Alle inzendingen over gym/ poëzie/stilzwijgen

2221 resultaten.

Sorteren op:

De kat maakt eigen sprongen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
Ze wasemt poëzie nieuwe huid op een levenstocht, sporen op de ruit.…
Pama19 oktober 2014Lees meer >

schietpartij

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 673
je neemt een wapen en je schiet want ergens is er een vernietigingsfantasie die zich herhaalt en zich blijft herhalen je schiet 13 mensen dood vlakbij een wapen in je kast of op tafel ga je op weg naar je einde en schiet je en schiet je terwijl je beter poezie had kunnen schrijven de aalscholvers over het IJ zouden zo hun…

luchtschilderijen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 471
Maar ik zag dus poëzie. Het is een boeiende bezigheid, terwijl je wandelend een lang traject moet afleggen. Het is een leuke hobby en het kost niks.…

Gedichten die ik mis

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 709
Hun poëzie van vreugde en verdriet. Vandaag moet ik zonder hun verhalen leven, verhalen, die door de tijd vergeten zijn. Nu ken ik hun levensmoed en angsten niet. Hun meningen niet over kwaad en over goed. Hoe zij moesten vallen en weer opstaan, temidden van de strijd om het bestaan. Niets weet ik over hun gevoelens.…

Vitale kwast

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 457
De vitale kwast schildert het landschap zoals een dichter in dromen zou schilderen aan zee met het uitzicht op de blonde duinen een glas schuimend bier en een sober palet hij denkt aan haar en hoe zij is heengegaan eeuwig onaantastbaar in haar woordenschoonheid hij denkt aan haar poëzie en aan zijn kwast iedere beweging doorbreekt de kalme…
mobar3 juli 2022Lees meer >

tot de hand zingt

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 648
op het doek blauw en grijs dát is Parijs zoals geel en rood Spanje zijn schilderen tot de hand zingt een indringende krassende groet van de kraai aan een vlucht woordvogels en hun terugkeer naar het paradijs altijd zwerft ergens muziek zonder voeten aan de grond niet gehecht tussen aarde en hemel in door de poëzie zweeft een oneindige…
J.Bakx25 november 2024Lees meer >

Groentelezing

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 266
Bloemen lezen doorgaans geen poëzie al helemaal niet in de verwilderde achtertuin van mijn grijze oudoom in den vreemde die groente verzorgt als zijn het zijn kinderen zijn hart achtergebleven in een naakt verleden in het verloren land van oude rabarber en koolrabi een spreekwoordelijk land waar hij niet meer kan leven zonder bloemkool…

onder de nagels

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 741
Steeds minder word ik langs buiten het flinterdunne dat nog te halen is ligt op een ontmanteling te wachten de schil der jaren en de revelaties het voorzichtig stilzwijgen steeds dunner als een membraam het fundament diep verankerd in het bultige bovenop een geleefd leven het hoeft zelfs niet meer gebarricadeerd in een masker of bepleisterd…

troostvolle herfst

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 738
Het bos is stil alsof ze zeggen wil laat me maar even laat me even in mijn afscheid van fris groen en beknopte nieuwigheid Ze kleurt ervan ja weet je ook ik moet loslaten gevoed en groot gebracht De wind laat haar zacht troostvol wiegen We verwonderen ons om haar kracht in stilzwijgend vallend blad Het bos heeft geen strak…

RUIGOORD: 'N FIJN OORD, voor een plaatje van een man!

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
In een kluwen van kleurrijke mensen uitgerust in veelzijdige kledingstukken zittend in een volledig natuurlijke omgeving verpakken de mensen hun ziel en zaligheid zich richtend op het zijn van het mijn van hun zovelen in 'n zinderende stilte luisterend naar 'n zwoele, mooie, zwijmelende zingende en spelende vrouw! DE MAN; 'T PLAATJE…

bepoteld door frequent gebruik

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.474
stront van anderen is geniaal en chitineus verankerd evolutie genereert geen kneus bezet de eerste rang restanten geuren voor je neus je hebt geen andere keus keutel wat met woorden bestier je schimmenrijk reutel met scharlaken tong af en toe je zombies bij schreeuw schaduwen te dichten als het licht weer binnen valt, je eigen poezie…
wil melker10 februari 2003Lees meer >

plekske opschuiven astemblief !

netgedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.462
nikske poëzie, maar wat snel bij elkaar bedachte thema's gekleurd door teveel emoties verkeerde jaloezie en strijd die gij toch niet kunt winnen ook al is uw plekske opgeschoven kwaliteit bekoort de lezer meer de jacht op goud hebt ge verloren hoe onnozel is de dichter verward en verstrikt in de tijd amai zeg, hoe zeg ik dat in Duits…
Rieg2 maart 2008Lees meer >

poëtische stad

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.259
stille strand de lommerrijke lanen voor de rijken de krijtstreep van een dienaar van het land het meisje met een ijsje in haar hand dat in Madurodam loopt rond te kijken Couperus die in brons te wachten staat en glimlacht om het alledaagse leven de jonge resident, zo hoog verheven een zwarte maagd die leegte achterlaat de mooiste poëzie…

Ira´s kijkdoos

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.084
De vlinders in haar hoofd heeft zij buitengezet zwermen uitgevloeid in een kleurrijk palet ontsluierd en verklaard in onzichtbaar licht schepsels van poëzie op het eerste gezicht Verstoppertje spelen achter de werkelijkheid nu zijn zij hier, daar vallen zij uit de tijd blinken als een spiegel en dan weer dof door drakenvuur, bedekt met dromenstof…

reutel met scharlaken tong

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 655
stront van anderen is geniaal en chitineus verankerd evolutie genereert geen kneus bezet de eerste rang restanten geuren voor je neus je hebt geen andere keus keutel wat met woorden bestier je schimmenrijk reutel met scharlaken tong af en toe je zombies bij schreeuw schaduwen te dichten als het licht weer binnen valt je eigen poëzie…

