253 resultaten.
Woelige Water...
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.033 Klotsende golven
slaan stuk op het strand
Woelige baren
verkoelen mijn hand
Zeewatersop
schuimend er op
vallen uiteen op het zand
Mijn voetafdruk
plet zich
diep in het zand
Een kolkende golf
laat er niets van over
Sporen gewist...…
GODEN!
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.944 Dansend in zonneschijn,
Dat die, schuimend als zomerwijn,
Onze lijven doorperelt,
Dat het leven zij één refrein
In een wijd en wild festijn
Van goden - goden op deze wereld!
---------------------------------
uit 'De kerende kudde' (1920)…
EMOTIES
netgedicht
3.3 met 99 stemmen
21.665 strand
Het minnekozend gekabbel
vertoeft nog in speelse rust
warme korrels nat gekust
in teder liefdesgeknabbel
Als een plots vlagende bries
wolken doet opzwellen
de zon straf omknellen
in grijs doorschijnend vlies
Dan laat traag verdicht duister
de hemel onverschrokken
het helder licht opslokken
in zwaar geboeide kluister
Schuimende…
schuilen
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
789 het duurt vast niet
lang meer
de terugkeer naar mezelf
vaak zo stil
als vogels die naar de nacht vliegen
en daar gaan luisteren
naar de vreemde adem van de dag
soms vergeet ik
dat ik er niet ben
en schrijf muren vol
met schuimende woorden
lees gedichten
op lippen die bewegen
en raak zacht jouw haren
wanneer een strofe onsterfelijk…
'k Wou laten...
poëzie
3.7 met 7 stemmen
1.466 'k Wou laten wat me aan leven rest uitvloeien
in melodie zo teer als 't zacht geklater
der spelensmoede bron, in 't grote water,
na schuimend stortgedruis of kronklend stoeien,
haar laatste leven lozend...…
Genieten vanhet leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 Door de steden met drukte van het leven
genietend van een wereld vol vertier
of langs stromende schuimende rivier
op alle plekken stond ik soms even.
Denk niet meer aan al die vergane tijden
over die vlaktes loop ik lang niet meer
ook die dichte wouden zal ik verder mijden
zet mij liever aan stil helder water neer.…
DE ONTDEKKER
poëzie
5.0 met 1 stemmen
4.964 Er diep aan denkend stond hij dromende
Voor op de plecht en als de boeg zich hief
Was 't hem te moede of 't zich reeds bewoog
Onder de verten, waarin 't sluimerde,
Terwijl 't schip, door de waterscheiding schuimende,
Op de aanbrekende geboort' toevloog.
Maar toen het lag ontdekt, leek het verraad.…
Alleen met Lavoisier
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
507 Van schuimend gas naar duurzame energie?
Door bain-marie of zwarte voodoo alchemie?
Geëscorteerd met een aromatische labo reactie?
Lavoisier schiet me snel scheetsgewijs ter hulp.
Met zijn behoud aan massa in een gesloten stulp.
Bier, gas, energie, in een afgesloten vat?
Lavoisier kent chemie, maar niet mijn gat.…
De lente ingesneeuwd
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
357 duidelijk hoorbaar
evenals de vlucht
van dieren gestoord
in hun winterslaap
maar die zijn weer
snel vertrokken om
hun dromen te plakken
uit kleine blokken
snel zal de zon
weer heer en meester
worden in de lente
van het bos
waar sneeuw tot
druppels versmelt
en hun weg krabbelend
zullen vinden om
elkaar hun avonturen
al klotsend en schuimend…
Een Bron
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
1.271 Tussen rotsen en een dal verstopt zich een Bron,
Die in een schuimende sjaal aangekleed is.
Zoals een lief hondenjong is zij vrolijk, zij stroomt
Via geheimzinnige bergkloven in hun duisternis.
