Alle inzendingen over verstild landschap

2333 resultaten.

Sorteren op:

Een wijle ten gronde

netgedicht
4.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 691
overmacht gebonden kijk stuurs nabije verte in gedragen door lijfelijke steunen, verscheurende schreeuwen doen mijn hart kreunen het is mogen raken aan de moeder voorbij haar is er geen diepte meer ik toon mijn tranen aan haar boezem zuig haar liefde, keer op keer * na volle overgave spannen mijn vingers zich aan kracht rijst verstild…

dankbaar hart

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 800
witgejasten door de gangen ijlen en koortsigen dat doen in zieke bedden waar het leven in de aderen drupt en ademhaling wordt verlicht door zuurstof uit de muur waar naaldfetisjisten bij nacht en ontij monsters willen van je bloed dat is geen plek waar je wil zijn maar als de nacht valt en de witte engelen zweven door verstilde…

Het einde van de dag

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
Dat stuk verstilde tijd aan het einde van de dag, net voor het donker wordt, dat magische moment waarop ik als groot kind nog even, na het eten, buiten spelen mocht: “Vergeet niet thuis te komen wanneer het donker wordt ”. De kindertijd voorbij laat ik nu graag de honden uit nadat het eten is gedaan.…
Lisa Leyten19 januari 2015Lees meer >

Inzicht

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 592
Dan weer ben ik angstig, dan weer ben ik blij, dan weer ben ik droevig, dan weer ben ik verstild. Ik begin te vermoeden dat deze reis nooit op zal houden. De kluts ben ik kwijt en houvast ga ik ook nooit vinden.…

Zondaglied

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 456
toen het schrille geluid keer op keer onze ziel doortrilde al wat adem zingen liet, verstilde bron van alle dingen die alle dingen verdraagt wij zijn ons zelve soms zo moe moe van zwakheid en verdriet , alles wat ons tegen zit 't is de bron van alle goed die geeft en wil dat onze ziel niet sterft maar leeft afgoden zullen…

Vuur dat liefde heet

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 684
Op verstild verdriet, dat trauma heet. Vertrouw onze waakvlam, die ons vuur ontsteekt. Vuur dat liefde heet.…

AAN DE DIJK

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
De dijk, wachter tussen water en land, draagt de last van eeuwen; verstilde marsen, sporen van nooit vergeten strijd. Hier stond ik aan het roer, hier, waar wij aan de dijk zijn gezet. De bries draagt het gerucht van oude vossenlisten, geweven tussen riet en wilg, tussen waarheid en bedrog.…

Wanneer de herfst mijn stilte raakt

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 16
In je verstilde aanwezigheid ervaar ik hoe schoonheid soms dieper raakt dan woorden kunnen dragen, hoe elk vallend blad iets losmaakt dat ergens in mij nog geen woorden vindt.…
CB8 november 2026Lees meer >

Wij Forenzen

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 860
Wij gaan niet voorbij aan aanlokkelijk landschap. Wij moeten er door. We klieven snoeihard door lieflijke gebieden. Heus, met een goed doel. Het land raast woest langs onze hortende ogen. Wij pakken een krant. Een wolk zweeft lui mee, trekt onschuldig de aandacht. Dan wendt zij zich af.…
Jo29 april 2005Lees meer >

kracht

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 599
hier besta ik alleen tussen verre groene einders geplant in felpaarse golven van de geurige heidevlakte niets dan zoemende bijen roepen van hoge leeuweriken fluisteren van de wind in dorre ritselende struiken onder mijn wijde hemel duizend eeuwen geleden speelden stormen en zand een spel met de vormen van dit weidse landschap in de…

ochtend gloort niet

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
een hindernis de trein die dendert door tevreden ontevreden vrienden, familie absorbeert aandacht ouders' zilveren bruiloft die weer bovenkomt lang zouden ze leven in de gloria, nu nog steeds de zware geur van violieren die het hoofd doet duizelen de dag laat zich niet zien ik dreig te ontsporen in een uitgestorven landschap…
Lemmy.cn17 april 2007Lees meer >

Aan Zee

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 603
dreigend jagen wolkenflarden over het lage landschap heen windvlagen blazen machtig hard het water golft wild over het strand trekt zand met zich mee grijsgrauw met witte vlekken op zijn vleugels, vliegt een meeuw gecamoufleerd in de lucht land op een schip, slaat zijn klauwen om de reling vast langs de kustlijn een jonge vrouw…
Free@Bird15 december 2007Lees meer >

Aan Zee

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 630
dreigend jagen wolkenflarden over het lage landschap heen windvlagen blazen machtig hard het water golft wild over het strand trekt zand met zich mee grijsgrauw met witte vlekken op zijn vleugels, vliegt een meeuw gecamoufleerd in de lucht land op een schip, slaat zijn klauwen om de reling vast langs de kustlijn een jonge vrouw…
Free@Bird16 december 2007Lees meer >

De Radeloze god

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.027
In het landschap is de lucht klaar maar de einder ligt achter ’t riet, waarvan de wuivende pluimen de veerman al eeuwig groeten op zijn tocht over het ruime sop in zijn eindeloze route. Het verre veld blijft uit het zicht door de god'lijke verboden.…

je ziel straalt een hemel

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 772
ik wilde je lezen in het strelen van huid kraste met nagels mijn liefde voluit je voelde de pijn in het zien van de sporen jouw naam werd in rood heel langzaam geboren ik zocht naar je ziel in onherbergzame dalen we slechtten de bergen om waarheid te halen ik peilde je ogen in een landschap verdriet door het grijs van vergeten…

