2296 resultaten.
valentijn zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 schildert als het regent
ik zal jou met een warm licht koesteren
zelfs als ik mijn baan veranderen moet
als jij mijn wereld bent wil ik maan zijn
een nachtlamp in schemering en nacht
die als baken van licht jouw toeverlaat is
wanneer tijd en ruimte zich verweven
als jij een eiland bent wil ik jouw zee zijn
die zacht jouw stranden strelend kust…
Setèngah mati
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 is vannacht bezweken
Het was al niets meer, had op
niets geleken
Setèngah mati, op sterven na
dood
Er werd bij volle maan van
koers geweken
Kompas van schippers op een blinde vloot
Van blauw dreef men stuurloos
in 't rozerood
Scharlaken purper gulden morgenstond
Verdwaalde bestevaer in dubio
Sextant zegt noordwaarts waar
zich kust…
3E MAASVLAKTE, 1STE NOORZEEVLAKTE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
715 Nederlanders
na de 2e wereldoorlog
Die delen van aangrenzend Duitsland
Nederlands wilde verklaren
de bewoners wilde deporteren en
de Nederlandse Taal invoeren
Ik ben van de landaanwinning
het liefst op een natuurlijke manier
zoals de platen en eilanden
in onze zo bedreigde Waddenzee
Maar ook de kunstmatige
zoals bij Rotterdam voor de kust…
Tranenrivier
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
560 De bries kust zacht ons gelaat, zo teder,
de reis verlangt geen haast, geen strijdend hart.
Druppels vallen, weerspiegelen ons wezen,
op het water dansen sporen van onze smart.…
Toen wij echt leefden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
370 Nog voordat de avond viel
Leerden wij te leven
Maar dan ook echt leven
Vanuit onze tenen
En tot de haren op ons hoofd
We bezochten de clubs langs de boulevard
We aten het strand dronken de zee
De branding slechts als dessert
En de mensen die we ontmoetten
Als kers op de taart
In holen in de bergen langs de kust
Brachten we de nacht door…
Naakt en alleen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
157 Wat jij bezit ging teder reeds verloren
jouw naakte verleden staat nu opgeschreven
een boek voor later bindt het broze leven
wanneer geen mens jouw stem nog kan horen
je zoekt naar liefde die je moest ontberen
als wind die bloemen kust met zachte vlagen
een middagzon die over ons blijft waken
terwijl de uren traag de tijd verteren
maar nooit…
Zeestem
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
6.376 De nacht en het geheim
Zeestem kust zachtjes
het verlangen van de zee
naakt op het strand.
Een woord uit jouw hart
ligt in jouw stem besloten
nu niemand luistert.
Zacht ruist de branding
en spoelt de stilte dieper
in het kille zand.
Jouw verborgen woord
zweeft traag op de avondwind
die de nacht omarmt.…
Den Tijdtgaenger
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
12 Ick en wist nie
dat het den Gheest was
die zichzelven
vaarwel kuste.
Gelijk een schaduw
die van den avond
gheen droefenis verlangt.
Gelijk een vogel
die den hemel nie behoeft te bezitten,
mer slechts
deur heur te gaon.…
Herfststem
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
19 De middag en het geheim
Herfststem kust zachtjes
het verlangen van het woud
op het natte blad.
Een woord uit jouw hart
ligt in jouw stem besloten
nu melodie luistert.
Zacht kraakt het dorre hout
en weeft de koude dieper
in het bruine mos.