Lang geleden heeft zij haar begin verlaten
En de mist overschaduwt het eind.…
Fietsen door het donker
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
792 Ze bestelt nog een rondje,
voor alle maten in de kroeg,
de dapperste zegt dan:
ach mens, je hebt een lekker lijf,
een leuke smoel en, verdomd,
heerlijke borsten…
Ze drinkt het schuimend biertje,
ontmoet een leuke vrouw
en nog een leuke man,
maar durft geen woord te spreken.…
Ribbels in het zand
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
798 Natte ribbels in het zand verraden dat de zee
Zich haastig teruggetrokken heeft
Krabbetjes vluchten verrast
Bubbelend de diepte in
Een schuimende branding hapt
En breekt kletterend op het zand
Wolken jagend komt een luchtkasteel voorbijgeraasd
Bakken met rommel hozend
De hemel vol met herrie
Een donderende stilte achterlatend
Versuft…
Waterlanders
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
538 De zee golft mee op ruige vinnen
verwekt het duin in schuimend zand,
getuigde pluimage aan de offerrand,
uitdagende normen der dorpse minnen,
in uitgebleven beminden, jaagt in
angst de afslag binnen, vallen diepe
stilten, niet in tonnen aangekant,
stromen tranen over het gewelfde waterland,
wekken klokken het gemoed er droeve zinnen,
het…
nacht vol wensen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
584 hoe teer is uw bloesemblad
zo zacht deinende doorheen een lentebries
ragfijne schoonheid
naakt leunend tegen volmaaktheid aan
smeulend mij smeltend
dat uw vergelijkbaar bent met de zee
het ruisen van kabbelende golfjes
zo wiegend uw vlezige vlinder heupen
u deed mij stranden in de branding
de ooit zo gevreesde nacht schuimend beminnen…
“Het besluipt me.”
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
626 Het is gulzig water
dat me dorstig maakt,
schuimende beken
waarin ik weerloos
in ten onder ga, het
is de fluister toon
die mijn stemwind
spreken laat, het staat
voor de reikwijdte zover
ik ooit kon denken.…
Samen rijgen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 willen worden, in herhaling vallend
zoekt zij keer op keer opnieuw naar het oog
waar het draad, zijdezacht, zijn weg door zou moeten
vinden, steevast weigert hij, frustratie groeit
want vroeger kon ze dit met gemak, kwasten bestrijken
donkere wolken die samenpakken met een vleugje grijs
om zich af te zetten tegen het woeste blauw, met schuimende…
Het stralende land
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
21 Jong licht giet zich over de huid die trilt van kleur
waar landschap en lichaam samenvloeien in warme golven
en de Bosweg kronkelt door het groen vol zonnige tinten
terwijl houtduiven hun vleugels slaan in de heldere lucht
Een golem rijst op uit de leem van vergeten dromen
en stapt naar Atlantis dat gloeit onder de kim van water
met schuimende…
non met bronzen schedel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
881 1
De jonge non ging plotser dan verwacht
Een val uit bad
Zo zei moeder overste die geen spier vertrok
Op een overbelichte, korrelige krantenfoto
Toch hoorde een voorbijganger
Achter de blanke gevel van het begijnhof
Een loze noodkreet
Een gegorgel
Gesis als van schuimend bloed
Het bleef bij een gerucht
Dovend in de wandelgangen
Zo ook…
campingleed
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.554 Dikbuiken, slanke dennen
Iedereen ervaart hetzelfde ding
Even zijn we daar gelijk
Op die prachtige camping
Het decadente type heeft afgewacht
deed vooralsnog niet mee
Maar na het blond schuimend bier
Doet ook hij al lallend mee
Mombakkes worden afgezet
Decorum lijkt vergeten
Maar niks drukt nu nog de pret
Niemand hoeft het thuis te weten…
Berlijn - Oberbaumbrücke
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
845 steken en maakte daar werk van
in mijn dromen kruip ik alle keren
uit een nat pak over een vloer van beton
om het angstzweet van het lijf te spoelen
een kou walst in brokken door me heen
alsof het resten van de muur zijn
waar ik onafgebroken tegenaan loop
zonder brug is geen andere kant te bereiken
het water kruist de weg in een schuimende…
De kroeg, zijn sociale functie, de gasten.
