2545 resultaten.
Anders
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
840 voor het vanouds gekende
groepen wenden krachten aan
om als sterkste voor te gaan
en anderen te mijden
het blijken tijden van verharde strijd
wanneer grenzen sterk vervagen
vragen rijzen hemelhoog
de bogen staan gespannen
toekomstplannen raken kwijt
er wordt teruggeblikt
met rouw en spijt
hoe anders zou dit lied toch lopen
als klanken…
Waar tekst eindigt, stilte komt.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
449 Achteloos schreef ik het op
telkens weer bleef het machteloos,
daarna veranderde het in stroop
langdradig, uitgetrokken scoop,
een ontdooide regenpijp, een
zinkende boot, kurk onttrokken aan
de schoot van tijd, dan is er weer hoop,
als die aanmeert zal ik je roepen,
en het tij gekeerd om naar
de juiste klank te gissen, blijven
teksten voor…
Ameland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
625 AMELAND
de lucht vibreert van geur en kleur en ijs
met boven zee een blauwe wolkenband
daar aan de rand van prachtig Ameland
dat eigenwijze duinenparadijs
er staat één ster, gekleed in parelgrijs
ik tel konijnenkeutels in het zand
en leg een doornig takje aan de kant
er klinken zachte klanken: kyriëleis
bij vlagen is het net alsof ik…
Ik wil de schone Muze zoeken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Ik wil de schone Muze overal horen
in klanken van harpen en van violen
met reien en gezangen als tegenpolen
Ik wil de schone Muze steeds weer horen
Ik wil de schone Muze steeds weer behagen
poëtisch spinsel aan haar opgedragen
haar bejubelend in schoonheid van minnedicht
Ik zie schone Muze komen vederlicht
als frêle deken die zich spreidt…
Bij ons
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 draaien hun eigen wals
maar zij sloft volgens haar vaste patroon
wanneer ze hém begroet als verloren zoon
klinkt er plotseling een lach, ongekend vals
abrupt begint zij te zingen over de jordaan
de grachten, draaiorgels en bloemenkramen
over haar wang schuifelt zachtjes een traan
een flits brengt herinneringen samen
ze haalt uit laat harde klanken…
Een blauwe streep muziek
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
630 je danste op een
blauwe streep muziek
je lichaam straalde
bewoog in zachte melodie
het overvloedig wit
uit schuiftrompetten schitterde
de felle tonen maakte korte metten
met een lichte vleug magie
de korte ademstootjes
parelden in opvliegende
klanken ze lokten het applaus
het juichen en zacht janken
violen speelden hartengeel…
jasmiin
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.330 even
Vreemd leven
Mochten ze ruiken
Aan de zoet en zwoele bruidsruiker
Voordat de bruidsbloem in een boeket
Weggesmeten en aan de kant werd gezet
Verlepte de jasmijn
Die wondermooie vrouw zong heel fijn
Diep in mij
De sterke zwoele jasmijn verwelkte door verdriet
En verbloemde haar alleenzijn door haar lied
Met een wondermooie zuivere klank…
Als oude vrienden
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
682 spreek ik met pen en papier
(voor ik het weet)
beginnen woorden te dansen
aan je pols
dit gedicht
daagt je uit en inspireert
is als magie, magie voor jouw ogen
heuvelen hoog
met pijlen van licht
aan de ochtendwind
die zich vermenigvuldigen
warm bij de vlammende
haard
(om je wensdroom
te vervullen)
naar het hoe en waarom
de klank…
- Stil als een viool -
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
694 Stil als een viool,
gevoeligheid speelt
voorbeeldig
vluchten verdringt het lied,
weerklinkt weggewaaid
streeft voorbij
de avondmaaltijd
hoort het hele lichte snaargeluid,
en zet
eenvoud daardoor de klank
passeren tranen ontroert mijn hart
vertellen over "stil worden",
hoe de werkelijkheid ooit was
...benadert.…
- Vergeten Tijd -
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
701 welken ons zo vreselijk dierbaar waren
waar zijn de klanken
overspoeld met de dingen,
de verloren actieve herinneringen
aan die wij onze kruispunten
met speelsheid dankend hingen..
