27289 resultaten.
Vreemde maan, vertrouwde wol
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
628 In de stad ben ik weer
door grenzeloze noodzaak
zie ik een blauw schijnsel
door de gordijnen
van een vreemde maan
die de nacht straalt
wind waait emoties
over spiegelende meren
een stille ik in jou
wandelt over water
geluidloos
het hart, vol sentiment
gaat hevig te keer
mensen zijn onderweg
er is geen alternatief
voor onderbewustzijn…
duo-gedicht:
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
871 Mise-en-scène: Het erfrecht van de hoop
wuif naar mij
en hoor hoe de wind stil valt
in het water
en de stenen van een volle maan
laat mij
aan uw schaduw beklijven
ik zal zwijgen
als een woord
dat rijpt in het wollen huis
diep
de groet
aan een beladen boom; de eerste ster
en vruchten door het raam
ik zal uw passen niet…
Het jaagpad
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
625 Vogels lokken met zang de zon over de rand van de horizon,
vieren geboorte van een nieuwe wereld, ik ruik in de wind
door dauw gekust land, de aarde rilt van genot onder de zon,
ik geloof graag dat ‘t euforie is omdat 't land mij herkent.…
Stemmen van de natuur
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
423 Water weerspiegelt wat ik ben en
wat voorbijgaat, golven komen en nemen iets
mee, laten iets achter. De stilte en de kracht staan samen in
dit moment. Ik adem in, laat het zijn zoals het is, en voel hoe alles samenkomt.…
Zeearend bij dageraad
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
370 stilte
zonder zucht
aan elke punt, als vingers
zo groot
vormen zich veren
door wind en thermiek
ontbloot
zij lezen stroming, licht
en tijd
in oude stille
zekerheid
donkere banden langs
hun lijn
laten de kracht
vormen van het zijn
hij cirkelt
waar de wereld
zwijgt
en ruimte zich tot
ruimte neigt
de aarde ademt diep…
WILG en POPEL
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.539 -
De popel streeft omhoog met trots verachten
Der aarde, en 't harte popelt haar van smachten
Naar 't blauw des hemels, waar de vrede wast;
De treurwilg nijgt èn loot èn lover-last,
Die 't water zoeken met een hoopvol trachten,
En lijdzaam op de blijde stonde wachten,
Dat zij door golfjes worden overplast:
Men moet de popel, die zich…
de (om)gevallen wilg
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
523 zal je vurig wensen:
kon het maar altijd lente
zijn
zoals ze lacht, zoals ze praat
haar aard een beetje grillig
zoals ze naar de hemel reikt
met jou in haar vizier
gisteren pur sang een
lentebode stort ze
vandaag als een gevallen vrouw
ter aarde
ontworteld en droeflustig
bleek ze té gewillig
en nooit meer zal het lente
zijn…
Afrikaanse droogte dringt zich op aan Europa!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
722 voor nodig
en vooral geestelijk respect voor de aarde
De aarde is niet meer aardig voor de wereld
en de wereld zijn wij, 8 miljard zielen
zielig, zielloos, dat we dat niet inzien
zet die zonnebril eens af en kijk en doe en handel!…
DWEILEN
snelsonnet
4.9 met 8 stemmen
681 In Duitsland is aan regen geen gebrek
Klimaatverandering leidt tot problemen
Die voelbaar zijn vooral bij weerextremen
Ineens is het dan alle hens aan dek
Preventie? Nee, we missen straks de boot weer
En blijven liever handelen uit noodweer…
JAN JACOB, WAT IS ER TOCH AAN DE HAND
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
201 opgespoten zand
aangelegd strand
in ons lage land
't water aan de kant
NIEUW NEDERLAND
Ik geniet er gewoon van
man, vrouw, kinderen, mensen, want
vandaag in 't bijzonder
van de opening van het IJstrand
Ijburg staat garant
't strand aan de wijkkant
ik voel zo'n band
dat is er dus aan de hand!!
