Alle inzendingen over honden

2036 resultaten.

Sorteren op:

Opruimen en zwemmen

gedicht
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 12.691
Ik weet dat er een hond is met oren als omgevouwen beukenbladeren Ik weet dat er een gans is met een hals als de stam van een oude eik - in plaats van gaatjes in zijn snavel zat een pluisje. Ergens ligt een witte pauw op een veld vol madeliefjes. Ergens bloedt een zon leeg.…

Handlezing

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 758
Mag ik u de hand eens lezen Schikt u dat op dit moment Het staat geschreven ‘t is bekend Van mij heeft u dus niets te vrezen Nee u hoeft niet zo te beven Ai uw levenslijn loopt stuk Dat duidt op een ongeluk Gelukkig duurt dat nog wel even Oei en dat lijkt ook niet pluis Heeft u soms een grote hond Ach nu lijkt ie nog gezond Houd hem voorlopig…

En toch

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.447
al lichten ze op in het schijnsel van de vroeg geboren ochtend al wemelen zij rond haar zwart en wit gesokte voeten zij ziet haar woorden niet al groeien ze in schaduw tegen muren uit ogen van mensen de kwispelstaart van een hond en de grijns van haar lapjeskat zij zwemt in woorden woorden als zachte strelingen woorden glad als…

Reservaat

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.642
Eerst in de diepte langs het strand, een golf de horizon, gericht op hond en kind, op zon en wind, werd je vanzelf gedachteloos en vrij. Toen onder prikkeldraad omhoog, het verse nauwelijks begroeide duin, het reservaat.…

Nightfall op Lesbos

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
Een hond huilt zijn eenzaamheid uit tegen de sterrenhemel. Over de heuvels parelt het geluid van grazende schapen en het laatste vliegtuig van vandaag bromt de stilte aan stukken. Een ezel balkt zijn hormonendrang het duister in; maar gelukkig niet onder ons kamerraam Een Witte Kerkuil vliegt jagend door de straatverlichting.…
Joris16 juni 2013Lees meer >

De bolle winden blazen blauwe kuilen

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.408
De lucht vervullen blijder geen geruchten Dan, uit een verre hofsteê, honden janken En 't altoos eendre kling der paardenbellen Versmelt met donker dodeklokken-luiden. Maar 't somberst dunkt mij van die droeve klanken De slag der bijlen, die de bomen vellen.…

er is een andere kant

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 508
Laat mij je wakker schudden uit het dagelijkse uit de dingen die verdrukken het concrete nauwelijks merkbaar als vlooien van de wereld, schudt het toch als een harige hond van je huid. Hoe komt het toch dat je de aarde niet voelt trillen van het leven? Elke knop iedere geboorte is liefde doet leven.…

Het einde nadert.

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.071
grijs uitgeslagen rotsen markeren het ruige veld waarop blonde schapen vredig lopen te grazen zijn twee honden die tegen weglopers grauwen en razen de bejaarde herder werkt hard voor zo weinig geld terwijl hijzelf na zoveel lichamelijk zware jaren vele honderden hectaren met zijn beesten heeft belopen is opeens de onrust en angst in zijn lijf…
Leonardo9 januari 2015Lees meer >

Ik ben trots op je!

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.297
Met drie kinders en een man, een hond, omdat het niet anders kan je loopt en doet, ik neem mijn hoge hoed voor je af! Kinderen naar zwemles op het heerlijke tijdstip van zaterdagmorgen acht uur, je doet het draait je hand er niet voor om en daarom zeg ik je mijn kind, mijn jongste, ik ben trots op je!…

Arcanum XVIII De Maan

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 670
in het holst van de nacht drijft een bootje stuurloos stroomafwaarts naar het onzekere onbekende als maanstralen priemen door een gat tussen de wolken verbleekt de nacht tot onwezenlijkheid want maneschijn is schijn weerspiegeling die terugkaatst op het zwarte water op de linkeroever blaffen honden op de rechter huilen wolven…

