2249 resultaten.
Domweg Gelukkig
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
446 De stad vibreert, een stroom van data traag
En snel verkeer dat langs de gevels glijdt.
Mijn oortjes dempen de constante plaag
Van meldingen die strijden om de tijd.
En toch, opeens, als alles mij verstikt,
Terwijl de regen op de keien slaat,
Word ik door iets onnozels aangetikt:
Domweg gelukkig hier in deze straat.…
hier (locatiegeneralisatie)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 zou daar hyper-
poëtisch-gezwind
van ondersteboven
aan ’t plafond
in ’n spiegelspook-
huis gaan hangen
dichters leven in duizenden liederen
kliederen de wanden vol beelden
verwilderen de laatste strohalmen
in traag doorrookte fake-psalmen…
Niet wéér!
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
260 Geïnspireerd op Barts snelsonnet, zijn weeklacht over de laks- traag- en nalatigheid van onze nationale nazaat der Post- Telegraaf- en Telefoonbedrijven, alias de voorheen doorgaans punctueel betrouwbare oerdegelijke groene krokodil, bij de boomers onder ons beter bekend als de immer onkreukbare PTT ...…
Volle maan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
654 De wereld houdt haar adem in,
de wind beweegt op teugen traag,
een uil zweeft rond met wijde zin,
zijn roep verwaait, zijn vleugel vraagt.
En boven ál wat leeft en gaat,
blijft zij, in tijd en stilte staan.
Een oude ziel die alles ziet —
de wereld slaapt, de maan zal... gaan!…
het draaiende lied van de deur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
295 Schuifelend, zuchtend, traag,
bij de draaideur die zachtjes slaat,
vind ik geen aansluiting,
lichtelijk crimineel,
mijn tred verstoor, mijn tred verstoor.…
De maat van het licht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
261 Maar tijd, die alles weegt met trage hand,
laat geen onrecht ongebroken duren;
zij opent stil de poort naar tegenkracht
waar zwakken in de duisternis kunnen schuren.…
tussentijds
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
196 een weg naar buiten te zoeken,
doorheen een mist
van heden en verleden
blijkt traag en is er
ondanks veel warmte
nog etmalen vooruitgang te boeken
maar wat moet worden beleden
doet pijn maar is zeker geen falen
alles wat ieder overkomt
is soms een samenballing binnen een lot
waar bewustwording sterk is verdund
en een vurige wens en…
Wanneer de tijd vertraagt
hartenkreet
2.0 met 10 stemmen
181 Een trage wind draagt
hem verder, terwijl een fijne
beweging in mijn waarneming achterblijft,
een resonantie die mijn zintuigen zachter afstemt.
En als hij oplost in het
hoge groen, blijft het wijde veld
nog aanwezig in mij, alsof zijn vlucht zich
heeft verweven met de beweging van mijn adem.…
Zomerlicht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
158 Een witte wolk
verdwijnt,
zo stil en traag,
en in de sloot
die het hemelblauw bewaart
drijft blad en bloem
voorbij de zomerdag.
O zomer —
schoon,
maar vluchtig als een droom.
Reeds valt uw avond
over veld en landen.
Nog geurt de aarde warm,
nog blinkt de stroom.…
Scheldenevel en Doornenhaag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
17 Waar grijze Scheldenevels traag verwaaien
en doornenhagen sneeuwwit openbreken,
zoek ik de luwte van vergeten streken
waar winterstormen om de muren laaien.…
Zomer
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
1.510 De koeien kauwen lomp het laatste dorre gras,
een boer klost met zijn lang versleten klompen,
in vaal verschoten kiel, sleets en gekrompen
met trage afgemeten pas
en mijmert naast de scheefgezakte druivenkas.…
de douche
netgedicht
4.2 met 77 stemmen
4.289 Het water loopt zacht strelend
over glimmend blote lijven
en terwijl hij aan haar oorlel zuigt
wast zij heel traag zijn stijve.
Alles lekker ingezeept,
lekker glibberig en glad.
Zelfs zonder al dat water
worden ze beiden nat.…
Verloren ooit
hartenkreet
4.8 met 16 stemmen
1.849 Traag word ik wakker.
Vage straatgeluiden,
een streepje licht
naast het gordijn.
Op jouw schouder
rust zwaar mijn hoofd.
Jouw warmte koestert mij,
door en door.
Onderdrukte kreetjes
hoor ik slaken.
Een halfslapende kus
bereikt mijn mond.
Weer dringt passie zich
onweerstaanbaar op.…
Stuifmeelkorrel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
990 een vingerafdruk
Daaromheen de schil
Tegen verderf bestand
Leidt hem honderd eeuwen verder
Tot de vorser hem vindt
-Verzonken in een turflaag-
De levensloop van de plant voorspelt
Aan de meeldraad ontsproten
Zoekt hij de smalle zuil die omhoogwijst
Hecht zich aan de lijm, de stempel
Boort zijn lid door de stijl naar beneden
Waar de trage…
Je suis la danse ! (ik ben de dans !),
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.078 Ze verandert van richting,
zweeft in zijden glans,
draait zachte kussen op mijn rug
met haar sierlijke hand
zo nu en dan traag,
dan weer vlug.
Vanaf nu
is deze liefde dan,
haar macht tot dood
vrij gevangen,
het onbeminde land.
