Alle inzendingen over verte

2105 resultaten.

Sorteren op:

Reset-plek

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 417
het fietspad Groot Koolwitje neem het voetpad rechts vlak vòòr de Vossenweg er staan paaltjes met een wit-gele en een witte kop even verderop een bankje aan een plas het vredigste bosven dat er ooit was alles wat stress gaf valt van je af je komt weer tot leven libellen zweven boven een strak rimpelloos watervlak bos rondom in de verte…

HET KAARSJE

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 746
aldus een bepaalde tijd gegeven met je innerlijk wordt je tijd afgesproken Gans je leven schenkt jouw kaarsje licht edoch brandt toch verder en alsmaar door Je jeugd verstopt zich in het rimpelgezicht je weet je op weg naar jouw laatste spoor Langzaam brandt je kaarsje op, later snel je einde komt dan met rasse schreden aan In de verte…

wat ze begeert

netgedicht
1.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 509
Wat ze begeert bestaat Het is wel mij maar is mij elders Het waait achter ‘t raam in open en ver land Waait nieuwe zee, met nieuwe wind te land Of regent neer uit hoge wolken Ongrijpbaar ligt het neer in armen van ontluikend lover sterft met het stervend licht of is van nieuwe zon de tover Het deed mijn ogen en mijn lichaam voor de verte…

Vertering

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
van het geblaat achter de strook bomen van de wadden, de wijdte de oplichtende zandvlakte in de verte de vele vogels, de vuurtorens de oude huisjes met bloeiends op de stoep de verschillende kerkjes de kronkelende weggetjes het groen de boeren die hun eten te koop De volle maan boven het verre veld tussen de twee beschermende bomen…

VONDST

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
Gezeten in zacht gras tussen twee schaduwstruiken mijmert de verlamde man over lang vervlogen jaren waarin lang wandelingen zijn ware lust waren de verte steeds wenkte veel nieuws en verrassingen liet ontdekken onderdrukt gezoem een plotselinge prik de boze hommel wekt hem uit die gedachtenwaas uren kijkt hij om zich heen slaat…

Telefoontje

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 426
herinneringen, ik jou daarmee overlaadde En we eindigden de zonnige strandwandel-zwemdag met soep in een strandtent Ik keek naar een vader die met een schep mooie graancirkels maakte zijn kind volgde de schep zijn kleine voetjes plette vaders creatie Dat is goed, zei je, zo moet dat En tot slot tuurden we samen met de strandvonder de verte…

Aurora borealis

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 398
zonnegloed gebleven de glans, die heerlijkheid die haar omstraalt werd zij primair door satans macht gedreven Aurora Lucifera hyperbool Zij noemde hem haar favoriet, idool door supermaan bezeten, idolaat van liefdes schijnbewegingen, door kwaad geobsedeerd en manisch-depressief op drift, door wilde wanen voortgejaagd haar blik op verten…
Xander10 juli 2025Lees meer >

Maanloze nacht

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 399
handel in loodgrijze pakken maar in de avond vermomd in verscholen gebogen moskeebezoek terug in de schoot van de eenzaamheid der maanloos duistere nacht waar in nauw waarneembare onyxspelonken zwarte magie van een toekomst ons wacht in rotswand geslepen als op dun perkament waar ik las dat de aarde geen lichtende verten…
Quisque25 januari 2026Lees meer >

Landelijk tafereel

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 393
Aan de einder draaien wieken, Torens spitsen recht omhoog, Rijen wilgen en populieren Perspectieven ’t weidse land, De rug krom gebogen leunend Op een stok, staart d’oude Naar verten achter d‘horizon.…

Senang

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 245
zou zich happy voelen en meer nog: senang als zijn of haar twaalfjarig hoogbegaafd pianowonderkind of dertienjarige evenbegaafde klaviertuoze bolleboos al van acquit over de reling wordt gegooid in het hol der leeuw waar de Nederlandse taal al sinds jaar en dag als lijstaanvoerder fungeert der canon van nooit onder lichtende verten…

Het venster open

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 223
Ik buig mij over wat ik voel tot elk vermoeden wordt gewogen maar jij, die zonder oordeel kijkt, ziet waar mijn blik zich heeft bedrogen want wat te dicht wordt onderzocht, verliest soms juist zijn ware lijnen de berg verdwijnt in losse steen de verte in een handvol schijn beschouwen is een vreemd verblijf het brengt nabij, het voert…

Als d’einder naeket

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 101
de verte wast onsiendigh groot, stof verwordt tot kouden steen; doch in- ende uytademen legghen stillekens meer bloot, dat . nabijheydt ’t eenigh doel sal blijken, ende als ghi uwe ooghen wijder opent, valt dicwerf ’t waer gevoelen in uwen schoot: dat wat ghi behoeft als daghelijcx brood .…

Vaar

netgedicht
4.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.221
De ogen Gericht op de verte Terwijl de botten rammelen En het vlees scheurt De geur van brandend vlees Die op de ogen slaat En tranen maakt Zo zwaar als lijken in kasten, Lijken in kisten. Mochten wij Jou begraven, Liefste vriend van mij, Wat voor broodjes smeerden wij? Wat voor liedjes, Wat voor bloemen?…

Meeuwen.