Jan Jacob…
De aarde is ziek
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
813 De hemel hoest dikke zwarte wolken
De poolkappen schreien
En de zee drinkt en drinkt en wordt dronken
De bossen roken hun longen zwart
De aarde zucht en steunt
Maar slecht weinigen horen het…
Ouders
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
545 net zo’n hoed
en zo’n kamelenjas
die toen ook zo
in de mode was
en mijn stem
lijkt veel te veel
op die van hem
helaas aard ik
te weinig naar haar
als dat wel
zo geweest was
dan stak ik
pas echt goed
in elkaar…
later
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
599 spartelt deze aarde
om haar trage as, inhalig
doch ook verschrompeld
inhaleert ze de lucht
die dik en stroperig
haar luchtwegen sluit
de mensch, van oorsprong
zeer egoïstisch doch een terdege
narcistische leer heeft
dit primaat geëvolueerd
tot wat het nu is
machtig lustig inhalig
onbetrouwbaar, tuig
dat onbetuigd zich laat
gelden…
Op zoek naar het einde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 Het tochtte
Duidelijk voelbaar
Maar deuren en
Ramen waren
Gesloten geuren
Kwamen In
vlagen van buiten
uit een gefruit
stukje lente
vers van het mes
uit pluizen en
grassen zomaar een
optie om de natuur
in te gaan en daar
te kijken hoeveel
tijd er nog is te gaan
een opwelling of
keurig geregeld of
worden de tweede of derde
macht daarvan…
[ Er stroomt geluk door ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
368 Er stroomt geluk door
mijn handen op de aarde --
mijn kleine handen.…
Dag en nacht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
325 Dit nu al miljarden jaren duurt,
Door natuurwetten gestuurd,
Tot de zon geheel is opgebrand,
Deez aard in ’t duister belandt.…
Leben nach der Flucht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
364 De aarde bleef zijn ogen
het licht ontnemen, zijn
mond vullen, zolang hij
boven zijn hoofd groef
naar een ingedaald leven;
sterker dan elke zwaarte:
de menselijke kracht, met
vingers dromen te toveren,
om overal boven te komen.…
Natuurramp
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
240 bescherm
bewaar
red
de aarde…
DWEILEN MET DE KRAAN OPEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
339 wijlen de aarde
wel neen, maar 't is, blijft
wel dweilen met de kraan open!…
Hemel op aarde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
177 Het koele gras kust haar blote voeten,
Het zwoele briesje streelt haar boezem,
De gouden zonnestralen geven haar glans,
De blauwe lucht geeft haar alle ruimte,
En ik, ik kijk en zie de hemel op aarde.…
Plicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
300 Dit gedicht
geeft aandacht, is erop gericht
om te wijzen op onze plicht
de aarde te behouden
voor het nageslacht.…
boom~grond~bos
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
215 Mijn kruin huilt als de wind, mijn
takken knakken, mijn bladeren
rillen. Het bos rondom mij
hoort mij niet, het is zo veraf,
onbereikbaar.
Maar ondergronds roeren zich
de tongen van duizend schimmeldraden.
Alle bomen in mijn buurt zoeken contact.
Ik voel het in mijn wortels hoe ik,
huiverend nog, een antwoord probeer.…
YUGAS
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
221 het moe, het moet verdwijnen
Hoog tijd wordt het voor Liefdevolle Velden
Christusbewustzijn, Liefde die beklijft
De mens ontwaakt, was te lang ingelijfd
Bij energieën die hem eeuwen kwelden
Het duister vecht nog in de achterhoede
De onbewuste aardling wordt bewust
Het lage trillen slinkt, dat komt ten goede
Aan Gouden Velden, Nieuwe aarde…
intonatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
162 dit is niet tijdelijk
evenmin voorwaardelijk
klinkt als uiteenzetting
halverwege aan te treffen
we bevinden ons in
bewoonbaar gebied
op gepaste afstand van
eerdaags vertrek
van lichtjaren ontdaan
in directe nabijheid
zelfs in onbepaalde mate
recht voor onze neus
volstrekt feitelijk; staande
op grond die aarde ademt…
Voetstappen…
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
90 Deze groene planeet
is bevreemdend raar
omdat we niet meer omkijken
naar elkaar
we marcheren in cirkels
alsof we rode bosmieren zijn
want de mensheid is groot
nimmer klein
al blijft ons doel onduidelijk
omdat de keeper heeft verloren
hij liet alle ballen door
geschoten van de hoge toren
nu bouwen we een blokkendoos
vol pietluttige…
Spiegelbeeld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
67 het klimaatactivisme wordt graag verkocht
als hoop, enige moed en eigen idealisme
uit overtuigende liefde voor de aarde
gaan we de straat op,
de aarde heeft geen liefde nodig
ze is geen moeder die we moeten redden,
geen treurende weduwe die op ons wacht
zij heeft nooit
om die familierelatie gevraagd
het is een kolkende bol vuur
die al…
A Christmas Carol
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
2.073 wind
Met het eenvoudig verhaal van een gezegend kind
En over de heuvels wasemt het noorderlicht
Met een boodschap van groot gewicht
De nakende dageraad zingt : er is iets groots op til
Vrede op aarde voor alle harten van goede wil…
hout, aarde en liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
874 dag, zeg ik
misschien zal hij vandaag
de weg van de wind volgen
ergens hoog in een klein kamertje wonen
waar ziekte onbestaand is
niets is tijd, alles is tijd
in de ronde van de zon
om twaalf uur zal ik afscheid nemen
met een beetje aarde in mijn handen
ik zal naar hem wuiven
op het pad van bloemen
en bij het zien van de hemel
een…
Zekerheid...
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
597 Kwam op aarde voor de mensheid,
zodat zij niet langer zonder hoop
door het leven zouden gaan
Die hoop is als een anker, zeker en vast.
Niet steeds heen en weer geslingerd
door elke wind en vorm van lering of lot,
maar zeker, door geloof in het bestaan van God.…
Terwijl de wind scheen
poëzie
3.9 met 15 stemmen
4.734 Terwijl de wind scheen en de bij bromde,
’n stil ogenblikje van geluk gevonden.
Daarna ging de lucht open en ik zag
duidlijk de bomen staan tot in de dag
in hun doorblankte grootheid vaag en ruig,
en ’t heerlijk land der wolken vaag en stug
bedreven door grauw’ and’re, de zon scheen
en sloeg zich over in onmeetlijkheen.…