2545 resultaten.
Voor Jan Eijkelboom bij zijn 80e verjaardag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 De bard werd tachtig en vereerd
Zoals dat past, krom en wel veert
Hij weer op en werpt de linten van zich af
Feestelijkheden zijn een straf
Voor wie met Datheen en Calvijn werd grootgebracht
Men spoelt met wijn en sterker drank
Die keel niet schoon ontstoken door de klank
Van psalmen uit de folianten van Johan de Heer
Wat je verliet komt…
Bekende tonen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
440 nog hoor ik
klokken luiden
terwijl hun gebeier
steeds vrijer wordt
tot ook stilte eindelijk
de klanken smoort
er is geen stop
maar harmonie
verliest verbondenheid
in de melodie die
als los zand zijn
decibellen ziet stranden
alleen de wind
vangt wat vlagen
herinnering die
in verdwaalde
cohesie nog naar
bekende tonen klinkt…
Sterrenzee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 Donkere golven rijzen op
In klanken van ruisen en zuchten
krullen zij langzaam om
Alsof zij de maansikkel aanbidden
die badend in bleek licht boven hen hangt
Een zilte adem wordt ingehouden
vergezeld door een korte stilte
Boven de golven van donkerte
verschijnen nieuwsgierige schuimkoppen
Dan buigt het geheel volledig neder
Stort in en…
In de straten van Babylon
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
511 Een stuf ging over mijn naam
De mensen kwamen tegenover elkaar te staan
bijna was ik vergaan
Maar ik word telkens weer een lied
Doorheen tranen strijd en verdriet
Zangers bevolken mijn hart
en vertolken hun snarenspel
De klanken omhelzen en strelen
tot diep in mijn ziel
Blij en vrij voel ik het warme hart
wil overstromen
Dicht…
Negeer Die Stem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 stemmen klinken
stemmen zingen
stemmen dwingen
mocht je echter iets
willen bereiken
dan kun je ze maar
moeilijk ontwijken
toch voel je die stem
naar onraad ruiken
een zweem erachter
hangend van
macht misbruiken
een zielig respectloos
iemand bezigt hem
kijk hem misprijzend aan
zing hem met je zuiverste
klanken omver
en dan moet…
leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 verworpen zijn de jaren
die mij heben verlaten, al
zijn de seizoenen nog
bij vrucht der kennis
bruinrood van het verdorvene
en het blauw van het
zeer dat nu uitgestorven blijkt, al
liggen er duizenden zomers
te koelen aldaar waar het smeltwater
de hemelen deed treuren
niets ontzeggende redeneringen
dansten als zijde glansende
klanken…
Dwangrijm
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
491 Een subtiele verwijzing naar Jan Woordenaar (zie het snelsonnet vandagelet), het vrij worstelen met het gebonden vers en...schrik niet...het duel dat hij met Bet Weter uitvecht - en vice versa - een bloedstollende vete, over woorden en klanken, neurotische rijmdwang en compulsief dwangrijm...…
UITING
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Afbeelding en klank mogen blij wonen
in vele geesten, die het als schone taak
doorgeven aan wetenschap en vermaak.
Zal sterke trots bij kunstenaars tronen?
De wonderbare, geschonken gaven
zijn talloze snippers van allerlei aard,
neer zwevend uit één Hemelse haven.…
Coryfee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
475 zich alhier
ten tweede male
Een snelsonnettencoryfee
ter tafel
Haar inbreng zou ons niet hoeven verbazen
Zij schonk met veel aplomb in lege glazen
Wees onbeschroomd en met veel stelligheid
Het mannenbolwerk hier op een tekort
Ik weet waar zij op doelt, waarom zij mort
Geen diepgang, subtiel spel met woord en taal
Geen esthetiek van klanken…
KOUDE EFTELING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 gaan mussen mezen en merels
op zoek naar hun daagse maaltijd
pikken verloren kruimels op
rondom de eethuizen
vinden ook tussen struiken
een vogelhuisje waarin
en waaromheen smakelijke
granen en nootjes lokken
de stemmen van kabouters
in het Paddenstoelendorp
en elfen uit grotten
vol toonkunst en kleurige bloei
verenen zich laten de klank…
Stuifduinen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
531 Ree en dassensporen in het rul geschreven,
door buntgras, zandzegge, mosbodem schuiven
de hagedis en zandloopkever bedreven,
de klank van koekoek, kieviet, koerende duiven,
laten het landschap bewegen vol leven!…
ultieme onvastheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
298 Een non-Salomon wil de wind
bespotten door rotsvast lyrisch
dissonante klanken aan te slaan
als zeskoppig liederenwerktuig.