waar is de vriendschap
op geheel eigen wijze tot maat verheven
de vergeten cynische stiltes,
zij dienden als veelzeggende getuigen..…
Gli ucelli cantano il primo giorno della primavera
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
498 Ja, zij vertolken zevendimensionele taal in klank.
Ons aards bewustzijn loopt hierbij nog mank.…
Vervreemding
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
548 Het heeft niet aan de woorden gelegen
of aan de klank, het geluid van jouw stem
de melodie die klonk op een avond in de regen
de gierende remmen van een late natte tram
of dat je naast me stond, in een bushok
zonder bestemming, maar met een sigaret
ik bedwelmd door de kleuren van jouw rok
belande die nacht alleen met jou in bed
toen je afscheid…
DE GEEST RIJPT
poëzie
2.4 met 5 stemmen
1.824 Wij doen van klanken dronken d'ogen toe
En worden lichtende als nooit te voren
En zweven weg naar een onzichtbaar feest.…
Reflectief ?
netgedicht
1.9 met 12 stemmen
593 In de reinigende stroom
in palm van seizoenen
heb ik de mens in mij
afgestroopt, leek het
bijzonder om niets te
hebben of te willen en
alleen met de liefde onder
een onbedorven hemel te
staan, een zon die zich een
ongerepte weg baant naar
de essentie van het bestaan,
het zwijgen betaald met een
allerstilste klank als blote
schaduw…
Een dag om te zoenen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
675 Vroege vogelzang
althans
zo klinkt over reizend water
de jonge stem
te zacht om te drinken en
te helder voor een droom
eerste bedrijf
klanken en beelden
nog puur als de acteurs
de kleur van hun gewaden
en al mijn cellen juichen
naar het licht
maar hoog in de coulisse
achter dansende wolken en het blauwe
plooiloos strak gestreken doek…
Nostalgie brengt mij huiswaarts
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
722 Een gapend gat
is als de wond waar ik
Omheen dans
Een afgrond waar
mijn hand de hemel
niet plukken kan
Waar dorre bloemen
mijn vermoeide aangezicht
ontsieren
en de echo
van lieflijke klanken
wegsterft
Ik vind ogentroost
klimmend tegen blinde
muren
in vale herinneringen
aan een zacht bemoste
bedding
waar ik mij te ruste…
Jouw reeds gestold hart
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
587 naar wat ik luister is niet
het getik van jouw naald door
de zoom die ik heb stuk getrapt, maar
het is het geruis van jouw reeds gestold hart
dat de Beethoven in mij dirigeert
de zwaartekracht waarmee
jij me componeerde
gaf mij moed en liet de lente zien als
een vaal muziekstuk op papier
nu maart haar klanken melodieus
al tot na zessen…
De poetsvis
gedicht
2.9 met 7 stemmen
5.673 Ik zwem langs het gedicht en neem een hapje,
spuug het weer uit; verkeerde klank of klemtoon.
Ik ben geen snelle dichter dus, dat snap je.
--------------------------------------
uit: 'Een tuil zeeanemonen', 2000.…
BIJ OISTERWIJK
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
389 Bomen of struiken mogen klanken sterken
uit vogel- en kikkerkoor, bij stralend weer.
Hier beleven mensenogen de eer
klein leven vol grootheid te bemerken.
Speurgrage, denkende handen werken
in het rijk van betoverend bosmeer.
