2036 resultaten.
Opruimen en zwemmen
gedicht
3.6 met 17 stemmen
12.691 Ik weet dat er een hond is
met oren als omgevouwen beukenbladeren
Ik weet dat er een gans is
met een hals als de stam van een oude eik -
in plaats van gaatjes in zijn snavel zat een pluisje.
Ergens ligt een witte pauw op een veld vol madeliefjes.
Ergens bloedt een zon leeg.…
Handlezing
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
758 Mag ik u de hand eens lezen
Schikt u dat op dit moment
Het staat geschreven ‘t is bekend
Van mij heeft u dus niets te vrezen
Nee u hoeft niet zo te beven
Ai uw levenslijn loopt stuk
Dat duidt op een ongeluk
Gelukkig duurt dat nog wel even
Oei en dat lijkt ook niet pluis
Heeft u soms een grote hond
Ach nu lijkt ie nog gezond
Houd hem voorlopig…
En toch
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.447 al lichten ze op in het schijnsel
van de vroeg geboren ochtend
al wemelen zij rond
haar zwart en wit gesokte voeten
zij ziet haar woorden niet
al groeien ze in schaduw
tegen muren
uit ogen van mensen
de kwispelstaart van een hond
en de grijns van haar lapjeskat
zij zwemt in woorden
woorden als zachte strelingen
woorden glad als…
Reservaat
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.642 Eerst in de diepte langs het strand, een golf
de horizon, gericht op hond en kind, op zon en wind,
werd je vanzelf gedachteloos en vrij.
Toen onder prikkeldraad omhoog, het verse
nauwelijks begroeide duin, het reservaat.…
Nightfall op Lesbos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
584 Een hond huilt zijn eenzaamheid uit tegen de sterrenhemel.
Over de heuvels parelt het geluid van grazende schapen
en het laatste vliegtuig van vandaag bromt de stilte aan stukken.
Een ezel balkt zijn hormonendrang het duister in;
maar gelukkig niet onder ons kamerraam
Een Witte Kerkuil vliegt jagend door de straatverlichting.…
De bolle winden blazen blauwe kuilen
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.408 De lucht vervullen blijder geen geruchten
Dan, uit een verre hofsteê, honden janken
En 't altoos eendre kling der paardenbellen
Versmelt met donker dodeklokken-luiden.
Maar 't somberst dunkt mij van die droeve klanken
De slag der bijlen, die de bomen vellen.…
er is een andere kant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Laat mij je wakker schudden
uit het dagelijkse
uit de dingen die verdrukken
het concrete
nauwelijks merkbaar
als vlooien van de wereld,
schudt het toch
als een harige hond van je huid.
Hoe komt het toch
dat je de aarde niet voelt trillen
van het leven?
Elke knop
iedere geboorte is liefde
doet leven.…
Het einde nadert.
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.071 grijs uitgeslagen rotsen markeren het ruige veld
waarop blonde schapen vredig lopen te grazen
zijn twee honden die tegen weglopers grauwen en razen
de bejaarde herder werkt hard voor zo weinig geld
terwijl hijzelf na zoveel lichamelijk zware jaren
vele honderden hectaren met zijn beesten heeft belopen
is opeens de onrust en angst in zijn lijf…
Ik ben trots op je!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.297 Met drie kinders en een man,
een hond, omdat het niet anders kan
je loopt en doet,
ik neem mijn hoge hoed
voor je af!
Kinderen naar zwemles
op het heerlijke tijdstip
van zaterdagmorgen acht uur,
je doet het draait je hand
er niet voor om en
daarom zeg ik je mijn kind,
mijn jongste, ik ben trots op je!…
Arcanum XVIII De Maan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
670 in het holst van de nacht
drijft een bootje stuurloos
stroomafwaarts
naar het onzekere onbekende
als maanstralen priemen
door een gat tussen de wolken
verbleekt de nacht
tot onwezenlijkheid
want maneschijn is schijn
weerspiegeling
die terugkaatst op het zwarte water
op de linkeroever blaffen honden
op de rechter huilen wolven…
Laudato Si
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
578 U prijs ik om de vogels
en heel hun mooi gefluit,
de koeien en de schapen,
de hond, de poes, de puit.
