6776 resultaten.
magerzucht
netgedicht
3.0 met 67 stemmen
28.103 trap op en af en op tot één parel
van haar koude slapen lekt
haar hals knikt in de rolkraag
als een dorre bleke halm
de kuiten rillen onder een sponzig kleed
maar zij beveelt haar spieren
de naald van de weegschaal toont het zwart op wit
bekroont het zweet maar de spiegel liegt
en toont kwabben waar ik ribben en wervels tel
een droge…
Roem?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
621 pen te beschrijven, een
vage schaduw, levensgroot naast pragmatiek
en rede en op eenzame hoogte lijkt te staan,
de spreuken bij de snoeverijen in te lijven,
kritiek betaald met gelijke munt en op de blote
borst te slaan, met een sloep vol passies, op
een dichterlijke meer, in tegenstroom te bevaren,
geroeid met riemen gedoopt in de droge…
Bloesemnacht
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
605 in het Frans hadden vertaald
maar jij nam mij terug
mimiek in de bloesemnacht
en liet mij stil slapen
onder het zeven dwergen bed
de nacht na onze gemeenschap
ging ik met een zwaard naar het dorp
en vroeg de bakker om een degelijk brood
mijn vrienden over het water
hadden mij werkelijk broodnodig
er waren geen bloemen om te drogen…
Slechts het heden telt
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
638 in geuren en kleuren
of iets omgerijmds
dat nog vaag is omschreven
en in mijn grijze cellen
zoekt naar zin
het kan liefde zijn
of de wedstrijd van morgen,
ook God wacht zeker op mij
komend bezoek
dat mij
middels wederopstanding
uit dood of ziekte redt
immers hoop vult
gevoeld gemis
ik honger uit
als ik niet gevoed word
droog…
Nakweekse opvang
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
769 honderdtwintig landen
Tachtig procent van onze bejaarden
tellen nog echt weer mee
thuis met een eigen pc
In de Theems zwemmen weer vissen
in Nagasaki groeien bomen
uit radio-actieve deeltjes
gespleten tot hoog aan de hemel
Op Madagaskar is tachtig procent
van de bomen gekapt
tweehonderd onbekende soorten kikkers
gaan uit biotopen die nu droog…
Hinkelen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
517 Ik hinkel
op twee gedachten
weglopen voor de minste weerstand
of blijven
je tranen drogen
liefde voeden
en er zijn.
Ik hinkel
van een tot negen
en weer terug.…
de zorgvraag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
731 zelfs een konijn zou dit niet fressen
puree te flauw en veel te droog
-wat zout of jus misschien?
mijn favoriete stamppot niet te eten
't stampen zeker net vergeten
het is hier boven veel te warm
-ga lekker zitten op het groot terras
om daar te kijk te zitten?…
Laatste woord voor een filosoof
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.140 Een traan daar op de droge vloer.
Wat voor woorden geef je filosofen
als ze sterven gaan?
Wees gegroet mijn vriend?
Ga met Plato?
Of kijken wij terneergeslagen
naar een kist die zich laat dragen
niet bewust van weken, jaren
die voorbij gevlogen zijn?
Dan een woord nog,
nu de laatste kaars nog hoort:
vaarwel.…
Normandische boer
gedicht
2.1 met 131 stemmen
20.883 Veel koude ochtendnevel; adem van de zee
het zoute gras belooft weer goede boter
heuvels glooien nu nog tarwegeel
maar avond kleurt al afscheid van de zomer
Hij heeft de eend zijn nek gebroken
gevild versterft hij in de vliegenkast
niemand komt nu nog cider kopen
appels liggen in de schuur te drogen
Rook komt van brandend kreupelhout…
voor jou en lenteliefde
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
674 land
kijk ik naar scherp belijnde velden
waar kleurrijke tulpen
zich overvloedig laten gelden
transparante maagdelijkheid
danst op witte bomen
langs de dijken
en gaat de appels voor
zo uitgelaten lente fris
lachen wij golvende duinen door
met de neus in de wind
volgen we het spoor van de zee
rondom regenwolken
maar vlakbij zonnig droog…
Merda!!
