2000 resultaten.
ZESENVIJFTIG JAAR GETROUWD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
840 Doch dat lukte niet Hier is het nu dus:
ZESENVIJFTIG JAAR GETROUWD
Na een zwaar halfjaar hebben we rust
die laatste loodjes wogen zeker zwaar
Na de brand werd bij ons veel geklust
doch eindelijk kwam alles voor elkaar
Edoch nu een beetje blijer onderwerp
nu zijn we zesenvijftig jaar getrouwd
En ach, wij zien nu alles weer scherp
het…
Moedergodin
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
639 In de stad waar lang geleden mijn leven begon
De stad waar jouw aardse leven eindigde
Vandaag een jaar geleden
Brand ik een kaars voor jou
Op die plek waar wij elkaar zo vaak zagen
De plek waar de Moedergodin de kerstening overleefde
Een pelgrimsoord
Voor ieder die diep van binnen weet
Dat de Moeder van God een Godin is
Ik dank…
Waarheid delen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
293 Zoveel vuren branden wereldwijd
die ik alle helaas niet kan doven
mij ontbreekt die vaardigheid
maar je kunt mij echt geloven
want wanneer ik onraad ruik
ik dat luidkeels zal proclameren
vooral in ’t geval van machtsmisbruik
opdat ieder hopelijk zal leren
hoe vuur en vlammen te beheren
die door een schreeuwer zijn ontstoken
als hij…
Slaap
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
308 De lamp boven het bed flikkert,
het blijft toch branden.
Mijn schoenen nog aan.
Veters half los.
Op het nachtkastje
een glas water
dat ik niet aanraak.
De klok knipt minuten kapot.
Ik draai haar met het gezicht naar de muur.
Zing.
Niet luid.
Gewoon genoeg
om het tikken te breken.
De gang ligt open.
De deur staat op een kier.…
Ik koos de kou
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
240 In de verte brandde nog iets warms:
een kamer waar de gordijnen nooit open gingen,
waar kopjes bleven dampen
alsof niemand ooit iets hoefde af te maken.
Ik keek nog één keer om.
Niet uit twijfel,
maar omdat ik wist
hoe zacht een verzinsel kan liggen
als de nacht te groot wordt.
Toch bleef ik staan.…
De stem die bleef
netgedicht
2.9 met 27 stemmen
137 Ze schreef zoals ze leefde: vrij en onverschrokken,
geen woord dat boog voor schaamte of gebod;
haar liefde brak door grenzen, dichtgesloten,
en waarheid brandde als een vuurtoren op zee.…
Zilt…
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
11 Terwijl zij golven telde, telden de uren
tot haar ogen brandden van al dat turen
ergens aan de horizon, voorbij al het niets
waar lucht en water samensmolten
hoopte zij op iets: een stipje of een mastje
dat door de mist zou klieven.
Een vlag, een sein, een klein teken
dat hij nog ademde
nog bestond
dat liefde geen einde vond.…
ARENA
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
459 De wrede keizer Nero zocht volksvermaak,
liet volgelingen van Jezus vangen
tussen kwaadwillende, valse tangen,
trof de slachtoffers met gruwelijke wraak.
Binnen de circusmuren klonken vaak,
ondanks marteldood, blijde lofzangen.
Stervenden mochten Hemels geluk verlangen,
vervulden een onsterfelijke taak.
Door alle tijden getuigt Romes strijdperk…
Nergens van verzekerd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
434 Met de aarde in beroering
vluchten mens en dier
uit louter lijfsbehoud.
Maar zij die veilig bemiddeld zijn,
buigen zich stram over hun renten,
steken hun bekrompenheid getrouw
snel nog wat centen in verzekering.
Alsof een document je drijvend houdt
wanneer je omslaat in een boot,
je redden kan bij ademnood
door giftige gassen,
of als…
Begraafplaats
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.635 laatste groet of is er toch iets
De dood overwonnen verslagen voorgoed
Wij kunnen het niet God die het doet
Zijn zoon gestuurd om de dood te weerstaan
Aan het kruis genageld zijn heilswerk gedaan
Dat mag onze troost zijn in leven en dood
Hij maakt voor ons plaats in Vaders schoot
De leegte hier blijft het gemis het verdriet
Pijn die blijft branden…
Misdeelden
poëzie
3.4 met 27 stemmen
3.604 Ze zeggen nog wat,
Ze zeggen nog wat,
Ik heb zo vaak aan mijn hart gehad
Als trage brand die node verging,
Het hoofd van een mens, dat te sterven hing.