Tot inzicht komt en ook beklijft
is de vraag of het dodelijke stof
echt neerdaalde uit de ontzielde
vulkaan op de eenogige Plinius.…
Wonderkind
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
193 Met snelle vingers, noten zuiver,
wekt het klanken — zacht en luider.
Een schilderij in felle gloed,
waar elke kleur betekenis voedt.
De schoolbank wordt een smalle ring,
te klein voor deze doorgroeiing.
Volwassenen, verstild en blind,
zien hoe iets groters zich hier vindt.…
houdoe
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
164 bedankt en houdoe, zei zij
bij het verlaten van de zaal
dat doet zij altijd en oogt dan erg blij
het zal haar ziel zijn die ik vertaal
tijdens die gangbare momenten
in klanken die haar welzijn raken
.…
Laatste glimlach
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.302 Zacht droom jij trombone klanken
terwijl de taal speelt, luistert muziek
naar de rust in het spel en wenkt
teder naar die ene laatste sigaret
gevoel blaast een klein wolkje
rook uit en het juiste shot ziet
alleen het mooie, fluisterend
vraagt zij of er wel genoeg is
om weg te geven raken strak
getekende lijnen net dat ene wat
niet meer…
Letterjongleur
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
751 Woordspelingen waardoor men zich verrast voelt
steeds anders bedoeld…lees en hoor
Rock & Blouse
Rok & Blues
Rok & Blouse
Rock & Blues
Dezelfde klank steeds anders geschreven,
door elke zin een ander gevoel geweven
Doch dit geeft slechts een klein stukje prijs
uit een berg van woorden die onuitputtelijk is.…
Op vleugels van dankbaarheid
netgedicht
3.9 met 34 stemmen
11.747 Stil, met verbazing in haar ogen,
hoort zij plots een merel zingen,
schone tonen smelten dooi in de
dagen, waar het voorjaar groeit
ze zoekt naar de schoonheid van
dit ontroerende geluid, veegt het
duister uit haar ogen en ziet de
vogel op een tak, vlakbij het raam
verwonderd blijft zij staan en kijkt
de klanken naar binnen, waar haar…
je gaf je oogverblindend bloot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.497 je danste op een
blauwe streep muziek
je lichaam straalde en
bewoog in zachte melodie
het overvloedig wit
uit schuiftrompetten schitterde
de felle tonen maakte korte metten
met een lichte vleug magie
de snelle ademstootjes
parelden in opvliegende
klanken, ze lokten het applaus
het juichen en zacht janken
violen speelden hartengeel…
WOORDEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
864 ongelijke strijd
sommige horen niet tot de kameraadjes
keren mij nors de rug toe geven bij tijd
en wijle steken onder water kruipen
onverhoeds onder mijn huid en nagels
zijn onbetrouwbaar jagen mij de stuipen
op het lijf tonen inborst van Jan Hagel
neem nou een woord zoals klopgeest
of zelfbeeldcastratiemes om te huilen
zo intriest van klank…
De Cirkel
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
941 Aanstormend door mij nimmer gehoord
komen doden gedachten wreed vermoordt
klinken hol en leeg mijn klanken van heden
gekende terreinen op de tast betreden
Glijden zinnen gespiegeld glad in alle vormen
om warrig zoekende haar rode draad los te tornen
Verwachtingen laat in tijd steeds voorbij te staren
misgrijpend zoekende ondergane levens…
De zon die zo vertrouwd...
