2123 resultaten.
De regenworm
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.990 zeg dit heus niet zonder reden
Blijf gewoon beneden
Maar de worm liet alles zoals ‘t was
En kronkelde door in het natte gras
Hij leefde heerlijk zonder zorgen
Tot op een mooie zomermorgen
Toen begon het gesodemieter
Want drie jongens met een gieter
Lokten hem zijn holletje uit
Dat was niet zo’n goed besluit
Och, hoe triestig was zijn lot…
bespeelde emoties
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
953 blijft
Is een gevoel van verlies en pijn
Ik wou dat jij van een afstandje
Kon zien wat er nu gebeurt
Hoe vreselijk je wordt bespeeld
En hoe je oprechtheid wordt besmeurd
Ze weet zo vreselijk goed
Wat jouw zwakke plekjes zijn
Omdat je zo ontzettend eerlijk bent
Daarin zit hem het venijn
Zij weet dat jij haar nooit
Aan haar lot…
Mijn vad'ren staken blakerende brand
poëzie
4.0 met 32 stemmen
3.149 En nooit heb ik je donker haar geaaid,
Of 'k zag een rosse glans, weerschijn van 't lot,
Dat om jouw vrome lijders heeft gelaaid.
En 'k bloei van haat, door Onwill'ge gezaaid.
O - kwam op aard' nog eens de Zoon van God,
Ik werd om jou Judas de Iskariot.…
Waar
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.705 Waar woekert ideevorming
Waar is geen communicatie
Waar ontbreekt ieder dialoog
Waar ontstaat de consternatie
Waar beginnen vooroordelen
Waar vreten twijfels je kapot
Waar verdwijnt ieder respect
Waar zijn het keuzes of je lot
Waar is de openheid eigenheid
Waar is liefde het ware gevoel
Waar is de warmte weggelopen..…
Requiem voor Benjaminse
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.081 Hij inspecteerde vele jaren dagelijks
de roerselen van zijn ziel en ging
bekommerd om zijn eeuwig lot heen.…
meer lippen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
797 de dood moet je juist leven
kom vrouwe,
breek zes hemelen, ontdek
de maan draait
met het hoofd onbevangen
deze collectebus wil alles
nat, in een romantische bui
me niets afvragen
waarom het goed voelt,
niets zeggen
niets weten, van bijbel en god
wat steenkool draagt
kun je van te voren zien
een ruwe diamant
zo ook het lot…
Keramiekkraampje op het plein
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.688 betalen
De schitterende scherven sneden
als sterren die fonkelen in het zicht
maar die hun neergang reeds beleden
en enkel nog bestaan uit licht
Van mijn gekrenkte trots ontdaan
heb ik het niet over mijn hart verkregen
de scherven daarna op te vegen
en ben geroerd weer heen gegaan
Niet al wat eindigt gaat kapot
Bij het geleiden van het lot…
Euthanasie
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.576 Treur niet omdat het lot bewerkt,
Dat jij juist jij mijn tijd beperkt.
Wij waren toch elkaar zo na.
Laat dat je troost zijn als ik ga.…
Vertrouwen
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
6.441 Een ingrijpende gebeurtenis uit het verleden,
geen mens verdient zo'n gruwelijk lot.
Voedt je angst voor aanraking in het heden,
je vertrouwen in mannen lijkt voorgoed kapot.
Ik reik mijn hand om jou te helpen,
om je te bevrijden uit deze hel.
Laat míj je bloedende hart stelpen,
want vertrouwen kan je míj wel.…
zwartgrijs kil neergezet
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
726 een potloodstreep
zwartgrijs
kil neergezet
verstild zijn lot
van de vluchteling
hij wordt het land
snel uitgezet
bezittingloos
was hij vertrokken
idealen als bagage
familiebanden
brandend in zijn hart
zijn toekomst werd
weer wit is al dat zwart
de aankomst
in het nieuwe land
was overweldigend
men kende al zijn naam
de vrijheid…
Hoe zachtjes wiegt
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.563 Hoe zachtjes wiegt mij in zijn armen
De sterrenrijke zomernacht;
Zij die het lot mij heeft gebracht,
Heeft als de nacht met mij erbarmen.
Ze noopt mij aan haar hart te rusten,
Het hart, dat mij zo vurig mint,
Terwijl haar wezen glimt van lusten
Als ‘t sterrenlicht zo puur en blind.
Zij heeft me nog van niets gesproken.…
De vulkanen
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.457 Als donkere onverganklijkheden
Van stilte, als werelden van rouw
Tussen het uitgestrekte blauw
Des hemels en het land beneden,
Als onweerstaanbaren, die tot
Het eeuwige zich intocht banen
Vanuit het schamele aardse lot,
Staan boven Java de vulkanen
De regen ruist
en ritselt om hun zijden,
De schemer huist
Om hun gestalten heen,
Boven het…
Wij
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.264 Een marteling die ik moet doorstaan
om te gaan voor mijn lot.
Mijn eindbestemming,
dat ben jij.
Jij.
Ik.