Jouw verborgen woord
zweeft traag op de herfstwind mee
die de takken schudt.…
Het station
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.222 Zij kust mij
Ik kus haar
Zij kust terug
De wereld is verkleind tot dit moment
De wereld bestaat alleen uit deze plek
Kussend nemen we afscheid
Beiden willen niet weg
Beiden willen we dat dit moment blijft bestaan
Tijd staat even stil
Beiden willen niet weg
Beiden willen we dat dit moment blijft bestaan
Ik kijk de trein met haar erin na…
Het station
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.156 Zij kust mij
Ik kus haar terug
Zij kust terug
De wereld is verkleind tot dit moment
De wereld bestaat alleen uit deze plek
Kussend nemen we afscheid
Beiden willen niet weg
Beiden willen we dat dit moment blijft bestaan
Tijd staat even stil
Beiden willen niet weg
Beiden willen we dat dit moment blijft bestaan
Ik kijk de trein met haar erin…
De Vrouwe van Terschelling
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
713 Een zeer wrede terechtstelling
onder de kust van Terschelling:
hierna lagen er op het strand
ruim honderd lijken in het zand.
De jonkvrouw was zeer aangedaan,
is alle lijken langsgegaan,
heeft voor elk van hen gebeden
en voor hun familieleden
die nu alleen achterbleven,
eenzaam verder moeten leven.…
Zeekoorts
poëzie
3.7 met 27 stemmen
4.313 Want de roep van de rollende branding, brekende op de kust,
Dreunt diep in het land in mijn oren en laat mij nergens rust.
't Is stil hier, 'k verlang een stormdag, met witte jagende wolken
En hoogopspattend schuim en meeuwen om kronklende kolken.
Ik ben een gedoemde zwerver, waar moet ik anders heen?…
Liefde
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.131 Verliefd
sloeg ik
een arm
om je heen
en kuste je.
Je lippen
namen mij
apart en
gaven zo
de smaak
van liefde
terug.
Je lichaam
raakte mij
verwachtingsvol.
Jouw handen
woelden door
mijn haar.
Mijn lieve
woordjes
bij je oor,
als een intiem
gebaar.
Ik streelde je,
heel teder
en gevoelig.…
NACHTBLOESEMS V
poëzie
3.9 met 22 stemmen
5.852 En de leliën lispelen droeve,
Dat nog steeds met des jongelings lust
De bloem zijne beeldtnis
Op 't water kust...…
Als een Storm
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
3.313 de golven sneller tegen je opstuwen
Mijn handen die je borsten trotseren
Het is te laat om de zee nog te kalmeren
Gehijg maakt plaats voor gekerm
Je raakt verslaafd aan de storm
De razernij lijkt oneindig
De schade lijkt enorm
Na de storm komt serene rust
De wind gaat liggen, alleen nog gefluister
In alle stilte keren we terug naar de kust…
De vergeefse proefneming
poëzie
3.0 met 21 stemmen
4.701 Nu kusten wij elkander
op allerhande wijzen.
Ik bleef schier onbeweeglijk
op hare lipjes kleven.
Doch na zo vele proeven
was 't ons nog gans onmooglijk
een kusje te beschrijven.
Ik zei: "Mijn lieve Fillis,
wij zullen het nooit ontdekken!"
'Wel', zeide toen mijn meisje,
'laat gij de hoop reeds varen?…
Etretat
netgedicht
2.8 met 25 stemmen
3.757 waar de naam kortom vredig is:
Etretat
Maar voorbij baai en bakens promenade
casino voorbij ook het laatste hotel met
het waarschuwingsbord interdit au public
waar geen vlieger meer opgaat vliegeniers
niet meer landen (Coli et Nungesser)
waar de stroom sterk is en meeuwen als oude
vissers akelig kakelend lachen om buit waar
de kust…
DROMENLAND
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
2.024 en draaien hoge torens voor
het uitzicht netjes in het rond
Daar gebeuren echt de vreemdste dingen
Je staat er bij en kijkt er naar met open mond
De vissen vliegen door de lucht
Een kudde rendieren slaat zelfs
na vreselijke knallen niet op de vlucht
En daar is altijd volop eten
Daar varen elk half uur
de mooiste cruiseschepen uit de kust…
MONOLOOG IN DE NACHT
gedicht
2.6 met 256 stemmen
76.334 Jij kent als ik dat panische gevoel
jezelf te zijn en tevens doel
van de geliefde, even verwant
als vreemd, een zee aan strand
Vaak zijn wij één in brandingslust
van een tezaambewoonde kust
ook is er ebbe, een ver wijken,
een machteloos vertwijfeld reiken
Diep is de nacht.…
Na zons-ondergang aan zee
poëzie
4.5 met 4 stemmen
3.815 Eenzaam, eenzaam ruist de zee,
slaat de kuste zonder ruste,-
moeder aarde ligt alom
doods en stom.
