1969 resultaten.
Futhark
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
654 ᚠ
vonk, vee en welvaart
veel, heel veel rijkdom
ᚢ
viriel en vruchtbaar
vitale oeros
ᚦ
defensieve doorn
destructieve drift
ᚨ
goddelijke geest
geeft wijsheid adem
ᚱ
rijd en reis ridder
richt je roer op koers
ᚲ
toortslicht, lichtbaken
laat kennis je leiden
ᚷ
geef gul, geef offers
geen gratis geschenk
ᚹ
vervulling, vreugde
vrij…
De oude brug
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
593 zo sprong je van je sokkel
mijn lieve zilveren kikker
onweerstaanbaar kwetsbaar
was je toen je onder ging
in deze blijmoedige zee
er zijn geen schrijvers
zonder schuldgevoel en toch
je boeken laten je leven
literatuur als blijvertje
de werkelijkheid soms dodelijk
denk aan de wind denk aan de zee
je bent geen voorbijganger meer…
Merseburg revisited
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
503 Een gebroken been
had Balders paard,
Odin heelt Balders hengst:
Bot groei aan bot,
Been groei aan been,
Laat het zijn als gelijmd,
een gelijmd ledemaat!…
Hoop en Geloof in Liefde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
625 hoop klopt op
de deur
van m’n hart
ze vraagt
geloof je in mij
geloof je echt in mij
ik raak van die
directe vraag
een beetje verward
ze ziet het in m’n ogen
en zegt de liefde … de liefde
zet alle twijfels opzij
en zonder verder
na te denken zwaait
de deur wagenwijd open…
Zeevlinder
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
746 kan het zijn
dat je nu
die zeevlinder
bent…
je vleugels
laat drijven
op het
diepblauwe water…
kan het zijn
dat je nu
de parelmoeren
schelp bemind…
danst op de
roerende golven
met weergaloze
innerlijke kracht…
kan het zijn
dat je nu
de vreugde in
het vliegen vindt…
nog steeds
woorden dicht
naar de woeste baren
en…
Waar ben je nu
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
530 Waar ben je nu?
lijkt de merel te vragen
van het dak of hoge tak
wel tien keer per dag,
alle zomerdagen
soms roept hij dwingends, dominerends
een haantje is hij dan
maar plots weer teder
'k probeer zijn fluit te snappen
wie hij in de verte hoort
hem antwoordt, met liefde aan wil pappen
hoe hij zijn riedel voltooit in stappen, verleidt…
VAN LAAT NAAR VROEG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Avondschemer streelt met besliste hand
over grafstenen en hoge bomen.
Koele adem laat vredige rust komen
op het veld, waar elke levensvraag landt.
Het duister heeft kunstzinnig verstand,
schept schimmige beelden uit stille dromen.
De nacht wenst dit houwwerk in te tomen,
wacht af, door zegenrijke geest overmand.
Zonneglans bekleedt de omringende…
TOEN DE NACHT GEEN LICHT ZAG
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
624 Een afgrijslijk, zwarte schim joeg er mij voorbij
ja het bleek een zachte lucht die hem verraadde;
Een rilling veroorzaakte een koude aai over mij
zonder zelfs maar een heel klein beetje..genade
Al het licht scheen die nacht helemaal verloren
zelfs al de stilte had het allemaal geabsorbeerd
Was dit nu toch de nacht van al de dwaalsporen
of…
De haver bloeit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 Geef mij heden mijn vleugels terug,
ik zal op aarde blijven,
niet meer in de vlucht.
Ioakim
verbind mij
aan lucht en aarde,
warm van jouw schoot,
aan lucht en aarde −
waarde
in een welkom
lichaam,
warm in mijn schoot
Ioakim
Ioakim
Mijn veren raken verwikkeld
in jouw haren.