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
2.236 Bij het gul schuimend genot
wordt liefde gewonnen
en gaat zij kapot.
Iedereen wordt na drie glazen
serieus genomen,
thuis de heksen en demonen.
Hier de vrijen,
de gelijkgestemden,
de waarachtig ongeremden.
Thuis het leven
van de sleur, hier is het
waar het allemaal gebeurt.…
Vloed
poëzie
3.3 met 19 stemmen
2.865 Ik zie de dorre schelven aangegrepen
Door 't schuimend diep - als wolken wit en grauw -
En zie het rund al loeiend medeslepen...
En beef.... Een kreet, een gil klinkt schril en rauw:
De landman, door de waatren vast-genepen,
Wordt in de dood gesleurd met brede klauw. -…
Tweespalt, driespalt, twee vrouwen en een kind
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
729 De vuisten van de man om glas gebald,
De schedel barst terwijl de
Opera vedette zingt en zingt.
2
De groene berg, een schuimend verre kustlijn
De koele bries
De karmozijnen lippen
De witte handen van de maagd, het natte haar doorwoelend
De armen roze wiegend en het schelpen bed
De vederlichte boot vertrekt westwaarts
De vrouw op de boeg…
welkom
netgedicht
3.7 met 24 stemmen
679 ik kom slechts
om te gaan, mag even op de drempel zitten,
leven in iedere taal, misschien één tel
een glimp of een glinster
van die ene oceaan die ik niet
in de werkelijkheid kan thuisbrengen
maar die een anker uitwerpt
rondom huizen, wolken, bomen,
verleiding en schuimende geschenken
soms vervaagt
de deur tot een onbereikbaar eiland, hoor…
" Het "
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
590 Hét is het gulzig water
dat me dorstig maakt,
schuimende beken
waarin ik weerloos
ten onder ga, hét
fluistert tonen die
de wind laat spreken
en waaraan ik nooit
mocht denken.…
DRIETAL
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
924 Vrije dagen in Spanje slijten
moeder Anchie loopt overal kijkend
met haar beide dochters
door het drukke dorp aan de kust
de zusjes Renate en Petra
doorvorsen de winkel
vol kleurige stoffen
en lokkende beeldjes
hun handen willen keurend voelen
maar dwingen zich tot rust
bij
stromende gedachten
als schuimende bergbeken
die elkaar woest…
Vastigheid
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
676 Marie maakt daar haar kipragout gerold in pannenkoek
en tapt er pullen schuimend bier die losjes laten praten.
Zij schuifelt in haar keukentje rondom de hete platen
en veegt er met een vette vale draadversleten doek
de resten van de borden door de spoelbak rap en kloek
en houdt daarbij goedmoedig haar bedoening in de gaten.…
La primavera canta in odores
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 Charmeert me toch de metamorfose van tinten
tot een kwatrijn in een rijm dat me zo omarmt
of tot magische akkoorden à la Debussy:
ze brengen een dansende cadans en
patronen in de òp schuimende zee
alsof kleuren weigeren zich te mengen.
Schep wijsjes in fleurige kwinten!…
Ik worstel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
27 Branding schuumt
Waar het zwarte schuurt, eej
Ontaard, de klei ontvlucht, onbewoonbaar verklaard
Verlaten taal, stug genoemd provinciaal
vleugels uit de meeuwen na
strand
zoals toerist in eigen zee land
palen rijen getijden lijken eindeloos te wijken
lieve zee je golven lokken schuimend vlokken ontstuimig speels
klein kansloos mens…
NACHTBLOESEMS V
poëzie
3.9 met 22 stemmen
5.852 NARCIS
Aan de boord ener beke
Zie ik leliën dromend staan,
Wijl golfjes om haar stengels
Schuimend gaan.
Een rei als van nymfen,
Die zich beuren uit de beek,
Een rei als van sneeuwwitte bruidjes
Zo kuis, zo bleek.…