2105 resultaten.
Reset-plek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 het fietspad
Groot Koolwitje
neem het voetpad rechts
vlak vòòr de Vossenweg
er staan paaltjes
met een wit-gele
en een witte kop
even verderop
een bankje aan een plas
het vredigste bosven
dat er ooit was
alles wat stress gaf
valt van je af
je komt weer tot leven
libellen zweven
boven een strak
rimpelloos watervlak
bos rondom
in de verte…
HET KAARSJE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
746 aldus een bepaalde tijd gegeven
met je innerlijk wordt je tijd afgesproken
Gans je leven schenkt jouw kaarsje licht
edoch brandt toch verder en alsmaar door
Je jeugd verstopt zich in het rimpelgezicht
je weet je op weg naar jouw laatste spoor
Langzaam brandt je kaarsje op, later snel
je einde komt dan met rasse schreden aan
In de verte…
wat ze begeert
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
509 Wat ze begeert bestaat
Het is wel mij maar is mij elders
Het waait achter ‘t raam in open en ver land
Waait nieuwe zee, met nieuwe wind te land
Of regent neer uit hoge wolken
Ongrijpbaar ligt het neer in armen van ontluikend lover
sterft met het stervend licht of is van nieuwe zon de tover
Het deed mijn ogen en mijn lichaam voor de verte…
Vertering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
529 van het geblaat achter de strook bomen
van de wadden, de wijdte
de oplichtende zandvlakte in de verte
de vele vogels,
de vuurtorens
de oude huisjes met bloeiends
op de stoep
de verschillende kerkjes
de kronkelende weggetjes
het groen
de boeren die hun eten te koop
De volle maan boven het verre veld tussen de twee beschermende bomen…
VONDST
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
543 Gezeten in zacht gras
tussen twee schaduwstruiken
mijmert de verlamde man
over lang vervlogen jaren
waarin lang wandelingen
zijn ware lust waren
de verte steeds wenkte
veel nieuws en verrassingen
liet ontdekken
onderdrukt gezoem
een plotselinge prik
de boze hommel wekt hem
uit die gedachtenwaas
uren kijkt hij om zich heen
slaat…
Telefoontje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
426 herinneringen,
ik jou daarmee overlaadde
En we eindigden de zonnige
strandwandel-zwemdag met
soep in een strandtent
Ik keek naar een vader
die met een schep
mooie graancirkels maakte
zijn kind volgde de schep
zijn kleine voetjes plette
vaders creatie
Dat is goed, zei je, zo moet dat
En tot slot tuurden we samen
met de strandvonder
de verte…
Aurora borealis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
398 zonnegloed gebleven
de glans, die heerlijkheid die
haar omstraalt
werd zij primair door satans
macht gedreven
Aurora Lucifera hyperbool
Zij noemde hem haar favoriet,
idool
door supermaan bezeten,
idolaat
van liefdes schijnbewegingen,
door kwaad
geobsedeerd en manisch-depressief
op drift, door wilde wanen
voortgejaagd
haar blik op verten…
Maanloze nacht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
399 handel
in loodgrijze pakken
maar in de avond
vermomd in verscholen
gebogen moskeebezoek
terug in de schoot
van de eenzaamheid
der maanloos duistere nacht
waar in nauw waarneembare onyxspelonken
zwarte magie van een
toekomst ons wacht
in rotswand geslepen
als op dun perkament
waar ik las dat de aarde
geen lichtende verten…
Landelijk tafereel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
393 Aan de einder draaien wieken,
Torens spitsen recht omhoog,
Rijen wilgen en populieren
Perspectieven ’t weidse land,
De rug krom gebogen leunend
Op een stok, staart d’oude
Naar verten achter d‘horizon.…
Senang
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
245 zou zich happy voelen
en meer nog: senang
als zijn of haar twaalfjarig hoogbegaafd
pianowonderkind
of dertienjarige evenbegaafde
klaviertuoze bolleboos
al van acquit over de reling
wordt gegooid in het
hol der leeuw
waar de Nederlandse taal
al sinds jaar en dag
als lijstaanvoerder fungeert
der canon van nooit
onder lichtende verten…
Het venster open
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
223 Ik buig mij over wat ik voel
tot elk vermoeden wordt gewogen
maar jij, die zonder oordeel kijkt,
ziet waar mijn blik zich heeft bedrogen
want wat te dicht wordt onderzocht,
verliest soms juist zijn ware lijnen
de berg verdwijnt in losse steen
de verte in een handvol schijn
beschouwen is een vreemd verblijf
het brengt nabij,
het voert…
Van ver pa
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
393 Vandaag kom ik vanuit de verte.…
Als d’einder naeket
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
101 de verte wast onsiendigh groot,
stof verwordt tot kouden steen;
doch in- ende uytademen
legghen stillekens meer bloot, dat
.