U prijs ik om de mensen,
de kinderen en hun spel,
de zieken en gezonden,
wat traag is of heel snel.
U prijs ik om de schepping:
in alles straalt uw licht,
mocht er toch vrede komen
een eind’lijk goed bericht.…
Eens
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
528 anderen
weg met die grote bek van hem
Eens zal geen woord van mij meer overeind staan
leest men zinnen van nieuwe troubadours
ben ik scelet onder de groene zoden en zonder internet
komt er heel misschien, ja, heel misschien
nog een verdwaalde zot bij mij langs
met een droevig bosje vergeet-mij-nietjes
omdat die de oude beelden bij Man Bijt Hond…
De brui
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 heb het alleen maar zwaar gehad
er blijft zo weinig over
de kracht is er niet meer
zorg heb ik nooit en te nimmer gehad
een enkeling kijkt naar mij om
verder is het hakken met de bijl
zogenaamde natuurliefhebbers
hangen aan mijn takken en breken ze af
spitten mijn wortels uit heilige aarde
niet alleen honden pissen tegen mij aan
gek…
Afscheid van een land
gedicht
5.0 met 1 stemmen
11.397 misschien is dat ook al de wind,
de laatste hete bulten hooi zijn op wagens
geladen en worden weggevoerd
naar het gehucht en je ziet nog hoe
het zich opent voor de paarden en sluit
achter de rug van een boerenkind
niet dat je dan wordt verstoten
niet dat je dan wordt verdreven
je loopt over de brug
en stapt extra voorzichtig
over een slapende hond…
Dralende winter
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
540 dagen maken het triest
en geen spoor van zonnestralen
als de regen langs de ramen giet
vogels zitten dichter bij het huis
de merel trippelt op de binnenkoer
hoort hij ook plots een dof geruis
van de kater die stil zit op de loer
het roodborstje is terug gekomen
schuilt zich achter de buxusbollen
enkele mussen zitten op de bomen
waar de hond…
We zullen
gedicht
2.6 met 5 stemmen
2.174 .
---------------------------------
uit: 'Ik was een hond' 2017.…
Dakloze
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
596 ter middernachtelijk uur
Over ’t verlaten plein, door lege donkere straten
En in de stilte weergalmt de echo van muur tot muur
En in regen ondergaat de stad ’t duister gelaten
Lopend in het donker mis ik sterren en maan
Kijk slechts somber naar ’t glimmende wegdek
In zwarte etalages kijk ik slechts mijzelf aan
Verder is er geen mens geen hond…
Tuinvogeltelling 2019
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
443 een regenzondag. bijna eind januari
je kunt zelfs geen hond buiten laten
ik kijk zo maar wat door het grote raam
zit op de duur tegen mezelf te praten
plots lijkt er iets in mij aan het broeden
wat me sinds enige tijd geen rust laat
hoe moet of wil ik mijn thema voeden
als geen merel nog langer zingen gaat...…
Moordkuil. een buiten bijzondere
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
457 Wandelend in het Amsterdamse Bos
met man en hond, labrador Mika
lonkt het ontluikende groen
zoveel vrolijkheid in me op
lokt m'n manische kant te beschrijven, op te schrijven
ik pak mijn schrijfboekje van vriendin Inez gekregen
ik wil van mijn hart geen moordkuil meer maken
ik kan het wel uitschreeuwen van de schoonheid
dan val ik plotseling…
voor het eerst weer regen
gedicht
2.5 met 4 stemmen
3.022 kleine truc verdwijnen een fiets, een naaimachine,
een brood, een afgetrapte schoen
het is al na twaalven en je komt om de hoek
als het warmer wordt kan het zijn
dat je op kruispunten verschijnt in een strak gesneden pak
met in je armen een roofdiertje
of er ronddraait op rafelende spitzen, je beeld verdwijnt
op hetzelfde moment dat een hond…
Gods Water
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
565 relvolk hokt bijeen in stad
en steeg
De bijbelbelters voelen zich verworpen
Opgehitst staccato slogan yell
Exploderen krachten in hun woede
