Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

Domweg Gelukkig

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 446
De stad vibreert, een stroom van data traag En snel verkeer dat langs de gevels glijdt. Mijn oortjes dempen de constante plaag Van meldingen die strijden om de tijd. En toch, opeens, als alles mij verstikt, Terwijl de regen op de keien slaat, Word ik door iets onnozels aangetikt: Domweg gelukkig hier in deze straat.…

hier (locatiegeneralisatie)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 389
zou daar hyper- poëtisch-gezwind van ondersteboven aan ’t plafond in ’n spiegelspook- huis gaan hangen dichters leven in duizenden liederen kliederen de wanden vol beelden verwilderen de laatste strohalmen in traag doorrookte fake-psalmen…

Niet wéér!

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 260
Geïnspireerd op Barts snelsonnet, zijn weeklacht over de laks- traag- en nalatigheid van onze nationale nazaat der Post- Telegraaf- en Telefoonbedrijven, alias de voorheen doorgaans punctueel betrouwbare oerdegelijke groene krokodil, bij de boomers onder ons beter bekend als de immer onkreukbare PTT ...…
Maxim18 oktober 2025Lees meer >

Volle maan

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 654
De wereld houdt haar adem in, de wind beweegt op teugen traag, een uil zweeft rond met wijde zin, zijn roep verwaait, zijn vleugel vraagt. En boven ál wat leeft en gaat, blijft zij, in tijd en stilte staan. Een oude ziel die alles ziet — de wereld slaapt, de maan zal... gaan!…

het draaiende lied van de deur

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 295
Schuifelend, zuchtend, traag, bij de draaideur die zachtjes slaat, vind ik geen aansluiting, lichtelijk crimineel, mijn tred verstoor, mijn tred verstoor.…

De maat van het licht

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 261
Maar tijd, die alles weegt met trage hand, laat geen onrecht ongebroken duren; zij opent stil de poort naar tegenkracht waar zwakken in de duisternis kunnen schuren.…

tussentijds

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 196
een weg naar buiten te zoeken, doorheen een mist van heden en verleden blijkt traag en is er ondanks veel warmte nog etmalen vooruitgang te boeken maar wat moet worden beleden doet pijn maar is zeker geen falen alles wat ieder overkomt is soms een samenballing binnen een lot waar bewustwording sterk is verdund en een vurige wens en…

Wanneer de tijd vertraagt

hartenkreet
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 181
Een trage wind draagt hem verder, terwijl een fijne beweging in mijn waarneming achterblijft, een resonantie die mijn zintuigen zachter afstemt. En als hij oplost in het hoge groen, blijft het wijde veld nog aanwezig in mij, alsof zijn vlucht zich heeft verweven met de beweging van mijn adem.…
CB8 juli 2026Lees meer >

Zomerlicht

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 158
Een witte wolk verdwijnt, zo stil en traag, en in de sloot die het hemelblauw bewaart drijft blad en bloem voorbij de zomerdag. O zomer — schoon, maar vluchtig als een droom. Reeds valt uw avond over veld en landen. Nog geurt de aarde warm, nog blinkt de stroom.…
Cor Koene15 augustus 2026Lees meer >

Scheldenevel en Doornenhaag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 17
Waar grijze Scheldenevels traag verwaaien en doornenhagen sneeuwwit openbreken, zoek ik de luwte van vergeten streken waar winterstormen om de muren laaien.…

Zomer

netgedicht
2.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.510
De koeien kauwen lomp het laatste dorre gras, een boer klost met zijn lang versleten klompen, in vaal verschoten kiel, sleets en gekrompen met trage afgemeten pas en mijmert naast de scheefgezakte druivenkas.…

de douche

netgedicht
4.2 met 77 stemmen aantal keer bekeken 4.289
Het water loopt zacht strelend over glimmend blote lijven en terwijl hij aan haar oorlel zuigt wast zij heel traag zijn stijve. Alles lekker ingezeept, lekker glibberig en glad. Zelfs zonder al dat water worden ze beiden nat.…
Willem13 juli 2002Lees meer >

Verloren ooit

hartenkreet
4.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.849
Traag word ik wakker. Vage straatgeluiden, een streepje licht naast het gordijn. Op jouw schouder rust zwaar mijn hoofd. Jouw warmte koestert mij, door en door. Onderdrukte kreetjes hoor ik slaken. Een halfslapende kus bereikt mijn mond. Weer dringt passie zich onweerstaanbaar op.…
eli stater27 januari 2005Lees meer >

Stuifmeelkorrel

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 990
een vingerafdruk Daaromheen de schil Tegen verderf bestand Leidt hem honderd eeuwen verder Tot de vorser hem vindt -Verzonken in een turflaag- De levensloop van de plant voorspelt Aan de meeldraad ontsproten Zoekt hij de smalle zuil die omhoogwijst Hecht zich aan de lijm, de stempel Boort zijn lid door de stijl naar beneden Waar de trage…

Je suis la danse ! (ik ben de dans !),

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.078
Ze verandert van richting, zweeft in zijden glans, draait zachte kussen op mijn rug met haar sierlijke hand zo nu en dan traag, dan weer vlug. Vanaf nu is deze liefde dan, haar macht tot dood vrij gevangen, het onbeminde land. Ze slaat geen acht meer op wat de wereld van haar wil, geeft alles wat ze heeft geheel bloot.…