Ik laat je niet beknotten

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 713
Ik laat je niet beknotten in je eindeloze bestaan jij wilg met je groen zilveren blad die je laat glinsteren elke zonneschijn geeft me als ik buiten kijk de rijkdom van mijn leven je takken rijken hemelhoog zij hebben me al veel geluk gegeven want als winden over het landschap glijden breek jij ze keer op keer geen storm is jou te…

BLAUW

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.107
Er zal weer blauw zijn strakblauwe lucht en wolken als zeilen Het groen en geel trekken zich uit het landschap terug Nog even maar is er klatergoud bladgoud in kruinen van bomen Langs stoep en straat waar wind vrij spel krijgt je de adem wordt ontnomen Het seizoen wordt oud en misschien wijs rijgt laatste bladeren aan…
Harry Daudt20 oktober 2009Lees meer >

- Speelse Contouren -

netgedicht
4.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 633
Vage contouren morsen raar over het landschap in glanzend olijfhoutoptiek en kunnen uitnodigend van gezicht veranderen terwijl ze adembenemend kijken naar nog opengebleven plekken, de wandelaars..…

dat ik gewoon mens ben

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 738
misschien wordt de dag langzaam warm vandaag en mag ik in zijn navel wonen wanneer bloemen uit het veld het landschap volladen met bestemming en een open gelaat soms ben ik dichtbij, sluit stilte in een omarming, is alles gelijk in vleugelslag langs wind en oude vragen tijdloos, zoals het begin vanzelf op huid, met dichte ogen…

Door huid heen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 562
In de laatste stadia van de dood huilt de wind over naamloze staken flauwe schijn van geschiedenis maakt een stille tocht langs littekens lichtvoetige schimmen versterven in een lenig landschap waar nauwelijks plaats is voor zoveel ruimte en de laatste pagina ontbreekt veraf ligt het dorp voor anker ze verbergt, achter fluisterende zandmaskers…
Kees Keizer27 december 2012Lees meer >

Roep mij

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 874
Want mijn hart wil zich laten horen, maar het is verdwaald in een hardvochtig landschap Waarin het steeds verder verwijderd raakt van wat het ooit beminde Roep mij en ik zal me omkeren.…

het geluid van tijd(2)

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 535
hij komt steeds weer in elke bloem die verwelkt ik keek door het raam en heb hem toegesproken als een vallende ster, onvoorbereid ik ben een wens in jouw handen een woord met trage vleugels dat in overgave herbegint zie de tijd er is geen seconde die klaagt vertraagt tot antwoord al slaat de torenklok twaalf maal over een nevelend landschap…

Een lege plek om te blijven

gedicht
3.3 met 226 stemmen aantal keer bekeken 29.066
Geef mij maar de winter, het armoedige landschap, de akker zonder het teken van leven, de kracht van de krakende heide. Geef mij maar de kat als hij kijkt voor hij springt, om te vechten, te vluchten, te paren, te jagen, als hij kijkt. Geef mij maar een paard in galop, maar op zijn zij in het gras.…

Dansers

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.085
Dansers in de stad verdwalen moedig dominerend in verlangen tekenen ze het landschap met hun geliefde lijven en soms onder de wolken vliegt er een vogel in de danszaal die niets weet en niets kan begrijpen dan dansen ze nog moediger hun ogen rijp door taal van lijden in bewegingen, nog onbeschreven brengen ze dromen naar oevers van…
mobar5 september 2016Lees meer >

Indigo

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 722
zo zie ik haar lopen, het voorhoofd gebogen, na jaren van strooien. geen eten of drinken, geen landschap of straat. alleen maar de stilte van inkt en opaak. en later, nog later, de afgrond naar niets. in gammele bekers de leegte van geld. een touw aan een boom, de tong uit de mond. ik heb haar zien hangen, haar wolken geteld.…

Uranus

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 666
we liepen ons landschap in, hoorden bladeren ritselen tot een tapijt zagen elke toekomst liggen in de verte, zeldzaam zichtbaar bij helder weer er waren zinnen die we nooit eerder lazen, woorden die werelden schreven ijs werd gas en daarna warmte waarbij afstand smolt tot naderbij ons tijdstip was aan de hemel, we waren aanwezig als…
Iniduo19 oktober 2017Lees meer >

Laatste treinreis

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
Het landschap ontrolt zich traag aan mijn niet geïnteresseerde ogen, mijn haast om deze trein te halen lijkt nu zo doelloos en zonder zin. De trein schommelt langs bekende plekken, waar hij eens heeft stilgestaan, wachtend op steeds meer bagage en van geen koffer werd verlost.…

Ter Wupping

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 425
in Ter Wupping loop je fiets je door puur natuur langs het oude loopje van de Ruiten Aa bosjes, een schuur je kunt rondstruinen bij oude rivierduinen Ruige berg, Kieberg is avontuur prehistorie landschap uit voorbije tijd boerderijen grasland, beekdal en al met al beleef je puur hoe Westerwolde vroeger was bolle akkers, gras rust…

eens maar nooit weer

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
we voeren van Calais naar Dover zeilden zeeziek met flinke tegenwind later het vertrek per postkoets naar Londen: de hemel beware me de postiljon rekende woekerprijzen 16 pond sterling en vergeet de toltarieven niet het was een fraaie route door een aangenaam landschap dankzij het groene weideland Rochester en Canterburry…
J.Bakx3 december 2021Lees meer >

de lange weg naar huis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
achter de lens legt iemand een vader en zijn kleine zoon vast hij laat me kijken naar het kind dat teer verschanst in het landschap van vaders armen rust zachte gebaren betasten het kindergezicht mollige handjes vleien zich op mannenschouders het geraakte hart wordt licht in ademloze tijd iemand achter de lens legt het weerzien vast…
J.Bakx28 juli 2022Lees meer >