2490 resultaten.
Troosteloze bak
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Buiten krijsen kinderen alsof ze nooit oorlog hebben gekend,
ik trek het gordijn nog wat dichter—
hun stemmen zijn te scherp voor mijn katerhoofd.
Op de vensterbank staat een bloem,
half vergaan, net als mijn goede voornemens.…
Wij zijn Anna!
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
698 Trek de registers allemaal open:
De geluidsmuur is er om te slopen.
Verjaag de stilte, schreeuw het uit.
Het hoeft niet mooi te zijn maar luid.
Vanop mijn allerhoogste toren,
Dat iedereen het kan horen:
Anna heet ons zusje, Anna
Anna wil ik horen, Anna!…
In pasteltinten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
322 Zal ik uw kunstwerken in pastel plaatsen,
uw mond zwijgzaam en in serene rust,
terwijl ik over de zachte kleuren een mistgordijn trek
en het penseel zich in mijn hand ontvouwt.
Uw slanke bovenlijf bedek ik met een blouse
die onafgebroken uit mijn penseel vloeit
en versluiert wat onder een laag verf rust.…
Hier... maakt Grenzen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
269 Hier, op de vruchtbare oevers
van de wassende maan
hebben we het goed
We kunnen beginnen:
grenzen trekken
een staat maken
jongens werven en opleiden
tot grensbewakers
We betalen hen goed
Daar komen meisjes op af
Er is geld voor extra
kinderen
jongens
die niet hoeven te werken
op het land of in de stad
maar soldaat kunnen worden…
Peuk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
344 Elke trek
is een klein akkoord
tussen adem en stilte.
Niet om te sterven,
maar om het leven
even te vertragen.
De rook stijgt op
alsof ze weet
dat blijven geen optie is.
Ze verdwijnt gehoorzaam,
zoals mensen dat leren.
De as valt zonder drama,
grijs bewijs
dat alles wat brandt
uiteindelijk lichter wordt
door te verdwijnen.…
Mensen van de dag
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
242 Mensen van de dag
je kunt het zelf niet rekken
leven met traan of lach
tot je het niet meer kunt trekken.
Mensen van de dag
het leven begint zo mooi
geniet elk moment en lach
de jeugd is als lentetooi.
Mensen van de dag
elke dag in zomers warmen
waarin je vrij leven mag
en de vrede mag omarmen.…
Spiegel
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
259 Je draagt iets dat niet van jou is—
trekken, blikken,
een echo van iemand
die ooit ook dacht
dat tijd wel zou wachten.
Maar tijd wacht niet.
Ze kijkt niet terug.
Ze neemt alleen af
wat jij niet hebt doorgegeven.
En ergens
is er een mogelijkheid
die nooit zal bestaan
omdat jij haar niet hebt toegelaten.
Geen kind.…
Ranken
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
107 Het sliep zojuist nog,
maar hier, nu, wordt het wakker,
wortels worden geboren,
ranken schieten eruit, omhoog,
door me heen, naar toen, naar daar, niet nu en
toch ook nu –
ze trekken mij uit elkaar.
Ik vergeet niet wie ik ben,
maar maak (me)zelf vast
aan kleine stukjes verleden
(een naam, een beeld, woorden).…
De Retrait
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
80 dat springende paard
en één vooruitgeschoven pion
onder druk van zichzelf
alsnog mislukken kon
Eirôn was niet bang
keuzes af te stemmen
op het aanbod van zetten
of de tegenstander
simpelweg verslaan
door het creëren van dilemma’s
die de ander allereerst oplossen moest
zij schroomde niet
haar onverslaanbare paarden
terug te trekken…
Eén zomermiddag...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
6 Zodat ik mijn hand op je borst kan laten rusten,
om je naar mij toe kan trekken en mijn lichaam te vormen naar het jouwe.
Zodat ik mijn hand door je blonde haar kan laten gaan en zachtjes je hals kan kussen.