Uit de smeulende as van z'n brekend oog
Sloeg er bijwijlen een vlam omhoog,
'n Vlam als een vraag.
Want ze vragen nog wat,
Ze vragen:
Wie heeft er mij liefgehad?…
Fijn besneden
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.872 Ik schrok me dood van 't bloed, geronnen in 't verband
Onder de koele dekens stond mijn onderbuik in brand.
Maar nu behoor ik tot Gods volk, al is het slechts van buiten
En lust ik liever shoarmavlees dan boerenkool of spruiten.…
Il est cinq heures ...
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
968 travestieten zich gaan scheren
brandbommen worden uitgedeeld
er wordt om haat en wraak gekeeld
het vuilnis stapelt zich op hopen
de melkboer gooit zijn poorten open
Sarkozy spreekt harde taal
en toont zich als een man van staal
en op de boulevard Montparnasse
doemt het station als een karkas
het straatgeweld laait hevig op
en auto’s branden…
middaguur in Bardolino
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.087 de sterren achter ‘t branden van de dag
zijn als de ogen waarin hitte opstijgt
tot zij sluiten. tuinen groeien terug
naar velden aan beide kanten van stenen
die als straten onder voeten zich begraven
vastgelegde zinnen die hun kanten wisselen
aan lantarenpalen bengelen gedoofde lichten
en wijzers van kerktorenklokken hangen vast
in hun tijd…
Vlammen van papier
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
758 geluk
Het is onmogelijk te beschrijven
hoe geluk schijn schijnt te zijn
en als de zon weer begint te schijnen
blijkt het geluk niet daar te zijn
Het is wel waargebeurd maar net niet helemaal
Net Telegraaf: herschreven
Op het moment dat jij het leest
is de waarheid weer verdreven
door de vlammen van het vuur
waarin jij vrolijk dacht te branden…
Naakte nacht .....
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
1.920 Woeste duinen nodigen uit
tot hartstochtelijk beminnen
alleen de zee hoort ons geluid
de wanhoop in onze zinnen
Ieder woord is nu te veel
ik wil jou alleen maar voelen
een diep geluid uit jouw keel
laat passie niet bekoelen
Jij tilt me op en laat mij zweven
boven het goudgele zand
alles in mij breng jij tot leven
onze lichamen staan in brand…
gepasseerd station
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
713 onstuitbaar voortrollend door straten vol glanzend
schoongeboende stoeptegels (nog altijd stap voor stap)
hangend aan de laatste rafels ooit, diep weg gesleten
in het vaste pad, onvindbaar onder het nieuwe asfalt
mijn uitbundigste lach vangt je handen (machteloos
zijn ze) brand ze niet aan mij, ik ben niet meer van toen
wat mij verder droeg…
O, rust van Tonbridge na 't rusteloos Londen
poëzie
2.7 met 19 stemmen
2.497 En elke dag zet in één zaalge brand
De hemel en uwe hemelsblauwe ogen.
Wij dwaalden, nu verdiept, dan opgetogen,
Ik zag naar u, de hemel, 't akkerland.
En 't was uw vraag: 'Gij waart een blij bewoner
Van rijke steden en van weidse streken
Is mijn dorp schoon? Mijn land?…
Bemoediging
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
927 Heer, wij mogen kracht putten uit Uw woord
Als wij ‘t heimwee in ons voelen branden
Dan wilt U ons vasthouden in Uw handen
In dit vertrouwen mogen en kunnen wij voort.…
DEPRESSIEF
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.110 Kan het licht weer gaan branden?
penseelt het leven zich in zwart
rouwt mijn innerlijk
wordt het zwarte gat als maar groter
Ben ik nog van deze tijd?
