreekt, ik volg dan de wolken in de lucht en maak zinnen van vogels die nestelen in mijn gehoor mijn zoon, ik zie nog steeds de nacht in de bekken van jouw moeder, jouw beschutte paradijs waar ik als een god over waakte en onbevreesd mijn adem liet dalen…
elze1 augustus 2015Lees meer >

Het fraaie Toscane

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 612
Na de eentonige Po-vlakte - talloze logistieke bedrijven - de menselijke heuvels en dalen: Toscane in hoogst eigen persoon! Als de bus is voorgereden, heten vlamcipressen ons bijzonder welkom: 'Voeg u in Het Landschap van de Italiaan.' Opvallend veel appartementen delen de golvende horizon.…
K.Bladzij26 september 2015Lees meer >

Het Dooit.

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.727
Zoals bij 't sneeuwen die vlokskens, verveerd, weiflend en trage vallen op eerd, zo moeten alle gedachten van ons, van uit de hemel van room en dons, dalen op aarde waar alles dooit wat sneeuwwit en droomrig de dingen vermooit.…
Alice Nahon8 december 2015Lees meer >

O schone kracht Geestdrift

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.392
waarvoor het laag en klein bewustzijn gruwt; – gij heerlijke, sedert de moeder-aarde mens-wezens voorbrengt uit haar rijke schoot, hebt gij nog nooit uit zo geweld'ge haarden de berg van 't leve' en d' afgrond van de dood verlicht met uw zonne-gedrenkte stralen, als in dat jaar van gouden opstands-pracht, toen miljoenen wezens voelden dalen…

Steen der wijzen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.064
ik zag je op mijn pad naar benee mooie steen ik neem je mee in de broekzak van mijn reis meer dan 50 tinten grijs en prachtig van mij zacht en warm ben jij je duwt me, draagt me naar het zonnige dal duikgewicht in mijn vrije val ik tors je mee op mijn pad omhoog de lichtheid zoals libelle vloog lijkt nu bevroren in de kou meer dan 50 tinten…

Grondig bezinnen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
ik ben me grondig aan het bezinnen laat m’n hoofd zakken tot op de grond onder het maaiveld is het veilig toeven ik val niet in slaap, want buiten de molens maal ook ik, daal ik af in de krochten van mijn ziel om vooral respect te houden met andersdenkenden…

Wat deed ik fout?

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 686
kom eens naast mij zitten vertel het me maar treur nou niet om het treuren er is altijd een vangnet is jammeren afgeleid van jammer jij leeft in een donker dal en wil het in mijn schoenen schuiven achter iedere uitgesproken zin schuilt een onuitgesproken gedachte zo komen we er niet uit ik deed het volgens jou dus fout en nu ben ik…