21822 resultaten.
poelen in het weiland
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
684 als oorlog voelt het aan
rond mij
wind ploft stemmen neer
man- tot- man, de gang blootsvoets
almaar roder
dan stilte
ik hoor ze, ze komen nader
dag en nacht, in het oprukkend slaglicht
van de waan
mitrailleurs veroveren het succes van de dood
in laatste woorden en aangezichten
onbekend
tot voorbij de dageraad
wanneer een brandgeur…
Rust.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.068 Heerlijke, donzige nacht
zinkt op mij neer; zoelig zacht
smelt in zijn adem 't laatst verlangen,
wegstervend in een laatste stille klacht.
De suizlende avondwind speelt in de zilvren snaren
der kinderkalme ziel; en op zijn brede baren
voert hij, de wijde stilte door, onmeetbre zangen.…
eenzaam leven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
492 stiller dan stil
mijn hoofd en hart
dan droomt hunkering
nacht na nacht
morgen komen ze
of toch weer niet…
Weerwoord
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.370 Ooit waren er veel sterren, twinkelend, in de nacht
hielden ze in stilte over jou en mij de wacht.
Ooit was ook de maan goedlachs en vol van licht.
Zijn stralen in de nacht kusten ons op het gezicht.
Ooit was er een merel, jubelend en muzikaal,
begroette hij de dageraad bij de eerste zonnestraal.…
Hemelgloed
hartenkreet
2.2 met 20 stemmen
416 Zo ontstaat een ruimte
waarin mijn aandacht zich voorzichtig
beweegt, een plek waar de nacht niet donker genoeg
wordt om mijn gedachten te laten rusten in hun eigen diepte.
Wanneer de hemel zich
langzaam boven mij blijft openen,
voel ik hoe die stille koepel blijft gloeien en
iets in mij wakker houdt dat zich wilde oplossen in de nacht.…
Wanneer sterren fluisteren
netgedicht
1.8 met 9 stemmen
135 Sterren zonder stem
de nacht houdt haar adem in
een blad beweegt zacht
Wanneer sterren
fluisteren, opent de nacht
zich boven het landschap waar licht
rust op de aarde als een gebaar dat niets vraagt.…
Begin
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
27 Wanneer de donkere nacht verdwijnt,
blijft in de tuin een diepe kilte.
De herinnering die traag verkwijnt,
wordt zachter in de stilte.…
Afscheidsgedicht: Kalm drijvend
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.845 Het licht tilt op,
laat gewichtloos zweven
door haar eeuwigheid
geen dag en geen nacht,
alleen rust en stilte
van ademloze heerlijkheid
voel het zweven, hoog en laag
regelend op eigen kracht
langs glanzende planeten
die stralend welkom heten
fluisterend;
je had het moeten weten
je wil voert langs je eigen tijd
nergens meer je aan…
De ster van Bethlehem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 Ze zagen het kindje Jezus in een voederbak
En bogen zich eerbiedig voor Hem neer
Ze brachten het in stilte alle lof en eer
Totdat een groot engelenkoor de stilte verbrak.
Zij zongen: Ere zij God, ere zij God in de hoge
Vrede op aarde in de mensen een welbehagen
Amen, Amen.…
Onder het zonnezeil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
31 Hij steekt de hand uit, duwt de deur dichter en blijft staan tot de stilte hem inhaalt.…
De weidse stilte delen wij
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
548 De weidse stilte delen wij
in kleine stukjes stilte
boven de weilanden
en in de broze stad
overal gedeelde stilte.…
afscheid
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
378 en na de storm
de stilte
de stilte
die geen storm meer
dragen zal…
Bron
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
679 ´s-Avonds,
wanneer je in de verte staart
lijken ze op diepe bronnen
waaruit op mysterieuze wijze
de nacht
over akkers, wouden en steden vloeit,
de aarde bedekkend
met een zee van duisternis.
Zó donker zijn je ogen,
mijn licht.…
Later is nu
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
460 Het is nog nacht.
Mijn liefste vrienden koester ik.
De allerliefste kinderen.
De allerliefste vrouw.
Het kan niet wachten.
Schrijven moet ik het.
Nu. Niet later.
Later is nu.
Van het leven hou ik.
Van jullie hou ik.
Ik hou van jou.…
GEBED
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 Goede stille Nacht, het wil de luister van uw leegte.
Het wil met U de werelden tot stilstand toe bewegen,
het wil in U de eigen taal niet meer verstaan.
Goede stille Nacht, het wil in U vergaan.
Dit kleine zwart krijgt grootsheid in Uw haven,
dit git wordt stil en zachter dan Uw naam.…
Mon chèr ami
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
640 We slapen niet onder de blote hemel
maar wel onder het wakend oog
der maan
en kunstmaansatellieten in hun baan
die ons verbinden met hun draaigewemel
en onze last met onze lieve lusten
ik doe het licht uit, leg mijn moede lijf
te rusten, 'k weet niet meer wat rijmt op lijf
maar jij toch vast en zeker wel...
te rusten!