Verstekeling

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 862
veel waard Al stuiterde ik als een ballerina Op zee en tropenkoorts en van de kina Zo’n avontuur van ouderwetse aard Aan boord te zijn, te lezen: Slauerhoff Alleen in zijn gedichten kon hij wonen Nooit vond hij ergens anders onderdak Voor Slauerhoff heb ik sindsdien een zwak Die rusteloze scheepsarts kon mij tonen: Ook reizen door de poëzie…

het hoge woord is er uit

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 697
schrijf haar niet mijn verzen staan volgevreten als een dikke buik dichtgeslibd als een vijver met eendekroos ik laat haar eerst rennen totdat ze zich leeg braakt en wanneer het schuim van overbodige zinnen weggetrokken is een opspattende golven ja dan ja dan zullen mijn weinige gedachten zich weer neer vleien in nog te raden poëzie…
klaes30 oktober 2006Lees meer >

tot in de oneindigheid

netgedicht
4.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.152
hij, de gekroonde de erfgenaam van tristesse schrijft met letters langs het licht als eeuwen nog moeten ademen in toekomst onbegrensd als zeewind waait zijn poëzie doorheen zijn brandend bloed tussen duinen en het dwalen, druppels en rozen, geknield in een keel vol tranen waar hij de liefde verheft in schoonheid tot in de plooien…

de keuze

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 860
vandaag beweegt er niets in de tuin maar ik voel de kraaien nabij wij zullen samen sterven of ieder alleen door verdere dagen de zomer is weg, straten worden langer alsof schaduwen geen bestemming meer vinden voor de zoveelste maal zie ik het kind opnieuw ze woont aan de rivier gevormd uit een beetje poëzie en mijn innerlijke…

- Het leven door het oog van een lens -

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 617
haar contrasten vervat zintuiglijke poëzie van een stroming losse gedachten.. sentimenteel bekeken een beschrijvende kunst, van uitvergrote romantiek...…

Het vrolijke toverkind

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 967
grote niets Zij spreekt met guitige oogopslag de tover uit over sterren die -niet bang Voor het donkere hemelgewelf- immer stralen, zonneklaar wijzend naar het hart van het universum en naar het kind in mij Zij omhelst het leven eeuwig trouw aan zichzelf Zij strooit woordjes als madeliefjes Zij leeft in de tuin der poëzie…

de belofte

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 901
Ochtendlucht van: Willem Hussem Op het onbeschreven blad van de ochtendlucht schrijft een vogel poëzie…
lijda6 januari 2011Lees meer >

Remedie?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Ik me op de private tekst verlaat, het ene dicht de ander toe in de maat- en meetlint van de poëzie, fluitend riet waar de wind van de me toegemeten tijd in blaast, steeds hoger en altijd gehaast, reikt naar de toonhoogte van mijn verdriet, een odyssee naar een remedie tegen dyslexie.…
pama16 augustus 2011Lees meer >

OCHTENDNEVEL

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 624
Als er mist boven de Ourthe hangt Zelfs de vroegste vogels nog niet fluiten Is de poëzie niet meer te stuiten Is het dat bewustzijn woorden vangt Als er mist boven de Ourthe hangt Gaat de dichter zich aan taal te buiten Samen met de Muze komt het uiten Altijd weer het tijdloze mi lanct Uit een lekke kayak steekt een hand Die wil per se…

Nooit ziet men het geheel.

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 434
Niemandsland van poëzie voelt het als een drenkeling, zwemmend in plassen bloed. Na de woordsporen tekent zich een omlijnd profiel van geleefde maskers. Blufpoker met mensen met blanco dobbelstenen wie komt uit de beker?…
Pama4 augustus 2014Lees meer >

De man van vroeger heeft geen zin in poëzie

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.923
De man van vroeger heeft geen zin in poëzie: dat zwembad van ongehoorde kreten, die zandheuvel vol begraven stokjes. Hij gelooft niet in de kracht van lyriek. Hij ziet dichters als sudderlapjes, zielloos garend in een braadpan. Trage stakkers die je negeren mag.…

vrouwe Wad

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.026
aangemeerd aan de stroom des levens me vertolkte daar mijn stem is weggehoond door tij en onraad verliet ik de zee der woeste golven en herbracht ik de zomer heel gedwee naar het water binnendijks, doch zal ik mij dan verdrieten daar de woeste ledigheid zal ontbreken langs de prismastralen van mijn ogen Uw woorden vrouwe Wad, uw poëzie…
elze12 juni 2016Lees meer >

Fluisterdicht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 593
Ragfijn in poëzie geschreven, waar alle letters, in een ademtocht, voor altijd bij mij zijn gebleven. Ik zag ze komen, verder van mij gaan. Al die zielsmomenten, hoe het fluisterdicht, in alles kon bestaan. De sterren heb ik stilgehouden, de hartstocht meer dan ooit beleefd. Ik voel nog steeds mijn hart in alles kloppen.…
John Kroos2 september 2016Lees meer >

Laatste gedicht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
mee ingevlochten bent En waar je elke week naar uitziet Van je wordt weggenomen Voorbij zijn alle dromen Die warme stem Ja die van hem Je hoorde hem zo graag Zo warm en laag Weerklinkt niet langer in de ether Je wist gewoon niet beter Maar het is nu voorbij Voor jou en mij Ik voel me nu al zo alleen Zonder dat uurtje Jan van Veen De poëzie…
trawant4 februari 2019Lees meer >