Alle inzendingen over zonnen

405 resultaten.

Sorteren op:

Liedje...

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.538
Hoe licht de schijn Der zonne rein Langs 's werelds eeuw'ge kleurenweelde! Maar wat zou mij Dit hooggetij Der schoonheid zijn, zo gij 't niet deelde?…

Die de winden maant

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 603
jij bent mijn marianne de godin die heerst over l’amour en c’est la vie jij stijlt het statig groen van de cipressen langs de heuvelkam oprijzend uit een vlakte die in geel en bruin zijn zonnen bloemt de franse slag danst in je lach het ongebreidelde élan het is fijn jouw hand te voelen die de winden maant en regen dwingt ons…
wil melker15 november 2011Lees meer >

O zee, die mijne lip doorkeent

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.101
o Zee, die mijne lip doorkeent met zout-kristallen waarin het volle licht van alle zonnen breekt; zand, bij mijn veer'ge zool breed-uitgestraald doorweekt, waar krijsend iedre tred doet duizend schelpen schallen; o tuimelende lucht, die brandt mijne ogen toe maar sluit ze op 't dansen van ontallig-vuur'ge bollen: ik ben van zee en lucht…

Boom

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Gedachteloos, het spattend licht vanuit hoge kruin vormt honderdduizend zonnen waarin het blad verbrandt en groen opnieuw verkrimpt tot breekbaar bruin.…
Cees Sleven27 november 2020Lees meer >

Vernieuwend elan

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 437
we hebben ooit de wereld verkend luchten lachend verschoond nadat zonnen waren ondergegaan terwijl hun kleuren nog op ons netvlies bleven staan ja wij de aanstormende jeugd barstens vol energie en vernieuwend elan opboksend tegen depressies waar de vorige generaties nog in woonden die van een andere toekomst niet konden dromen…
wil melker14 september 2024Lees meer >

Hoogliederen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 534
Steeds meer tonen voegen zich toe Aan het overvloedige vogelorkest Een mummiedonkere spons wist hoegenaamd Het licht uit vanuit de West Een schemerig gonslandschap nog nabroeiend Waarin de wind allengs haar adem stokt Dompelt telkens weer onvermoeiend Zonnen kopje onder in een inktpot.…

sasja

hartenkreet
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.571
na regen komt zonneschijn voor velen is dat heel fijn maar als je jeuk krijgt van de zon zou je willen dat het iets vaker regenen kon een kind van drie hoort toch te spelen lekker naar buiten zoals zovelen maar je hebt een zonne-allergie dus je kunt dit allemaal niet je moet een pet en handschoenen dragen als jij je buiten wilt wagen stonden…

een licht-rijk 2004 toegewenst ......

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.177
warm-geel licht dapper vechtend moe gestreden na een lange herfst zonne-kracht haast ongemerkt verworden tot zwak schaduw-spel laagstaand aan de hemel-grens bijna uitgedoofd mid-winter zon juist nu zo zonder zon-geschonken warmte dat mensen willen zijn iets van dat ene vonkje licht in elkaars gedeelde dromen elk jaar weer…
Piotr Linski28 december 2003Lees meer >

het aarden blikinwaarts

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 616
Ik hou zo van die slierlingen van hout en windsnelheden die de nerven doen krullen het ronden in rechte einders een wittrekkend zonnen dat de passieflora doet blauwen en hier en daar bijt het getij gaten in de koppen van de schutting alsof zout hier ook af en toe langskomt in 't roest en een streep trekt in 't groen van hieruit midden…

Onderaards

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
Water vervalt tot schuim, gestegen golven vallen terug tot zee, horizon en grijze wolven liften samen met de meeuwen mee, een vlucht zweeft daar boven, beducht voor onderaards gebroed en geronnen bloed,wat als metafoor van ondergaande zonnen kleeft aan de schone vleugels, gewogen uit de zuchten van de oceaan, zal die geen veren…
pama16 september 2009Lees meer >