Wij.…
moerbezie
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
689 poëzie
en een vlaag van buiten, een vraag
verdwijnt in glans
verandert het korte lot; zacht
in dromerij
leen mij de stilte
ver weg van het gevloek, krabbend
aan mijn wang
hard en kort
door nachten geslagen
want jij
en alles in deze cirkel
verzen, het woord, mijn ziel
staan stil
voltrekking, voltooiing
verklaard…
Monument voor vervlogen dromen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
548 De lege vervallen fabriek in Friesland aan
de snelweg, eenzaam aan zijn lot overge-
laten zag ik het vele malen en doet me al-
tijd weer denken aan de oude man in zijn
stoel, zijn rug naar de toekomst alleen met
zijn herinneringen, er worden geen nieuwe
bijgemaakt.…
12 gordiaanse knopen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
612 Voor avontuur bedoeld,
was het scheepje getuigd,
werd het door passies
overspoeld, als vliegende
Hollander, een jachtig
galjoen, bolde winddruk
de zeilen met de kracht
van 12 gordiaanse knopen
stuurloos op een bevroren
kompas, overtuigd in een
nauwe wambuis, geankerd
en gekapseisd bij onbekende
kusten, waar het lot het
zwaard in…
Haar zachte dood
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.890 Reeds toen de eerste symptomen
van haar ziekte zich openbaarden
Was zij tot de conclusie gekomen
‘t lot slechts deels te aanvaarden
Zij had vol eenzaamheid geleden
edoch daarna haar besluit verteld
Ondanks droeve omstandigheden
wou zij gaan sterven als een held
Niet wachten tot ’t slot haar riep
wou ze de eindweg zelf betreden
Ze wilde…
De hand van de dichter
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.632 het staat niet in mijn hand gegrift;
en een hand is een leven, een lot;
ik lees slechts in fijn scherp schrift
- en dit geldt voor vroeger en later -
weinig liefde en wijn, veel water,
soms een racket, een zweep, maar
stellig nimmer een zwaard.…
Jouw ogen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
658 werden het regenbogen
die al mijn woorden vatten
in wel 1000 pixels kleur
ze vulden de buiken van holle klinkers
gaven de leestekens een paarse tint
en de r-ren lieten ze rollen
als zwervende bloesems
in een te strakke wind
jouw ogen waren lichtbakens
in mijn bangste dagen
spiegelsgladde meren
van innerlijke rust
ze hielpen mij mijn lot…
Zielekruimels
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
594 geketende geheimen
door anderen verteld, ze streelde in
gedachten de mildheid van de dromen,
nipt met de lippen van het bloed uit
de tijd om niets te willen missen,
geborgd in eenzaamheid, zij verzorgt
het komen en het gaan van de passies
ze draagt in blikken trommels haar
vermoedens om de hals, waarmee zij
de zielekruimels van het lot…
In een harnas van bloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
873 menigmaal de liefde vond
of waar men de vijand naar het leven stond
ook waar men niets meer had te geven
Hier is het waar ik jouw naam hoor noemen
waar ik in een harnas van bloemen lig
In een hunebed van vlees en bloed
In een milde bui van reuzenmoed
Waar zonlicht valt in diepe schachten
Waar de eeuwigheid telt als
de Spinster van het Lot…
Tweeluik ter gelegenheid van nationale donorweek
snelsonnet
4.5 met 12 stemmen
1.039 Hartverwarrend
Nu ik mijn zelfgekozen lot bepaal
omdat het niet meer draag’lijk is te leven,
ben ik van plan organen weg te geven.
En in mijn codicil vraag ik speciaal
om aan minister Leers, voor integratie
mijn hart cadeau te doen voor transplantatie.
...…
Vlucht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
769 terug
Dat is de schuilplaats van bijvoorbeeld
reizigers boven een wolkenlandschap
die de tijd najagen
maar ondertussen tijdloos in zwart geronk
naar een tv-scherm turen
want de ovalen ruitjes bieden
slechts dat naargeestig uitzicht
op de eigen uitzinnige drift
Daar hang ik, in een wereld zonder zwaartekracht
een marionet van het lot…
Dichterlijk ademen
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.976 een reeks verhalen
wil ik jouw lied vertalen
naar een dieper begrip
van leven en dood
met brood dat de vogels voedt
als het weer blijft druilen
en de bloemen meesmuilen
onder grijze lucht
Als ik mijn zinnen strik
dan wil ik
dichterlijk ademen
over lief en leed
hoe jij jouw gulden regel smeedt
en net als ik hoop
dat het lot…
Verlaten
poëzie
3.1 met 14 stemmen
4.171 het nijdig lot getard!
Al moest, in mijne boezem, 't hart
Nog breken.…
Storm raast
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 Neemt Mensch
het lot van Visch in handen?
Vraagt Visch
hem te bevrijden
van de spijker en de paal?
Nee.
Visch is bang
voor Haai en Mensch.
Nog liever blijft hij dromen
aan de paal.
In goudgeel zand
uiteindelijk
door rode zon
tot as verbrand.…
Kalme gemoedsrust.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
676 Doch het lot met onkenbaarheid in besloten
zorgt ervoor dat zonder slag of stoot men
een andere weg inslaat.
En zo gaat het leven aan velen voorbij.
De tijd heeft niet stil gestaan.
Eigenlijk pas in de winter van het bestaan
keert het tij en wordt men zich bewust
van een kalme gemoedsrust.…
Nachtelijke verdachte
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
806 stuurloos in elke richting welke ik wilde varen
Verloren in elk kompas bij de eerste hand,
spreek je zonder te praten en wijs te verklaren
…Een moment daar in de schaduw van de dag,
enerzijds de eb anderzijds de vloed der gezelligheid
Die ster in de nacht buiten alles in één oogopslag,
opende het hart zonder sleutel bij aanwezigheid
Tart het lot…
De hand van de dichter
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.773 het staat niet in mijn hand gegrift;
en een hand is een leven, een lot;
ik lees slechts in fijn scherp schrift
- en dit geldt voor vroeger en later -
weinig liefde en wijn, veel water,
soms een racket, een zweep, maar
stellig nimmer een zwaard.…
Toch nog geluk!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
664 Tot iemand zich over haar ontfermde
haar lot aantrok als het ware en zo,
kon het gebeuren dat,
terwijl ze als wees te boek stond,
iemand in haar omgeving toch wel vond,
dat ze recht op geborgenheid en
liefde had.…