Alle inzendingen over trekken

2490 resultaten.

Sorteren op:

Troosteloze bak

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 393
Buiten krijsen kinderen alsof ze nooit oorlog hebben gekend, ik trek het gordijn nog wat dichter— hun stemmen zijn te scherp voor mijn katerhoofd. Op de vensterbank staat een bloem, half vergaan, net als mijn goede voornemens.…

Wij zijn Anna!

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 698
Trek de registers allemaal open: De geluidsmuur is er om te slopen. Verjaag de stilte, schreeuw het uit. Het hoeft niet mooi te zijn maar luid. Vanop mijn allerhoogste toren, Dat iedereen het kan horen: Anna heet ons zusje, Anna Anna wil ik horen, Anna!…

In pasteltinten

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 322
Zal ik uw kunstwerken in pastel plaatsen, uw mond zwijgzaam en in serene rust, terwijl ik over de zachte kleuren een mistgordijn trek en het penseel zich in mijn hand ontvouwt. Uw slanke bovenlijf bedek ik met een blouse die onafgebroken uit mijn penseel vloeit en versluiert wat onder een laag verf rust.…

Hier... maakt Grenzen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 269
Hier, op de vruchtbare oevers van de wassende maan hebben we het goed We kunnen beginnen: grenzen trekken een staat maken jongens werven en opleiden tot grensbewakers We betalen hen goed Daar komen meisjes op af Er is geld voor extra kinderen jongens die niet hoeven te werken op het land of in de stad maar soldaat kunnen worden…
Zywa6 december 2025Lees meer >

Peuk

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 344
Elke trek is een klein akkoord tussen adem en stilte. Niet om te sterven, maar om het leven even te vertragen. De rook stijgt op alsof ze weet dat blijven geen optie is. Ze verdwijnt gehoorzaam, zoals mensen dat leren. De as valt zonder drama, grijs bewijs dat alles wat brandt uiteindelijk lichter wordt door te verdwijnen.…
Nathan18 december 2025Lees meer >

Mensen van de dag

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 242
Mensen van de dag je kunt het zelf niet rekken leven met traan of lach tot je het niet meer kunt trekken. Mensen van de dag het leven begint zo mooi geniet elk moment en lach de jeugd is als lentetooi. Mensen van de dag elke dag in zomers warmen waarin je vrij leven mag en de vrede mag omarmen.…

Spiegel

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 259
Je draagt iets dat niet van jou is— trekken, blikken, een echo van iemand die ooit ook dacht dat tijd wel zou wachten. Maar tijd wacht niet. Ze kijkt niet terug. Ze neemt alleen af wat jij niet hebt doorgegeven. En ergens is er een mogelijkheid die nooit zal bestaan omdat jij haar niet hebt toegelaten. Geen kind.…
Bex7 mei 2026Lees meer >

Ranken

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 107
Het sliep zojuist nog, maar hier, nu, wordt het wakker, wortels worden geboren, ranken schieten eruit, omhoog, door me heen, naar toen, naar daar, niet nu en toch ook nu – ze trekken mij uit elkaar. Ik vergeet niet wie ik ben, maar maak (me)zelf vast aan kleine stukjes verleden (een naam, een beeld, woorden).…
John Loopstra20 augustus 2026Lees meer >

De Retrait

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 80
dat springende paard en één vooruitgeschoven pion onder druk van zichzelf alsnog mislukken kon Eirôn was niet bang keuzes af te stemmen op het aanbod van zetten of de tegenstander simpelweg verslaan door het creëren van dilemma’s die de ander allereerst oplossen moest zij schroomde niet haar onverslaanbare paarden terug te trekken…

Eén zomermiddag...