Regen, regen in de tuin

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.303
Regen, regen in de tuin, - o gestild begeren, - zonne-bloemen, schoon en schuin, die hun loom-gekroonde kruin naar geen zon en keren; nieuwe blanke glanzen aan zware en matte vruchten; - vroom herleven van mijn waan door een zacht-gerezen traan, door mijn zoete zuchten; - heel het huis is warm en toe; buiten ruist de regen;...…

Herfstdag

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
Leg uw schaduw op de zonne-uren en laat de wind los over de vloeren Zeg dat de laatste vruchten vol moeten zijn geef ze nog twee zuidelijke dagen drijf ze naar vervolmaking en jaag de laatste zoetheid in de zware wijn Wie nu geen huis heeft, zal er geen meer krijgen Wie nu alleen is, zal het lang nog blijven zal waken, lezen, lange brieven…

Vrijheid, wie heeft niet aan u gedroomd?

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 954
Als de zonne de aarde kussen koomt, Stijgt de vogel zingend in de lucht: Vrijheid! kweelt hij, vrijheid, wees gegroet! Doch de mens ontwaakt, hij blikt... en zucht. Heet als zonnegloed, Bruist door zijn gemoed, Vrijheid, uw geliefde vlammenvloed! Doch de mens ontwaakt, hij blikt... en zucht.…

Zomer

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Zonnen op mijn sober terras. Na al die jaren geen excuus meer om niet te barbecueën. Alle zware handenarbeid wordt voor onbepaalde tijd stopgezet, zomerschoonmaak, tuinklussen ten spijt. Leve de zomer!…

In Woorden Vangen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 561
poëzie bestaat uit juiste woorden vinden voor het beschrijven van de geur van die onbekende wilde orchidee van de muskus van een os of hert die ongekende gedachten en die kleurrijke ondergaande zonnen weten te vangen die letters aan liefde kunnen hangen soms onbegrijpelijk soms apert die al wat je ziet of juist niet emoties als vreugde…

Herfstmalheur

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 496
die herfstgedachten Je kent ze wel, geplukt van internet Een abc'tje, hup, op tijd naar bed Maar wij hier zitten daar niet op te wachten Het is goedkoop en nietszeggend vertier Van feuilles mortes en van falling leaves Het sterft al van de tranentrekkers, please Uit oude dozen met houtvrij papier Niet broeden dus op ondergaande zonnen…

Ontwikkeling en Perspectief

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.157
Ontwikkeling is te bespeuren; zij is in gang gezet door hen die om broedermoord, om wreedheid en geweld niet bleven treuren of op vergelding zonnen, maar energiek en met elan aan de ontwikkeling van eigen zielsterrein begonnen.…

Slaaplied

poëzie
3.7 met 29 stemmen aantal keer bekeken 5.526
Vogelkes zwijgt, die daar huppelt en springt; dauwdruppels, zoetjes en belt noch en klinkt; zonne, uw machtige stralen verfrist: ’t kindeke Jezus . . . in slape . . . nu is ’t!”…
Guido Gezelle26 december 2022Lees meer >

Santa Margherita

gedicht
3.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 9.365
Palmen wuiven er in de wind en ver op zee deinen de vissers met de blauwte mee Dit is de parel van Ligurië wij gaan de trappen naar beneden om inkopen te doen: olijven, vijgen, ansjovis en wijn, die hier bijna voor niets te krijgen is, we wandelen zeewaarts onder sinaasappelbomen zwemmen, zonnen en weer omhoog gekomen zien wij het speelgoedtreintje…

Een traan voor jou

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.334
Tranen voel ik opwellen, glanzender dan zonnen, je doet ons allebei verdriet.…
De Hand4 april 2010Lees meer >