Ze slaat geen acht meer
op wat de wereld van haar wil,
geeft alles wat ze heeft
geheel bloot.…
HOMO BULLA*
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.247 In de Eusebiuskerk vallen soldaten
Met dichte parachutes nog naar omlaag
Zij komt uit Canada verhaalt ze traag
Haar man heeft hier gevochten met zijn maten
Ik laat de grootste klok voorzichtig luiden
Kijk daarna uit over de Neder Rijn
Voel van de stad het stukgeschoten zijn
Het met de handschoen huwen van de bruiden
Karel van Gelres praalgraf…
stemming
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
640 zwarte lome vogels
in hete nevel
boven felgroene weilanden
met daarop zwart-witte koeien
als standbeelden
de einder verdwijnt in
trillende wazigheid
lauwe wind voert
trage warmte aan
de wereld is gevangen
in een vochtig warm web
er zullen kolkende luchten
met grijze wervelingen komen
bomen zullen buigen
onder het geweld
van de…
Dodewagen
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.351 De wagen zwart, met één chrysantenkrans,
Voert traag een dode waar hij rust zal vinden.
Als wenend mee met wie die mens beminden,
Vloeit droeve regen uit d' omfloersde trans.…
de oceaan
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.714 Dan zie ik de oceaan, de golven traag
krullend in de branding, met witte kruin
en dán rennen we springend omlaag.
We kijken naar deze kolossale zee.
Soms heel donker blauw, soms ook licht.
Veren van schuim neemt de wind met zich mee.
De oceaan is een adembenemend gezicht.…
Blik op oneindig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.537 De zon door het venster treft dwaalstof tot klaringen
Zwervers in de donkere ruimte, uit de nok van mijn heelal
als vergeten kometen, pas zichtbaar bij de val
naar een ster die naast aantrekt zich verzet tegen dingen
Traag draait het ‘stof `lijke’ haar moeizame wendingen
Afgebogen door het fuseren van het lichtend vermanen
wordt oud vuil vergast…
Sluimer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.239 Weerkaatsing in helder glas schrijft lijnen
in trage glimlach van zorgvuldig weten,
met brekende tanden en hersenloze beten,
die knarsen in scherpe kwatrijnen
Slaap die niet wil komen maar verdwijnt
in het licht van de gordijnen, die dichten
zodat mijn zien onverblind kan zwichten
als zijn beeld voor me verschijnt
Tijdens de resterende dagen…
Ademnood
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.150 Ik weiger te ontwaken uit een trage betovering.…
Mooie meisjes
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
3.620 Of traag drinken van dure wijn.
Zijn armen wenken,
benen dragen hem naar het uiterste zuiden.
Meisjes knabbelen aan chocoladerepen
proeven port met reikende lipjes.
De ingewanden van de aarde grollen
trollen in een vochtige kelder.
Een mooi meisje vergeet haar zeges.…
Hoekje
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.533 Het licht breekt in de kleuren van de wijn
Schaduwen vervagen als een bries zo traag
Soms wil ik met jou in dat hoekje blijven
En je zeggen : ik heb je heel erg graag.…
Echtpaar in de trein
gedicht
3.9 met 232 stemmen
109.709 We zien dezelfde dingen wel,
maar ik heel traag en zij heel snel.
Zij kijkt tegen de toekomst aan,
ik zie wat is voorbijgegaan.
Zo is de huwelijkse staat:
de vrouw ziet wat gebeuren gaat,
terwijl de man die naast haar leeft
slechts merkt wat zijn beslag al heeft.…
Ontsnapt uit de tijd
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.705 eigen handen nam
Waren ze niet veilig opgeborgen
ver weg in een verleden tijd
waaruit ze niet hoorden te ontsnappen
om gedachten van nu te verontrusten
in hun lichtjes kabbelend bestaan
Pas als ik de letters lees achter het zwart
die licht doorlaten uit het duister
langzaam weer belevend hoe het was
om samen nog gewoon te leven
vervaagt traag…
Morgen-gebed
poëzie
4.1 met 7 stemmen
2.835 Maak wakker al ons leden
En traag gemoed
Om vlijtig in te treden
Uw paden goed.…
Linksaf naar Hodeida
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
951 lang gelijk op bewoog met een buizerd
tot hij precies daar waar het spoor zich kruist
links af vloog richting Hodeida Airport Jemen
Later bleek ik gewoon door te rollen
soms nauw door tunnels verduisterd
bij droge stilte geen zichtbare kamelen
onbetamelijk veel zon en zand op mijn ruit
waardoor waarschijnlijk niets viel waar te nemen
Traag…
Indië
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.431 Traag en loom kronkelde zich
het pad langs verlaten stranden.
In de verte: de fonkelende zee.
Het oude Fort waar Hollands
Glorie werd herdacht en hoog
daarboven al die sterrenpracht.…
Laten we
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.456 Laten we verder kijken
dan de leugen lang is
Laten we zon en schaduw
als familie beschouwen
Laten we geen dubbelgangers
van elkaar zijn
Laten we mekaars naam vergeten
en de lach onthouden
Laten we traag reizen en elke
korrel zand bewonderen
Laten we de tuin omplooien tot
een wuivend korenveld
Laten we de woorden van elke dag…