Laudato Si

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 578
U prijs ik om de vogels en heel hun mooi gefluit, de koeien en de schapen, de hond, de poes, de puit. U prijs ik om de mensen, de kinderen en hun spel, de zieken en gezonden, wat traag is of heel snel. U prijs ik om de schepping: in alles straalt uw licht, mocht er toch vrede komen een eind’lijk goed bericht.…
Adeleyd29 september 2015Lees meer >

Eens

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 528
anderen weg met die grote bek van hem Eens zal geen woord van mij meer overeind staan leest men zinnen van nieuwe troubadours ben ik scelet onder de groene zoden en zonder internet komt er heel misschien, ja, heel misschien nog een verdwaalde zot bij mij langs met een droevig bosje vergeet-mij-nietjes omdat die de oude beelden bij Man Bijt Hond…

De brui

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
heb het alleen maar zwaar gehad er blijft zo weinig over de kracht is er niet meer zorg heb ik nooit en te nimmer gehad een enkeling kijkt naar mij om verder is het hakken met de bijl zogenaamde natuurliefhebbers hangen aan mijn takken en breken ze af spitten mijn wortels uit heilige aarde niet alleen honden pissen tegen mij aan gek…

Afscheid van een land

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 11.397
misschien is dat ook al de wind, de laatste hete bulten hooi zijn op wagens geladen en worden weggevoerd naar het gehucht en je ziet nog hoe het zich opent voor de paarden en sluit achter de rug van een boerenkind niet dat je dan wordt verstoten niet dat je dan wordt verdreven je loopt over de brug en stapt extra voorzichtig over een slapende hond…

Dralende winter

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
dagen maken het triest en geen spoor van zonnestralen als de regen langs de ramen giet vogels zitten dichter bij het huis de merel trippelt op de binnenkoer hoort hij ook plots een dof geruis van de kater die stil zit op de loer het roodborstje is terug gekomen schuilt zich achter de buxusbollen enkele mussen zitten op de bomen waar de hond…
Greta Casier24 februari 2017Lees meer >

Dakloze

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 596
ter middernachtelijk uur Over ’t verlaten plein, door lege donkere straten En in de stilte weergalmt de echo van muur tot muur En in regen ondergaat de stad ’t duister gelaten Lopend in het donker mis ik sterren en maan Kijk slechts somber naar ’t glimmende wegdek In zwarte etalages kijk ik slechts mijzelf aan Verder is er geen mens geen hond…

Tuinvogeltelling 2019

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
een regenzondag. bijna eind januari je kunt zelfs geen hond buiten laten ik kijk zo maar wat door het grote raam zit op de duur tegen mezelf te praten plots lijkt er iets in mij aan het broeden wat me sinds enige tijd geen rust laat hoe moet of wil ik mijn thema voeden als geen merel nog langer zingen gaat...…

Moordkuil. een buiten bijzondere

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
Wandelend in het Amsterdamse Bos met man en hond, labrador Mika lonkt het ontluikende groen zoveel vrolijkheid in me op lokt m'n manische kant te beschrijven, op te schrijven ik pak mijn schrijfboekje van vriendin Inez gekregen ik wil van mijn hart geen moordkuil meer maken ik kan het wel uitschreeuwen van de schoonheid dan val ik plotseling…

voor het eerst weer regen

gedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.022
kleine truc verdwijnen een fiets, een naaimachine, een brood, een afgetrapte schoen het is al na twaalven en je komt om de hoek als het warmer wordt kan het zijn dat je op kruispunten verschijnt in een strak gesneden pak met in je armen een roofdiertje of er ronddraait op rafelende spitzen, je beeld verdwijnt op hetzelfde moment dat een hond…