"Welterusten…
archaïsme
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 wanneer
tocht deze laten tranen
zo ook, ja…de uren ze duren
ze zeggen vertragen versnellen
dus mijn strategie is ontvankelijk
voor mijn archaïsche wijze
die onbedeeld geen enkele
behoefte waarborgt
voor doel of het vilt
onder de stoel die
de nachten met me deelt…
Pijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
314 ze houdt niet
van het daglicht
zo onbarmhartig
zo meedogenloos fel
ze hunkert
naar de avondschemering
die geheimzinnige sfeer
tussen licht en donker
als de dag
langzaam afscheid neemt
begroet ze verheugd de
naderende nacht
ze houdt van de nacht
het troostvolle donker
verzacht de pijn
haar nachtlichtjes zijn aan
een schemerlampje…
Winternachtbloem
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
480 Ze had hier willen uitleggen
hoe het is om in jouw bed te liggen
maar het leven nam haar mee
naar een ander bed in een ander land
en in de nacht wanneer de zombies
tot leven komen in de geurige wind
ziet ze jouw sombere zielgezicht
alsof je nog altijd verliefd op haar bent
onafhankelijk van verstand of wijsheid
simpel in jouw gevoelige…
Droomloze nachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
343 Ik slaap, de stilte omarmt mij.
De wereld ben ik, eenzaam en alleen.
Mijn dromen zijn leeg zonder jou.
Jou missen verlangt naar wat ik
dichtbij mij weet in de stilte
van de slaap, waarin ik verdrink.
De dagen duren, duren steeds door.
De mensenmassa verdampt zonder
een sprankje hoop op weerklank,
zonder hoop op weerzien, vaarwel.…
zoektocht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
145 nu mijn stem de ochtend verdroten
begroet lijkt de nacht zich
diep en genoegzaam genesteld
te hebben in al wat ik draag
in tegendeel van wat me behept
zing jij je lach uit over mij, iets
van zonneschijn door mijn
gedrogeerde dauw,
maakt plaats voor alles wat je bent
en schoont mijn hart van
het deelbare dat alle smart voor
deze opklimmende…
humeur
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
139 het is het tegenstaande van al dat
kronkelend de geest toebedeeld
met grimmige waarnemingen
en onberispte uitingen
het humeur, de daad van het gevoel
dat zich voedt door een voorafgaand
spectaculaire reis door het onbekende
van al wat voorspelbaar in de geest
de tijdspannes betwist in volgorde
tegendraads in het spiegelen der
gewoontes…
Nachtelijke schuldgevoelens
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
171 Het fladdert nog vol grijnzend ongenoegen
in het zwarte hart van mijn zoet geworden
maagdelijkheid door nachtelijke schuldgevoelens
komt die van mij niet overeind
ergens in een verre verte boven mijn hoofd
staar ik naar dat vreemde plafond
en er zijn ook van die donkere uren
die een eeuwigheid lijken te duren.…
Nachtkamer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
87 De storm huilt om het eenzaam huis,
het venster rilt van bange vlagen,
binnen verstomt het wild gedruis,
de nacht verdrijft de grauwe dagen.
Een zacht vuur koestert de verstilde wand,
het hart vind rust, de storm ten spijt,
bevrijd van de aarde en haar kille band,
vergeten is de harde tijd.…
Slapeloze nachten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
11 Elke nacht lig ik uren lang wakker
Ik draai en woel tot ik mezelf toch weer iets beter voel
Beter voel dan een paar uur geleden
Toen er vuil naar mij werd gekeken
Ik schrijf en ik schap tot mijn gedicht beschrijft hoe het leven mij betast
Mij verrast en belast met beperkingen die ik niet kan bewerken
Verwerken en accepteren…
Avondgeluiden
poëzie
4.4 met 24 stemmen
4.088 Er moeten witte hoeven achter de zoom staan
van de blauwe velden langs de maan
's avonds hoort gij aan de verre steenwegen
paardehoeven
dan hoort gij alles stille waan
van verre maanfonteinen zijpelt plots water
- gij hoort plots het zijpelen
van avondlik water -
de paarden drinken haastig
en hinniken
dan hoort men weer hun draven stalwaarts…
Zij fluistert stilte .....
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.372 zoekt juist
de dageraad, terwijl groene bladeren
zacht gevouwen langs haar ranke lichaam
de eerste warme dag begroeten, spelen
trompetklanken de tonen die zij niet
meer wilde horen, toch heft zij haar
gezicht naar het licht en fluistert
stilte ……
Waar geluk de leegte draagt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
809 Ik hoor de stilte
van planeten,
fluitende vogels
in het avondrood
De bruisende zee
die opwaarts golft
en die de hemel
in mijn oren fluistert
Het verlaten strand
waarop mijn voeten
als naaktmodellen
in aquarel geschilderd zijn
Laat mij nog even
één moment verzinken
in gedachteloze stilte
waar…
Stoffig stilleven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
880 Wijzers tonen staand het uur
waarin de stilte werd geboren
dag en duur vergeten
raderen laten niet meer horen
dat een droge tik laat weten
hoe de tijd wordt weergegeven
de klepel hangt sindsdien
maar zal zich nimmer storen
aan dit stille leven…
het is stil (2)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
656 ik dicht het
lied van de stilte
met klanken
van niet gekende
ritmische noten
gedragen door
wijdse nevelbanken
en zo hemels
onverdroten
een zonnestraal
doorkruist deze
vochtige vlagen
als een strijkstok
door licht gedragen
dan hoor ik slechts
in het aanschijn
van de dampige kilte
dit unieke lied
over het wezen
van de stilte…