5125 resultaten.
Liefde in tijden van C.
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
643 Want deze dag heeft morsige poten,
hij gromt een beetje, zijn adem is bedorven.
Geef deze jongen nu eindelijk wat hij wil,
zijn honingpot is al weken leeg
en zie daar drijft hij af naar dwaze lethargie.…
Bloedvullend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Alleen nu niet, mijn lief
moet slapen, droomde hij
maar bloedvullend van mij
dan kwam ik
heel voorzichtig over hem heen
ik voel hem in me
en houd mijn adem in
o o nog even
onmerkbaar
tot ik er ben…
Een kerfstok
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
453 de laatste adem
zal mij niet ontsnappen
samen gaan wij ooit
uitgeblazen worden
onder illuster gezang
van vele koren
het wordt geen
welkomstlied want
bladpapier zingt
bergen en dalen
waarin emoties juichen
en huilen in hun verhalen
terwijl tijd mijn
geschiedenis op
een kerfstok schrijft
dirigeert hij de jaren
in voor en tegenspoed…
Naar jou
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
388 Bliksems boven de stad
ik wil naar huis, naar jou
waait liefde
door de bomen
ze spoelt in de goot
vliegt soms
met ingehouden adem
ergens naar binnen
waar ze welkom is
om klaar te staan
in een droom
sterker dan zorgen
en ze bliksemt
maakt mensen bang
(soms wijs)
ze beschermt mij
brengt me thuis
en raakt me aan…
elke stap
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
554 ik versta geen muziek in boekhoudkundige taal
zelfs de langste reis is onverstaanbaar
harde woorden, stap voor stap
met zuurstof die men adem noemt verdwijnt de pijn
volg de pijlen, de paaltjes met vloekende kleuren
galm een echo in het bos als kathedraal
verdwaal met vreugde, onverstoorbaar
is er soms een stap die geen richting kent?…
het kind dat schreef - voor Philip Huff
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 in de man woont
het kind dat zijn
adem inhoudt
zo blijft alles
op zijn plaats
een mond vol bloed
verschuilt zich
achter de
verstarde glimlach
er zijn geen woorden
niet praten nu
er is de heersende
taal die met grote
handen uitslaat een
giftige sijpelende taal
in de lege kruik van
Pandora schittert
een vergeten narratief…
helderrood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
450 wie helderrode
verlangens heeft
weet waar ik over spreek
je moet vertellen
zet stappen terug
ontketen de woorden
stap voorwaarts
de onwetendheid voorbij
ontketen de kracht
in je ziel juist als
midden in een zin
je adem stokt
hoor griot bard
priester of sjamaan
spreek door hen
over verlangens
gedrenkt
in helderrood…
BREDA 'S NOLENSPLEIN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 Hoog en wijd platanenloof
overhuift luchtig
stenen en tegels
van de vierkante plaats
schenkt Zuid-Europese adem
aan winkels der zelfbesturing
en warm geurende spijshuisjes
zonder vrees voor warenhuizen
al dit leven en werken
wordt bemoedigd
door gastvrij buurthuis de Vlieren
dat waakzaam schouwt en denkt
ziel en wezen vol opwekking…
Blijf
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
708 Wanneer de stad te veel geluid maakt
en ik mijn eigen adem verlies,
raak me dan aan
zoals stilte doet:
onopgemerkt,
maar alles verandert.
Ik hoef geen belofte.
Geen voor altijd.
Alleen jouw stem
die zegt:
“Ik ben er nog.”…
amen, ondanks alles
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
362 deze ene keer
dat ik mezelf iets geef —
niet veel,
alleen wat ruimte
om te ademen
zonder schaamte.
deze ene keer
dat ik zacht wil zijn
voor mezelf,
dat ik niet weg wil rennen,
maar wil blijven,
bij alles wat ik voel.
en jij?
jij pakt het me af.
nee —
je verschuift het.
niet het probleem.
maar mijn liefde.…
Vertrouwvol ademen in 't koude licht
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
527 Vertrouwvol ademen in ’t koude licht
en weten dat de lente straks weer wordt geboren;
je vindt de woorden voor een blij gedicht
en wil zo graag aan ’t leven dieper toebehoren.…
Lofzang op de lange adem van morele waarden
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
474 Zijn wij het die de schoonheid minnen
die zich door inzicht laten winnen?
zich voorbij brood en spelen bezinnen
die van waarden het morele garen spinnen?
Is jouw talige rede een litanie voor het oor
de stekels van de oorlog een doorn in het oog?
hebben dode strijders woonplaats noch boog
wat leren we van jouw hartstochtelijk betoog?