Gods Water

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
relvolk hokt bijeen in stad en steeg De bijbelbelters voelen zich verworpen Opgehitst staccato slogan yell Exploderen krachten in hun woede Dreigen blaffers bijtgraag met hun roede Spuit elf zwaait rond met waterkrachtgezwel Des avonds op tv der lage landen Stiefvaderlijke toon, kort aangebonden Spreekt hij, onecht, van tuig en valse honden…

even alleen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
merkwaardige bewegingen het voedt de herbelevingen en uiten zich met de vale angst die met deemoed mij eens ter gronde zal richten doch de tijd is wijs, wijselijk in de zin van scherpe raderen die als houwitsers de wijzers bestoken met mechanische krachten de somberheid in deze fase is als het spekgladde trottoir dat ik zojuist met mijn hond…
elze17 december 2022Lees meer >

De boekverkoopster

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
hun graven zwijgend tot hun pen vergaan Ik wist al liep ik langs het raam waarachter kaften pronken Dat ook daar zelden meer dan nooit geleefde levens lonken Maar tussen kolossale schappen achter de vitrages Tussen torenende kast en duimellucht’ge decalages Stond de oude boekverkoopster door dat werk te duimen Ernstig, vrolijk, met haar hond…

Een dansfeest

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
de golven van de zee Kijk, die meisjes op het strand die dansen vrolijk met ze mee De bomen walsen met de wind gezellig aan de waterkant Een kindje kijkt er lachend naar en zwaait uitbundig met zijn hand Twee zwanen dansen de tango zo prachtig om te zien Het lijkt wel of ze zweven die krijgen vast een tien En kijk eens daar, die honden…

Café 'De pelgrim'

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
En dat zijn hond ziek is. Hij is de enige die koffie drinkt. Niet bitter is. Er is afstandelijke en vervreemdende genegenheid. Het is bijna te snijden. IJler wordt de lucht en de centimeters tussen ons, als de uren gaan vloeien. De man heeft geen vrouw. Ik geen idee waarom ik hier ben.…

geen thuis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 613
het huis waar ik slaap vier muren en een dak mist warmte en basis een plek waar ik zijn mag ze denken aan portieken een blikje, een hond aan iemand op straat met zijn wereld op schoot mijn verhaal echter is onzichtbaar verborgen zweeft tussen kamers waar ik nooit lang blijf ik ben geen cliché geen teken aan de rand Ik ben een moeder…

vandaag eens geen naam

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 424
vanuit ’n vissenkom ziet de wereld er anders uit ’n slang heeft geen gedachtes te overdenken de hond is niet geïnteresseerd in haar hart de wolken drijven niet op sentimentaliteit water draait betekenisloos rond in cirkels de grond weet niet wat bloed betekent ‘n bom treft geen doel de kabouters gaan echt niks meer doen de hemelen zijn…

De banneling

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 374
Zoal de oude Baruch Spinoza aangaf is de mens gericht op zelfbehoud hij werd verbannen ben ik soms een banneling ik behoud graag mijn huis mijn honden hoewel hij op dit late uur buiten verkiest mijn dieren mijn vrienden mijn familie mijn werk ben ik soms een banneling of is dit slechts gevoel mijn zijn zijn…

Het dwingende uur

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 195
Langzaam probeer ik te beginnen hoewel de tijd zich al heeft vastgezet,drijven de honden mij zwijgend vooruit hun dwingende aard bereikt zonder haast haar doel ze sluipen, kijken vanuit een zittende hoek,wegen mijn aarzeling af tegen eigen geduld ik weet, uitstel draagt het afstel reeds in zich blijf ik zitten dan neemt het gebiedende…

Zonnelied van de H.Franciscus

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 108
U prijs ik om de vogels en heel hun mooi gefluit, de koeien en de schapen, de hond, de poes, de puit. U prijs ik om de mensen, de kinderen en hun spel, de zieken en gezonden, wat traag is of heel snel. U prijs ik om de schepping: in alles straalt uw licht, mocht er toch vrede komen een eind’lijk goed bericht.…
Adeleyd12 september 2026Lees meer >