nabijheydt ’t eenigh doel sal blijken,
ende als ghi uwe ooghen wijder opent,
valt dicwerf ’t waer gevoelen in uwen schoot:
dat wat ghi behoeft als daghelijcx brood
.…
Vaar
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
1.221 De ogen
Gericht op de verte
Terwijl de botten rammelen
En het vlees scheurt
De geur van brandend vlees
Die op de ogen slaat
En tranen maakt
Zo zwaar als lijken in kasten,
Lijken in kisten.
Mochten wij
Jou begraven,
Liefste vriend van mij,
Wat voor broodjes smeerden wij?
Wat voor liedjes,
Wat voor bloemen?…
Meeuwen.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.008 Verten ontslui'ren stil.... Het effen luchtengrauw
Gaat bloeien in droombloesemwolkjes blank als dauw.
Blanker ligt waterzee in sneeuwen golvenlijnen....
Blanker is witte kust in eindloos parelzacht....
Sneeuwiger lomer slag der sneeuwen meeuwenwieken....…
De Trein
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.275 Ik sta op het station, de ochtendlucht is zacht
te staren in de verte, waar een toekomst op me wacht.
Ik kan kiezen voor een richting en of ik de trein mis
mijn toekomst bepaal ik zelf, door wat ik nu beslis.
Zoveel mensen ongelukkig, ik hoor stil hun beklag
ik moet nog dit, ik moet nog dat, hoe kom ik door de dag.…
Onze vriendschap
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
4.429 wolken langzaam weg
maar ondertussen was de zon
steeds verder en dieper
naar de horizon weggezakt
tot uiteindelijk duisternis heerste
Ik hoop dat diezelfde zon
ooit weer gaat schijnen in mijn leven
zodat ik terug kan genieten
van haar warmte en schoonheid
want eigenlijk kan ik niet zonder
En als ik heel goed kijk,
zie ik daar in de verte…
Éénrichtingsverkeer
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
959 lopen
Met vallen en opstaan kom ik eraan
Mijn trots en eigenwaarde heb ik allang laten gaan
Angstig kijk ik een keer om me heen
Het is hier zo verlaten, ik ben helemaal alleen
…En de nacht is koud en zwart
Deze reis is moeilijker dan ik dacht
Moedeloze tranen stromen over mijn wangen
En net als ik denk dat ik ga vallen
Zie ik in de verte…
sint-oedenrode
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.379 slenterend langs de korenvelden
ruik ik de zwoele zomerlucht
gedragen door het Brabants land,
over zandpaden, tot stof geworden
en wilde bloemen aan elke kant
waar het kruid van sint jan
nog steeds ongewild getuigt
van een natuurlijke orde
ik ontwaar in de nabije verte
stram en fier de toren met de knop
al eeuwen wakend over Roois…
Land zo ver je kijken kunt
gedicht
3.3 met 17 stemmen
6.701 Je concentreert je weer op de verkeerde dingen, in de verte doe je me
zelfs denken aan iemand anders. Zo met die sigaret in je mondhoek,
een reisgids in je linkerhand, je wapen in je rechter. Verdacht veel
aandacht voor het detail. Is deze verering wel terecht? Hoe ver draagt
je echo?…
Een nachtzoen
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.882 Wanneer de eenzaamheid loopt
Als tranen door je vingers,
Kijk dan heel hoog in de verte
Waar sterren glinsteren
In betoverende slingers.…
Een laatste vaarwel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
598 De vogels vliegen verder
ze nemen mijn zomer mee
ik zie ze in de verte verdwijnen
vervagen over de zee
ik zwaai ze na en zucht heel diep
ze komen vast wel weerom
tot het einde van mijn winter
zijn hun stemmen hier nu stom
De wolken drijven verder
met hun donkergrijze last
ik duik dieper weg in mijn jas
en hou je stevig vast
de schelpen…
Ivoren Toren
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
2.068 Maar in de verte ligt die stad
Van sloppen, stank met niets
Daar ergens in dat oord
Begint met rust verstoren.