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
927 De zon die zo vertrouwd en zo onstuimig
de dagen vult met glans en blij bericht
en die daardoor wat kleine vrede sticht
tussen de mensen die gebukt gaan onder zorgen;
Ze straalt en doet dit ongevraagd, als geuren
die gegeven zijn zonder dat iemand eist;
als klanken die verloren vallen in de ruimte
maar die een zwerver blij herkent als huis.…
de violist
netgedicht
4.2 met 49 stemmen
30.502 gehoopt
hij speelde met snaren
van een verborgen viool
wat heeft hem toch genoopt
het klankspel niet voor
zichzelf te bewaren
of een stille plek te zoeken
een verborgen begraafplaats
waar hij voor niemand
en toch allen
een bescheiden triomf
kon boeken
waarom sneed hij mij
door hart en ziel
en deed mijn
wereld bestormen
ik zal de klanken…
Chopin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.088 Sierlijke grillen fladderen op
Onder de vleugel die stram openklapt
Het klavier gebiedt de hamers
De snaren door vilt gedempt
Een labo van klanken waar hij woekert
De vrije vorm koppelt aan het vingerspel
Op zoek naar de fijne, tere toets
De verbeelding op de spits gedreven
Geschreven voor salonkringen
Verdiept, verinnigt hij het stuk…
Abstrakt plezier
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
782 over de sprekende watervlakken en
vergeet vooral de voze vissen niet
te pakken in de diepte van mijn dal
onbeschenen land van lichten, schilder
je portret, kleef de klieders van
gedichten ongenadig vet
tegen de stralende wolkenranden en
probeer daarbij de ruige regen in
je handen te verzamelen voor mij
ongesproken stad van klanken…
Armoe
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.471 ik smacht naar dieper klanken,
'k Heb zo'n honger naar muziek...
Ach..., en zo'k mezelve sus
Met een bloem of een gebêken...
Ziet ge niet mijn lippen smeken...?
'k Heb zo'n honger naar een kus!
Leven, dat ik lieven moet
Leven..., kunt ge me zo laten
Zonder liefde..., zonder haten...?…
Vlucht, vlucht, vlucht ...
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.079 't Licht van de lamp
schijnt op je gezicht
het lijkt of iedere
expressie wordt verlicht
De muziek staat zacht aan
woorden zijn niet nodig
alleen 't kijken naar jou
maakt elk commentaar overbodig
De klanken voeren me mee
het maakt me licht in m'n hoofd
elk woord wat je tegen me zegt
wordt door mij spontaan geloofd
Des te dieper…
zo
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.985 met je ogen op de nacht gericht
wachtend op wat je had verwacht
raken je voeten voor een laatste keer het hout
voorzichtig breekt de stilte nu elk lawaai
alleen één enkele windvlaag glipt er tussen door
de maan, ontstaan uit wit goud
priemt z'n ogen in je ziel
laat je meegenieten van z'n gevleugeld koor
klanken…
Zo
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.917 met je ogen op de nacht gericht
wachtend op wat je had verwacht
raken je voeten voor een laatste keer het hout
voorzichtig breekt de stilte nu elk lawaai
alleen één enkele windvlaag glipt er tussen door
Janneke , ontstaan uit wit goud
priemt z'n ogen in je ziel
laat je meegenieten van z'n gevleugeld koor
klanken…
tempo doeloe
gedicht
4.1 met 49 stemmen
42.909 had uitgesloofd
de onvolprezen geur van Indisch eten
je huis een pasar malam in het klein
we dronken kelken toeak na ’t festijn
ik zal je ajam roejak niet vergeten
je hebt je leven hier met trots volbracht
nu heeft de koude klei bezit genomen
van heimwee naar de gordel van smaragd
maar uit je kille graf hoor ik nog zacht
wat vage klanken…
nevels die de stilte droegen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
729 ik zag handen
groeien uit de muur
cement viel naar beneden
vingers scheurden
zachtjes het behang
reepjes uit een grijs verleden
ze speelden wat met lucht
vormden vage klanken
waarvan de letters dansten
tot een zware zucht
het leek een oud verhaal
de woorden jankten
angst schreeuwde kleuren
in de lucht die zwaar geladen
neersloeg…