Zodat we uitgeput in elkaars armen kunnen liggen,
terwijl de middagschaduw langzaam een kille deken over ons heen trekt.…
Gat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
9 Mijn helend heden
wrijft zwijgend
op de kern van
mijn beschadigde hart
verwijzend naar
mijn beschaamde eer
mijn vleugellamme
handen
hangend
Want ik trok hem aan
ik gokte op de hoge bergen
dukaten
ik begon er flink in
te investeren
vrijpostig drukten wij
deur na deur door
zonder dikke kinnen
voor te trekken
wij wisten…
Domine Dirige Nos
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
461 De recente ontwikkelingen bij onze naaste buren overzee, historisch gezien ooit onze grootste rivalen, tegenwoordig lastige vrienden met wie het kwaad kerseneten is, geven zelfs aanleiding te denken aan de laatste dagen van dat andere grote imperium - the decline
and fall of Rome...
Mede geïnspireerd op het snelsonnet van vandaag
_______________…
een winterdag bij cafe Oortjeshekken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
763 weet je nog Dolly bij cafe Oortjeshekken
de weg naar de voordeur was haar lang genoeg
ze zette haar lijfje schrap en wist het lijntje strak te trekken
toen wij lopen wilden. ik weet niet meer wie van ons zich bukte en haar droeg
wij zijn geen zondagswandelaars die zonodig de benen moeten strekken
maar we wilden wel het weiland in naar een van…
Huwelijksnacht
netgedicht
2.2 met 25 stemmen
9.124 Ze trekken snel hun dure kleren uit.
Verlekkerd voelen zij elkanders huid.
Het bruidje is zo lelijk als de nacht.
Ze liggen samen in het felle licht.
Hij denkt: 'Slechts op m'n tastzin komt het aan'
en streelt d'r borsten met z'n ogen dicht.
Het liefdesspel brengt vreugde met zich mee.…
vochtig weten lippen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.823 ritueel
je gebaren raken me
geen woord teveel
een blik, verbazing
in je ogen, verwondering
om het geheim, het
samen weer te mogen
ik voel de zachtheid
van je haren, het
kippenvelervaren als mijn
vinger met je oren speelt
je wordt verlegen als
mijn handen langs je
lange spieren voelen naar
het kloppen van je hart
het lichte trekken…
grijs ik mijn leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
798 Ze trekken me kapot dat zwart en wit.
Grijs is mijn domein
maar geeft meer pijn.
De onrust en de druk, ik wil ze kwijt.
Ik ren en hol, de trap verlost mij van geluid.
Daarboven is mijn grijs, Ik trap de ruit eruit.
Verlost spring ik mijn vrijheid tegemoet.
Haar grijze vleugels strelen mij.…
Ontspan je
hartenkreet
4.7 met 19 stemmen
1.265 Ik vraag je dan je ogen nu te sluiten
En trek een denkbeeldige cirkel om je heen
Bedenk een plek, bijvoorbeeld deze...…
Stoor me niet
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.217 Flarden van vroeger, flarden van mist,
beelden van wat nog nét niet is gewist,
trekken aan me voorbij deze zomernacht.
Dat ik terug zou gaan, wie had dát gedacht.
Stoor me niet, laat me maar even alleen,
alleen met mezelf wil ik slechts dromen.
Stoor me niet, ga ergens anders heen,
ík laat oude beelden weer tot me komen.…
Een wens
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
4.290 Schommelend trekken we ons
van de buitenwereld niets aan.
De duinen glijden langzaam
in de vloed van onze harten.
Een branding vol verlangen,
in dagdromen gevangen.
Een veilige plek wordt geboren
in een verlaten hutje aan zee.
