2337 resultaten.
Jij.
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
598 Jouw stem te horen
Jou even te zien
Jou aan te mogen raken
Jouw troost als ik grien.
Dat zal nooit meer komen
Dat is verleden tijd
Dat gebeurt alleen nog in m'n dromen
Dat raak ik nooit meer kwijt.
Ik blijf op je wachten
Ik wacht al zo'n poos
Ik bljf van je houden
Ik word soms hopeloos!…
God ziet het hart aan
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
532 Ook al worden er
diepe kraters in onze zielen geslagen,
de troost van dit bootje weerstaat
alle levensstormen, denkend aan die
boot op het Meer van Galilea.…
vrouw
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.314 jezelf te geven
overlopen van genegenheid
vrouw, gebonden en gedreven
gevoelig zijn en verweren
jezelf vergeten, eerzaam streven
argeloos beminnen leren
moeder, in je hele wezen
leiden, door spel, door boeken
twijfelen en beschutting geven
samen naar morgen zoeken
vrouw, in de kleinste vezel
moeder en steunpaal zijn
toevlucht, troost…
TREURBEUK
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.506 De boom, die honderd jaar hier mocht tronen,
ontving en schiep muziek, ofschoon geveld,
blijft als orgel rouw en troost kronen.…
Wees niet bang
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
635 Hij wil u Zijn steun en troost geven
Wees niet bang, Zijn liefde is groot
God, Hij gaat met u door het leven
God, Hij zal u redden uit de nood.
Uit Jesaja 41 vers 10…
De beukenboom
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
882 Inmiddels is het beeld mij heel vertrouwd;
het is al vaak een stille troost geweest.
Wanneer de weemoed mij gevangen houdt
dan haal ik mij die boom weer voor de geest
en zie dan voor me hoe het zonnegoud
het blad betovert tot een kleurenfeest.
(analoog aan The Daffodils, by W. Wordsworth)…
Eenwording
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
459 Wie zal ons troosten
met een hart in leegte?
in verlangen nog het meest?…
Gebarentaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
529 Zij die de slip
op de tong doen stranden, vinden
troost in de taal die gebaart met de
handen
Met de handen spreekt men de
waarheid door de tong taal nimmer
aan woorden gewend. Een uiting
van het handelen dat een boodschap
in gebaren verzendt.
De handen zijn voor de ogen
hetgeen de oren zijn voor het
woord.…
Aan een, die mij ‘vriend’ noemde
poëzie
4.0 met 2 stemmen
952 Hoe zalig troost mij dat woord: ‘Onze Vriend’
Voor al mijn dwalingen, mijn smaad en smart
En drift, die tergend al tucht heeft getart,
Maar 'k vraag beschaamd: ‘Waarmede is het verdiend?
Met mijn lied, dat niets meer deed, dan herzingen
Wat ons Volk leed, sinds het door overmacht
Zijn macht gebroken vond, zijn Stad verbrand?’…
Hoe moeten wij verder?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
507 Er is maar één weg: naar God alleen
Hij zal ons troosten en sterkte geven.
Wij mogen met Hem verder gaan
Vertrouw maar op God de Heer
Zijn goedheid keert steeds weer
Hij ziet ons in Zijn grote liefde aan.…
Hoe moeten we verder?
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
472 Er is maar één weg: naar God alleen
Hij zal ons troosten en sterkte geven.
Wij mogen met Hem verder gaan
Vertrouw maar op God de Heer
Zijn goedheid keert steeds weer
Hij ziet ons in Zijn grote liefde aan.…
Wist ik het maar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
578 Een woord dat me troostte.
Lippen die mij zoenden.
Alles is voorbij.
Ik sta er moederziel alleen voor!…
Zomers oogstmoment
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
569 hij moet nu in stilte het duister beminnen
geen zomerse flair, of stedelijk vermaak
mensen zien hem niet, steken liever de draak
die enkeling ver achter de horizon
die hem nog wel in dromen horen kon
is er vandoor gegaan met een platvloerse slet
nu ligt hij eenzaam te huilen in zijn zomerse bed
misschien dat het schrijven hem enigszins troost…
Afscheid
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.299 dan weet ik
Neen…
En voel ik alle hoop verdwijnen
Hoop
Om jou nog even te kunnen zien
Al was het maar voor even
En stevig te omhelzen misschien
We zouden lang praten,
Dat weet ik zo
We namen écht afscheid
Dan kon ik je loslaten
En had ik geen spijt
Dat ik er niet was
Op het moment dat je ging
Om jouw hand te nemen
Je te troosten…
Voor hem die al dees dagen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.134 Voor hem die, wankel, in zijn trotse nood
de moed niet vond om 't leven zelf te haten,
die beedlaars tegenkwam langs gore straten
en hun niet gaf hun luttel dagelijks brood;
Voor hem is reuk van rotte blaren zoet,
en d'avondwind een vriendelijke streling,
als 't laatste licht in sombre lucht verbloedt;
want hij, die al wat troost…
Hoe moeten we verder?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Er is maar één weg: naar God alleen
Hij zal ons troosten en sterkte geven.