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.226 dalen
donderbloemen in verheven dozen
Kijk die silhouetten
zwart met rode lijntjes puntjes
de ganse wereld deint niet te verdragen
op glanzende klinkers
voor de pijn van nekwervels
kijk omhoog sammy kijk omhoog
En blijf vooral kijken alles komt
samen in één kruis
lippen van God Maria
die vroeger ouderwets zweetten
vallen luchtig droog…
zoete dronk
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
679 een keuze
waar iedere ziel
eens voor komt te staan
of reeds staat -gezegend zijn zij
de Liefde of doorgaan op oude voet
weliswaar droge voeten in een uitgedroogd landschap
dat is getekend door verleden en toekomst
een Liefde, die stroomt, die draagt, en niet
onderworpen is aan de wetten van deze wereld
verandering toestaat
Haar zelf aanschouwt…
Schone bij de Rhône
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 Het jonge lichaam, omgeven door
goud, stapt eruit en is droog gebleven.
Op de handdoek, die ik haar aanreik, gaat ze zitten,
de benen wijd, met haar handen duwt ze de zware
borsten naar voren. "Hier, drink maar! Zuig!"
Waarom maakte het water haar niet nat? Droom ik soms?
O tepelhoven van Eden, verdrijf mij niet!
Maar ze deed het wel.…
DE SECRETARESSE
gedicht
2.3 met 54 stemmen
18.242 Met droge mond barst hij in brieven uit,
begint wanhopig met 'Geachte heren...'
verstomt, omdat zijn blik niet t'rug wil keren
van zoete boezem, ronde knie en kuit.…
't Tijdloze en 't Tijdelijke
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.398 En de ovens langs, waar rode stenen drogen
In 't zelfde zonlicht, kronkt de blauwe stroom,
Die boten met een zacht geraas bevaren;
Zo zag ik, wie maar even leven mogen,
Met wat reeds daar was meer dan duizend jaren,
't Tijdloze en 't tijdlijke als droom van een droom.…
De Zonnebloem.
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.725 En als je die gaat drogen
En in een doosje sluit,
Zaai ze allen - 't zal wel mogen -
Als 't voorjaar komt, dan uit.
Dan krijg je zonnebloemen,
Nog groter wel dan ik.
Elk zal je tuintje roemen,
En jij hebt grote schik.…
Stoppel-veld
poëzie
1.0 met 1 stemmen
1.750 En wat geen schuur, hoe breed en hoog,
kon bergen in haar wanden,
staat veilig daar, gebermd en droog,
in mijten op de landen.
Geen halm meer wiegt; 't ligt alles kaal.