Dreigen blaffers bijtgraag
met hun roede
Spuit elf zwaait rond met waterkrachtgezwel
Des avonds op tv der lage landen
Stiefvaderlijke toon, kort aangebonden
Spreekt hij, onecht, van tuig en valse honden…
even alleen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 merkwaardige bewegingen
het voedt de herbelevingen
en uiten zich met de vale
angst die met deemoed
mij eens ter gronde zal richten
doch de tijd is wijs, wijselijk
in de zin van scherpe raderen
die als houwitsers de wijzers
bestoken met mechanische krachten
de somberheid in deze fase
is als het spekgladde trottoir
dat ik zojuist met mijn hond…
De boekverkoopster
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
581 hun graven zwijgend tot hun pen vergaan
Ik wist al liep ik langs het raam waarachter kaften pronken
Dat ook daar zelden meer dan nooit geleefde levens lonken
Maar tussen kolossale schappen achter de vitrages
Tussen torenende kast en duimellucht’ge decalages
Stond de oude boekverkoopster door dat werk te duimen
Ernstig, vrolijk, met haar hond…
Een dansfeest
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
547 de golven van de zee
Kijk, die meisjes op het strand
die dansen vrolijk met ze mee
De bomen walsen met de wind
gezellig aan de waterkant
Een kindje kijkt er lachend naar
en zwaait uitbundig met zijn hand
Twee zwanen dansen de tango
zo prachtig om te zien
Het lijkt wel of ze zweven
die krijgen vast een tien
En kijk eens daar, die honden…
Café 'De pelgrim'
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 En dat
zijn hond ziek is. Hij is de enige
die koffie drinkt. Niet bitter is.
Er is afstandelijke en vervreemdende genegenheid. Het is bijna te snijden.
IJler wordt de lucht en de centimeters
tussen ons, als de uren gaan vloeien.
De man heeft geen vrouw. Ik geen
idee waarom ik hier ben.…
geen thuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 het huis waar ik slaap
vier muren en een dak
mist warmte en basis
een plek waar ik zijn mag
ze denken aan portieken
een blikje, een hond
aan iemand op straat
met zijn wereld op schoot
mijn verhaal echter
is onzichtbaar verborgen
zweeft tussen kamers
waar ik nooit lang blijf
ik ben geen cliché
geen teken aan de rand
Ik ben een moeder…
vandaag eens geen naam
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
424 vanuit ’n vissenkom ziet de wereld er anders uit
’n slang heeft geen gedachtes te overdenken
de hond is niet geïnteresseerd in haar hart
de wolken drijven niet op sentimentaliteit
water draait betekenisloos rond in cirkels
de grond weet niet wat bloed betekent
‘n bom treft geen doel
de kabouters gaan echt niks meer doen
de hemelen zijn…
De banneling
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
374 Zoal de oude Baruch Spinoza
aangaf
is de mens gericht
op zelfbehoud
hij werd verbannen
ben ik soms een banneling
ik behoud graag
mijn huis
mijn honden
hoewel hij op dit late uur
buiten verkiest
mijn dieren
mijn vrienden
mijn familie
mijn werk
ben ik soms een
banneling
of is dit slechts
gevoel
mijn zijn
zijn…
Het dwingende uur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
195 Langzaam probeer ik
te beginnen
hoewel de tijd zich al
heeft vastgezet,drijven
de honden mij zwijgend
vooruit
hun dwingende aard
bereikt zonder haast
haar doel ze sluipen,
kijken vanuit een
zittende hoek,wegen
mijn aarzeling af
tegen eigen geduld
ik weet, uitstel draagt
het afstel reeds in zich
blijf ik zitten dan
neemt het gebiedende…
Zonnelied van de H.Franciscus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
108 U prijs ik om de vogels
en heel hun mooi gefluit,
de koeien en de schapen,
de hond, de poes, de puit.
U prijs ik om de mensen,
de kinderen en hun spel,
de zieken en gezonden,
wat traag is of heel snel.
U prijs ik om de schepping:
in alles straalt uw licht,
mocht er toch vrede komen
een eind’lijk goed bericht.…