Eindelijk thuis
Ioakim
Ioakim
Ioakim
Mijn vlucht…
Vallende engelen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
647 het zijn vallende engelen
ze dansen op het hellend vlak
als lieve oude wolven
het feest is nu voorbij
mijn hart verliest aan slagkracht
het huilt om godsgeschenken
je neemt me bij de hand
de jaarringen worden geteld
maar bomen zwijgen zich stil
ze vangen westenwinden
ze vrezen de letterzetter
er blijft een diepe angst
voor vallende…
Oude schuld
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 te vroeg voor een beginnetje
te laat om te besluiten
er staat veel op het spel
ik wil niet vechten ik wil niet dood
ik geef mezelf wel langzaam bloot
ik moet een oude schuld beheren
voorbij de rouw- en trouwdeur
met een kratje cola
en de nieuwe krant
neemt de dwaas zijn plaats weer in
ik zie hem door het ossenoog
hij gooit als altijd…
tussen heldere heuvels
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
476 een sterfelijke god die niet sterven mag
slingert een vuursteen naar de hemel
vanaf de Heuvel van het Werk
de zon staat laag
het licht legt een lange weg af
een god zonder stem ver van zijn stam
hij is de waanzin nabij
telt ontelbare sterren van gouden oker
op de Heuvel die Bidt
de wereld wordt stil als een god
met bedaarde hand de wolken…
Bloeiende ‘roots’
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
572 Tegen het einde van de rit,
met nog onbepaalde tijd te leven,
delf ik haast het onderspit
voel me in een hoek gedreven.
Gedachten, die soms ietsje maar,
en toch reëel op Heimweh’ lijken,
bedrukken mij dan hinderlijk zwaar
en méér dan ik wil laten blijken.
Ik woon nu al ruim 67 jaar
op deze gastvrije mooie grond,
ruim drie keer langer,…
Geschenk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Er zit een vogel op mijn hand
van bloed en zon en blauwe veren.
Hij zingt en dwingt mij in te keren,
hij doet mij denken aan het strand,
een wezen uit een ander land
afkomstig en uit hoger sferen.
Ik moet hem dieper kennen leren,
zijn stem is aan de zee verwant.
Zacht trillen in mij mee de snaren
en ruisend komt opnieuw tot leven
het doodgewaande…
Droom in droom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 In slaap gevallen op het lege strand
droomde ik dat ik vredig sliep,
totdat ik plotseling wakker schrok
van klaterend water, dat mij lokkend riep.
Ik liep de zee in, die hijgend ademend
door mij heen vlijmde, en niet veel later
spoelde ik aan, werd opnieuw opgenomen
en dreef weer terug met het schuimende water.
Alles vloeide zo onophoudelijk…
Dolleman & bloemenvrouw*
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
603 Dolleman draaft rondjes dwars door de stad
op zoek maar een adres dat niet bestaat
kinderen stampen in een regenplas
een achteloze dichter legt het vast
Mooie meneren en dure dames
wentelen zich in satijnen lakens
blote bloemvrouw danst een gat in de lucht
de wassende maan reist mee en lacht
Wolken boetseren schapen en wolven
moeder brak…
ELFJE
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
812 (een elfje)
elfje
een woord
te veel en
ze wordt plotseling een
twaalfje…
TIENTJE
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
859 (een elfje)
ach
lief elfje
met één woordje
minder ben je een
tientje…
Klein stralend sprookje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 In het nachtelijk Zwarte Woud
zweeft tussen nevels een lichtschijnsel,
en geeft de bomen glanzende
gezichten als van versteende,
maar mild gestemde reuzegnomen.
Een uil vliegt in dit licht als van een fee
in alle stilte mee,
met in de ogen zijn eigen gloed.
Nu glijdt de aura heen, de hoge bomen
schijnen weer gewoon van kruin tot voet,…
grijzer dan het wit
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
533 voor Gerrit Kouwenaar
zoveel grijzer dan het wit
is een streep ontdekken
op een spierwitte muur
was het moedwil
of een ongeluk wellicht
voor de dichter blijft
het gissen en er is niemand
die de waarheid kent
de streep bleef grijzer
dan al het wit en vooralsnog
de oorzaak onbekend
Lejo…
Al die dingen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 De geel-oranje bloemenzee