Een dromend kind dat met de sterren speelt

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.363
Een dromend kind dat met de sterren speelt, En lacht en reikt en tast met beide handen Naar ’t blauwe niet te vatten stromend beeld, Verschenen aan de weke hemellanden; Een stille dwaas die in zijn waan verbeeldt, Dat hij kan groeien naar de hoge wanden Van ’t eeuwig ruim en daar zal kunnen randen De wolken aan, waarmee de zonne speelt.…

zwart- wit gedicht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 945
In welk de schaduwlozen bivakkeren het zonne-koningschap willen leren. In de schaduw van succes is moeten de grootste les. Beschenen worden op het toneel is krijgen het voornaamste deel. Het voorrecht in het licht te staan met goud omrand door volle maan. Aandachtig bekeken Waar ieder over zal spreken.…
Imiza24 maart 2013Lees meer >

Grazige weiden

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
in een bergweiland waar ik ging zonnen bruiste een waterval van eeuwen achter mij iemand had boven mij een lied gezongen een lied van vrede klonk hier heel nabij waar in groene weiden de klaprozen bloeiden en Abraham met zijn kudden ooit kwam voorbij hier kon mijn ziel in alle stilte naar U zoeken nooit wenkte de hemel van alle zijden zo dichtbij…
Greta Casier19 november 2016Lees meer >

Apocalyptisch kabaal

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 512
ik heb altijd façades ontweken hen geslecht als ze mij dwongen mijn vrijheid op te geven ook op het wereldtoneel waar teveel mensen in de hoofdrol geloven en sterren van de hemel proberen te spelen alleen het publiek ziet de zonnen ondergaan tot een valse halve maan als de doeken zijn gevallen zonder applaus en muziek de strijd…

Landschap: bomen van licht

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.433
Landschap: bomen van licht, bij 't óp-stralende blaken van zonne-vlakken, in schettren, scherp, op de daken; en óm: de zware tocht van stromen, - wijde stromen gekomen tot een meer als van glooiënd goud-laken.…

Witte borden

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 963
Op onze witte borden lagen mosselen, eens jong, nu gemarineerd in lentegroene olijfolie van eeuwenoude bomen naast stukjes wijnrode paprika te zonnen in een streepje licht. We hadden zojuist de Rialtomarkt gemist. Rondom ons terras werden de kramen afgebroken.…
Frank Oonk3 november 2003Lees meer >

Onsterfelijk

hartenkreet
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.309
Daarbuiten, waar grenzen niet kunnen worden overschreden omdat ze er niet bestaan waar eeuwigheid en sterfelijkheid in elkaar vloeien waar afstanden onmetelijk zijn en wegen verlicht met sterren waar planeten, zonnen en manen ons in het minieme mensendom blijven boeien waar de tijd niet bestaat maar slechts een benaming is voor de…
H.C.17 mei 2003Lees meer >

Waterval

hartenkreet
4.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.243
Daar waar de rivier zijn einde vindt Dat is het punt waar jij werkelijk begint Vloeiend ga je over in een vijver Geschapen als de vrucht van je eigen ijver Jij, een rustgevend onderdeel van de natuur In jouw nevel verschijnt een regenboog op 't zonne-uur Ieder jaargetijde pas jij je aan Toch blijf jij zo jaar in jaar uit bestaan Jij bent…
Gizmo23 januari 2003Lees meer >

Doodgelopen, weg.

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 862
Enkel nog verschroeide stenen langs het afgelegde pad -héél de route liep verkeerd- Daar is nu het licht verdwenen blijft het voortaan koude nacht maar hij had het zó geloofd Waar eerst enkel zonnen schenen kropen nu, hij zag het veel te laat -door de liefde blindverdoofd- slangen langs vermoeide benen voelt hij de pijnen in zijn schenen…
Peterdw.3 oktober 2008Lees meer >

DE DOOD VAN MEI

poëzie
4.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.679
Zó als een kind dat in het leven was, Zó als een bloem van zomerrood in ’t gras, Rode papaver die nu neder ligt, Zo lag ze en der zonne laatste licht Scheen op haar, maakte haar een weinig rood En goud voor ’t laatst – en ging toen met haar dood.…