Wij mogen met Hem verder gaan
Vertrouw maar op God de Heer
Zijn goedheid keert steeds weer
Hij ziet ons in Zijn grote liefde aan.…
Koffietijd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
526 Ook zuiver kwam ik op de koffie
Zo in de praat te pas
Zo in m´n daagse kloffie
Zonder stropje, zonder tas
Alsof het toeval was
Alsof het samenvalt met dromen
In mijn gewone jas
Van wat altijd maar blijft komen
Voor de troost die niemand ziet
Nergens morst zelfs stolt tot woord
Wat wisselt blijkt louter verschiet
En uit de keuken werd…
Tegen welke prijs?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
408 Wie zoekt niet, met groots
allure, een tijdloze mystiek
uit ervaring van verdriet en schijn
troost haalt uit eigen avonturen?…
De dood en de duik!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 ik zo vergaan
zo aangenaam, zo warm, zo oerstil, zo behaaglijk
zo lief, zo mooi, zo blauw, zo schoon, zo fijn,
zonder pijn, verdriet, angst bloed, zweet en tranen
ik zweef, ik leef, ik beleef, ik geef me
ik zal blijven zweven, ik zal blijven beleven
als ik me uiteindelijk op de kant druk
denk ik weer aan de dood, aan het sterven
en troost…
zichtbaar onzichtbaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
436 verdrietig en eenzaam
niemand die mij troost
daarom mijn masker
dat altijd glimlacht
om mijn gevoelens
achter te verbergen
zo heb ik vrienden
ben ik een van hen
diep van binnen echter
voel ik mij leeg
mis ik steeds toch
mijn echte ik nog
niemand hoort 's nachts
mijn schreeuw in stilte
ziet mijn eenzaam lijden
achter de glimlach…
Het lied van Pasen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
475 lijden
wil ik een lied met u zingen
onder een ijl blauwe hemel
in de stilte die hangt over
de boerderijen en de rij
bloesembomen in
isolatie vanaf mijn balkon
in de vriendelijke
voorjaarszon, een lied van leven
als eertijds met mijn kind dat wij
samen zongen
in de keuken, opgetild in grote
eenzaamheid en verdriet
het zelfde lied van
troost…
Surprise
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
484 Rose zat als amazone op mijn orka
Onwetend wilde zij zijn, als de dieren
Gevleugeld in de tijd zonder een plek
Waar liefde sterkt, des ochtends en namiddags
Ontstond nog tijdens deze monstertocht
Een romance uit hun laaiend gesprek
Bij wijze van een wijsgerige troost
Was Rose als dichteres èn erudiet
- Gepromoveerd in gender en de dood…
Lijnen van licht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
424 Ze lacht teder wanneer ze weer begint,
en troost de dode ver van zich vandaan.
De lijnen spreken zacht tot haar twee ogen.…
WAT ALS
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
263 Wat als Hamas zich echt zou overgeven
Boven met bloed doordrenkte Gazagronden
Vredessymbolen koerend de gewonden
Troost zouden bieden, rust en medeleven
Hun diepste leedwezen zouden betuigen
Met het verlies dat beide kampen leden
Het kroost van de aartsvader en Ismael
Bloedbroeders, koppig, die niet kunnen buigen
Al honderd jaar geen horizon…
Berusting in Hoedanigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
356 In die verstilde berusting
vind ik troost —
niet te koop,
niet te bewijzen.
Een plek om op te rusten,
waar zelfbeschikking
zich toont
als waardigheid.…
Mijn moeder...
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
377 Ze trouwde uit nood,
de eerste en niet de beste
Geen helpende hand
die troost aanbood.
Ze heeft het verdragen,
haar hele leven lang.
‘k Hoor nog elke dag,
haar droef gezang.
“Ik zou het liefste sterven,
dan was het eindelijk stil.”
“Ik zou het liefste sterven,
dan was het eindelijk stil.”
Antje…
De dichter
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
124 Geen troost in de morgen, geen helende hand,
slechts letters van ijswind een stervend land.…
mijn metgezellen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
70 bestaan een schaduw geven, een
schaar om het ellenlange lint
van een gevlochten leven
door te halen, mijn zoom
draadloos te hechten
aan het stof waartoe
ik eens zal wederkeren
ze wisten van mijn weten, mijn
niet - aflatende vorm die zelfs
in Handelingen staat geschreven
werden één met hen toen
hun natte neuzen mijn wang
zalfden met troost…
Nachtwoud aan het oeverland
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
172 Het matte licht der rust daalt neer
waar gouden bladeren zachtjes sterven
ik zocht jouw blik nog éénmaal weer
om milde troost voor ons te werven
te lang bewaarde ik het zwijgen
uit diepe eerbied voor de plicht
terwijl de nieuwe wensen stijgen
naar 't nachtwoud in het oeverlicht
In droeve herfstwind van weleer
klonk reeds de echo van de…
oude lome eik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
226 een legende zijn
dat een dichter zich verplaatst
met vleugels van hetzelfde
hemelse papier, het zwart met
die gele geplooide stippen
soms denk ik “ kon het altijd maar nacht zijn
dan lag ik in dezelfde kruin en zou ik
alle gevallen sterren tellen “ waarom
vallen ze als ze niet eens uit een
moederschoot geboren zijn,
wie zal ze troosten…