Zijn…
Waar hoop weer adem haalt
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
374 ik geloof dat ieder mens iets meedraagt
een vonk soms klein
verstopt onder stilte of twijfel
soms is er maar één blik nodig
één open deur
om dat licht weer ruimte te geven
wij zijn allemaal onderweg
struikelend zoekend groeiend
een kans is geen medelijden
het is vertrouwen in wat nog komt
als we mekaar blijven zien
niet als fouten maar…
Niemand ooit zo gebroken als wij nu ademen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
279 zelfs als de wind je naam al lang
in de keel van een andere berg heeft gelegd
zelfs als de camera voorgoed kapot is
zelfs als god op straat je alleen maar
een ogenblik aankeek
rijzen wij
als stof dat huilt
als vogels die hun eigen tralies
tot vleugels smeden
niemand ooit
zo gebroken
zo levend
als wij nu ademen…
Zoveel mij zoveel jij
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
555 Ik hou mijn adem in
en voel dit is een begin
je hand streelt mijn wang
en je andere mijn dij, kalm
dit doet me iets geloven
en ik verdrink in je mooie ogen
ik voel mijn lichaam en tril
en als een tweelingziel geef jij een ril
je betast me en op onderzoek ga je verder
en je hoeft mij niets verder uit te leggen
je wilt me en je bent…
Mijn hoogsensitieve hart
netgedicht
1.9 met 19 stemmen
440 Ik verlang naar stilte, naar
de ruimte waarin ik adem en mijn hart kan kloppen zonder angst voor de echo.
Ik zoek de stilte van de natuur, de
zachte aanraking van de tijd, waar niets snel hoeft
te gaan, waar ik kan voelen zonder te vechten.…
Tussen gras en licht
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
598 Tussen het graslicht
bloeit wat niemand hoeft te zien
en toch alles zegt
Langs de rand, waar
niemand echt kijkt, ontvouwen zich in
de lente penseelstreken van leven — in naamloze tinten,
als zuchtende adem van de aarde, uitgespreid tussen gras, grind en stilte.…
Niet zo snel, niet zo luid
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
386 Maar ik adem liever diep dan vluchtig.
Ik zie wat jij niet ziet: het
knikken van een bloem, de aarzeling in je
ogen, de stilte die zich tussen woorden nestelt. Ik moet
die wereld eerst in mij voelen, voor ik verder kan, voor ik werkelijk kan begrijpen.…
Voor altijd
netgedicht
2.5 met 82 stemmen
5.550 Je bent onzichtbaar
maar in alles om mij heen
adem je nog mee
Je hand lag stil in de mijne,
alsof je nog iets wilde zeggen — een laatste
gedachte die zich terugtrok in kalmte, alsof de woorden niet
meer nodig waren. En toch bleef je daar, in de ruimte tussen wat was en wat is.…
De spiegel van de natuur
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
430 In haar ongekende
diepte herhaalt zich het begin zonder einde, en in die adem is alles thuis.…
Herfstkleuren
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
279 Het goud van het blad beweegt
door mijn borstkas, en ik adem trager, voel de wereld in mij verschuiven.
In de ochtend ademt het
licht haar eerste toets over dor blad, over
tak, over de adem van mist. Alles lijkt even gewichtloos,
alsof de aarde zelf een pauze neemt om te voelen wat verdwijnen betekent.…
Cyclus: Vallen en Blijven ( deel 2 )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
347 Deel 2: En toch
ze vonden me
niet als held
niet als verhaal
maar als man
die niet meer wist
hoe je ademt zonder pijn
ik werd weer wakker
tegen mijn wil
in een bed
met machines
en lege ogen om me heen
dagen waren dof
uren traag
ik kon niet bidden
ik kon niet hopen
alleen ademen
en zelfs dat deed zeer
maar toen
mijn zoon —…
Verstrengeld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 Het water in het park roerloos (ondanks
mijn adem), niets beweegt zich,
behalve de droom.
Glinstering wordt geboren in het lamplicht
over de straten, moeiteloos springt mijn aandacht
van de ene naar de volgende en volgt zo
een pad door de niet meer lege straten.…
Een Nieuwe Orde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
315 Ik zou willen dat er een moment bestond,
al was het maar een adem lang,
waarin geen mens gebukt ging
onder het gewicht van wat hem brak.
Dat handen vrij konden bewegen
zonder angst voor wat ze raken,
dat tederheid kon blijven
waar zij nu vaak moet wijken.…
Het geluid van stilte
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
490 Storm raast door het raam
ik sluit mijn ogen heel zacht
adem brengt de rust
De wereld dondert
door de open ramen, een storm
van kleuren, geuren en stemmen. Ik sluit mijn
ogen en trek de grens, tot de ruis geleidelijk in adem verandert.
In deze leegte hoor ik
pas fijne nuances, het fluisterende
suizen van mijn eigen bloed.…
voorwaartse rust
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
296 Zanderig geritsel stijgt op over smalle heuvels,
arrogant doorslaande wortels waarvoor de dieren vluchten,
bekoeld, elk individu,
wijd verspreid omdat al onhaalbaar is,
verhullende en verliesgevende gronden;
onder de rust in het soortenconsortium
pauzeert de adem als voorwaartse.…
De mist die mij draagt
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
423 En ik voel hoe deze ademende
ruimte mij draagt, alsof ik er even opga in haar kalme beweging.…
Troosttuin
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
140 Daar, tussen licht en
schaduw, merk je telkens weer hoe je adem vanzelf ruimte krijgt.…
Zomerbloemen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
260 Langs het pad waar de
middag zich uitstrekt in trage glans,
ademen stelen in een ritme dat de dag vertraagt
en laat elke beweging oplossen in een rust die nergens opdringt.…
Stadsboom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4 Groen blad in de wind
grijze muren in herfstlicht
wortels in de grond
Hier tussen de muren
van steen en asfalt staat een boom
die de adem van de straten bewaakt. Zijn brede takken
reiken naar het wisselende licht, een rustpunt dat de dag overspant.…