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6
Zodat ik mijn hand op je borst kan laten rusten, om je naar mij toe kan trekken en mijn lichaam te vormen naar het jouwe. Zodat ik mijn hand door je blonde haar kan laten gaan en zachtjes je hals kan kussen. Zodat we uitgeput in elkaars armen kunnen liggen, terwijl de middagschaduw langzaam een kille deken over ons heen trekt.…
R. Hendriks28 oktober 2026Lees meer >

Gat

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 9
Mijn helend heden wrijft zwijgend op de kern van mijn beschadigde hart verwijzend naar mijn beschaamde eer mijn vleugellamme handen hangend Want ik trok hem aan ik gokte op de hoge bergen dukaten ik begon er flink in te investeren vrijpostig drukten wij deur na deur door zonder dikke kinnen voor te trekken wij wisten…

Domine Dirige Nos

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 461
De recente ontwikkelingen bij onze naaste buren overzee, historisch gezien ooit onze grootste rivalen, tegenwoordig lastige vrienden met wie het kwaad kerseneten is, geven zelfs aanleiding te denken aan de laatste dagen van dat andere grote imperium - the decline and fall of Rome... Mede geïnspireerd op het snelsonnet van vandaag _______________…
Maxim23 oktober 2022Lees meer >

een winterdag bij cafe Oortjeshekken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 763
weet je nog Dolly bij cafe Oortjeshekken de weg naar de voordeur was haar lang genoeg ze zette haar lijfje schrap en wist het lijntje strak te trekken toen wij lopen wilden. ik weet niet meer wie van ons zich bukte en haar droeg wij zijn geen zondagswandelaars die zonodig de benen moeten strekken maar we wilden wel het weiland in naar een van…

Huwelijksnacht

netgedicht
2.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 9.124
Ze trekken snel hun dure kleren uit. Verlekkerd voelen zij elkanders huid. Het bruidje is zo lelijk als de nacht. Ze liggen samen in het felle licht. Hij denkt: 'Slechts op m'n tastzin komt het aan' en streelt d'r borsten met z'n ogen dicht. Het liefdesspel brengt vreugde met zich mee.…
Aubrey8 maart 2005Lees meer >

vochtig weten lippen

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.823
ritueel je gebaren raken me geen woord teveel een blik, verbazing in je ogen, verwondering om het geheim, het samen weer te mogen ik voel de zachtheid van je haren, het kippenvelervaren als mijn vinger met je oren speelt je wordt verlegen als mijn handen langs je lange spieren voelen naar het kloppen van je hart het lichte trekken…

grijs ik mijn leven

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 798
Ze trekken me kapot dat zwart en wit. Grijs is mijn domein maar geeft meer pijn. De onrust en de druk, ik wil ze kwijt. Ik ren en hol, de trap verlost mij van geluid. Daarboven is mijn grijs, Ik trap de ruit eruit. Verlost spring ik mijn vrijheid tegemoet. Haar grijze vleugels strelen mij.…

Ontspan je

hartenkreet
4.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.265
Ik vraag je dan je ogen nu te sluiten En trek een denkbeeldige cirkel om je heen Bedenk een plek, bijvoorbeeld deze...…

Stoor me niet

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.217
Flarden van vroeger, flarden van mist, beelden van wat nog nét niet is gewist, trekken aan me voorbij deze zomernacht. Dat ik terug zou gaan, wie had dát gedacht. Stoor me niet, laat me maar even alleen, alleen met mezelf wil ik slechts dromen. Stoor me niet, ga ergens anders heen, ík laat oude beelden weer tot me komen.…

Een wens

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.290
Schommelend trekken we ons van de buitenwereld niets aan. De duinen glijden langzaam in de vloed van onze harten. Een branding vol verlangen, in dagdromen gevangen. Een veilige plek wordt geboren in een verlaten hutje aan zee. Hand in hand zoeken we naar antwoorden, wij met z’n twee.…

in je ogen licht de zon nog op

netgedicht
3.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.957
je gezicht wordt mijn gedicht nog slapend in ontspanning de glimlach van een mooie droom zweeft rond je mond je ogen zijn gesloten open je trekken licht innemend en je armen nodigen de wereld uit tot een omhelzing ik zie je hart kloppen in je hals die zachtheid toont in lijn omhoog naar kaken die toch vastberaden zijn als dan…
wil melker12 december 2002Lees meer >