En blank en blauw van veder,
strijkt, zwenkend in een zonnestraal,
een vlucht van duiven neder.…
God en Sint
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.412 Aan wasgoed dat te drogen hing op
houten rekken rond ’t fornuis; aan een te klein,
te koud, te vochtig huis. Aan uren in het donker
liggen fluisteren in bed en luisteren, of je
niets hoorde op het dak als je je schoen had
klaargezet. Aan moeder die de kaarsjes in de
boom pas aanstak als er ook een emmer water
stond.…
in een andere kamer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
818 wanneer ik eenzaam geworden of geen licht meer zie
op de tast mijn schaduw in een andere kamer zoek
waar stofraggen mijn huid beroeren
je warm gebleven adem
aan mijn droge lippen hecht
is daar rumoer van motten
het gerucht over vallend pleister
zwijgen alle schilderingen
als ik geen licht meer zie of eenzaam geworden
in een andere kamer…
en anders niet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
658 wat ik had kunnen geven in liefde
werd verspild als water op te droge grond
uren tikten jaren
en de jaren gingen gaan
jonggeboren denksels
in gedachten die ik niet kán overslaan
niet die van al jaren in mijn hoofd
ik kan ze toch niet storen
want dat had ik aan mijn ziel beloofd
het blije hart toont moedig
de verkwanselde tijd in nodig zijn…
Testament
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
602 Ik laat je wat muzikale noten na
om het klavier in weemoed te stemmen
een flesje droge wijn voor jouw keel
en een zwembad om in te zwemmen
ik geef je mijn natte kasteel
geschikt voor een oordeel
mijn eerste penseel
gouden pink en vingerhoed
je mag rekenen met mijn rekenmachine
harken met mijn zilveren hart
mensen ontzien met mijn moed…
- Witte Wijnazijn -
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
620 erbij
bestelt de eenvoudige hete kip,
in een indische groene schotel
pittige kipfiletreepjes dus
allerlekkerst
verhuizen naar de oven
gegrilde bakharing op roggetoast
of gepaneerde maatjes
dragen elk krokant een jasje
genieten de ideale lunchparade
lente-uitjes, currypoeder en look,
kervelpluksels ongeplukt,
onkurkt de wijn, wel droog…
Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.193 Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos,
En hangt smaakvol in evenwijd'ge bogen
Zijn dweilen uit, om onderwijl te drogen,
Rood, geel, groen, blauw van verf en bloed en roos;
Op 't tekenvuil in 't oosten gooit hij boos
De kop'ren kam, nu helemaal verbogen. -
Pet-blauw, knoop-geel, stuiptrekkend vastgezogen
Veel buit aan kam: hij voelt…
Weerspiegeling?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
492 Ik zag mij in een droge oase,
waas verblindt de ogen,
hitte verstoft een vermalen
horizon, waar een schorpioen
de staart doopt in het venijn
van besluiteloosheid, zijn angel
als medicijn en verbonden aan
zwart satijn, het zal mijn onwetendheid
verklaren, het lot ijlt na in een vergeten
maan tot op het bot versleten in werelds…
de uitkijktoren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 de kleuren van de lucht, zacht en pastelgetint
begeleiden de warrige droge grassen in de lichte dwarrelwind
die deze symfonie van dromerig verfijnd gebeuren
vergezelt om alles lichtjes te doen bewegen, op te fleuren.
een zeldzaam vogelgeluid
klinkt hier en daar bovenuit
verrassend telkens weer
meewerkend aan die specifieke sfeer.…
Kustmarathon Zeeland
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
475 Vanmorgen om 8 uur vertrokken
Ontbijten in het donker, heb ik droge sokken?…
Ontdekking van het gewone
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
604 Aandachtig stevig droog ik me af.
Ik voel het gloeien van mijn huid.
Levenslang was ik onderweg,
op zoek naar het bijzondere.
Totdat ik, hier in mijn bad,
het grote in het kleine, en,
het ongewone in het gewone vond.…
Dichtbij veraf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
573 op en neer
Als hun ogen elkaar treffen
plooit een automatische glimlach
mondhoeken omhoog, zij dromen
zich rond en het is niet uit te maken
wanneer de reis ooit begonnen is
Zij trippelen op hoge hakken in
en uit hun bestaan, de ene blond
de ander een brunette en later verven
zij hun witgrijze haren, wrijven
dag- en nachtcrème op de droge…
Herkenningspunten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
639 Tot de herfst hen roept,
alle bladeren los te laten
nodigt kinderen zich te vermaken
met de droge kleuren vol geluid.
In de verte ronkt de eerste motorzaag
klinkt een voetstap op het grind
deze laan kan slechts van toen vertellen,
als de stoet met ijzig knerpen
langzaam, zich bewegen gaat.…
Aantrekkelijke charme
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
636 (bij een zelfportret van Emmeline Deane)
De pasteltinten druipen als acasiahoning
van jouw nog steeds natte schilderdoek uit
1891, waarbij ik als een vis op het droge
naar adem snak.…