Over de vennen strijkt bosbessenglans.…
Het woud
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.496 Donkre bomen uit mijn kostbaar woud,
Geboren naar de hemel op te schieten,
En uit uw waaiend koepel-dak te gieten
Koelte, waarvan de grijze aarde houdt,
Zoals een orgel zijt gij opgebouwd:
Pijpen van klank en fijne hoge sprieten,
Die uit hun steigering stemmen loslieten, —
Te roepen staat gij, klankenwachtend hout.…
Fragment La vita è bella
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
997 Wanneer de eerste klanken
door de kamer klinken
voel ik reeds de ontroering
door mijn lichaam gaan
zie in een waas de jonge vader
bij de platenspeler
en zijn verwachtingsvol gezicht
zoekend naar zijn geliefde die zich
van haar brits opricht
langzaam in trance
zich naar het raam begeeft
hij ziet haar schim
vanachter het gordijn
ze neuriën…
Het afgelegen tijdsboeket
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
535 Deze dood mijn lief deze dood ontwaakt aan de
schemerige polderrug ver weg van alle klanken
die de kilte zomen aan de eenzaamheid waar
geen mens of dier ontkomt aan de gevolgen
van dit afgelegen tijdsboeket
het zicht nimmer scherp als mijn ogen
haken aan de wimpers en geen trots gebaar of
een wuivend vaarwel maar telkens een opnieuw
ontmoeten…
ANDERHALVE EEUW
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
625 Helder klokgelui schept vrije gedachten,
thans op heel het wijde eiland verwoord;
christenzang is een klank der tropennachten.…
Sonnet van het Hooglied
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
574 Zing mijn liefste over liefde en minnen
begeleid door harp en met vrolijke fluit
beeld in bekoorlijke dans je vreugde uit
genieten we van schone klank in zinnen
die samengevoegd in vorm en akkoord
geheel ons hart en gemoed zullen strelen
onze pijnen en verdriet zullen helen
feest voor ieder die van je warmte hoort
maar laat niet te vroeg…
SAMOWAR
netgedicht
0.3 met 3 stemmen
612 De ketel voor de daagse genotsdrank
beheerste menig Russisch schrijversbrein:
boeken ontvingen zijn ruisende klank.
Steeds mag hij weer tussen wijze letters zijn,
toont heel de wereld onsterfelijke dank,
vertelt: "Grote zegen schijnt nietig klein."…
WOUDEN EN WIJDTE
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
419 Dansend schudt hij zich, naar de zon gedraaid,
wil strijden tegen oneindig verweer,
ziet ook op de golvende bosrand neer,
die klanken van hechte geborgenheid zaait.
Woelige wensen verzwakken met de wind.…
SPEURENDE SPRAAK
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.231 Deze klanken, door het lover gevreesd,
én gekoesterd als heilzame vruchten,
houden binnen mensenoren een oogstfeest.…
Frank Liszt: Hungarian rhapsody no.2
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
485 noot om zich erop te kunnen beroepen
De blikken rusten tussen afhangende takken
van bomen die even dreigen weg te zakken
De melodieën rijgen zich plots aan elkaar
langzaam aanzwellend tot een lyrisch gebaar
afwisselend, meespelend zwierig en vurig
als maar door plezierig en zelden wispelturig
uit de bundel in de maak: Hemelse klanken…
melodie in dubio
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
573 terwijl de dwarsfluit dwarrelt
treurt de cello laag in largo
in haar hoofd ineens weer
de bijna vergeten klanken
die nostalgisch schrijnend
vergeten beelden oproepen
stenen vormen in haar hart
de melodie blijft maar hinken
tussen twee toonhoogtes
hunkerend wachtend
op woorden die passen
om een lied te vormen
rond vreugde en verdriet…
Thuis, op het kerkhof
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.483 Geen levend mens was daar, maar het geluid,
Dat mij bedroog, scheen deze vrouw te wekken
En in mijn angst bracht zij de woorden uit:
‘Sla geen geloof aan klanken, die u trekken,
De waarheid is een vuur, geen ijdel woord,
Wie waarheid spreekt, die draagt een schroeiwond voort’.…