Wegzakken in de as van het heden
is mijn vinger op de pols van het geweten?
erken ik een onbekende wetenschap
afloop is nog geen reden tot einde
Ben ik nog van deze tijd?…
Contactadvertentie
gedicht
5.0 met 1 stemmen
19.498 van een setter stond zijn hartje zó in brand
maar zij was doodgereden; van die kranke
liefde rees hij nooit meer uit zijn mand ...
Vóór ik het wist begon m'n eigen keel te zwellen
en huilde ik mee met de beschuitbus in mijn hand.
Die was van Bolletje, de thee was van Van Nelle;
maar van mijn tranen was Jeanett' de fabrikant.
0!…
een zacht nieuwjaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
673 ik hoor zachtheid nog voor
de winter kraakt
zachtheid van
zomaar vensters die flonkeren
in donkere straten
ik zie mensen fluisterend praten
binnen branden kaarsen
getemperd licht vervaagt
de rimpels in een oud gezicht
onherbergzaam gaat de weg
langs kreupelhout en rottend blad
toch zijn de geuren vers en fris
alsof er in het afgelopen…
Avondnevel
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.173 Want boven de donkere landen
Stond vuurrood de hemel te branden
Met onheilspellende schijn.
Ik werd onrustig en ik zocht
Een woord, dat de stilte verbreken mocht.
Ik keek in de zon, in het nevelmeer....
Het zwijgen werd pijnlijk.
De avond, de aarde, mijn leven werd zeer,
zeer onwaarschijnlijk.…
In plaats van, vervolg
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
567 Dan was ik financieel en seksueel weer uit de brand.
En elke doordeweekse dag kwam Bas de warme bakker,
hij bracht dan wit en bruin en als present een krentenbol.
Met hem had ik een keer of twee per week de grootste lol
en niet alleen in bed, want hij was bovendien een makker.…
Oost west
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
845 Je luistert naar muziek
en brand er graag een wierookje.
Je bent er gekluisterd je eigen publiek.
boven het dak bid op zijn gemak een buizerd
en werpt een nooit verzakend wakend oogje,
voordat hij naar beneden duikelt.
Je schoffelt de open haard bedaard met het kachel pookje,
de pootjes pantoffelt.
Het huis is verduisterd.…
Lied voor de nog niet afgestreken lucifer bij de paleizen van het geheugen
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.722 Brand niet op, niet afgestreken lucifer
al is Tsjitsjikovs koets*) nog niet door 't duister
opgeslokt. Oude ar kamfer moe: Ik
de zoon van een verschrikte, wil liever niet
op het uur van de wandelende tak mijn dwaas hoofd 180 draaien.…
Sonnet op een pijp, die ik niet aan kon houwen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
949 wiens licht noch nooit is uit gegaan,
Maar die gedurig brandt bij ons, of d'antipoden;
Gij, die geen zwavelstok noch vuurslag hebt van noden,
Om (of gij wierd gedoofd) u weer in brand te slaan:
Gij van wiens vuur al de planeten en de maan
Haar leven trekken als de mensen van de broden,
Ja, zonder wie ons vuur geen pot zou kunnen zoden,
En…
En dan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
956 een olievlek
over de sociale media uitwaaierde
het bleef stil
er werden zoektochten op touw gezet
allemaal kanjers zochten dag in dag uit
naar waar jij je ook maar kon bevinden
het bleef stil
ik hou mij adem in
bij het horen over een persconferentie
na twee lange weken vol onzekerheid
is het bericht daar dat je gevonden bent
tranen branden…
Vlaanderen, o welig huis
poëzie
4.5 met 2 stemmen
926 - Vlaandren, wie wéet u en de zomer-dageraden,
en voelt geen rilde liefde in zijne leden branden
'lijk deze morgen door de veië Leië-landen?…
Imagoknauw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
515 Vanzelfsprekend, jammer
en zeker ongewoon
Laat vleermuis zich niet kennen
Heeft juist nú meerdere wensen
Flagrante imagoknauw
want van dier naar mens
Door vleermuis gebeten
het loodje gelegd
Een oprechte, ware duivelsbeet
Geenszins slachtoffers' laatste wens
Met schubdier als tussengastheer
'n Peruviaan die
Een vleermuis in het wild in brand…