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.008
Verten ontslui'ren stil.... Het effen luchtengrauw Gaat bloeien in droombloesemwolkjes blank als dauw. Blanker ligt waterzee in sneeuwen golvenlijnen.... Blanker is witte kust in eindloos parelzacht.... Sneeuwiger lomer slag der sneeuwen meeuwenwieken....…

De Trein

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.275
Ik sta op het station, de ochtendlucht is zacht te staren in de verte, waar een toekomst op me wacht. Ik kan kiezen voor een richting en of ik de trein mis mijn toekomst bepaal ik zelf, door wat ik nu beslis. Zoveel mensen ongelukkig, ik hoor stil hun beklag ik moet nog dit, ik moet nog dat, hoe kom ik door de dag.…

Onze vriendschap

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.429
wolken langzaam weg maar ondertussen was de zon steeds verder en dieper naar de horizon weggezakt tot uiteindelijk duisternis heerste Ik hoop dat diezelfde zon ooit weer gaat schijnen in mijn leven zodat ik terug kan genieten van haar warmte en schoonheid want eigenlijk kan ik niet zonder En als ik heel goed kijk, zie ik daar in de verte…
Luk20 januari 2003Lees meer >

Éénrichtingsverkeer

hartenkreet
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 959
lopen Met vallen en opstaan kom ik eraan Mijn trots en eigenwaarde heb ik allang laten gaan Angstig kijk ik een keer om me heen Het is hier zo verlaten, ik ben helemaal alleen …En de nacht is koud en zwart Deze reis is moeilijker dan ik dacht Moedeloze tranen stromen over mijn wangen En net als ik denk dat ik ga vallen Zie ik in de verte…
Tulay27 september 2002Lees meer >

sint-oedenrode

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.379
slenterend langs de korenvelden ruik ik de zwoele zomerlucht gedragen door het Brabants land, over zandpaden, tot stof geworden en wilde bloemen aan elke kant waar het kruid van sint jan nog steeds ongewild getuigt van een natuurlijke orde ik ontwaar in de nabije verte stram en fier de toren met de knop al eeuwen wakend over Roois…

Land zo ver je kijken kunt

gedicht
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 6.701
Je concentreert je weer op de verkeerde dingen, in de verte doe je me zelfs denken aan iemand anders. Zo met die sigaret in je mondhoek, een reisgids in je linkerhand, je wapen in je rechter. Verdacht veel aandacht voor het detail. Is deze verering wel terecht? Hoe ver draagt je echo?…

Een nachtzoen

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.882
Wanneer de eenzaamheid loopt Als tranen door je vingers, Kijk dan heel hoog in de verte Waar sterren glinsteren In betoverende slingers.…

Een laatste vaarwel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 598
De vogels vliegen verder ze nemen mijn zomer mee ik zie ze in de verte verdwijnen vervagen over de zee ik zwaai ze na en zucht heel diep ze komen vast wel weerom tot het einde van mijn winter zijn hun stemmen hier nu stom De wolken drijven verder met hun donkergrijze last ik duik dieper weg in mijn jas en hou je stevig vast de schelpen…

Ivoren Toren

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.068
Maar in de verte ligt die stad Van sloppen, stank met niets Daar ergens in dat oord Begint met rust verstoren. Mandela vrijgelaten Van banneling tot president Noch triest. Noch verbitterd Gewassen de oren. Leidde Zuid-Afrika naar een Land van vrijheid. Gelijkheid Land van broederschap Land van zien en horen.…

In zicht

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 865
zuurstofstaven heen levende larven van de lucht slurpen de grijze wolken weg de ruimte deint, golft en ademt alsof een branding tot leven komt herinneringen spoelen door het zand een nieuw strand wordt geboren ik sta in het midden een kristallen blik ontneemt mijn zicht op eerder falen een peiler draait zijn licht schijnt naar de verte…

De vulkanen

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.457
onverganklijkheden Van stilte, als werelden van rouw Tussen het uitgestrekte blauw Des hemels en het land beneden, Als onweerstaanbaren, die tot Het eeuwige zich intocht banen Vanuit het schamele aardse lot, Staan boven Java de vulkanen De regen ruist en ritselt om hun zijden, De schemer huist Om hun gestalten heen, Boven het land, Zijn verten…
Jan Prins13 november 2019Lees meer >

Dromenland

hartenkreet
4.1 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.085
Turend naar de eindeloze verte waar ik mezelf soms in kan verliezen, het dromenland waar de stilte de rust markeert en het grenzeloze in het begrensde de wurggreep van de tijd ommekeert.…
Katty7 december 2009Lees meer >

razernij

hartenkreet
4.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 727
Leunend tegen luchten in verre verte kleurt het water donker, bijna zwart traag ontsnapt een grote nog gladde golf en vloeit langzaam grijsgroen landwaarts, richt zich plots bruisend op om schuimbekkend in een vlaag van razernij de kust te geselen.…
lijda31 mei 2010Lees meer >

waar jij stond

netgedicht
3.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 695
- zie de zeven berken er groeien zwarte tongen de dood sprak zijn verleiding uit ’t was alles wat jou overbleef - de dagen veranderen ik stap naar buiten kijk terug en naar de verte stilte opent vogels tegen de achtergrond van poëzie en ik geef me over aan dat wat niet vervuld werd aanvaard woorden die hun plekje nooit vonden…

O liefde!

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 682
Maar nu niet, nu loop ik door de het stadspark op zoek naar inspiratie, door te luisteren naar de wind in de bomen en 't geruis van auto's in de verte en hier in 't water 't kwaken.-…
c. paris29 september 2010Lees meer >

Nabij Zeus

netgedicht
3.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 978
op het dode punt van de boulevard nabij een ijzeren wapen van weleer staart hij ver weg concerteren schreeuwende meeuwen in lawaai van golvend geweld melodieën in een witblauwe sfeer hij ziet in de verte gedachten passeren schepen, af en aan, doch op wisselende afstand in de herinnering wel te verstaan haren, dun door de jaren…