HOMO BULLA*

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.247
In de Eusebiuskerk vallen soldaten Met dichte parachutes nog naar omlaag Zij komt uit Canada verhaalt ze traag Haar man heeft hier gevochten met zijn maten Ik laat de grootste klok voorzichtig luiden Kijk daarna uit over de Neder Rijn Voel van de stad het stukgeschoten zijn Het met de handschoen huwen van de bruiden Karel van Gelres praalgraf…

stemming

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 640
zwarte lome vogels in hete nevel boven felgroene weilanden met daarop zwart-witte koeien als standbeelden de einder verdwijnt in trillende wazigheid lauwe wind voert trage warmte aan de wereld is gevangen in een vochtig warm web er zullen kolkende luchten met grijze wervelingen komen bomen zullen buigen onder het geweld van de…

Dodewagen

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.351
De wagen zwart, met één chrysantenkrans, Voert traag een dode waar hij rust zal vinden. Als wenend mee met wie die mens beminden, Vloeit droeve regen uit d' omfloersde trans.…
Helene Swarth15 augustus 2005Lees meer >

de oceaan

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.714
Dan zie ik de oceaan, de golven traag krullend in de branding, met witte kruin en dán rennen we springend omlaag. We kijken naar deze kolossale zee. Soms heel donker blauw, soms ook licht. Veren van schuim neemt de wind met zich mee. De oceaan is een adembenemend gezicht.…

Blik op oneindig

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.537
De zon door het venster treft dwaalstof tot klaringen Zwervers in de donkere ruimte, uit de nok van mijn heelal als vergeten kometen, pas zichtbaar bij de val naar een ster die naast aantrekt zich verzet tegen dingen Traag draait het ‘stof `lijke’ haar moeizame wendingen Afgebogen door het fuseren van het lichtend vermanen wordt oud vuil vergast…
WOLF29 juli 2003Lees meer >

Sluimer

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.239
Weerkaatsing in helder glas schrijft lijnen in trage glimlach van zorgvuldig weten, met brekende tanden en hersenloze beten, die knarsen in scherpe kwatrijnen Slaap die niet wil komen maar verdwijnt in het licht van de gordijnen, die dichten zodat mijn zien onverblind kan zwichten als zijn beeld voor me verschijnt Tijdens de resterende dagen…
Loes24 november 2003Lees meer >

Ademnood

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.150
Ik weiger te ontwaken uit een trage betovering.…
Wimper1 april 2003Lees meer >

Mooie meisjes

hartenkreet
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.620
Of traag drinken van dure wijn. Zijn armen wenken, benen dragen hem naar het uiterste zuiden. Meisjes knabbelen aan chocoladerepen proeven port met reikende lipjes. De ingewanden van de aarde grollen trollen in een vochtige kelder. Een mooi meisje vergeet haar zeges.…
Wimper12 november 2002Lees meer >

Hoekje

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.533
Het licht breekt in de kleuren van de wijn Schaduwen vervagen als een bries zo traag Soms wil ik met jou in dat hoekje blijven En je zeggen : ik heb je heel erg graag.…

Echtpaar in de trein

gedicht
3.9 met 232 stemmen aantal keer bekeken 109.709
We zien dezelfde dingen wel, maar ik heel traag en zij heel snel. Zij kijkt tegen de toekomst aan, ik zie wat is voorbijgegaan. Zo is de huwelijkse staat: de vrouw ziet wat gebeuren gaat, terwijl de man die naast haar leeft slechts merkt wat zijn beslag al heeft.…

Ontsnapt uit de tijd

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.705
eigen handen nam Waren ze niet veilig opgeborgen ver weg in een verleden tijd waaruit ze niet hoorden te ontsnappen om gedachten van nu te verontrusten in hun lichtjes kabbelend bestaan Pas als ik de letters lees achter het zwart die licht doorlaten uit het duister langzaam weer belevend hoe het was om samen nog gewoon te leven vervaagt traag…
Gerardo3 augustus 2007Lees meer >

Morgen-gebed

poëzie
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.835
Maak wakker al ons leden En traag gemoed Om vlijtig in te treden Uw paden goed.…
Jacobus Revius29 september 2007Lees meer >

Linksaf naar Hodeida

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 951
lang gelijk op bewoog met een buizerd tot hij precies daar waar het spoor zich kruist links af vloog richting Hodeida Airport Jemen Later bleek ik gewoon door te rollen soms nauw door tunnels verduisterd bij droge stilte geen zichtbare kamelen onbetamelijk veel zon en zand op mijn ruit waardoor waarschijnlijk niets viel waar te nemen Traag…
suasso29 oktober 2007Lees meer >

Indië

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.431
Traag en loom kronkelde zich het pad langs verlaten stranden. In de verte: de fonkelende zee. Het oude Fort waar Hollands Glorie werd herdacht en hoog daarboven al die sterrenpracht.…

Laten we

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.456
Laten we verder kijken dan de leugen lang is Laten we zon en schaduw als familie beschouwen Laten we geen dubbelgangers van elkaar zijn Laten we mekaars naam vergeten en de lach onthouden Laten we traag reizen en elke korrel zand bewonderen Laten we de tuin omplooien tot een wuivend korenveld Laten we de woorden van elke dag…