Mandela vrijgelaten
Van banneling tot president
Noch triest. Noch verbitterd
Gewassen de oren.
Leidde Zuid-Afrika naar een
Land van vrijheid. Gelijkheid
Land van broederschap
Land van zien en horen.…
In zicht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
865 zuurstofstaven heen
levende larven van de lucht
slurpen de grijze wolken weg
de ruimte deint, golft en ademt
alsof een branding tot leven komt
herinneringen spoelen door het zand
een nieuw strand wordt geboren
ik sta in het midden
een kristallen blik ontneemt
mijn zicht op eerder falen
een peiler draait zijn licht
schijnt naar de verte…
De vulkanen
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.457 onverganklijkheden
Van stilte, als werelden van rouw
Tussen het uitgestrekte blauw
Des hemels en het land beneden,
Als onweerstaanbaren, die tot
Het eeuwige zich intocht banen
Vanuit het schamele aardse lot,
Staan boven Java de vulkanen
De regen ruist
en ritselt om hun zijden,
De schemer huist
Om hun gestalten heen,
Boven het land,
Zijn verten…
Dromenland
hartenkreet
4.1 met 27 stemmen
1.085 Turend naar de eindeloze verte
waar ik mezelf soms in kan verliezen,
het dromenland
waar de stilte
de rust markeert
en het grenzeloze in het begrensde
de wurggreep van de tijd ommekeert.…
razernij
hartenkreet
4.7 met 18 stemmen
727 Leunend tegen luchten in verre verte
kleurt het water donker, bijna zwart
traag ontsnapt een grote nog gladde golf
en vloeit langzaam grijsgroen landwaarts,
richt zich plots bruisend op
om schuimbekkend
in een vlaag van razernij
de kust te geselen.…
waar jij stond
netgedicht
3.2 met 23 stemmen
695 - zie de zeven berken
er groeien zwarte tongen
de dood sprak zijn verleiding uit
’t was alles wat jou overbleef -
de dagen veranderen
ik stap naar buiten
kijk terug en naar de verte
stilte opent
vogels tegen de achtergrond van poëzie
en ik geef me over
aan dat wat niet vervuld werd
aanvaard woorden
die hun plekje nooit vonden…
O liefde!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
682 Maar nu niet, nu loop ik door de het stadspark
op zoek naar inspiratie, door te luisteren naar
de wind in de bomen en 't geruis van auto's
in de verte en hier in 't water 't kwaken.-…
Nabij Zeus
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
978 op het dode punt
van de boulevard
nabij een ijzeren wapen
van weleer
staart hij ver weg
concerteren
schreeuwende meeuwen
in lawaai van golvend geweld
melodieën in een witblauwe sfeer
hij ziet in de verte
gedachten passeren
schepen, af en aan,
doch op wisselende afstand
in de herinnering
wel te verstaan
haren, dun door de jaren…