in jouw tuin
Je opknapbeurt boven,
de gordijnloze badkamer
Je schouders die aandacht
krijgen na zoveel gedaan
Ons praten op de bank
over een knuffel piemel
Hoe pluche kinderonschuld omhult
We uitkijken op vlinders
tussen de vlinderstruiken,
de vijver die rimpelt
door roze visjes,
een kikker zien zitten op…
Voorbij het rif
netgedicht
4.8 met 40 stemmen
1.650 Dichtbij het onwerkelijke..
vaart een majestueus schip,
volkomen uit koers geraakt
bij het omzeilen van de Kaap
in ‘t allerijl verlaten nest
gaat het gekraai verloren,
serene rust aan de overkant
omgeven met zacht groen
soms zo wonderlijk levensecht
bevalt het water voorbeeldig
gedragen haar mooi evenbeeld
met zeilen hoog gehesen…
Godenspijs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
516 Ontsproten aan het speeksel
van Sleipnir, schuimbekkend,
ziedend langs de hemel razend
met de Wilde Jacht;
Geboren uit Velum Universale
aan de voet van Berk,
Den en Spar, staande
in een Heksenkring;
Bron van kennis en inzicht,
euforische roes, brug
tussen de werelden
van mensen, geesten en Goden;
Je extase brengende hoed
werd geëerd…
Nomade & Bengalen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
456 De doorgewinterde nomademan
Die eerder figureerde in Tagore
Maar ook als Melkwegleider, daags tevoren
Houdt immer nog verblijf in Bangalore
Denkt, kom, ik trek de stoute schoenen an
Hij las teveel van rala en meimalen
Z'n alter eega zei 'trek erop uit
Met zeven jongens en een ouwe schuit
Het ruime sop, de Golf op van Bengalen!'
'…
Schemerland
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
537 Kom zitten en warm je aan mijn haardvuur,
nu buiten de late winterzon
wegkruipt achter de kale takken
en het bos in diepe slaap gewiegd wordt.
Dit is het moment dat de magie aan zet is
en het schemerland tot leven komt
bij het schijnsel van de maan
Het fluistert tussen de stenen op de heuveltop
en het ruist rondom de open plekken in het…
Aanboren
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
627 Het aanboren van eigen verzinsels
van wat ik wil zeggen of niet,
wat ik wil maken, beginsels
In mijn brein, mijn bron,
diep bij me vandaan
Dat maakt geluk,
ik creëer mee aan het bestaan.
‘ t Gaat niet om rijmen maar om verbinding,
om de dank en de klank,
het aanborende en dan het horende,
het verstaan,
het ook laten gaan…
Toverfestijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
619 Uitgeput de put uit
denkt de zandtovenaar
die nog sporadisch
mijn gedachten tekent
en ze steeds
sneller uitwist
soms zou ik
net als Kuipers
een astronaut willen zijn
om de mensheid
vanuit een groter perspectief
globaal gezien
te bekijken
toch zie ik het heelal
in een sufi met
een brandende rok
terwijl een trapezedanseres
heel…
ZOEKEN (WAT JOU ZOEKT)
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
677 je zoekt en zoekt
maar weet niet exact wat
ook kun je de weg
er naar toe niet vinden
maar toch ooit
worden de ramen ontdaan
van hun blinden
dat is het moment dat
wat je zoekt jou heeft gezocht
en gevonden…
Pitriet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
565 Een mandje geweven van riet,
in de warmte van de zon, teer en breekbaar
Tegen de avond vloeit de zonneschoot weg,
en komt de grondgeur naar boven drijven,
van de aarde waarin het riet is volgroeid,
en die zijn rijke sappen in het pitriet heeft opgeslagen
In de nacht worden alle sterren gelokt,
waardoor de hemel lijkt op een pikzwart geverfde…
Heksenketel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 wij werden in een heksenketel geworpen
woorden tegen de wind gefluisterd
maken dat we dansen ... dansen
in geïnspireerde spiralen
(terwijl de wanden de hele tijd
wervelen in de wind,
en de hele tijd
wind wervelt door onze wereld)
we dansen
op het water dansen wij
water dat we ons eigen maken in de dans
onze eigen dans
eigen…