Hand in hand zoeken we
naar antwoorden, wij met z’n twee.…
in je ogen licht de zon nog op
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.957 je gezicht wordt mijn gedicht
nog slapend in ontspanning
de glimlach van een mooie
droom zweeft rond je mond
je ogen zijn gesloten open
je trekken licht innemend
en je armen nodigen de
wereld uit tot een omhelzing
ik zie je hart kloppen in
je hals die zachtheid toont
in lijn omhoog naar kaken
die toch vastberaden zijn
als dan…
Laatste aanblik
poëzie
3.8 met 13 stemmen
2.563 Lang bleef aan haar de blik gekluisterd, die
Ten elke tijde rust op hare trekken:
Steeds toeft zij, waar ik ben: nooit is er, wie
Een liefde, minder hoog, in 't hart kon wekken,
Dat, in die gloed gelouterd van zijn vlekken,
Vereend met schoonheid, werd tot poëzie.
Mathilde, o, mijn Mathilde!…
He jij daar!
hartenkreet
3.6 met 50 stemmen
14.040 He, jij daar die mijn gedichten leest
Ik heb je nog nooit mogen ontmoeten
Maar het helpt me dat ik ze met je deel
Het geeft me weer grond onder mijn voeten
Ik kan nu mijn gevoelens een plekje geven
En mijn emoties in woorden en zinnen vertalen
Mijn dichtwerken zijn wel niet professioneel
En ik trek vast geen volle zalen
Maar het geeft me…
Diep in de put
gedicht
3.4 met 221 stemmen
62.936 Diep in de put waar haar gebeente ligt,
verschijnt hij elke avond als haar slaaf
en maakt haar uit elkaar gevallen lichaam gaaf
en brengt weer trekken aan op haar gezicht.…
oergrond
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.238 scherp geurt de aarde,
geeft diepste geheimen prijs
langs het spoor van mollen,
die rul en kruidig
hun sterke sporen trekken,
door de malse, verse grond
verdord eikenblad ontmoet
nu een vroege kastanje,
de gazige libelle tekent silhouetten,
gevleugeld als papier is zij,
ze fluistert de wind
blauwglanzend ijs versmelt de pool,
gletsjers…
VLINDERS
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.412 Ik wacht de eerste druppels niet af,
trek me schielijk terug binnenshuis, zie
hoe vlinderloos de wereld plotsklaps is.…
vraag mij, jou te behoeden
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.129 neem mijn hand, wees niet bevreesd
als ik trek door levende velden
met voelende bossen rondom
vaak is een mens teveel bedeesd
zich als delende, roepend te melden
ga mee, ik leid je naar mijn fantasie,
over de kwetsbare ziel zoals jij en jij
daar, in de diepte van mijn ervaren
bloeit de tuin in strelendend kleuren, zij aan zij…
Ben je belazerd!*
gedicht
3.5 met 23 stemmen
8.129 studentenwoonboot
met de prangende vraag
van dat theezakje
pickwick tea blend for one
er was er daar maar één van
Moederziel alleen
met een godvergeten kopje
en een vers vriendinnetje
met zoveel stelletjes
om water op te koken
Zou ze iets proeven en merken
wat zeggen en vertrekken
als ik het in de keuken
nat en koud weer liet trekken…
Laat mij nog éénmaal...
poëzie
3.6 met 18 stemmen
5.792 nu er geen lief meer wezen,
Geen arm zich om mijn hals bewegen zal:
Maar ik heb haast: mijn trekken worden stroef,
Als in de koû des doods, mijn armen vrezen
In beven, hangende op hun laatste val.…
Beerput Poezie
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.695 rust toch eeuwig
gij zeveraar
uit zuur gesproten
zoek heil in het slijm
van ene zoete kwijl
uit mijn kots
na danige overmaat
gij, met zwerende vingers
trek strepen met
bloed doortrokken pus
in de diepe zware grond
van modder en schimmel
gij baart de stank
uit ongekende hoeken
uwe gore geest
zal doordrenkt geraken
van het zwart…
de trekvogel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.370 zuiden wordt geheel overbodig
de hele winter voldoende voedsel
hupsakee, dat getrek gaat overboord
we kwetteren voortaan het ganze jaar
vluchtvrij en ongestoord
geen files meer in de lucht
niet meer door al die kerosine dampen
laat de aarde maar lekker warmen
wij geen last van overstromingsrampen
we vliegen op als het ons past
maar trekken…