Laatste aanblik

poëzie
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.563
Lang bleef aan haar de blik gekluisterd, die Ten elke tijde rust op hare trekken: Steeds toeft zij, waar ik ben: nooit is er, wie Een liefde, minder hoog, in 't hart kon wekken, Dat, in die gloed gelouterd van zijn vlekken, Vereend met schoonheid, werd tot poëzie. Mathilde, o, mijn Mathilde!…
Jacques Perk13 december 2002Lees meer >

He jij daar!

hartenkreet
3.6 met 50 stemmen aantal keer bekeken 14.040
He, jij daar die mijn gedichten leest Ik heb je nog nooit mogen ontmoeten Maar het helpt me dat ik ze met je deel Het geeft me weer grond onder mijn voeten Ik kan nu mijn gevoelens een plekje geven En mijn emoties in woorden en zinnen vertalen Mijn dichtwerken zijn wel niet professioneel En ik trek vast geen volle zalen Maar het geeft me…
car6 augustus 2004Lees meer >

Diep in de put

gedicht
3.4 met 221 stemmen aantal keer bekeken 62.936
Diep in de put waar haar gebeente ligt, verschijnt hij elke avond als haar slaaf en maakt haar uit elkaar gevallen lichaam gaaf en brengt weer trekken aan op haar gezicht.…

oergrond

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.238
scherp geurt de aarde, geeft diepste geheimen prijs langs het spoor van mollen, die rul en kruidig hun sterke sporen trekken, door de malse, verse grond verdord eikenblad ontmoet nu een vroege kastanje, de gazige libelle tekent silhouetten, gevleugeld als papier is zij, ze fluistert de wind blauwglanzend ijs versmelt de pool, gletsjers…
Tjoke16 september 2007Lees meer >

VLINDERS

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.412
Ik wacht de eerste druppels niet af, trek me schielijk terug binnenshuis, zie hoe vlinderloos de wereld plotsklaps is.…

vraag mij, jou te behoeden

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.129
neem mijn hand, wees niet bevreesd als ik trek door levende velden met voelende bossen rondom vaak is een mens teveel bedeesd zich als delende, roepend te melden ga mee, ik leid je naar mijn fantasie, over de kwetsbare ziel zoals jij en jij daar, in de diepte van mijn ervaren bloeit de tuin in strelendend kleuren, zij aan zij…

Ben je belazerd!*

gedicht
3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 8.129
studentenwoonboot met de prangende vraag van dat theezakje pickwick tea blend for one er was er daar maar één van Moederziel alleen met een godvergeten kopje en een vers vriendinnetje met zoveel stelletjes om water op te koken Zou ze iets proeven en merken wat zeggen en vertrekken als ik het in de keuken nat en koud weer liet trekken…

Laat mij nog éénmaal...

poëzie
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 5.792
nu er geen lief meer wezen, Geen arm zich om mijn hals bewegen zal: Maar ik heb haast: mijn trekken worden stroef, Als in de koû des doods, mijn armen vrezen In beven, hangende op hun laatste val.…
Willem Kloos13 februari 2020Lees meer >

Beerput Poezie

netgedicht
4.1 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.695
rust toch eeuwig gij zeveraar uit zuur gesproten zoek heil in het slijm van ene zoete kwijl uit mijn kots na danige overmaat gij, met zwerende vingers trek strepen met bloed doortrokken pus in de diepe zware grond van modder en schimmel gij baart de stank uit ongekende hoeken uwe gore geest zal doordrenkt geraken van het zwart…

de trekvogel

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.370
zuiden wordt geheel overbodig de hele winter voldoende voedsel hupsakee, dat getrek gaat overboord we kwetteren voortaan het ganze jaar vluchtvrij en ongestoord geen files meer in de lucht niet meer door al die kerosine dampen laat de aarde maar lekker warmen wij geen last van overstromingsrampen we vliegen op als het ons past maar trekken…
Wim Niesten19 december 2006Lees meer >