Op het woelend vlak der zee
wislend dansen kille glansen-
starre lach der dode maan
staart mij aan.
Dreigend, dreigend druist de zee!-
'k Zie een grijze nevel rijzen-
komt uit 't grote zonnegraf
op mij af!…
HERFST (duogedicht met Gonny)
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.420 Ik geniet met volle teugen van dit kleurenpracht
dat heerlijk stappen tussen de bladerenvacht
en met een zonnetje dat op mijn snoet dan rust
en dat zacht strelend mijn gezicht teder kust.…
opende heel schuchter
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
742 kom bij
me zitten
zei je
onverwacht
je blik
was open
en je ogen
zacht
verliefd
sloeg ik
een arm
om je heen
en kuste je
je lippen
namen mij
apart en
gaven zo
de smaak
van liefde
terug
je lichaam
raakte mij
verwachtingsvol
jouw handen
woelden door
mijn haar
sprak lieve
woordjes
bij je oor
als een…
Zeg me ...........
hartenkreet
4.2 met 29 stemmen
3.327 Als je bij me blijft
Doe het dan bewust
Luister naar je hart
Wanneer je mond de mijne kust
En als je 't niet meer weet
Vraag het aan de tijd
Vecht je voor geluk
Of tegen eenzaamheid
Voel je niet alleen
Zie je dan niet door je tranen heen
Hoeveel ik van je hou
Dat ik naar je verlang
Ik weet niet wat je voelt
En dat maakt mij…
De veerman rust
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
1.565 één dezer dagen keer ik aardewaarts
dan zoek ik mij als laatste rustplaats
een linkeroever zonder stenen kade
waar ook geen houten vlonder hoeft
'k laat er wel het schoeisel achterwege
zodat het slib twee naakte voeten kust
in gebed laat ik dan mijn sporen achter
waar je straks bij laagtij de boot aanlegt
daar bouw ik op het droge een stenen…
Stoer toch Zacht
hartenkreet
3.6 met 40 stemmen
2.377 mijn lijf
Houdt het zonder mij niet uit
Ik geniet van je genegenheid
Weet nu liever een lieve man
Eentje die er altijd voor mij is
Waar je echt op bouwen kan
Ik moet lachen om je humor
Ogen stralend vol levenslust
Lol hebben we telkens weer
Jij geeft liefde ik jou de rust
Je tint mooi chocoladebruin
Brede torso stoer toch zacht
Kust…
Die ronde schoot
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
662 doek is zwaar getekend
in hoeken daagt de dag
met donker wordt nu afgerekend
zet leven groener op het doek
omdat je rood wilt laten blozen
dat tikje bloot die ronde schoot
jij hebt een mooi figuur gekozen
een jonge maagd de kleren uit
haar schaduw spelend op een ruit
roze met een blauwe achtergrond
het wit gezicht met rode mond
ze kust…
Mahomeds hemel
poëzie
4.2 met 8 stemmen
3.310 Daar wordt gelachen en gepraat,
Daar drinkt men wijn uit goudene kannen,
En koost en kust men vroeg en laat!
Doch hoef ik dáár belet te vragen,
Sophie, opdat ik zalig zij?…
ode aan hugo claus
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.234 kust gij mijn voeten
als ge wilt
misère, wat een misère
te weinig gedanst
te weinig gedronken
omdat ge geboren zijt
uit één bonk eikenhout
gesmeed in het vuur
zijn uw stalen knieën
kloostergrut waart ge
vlees achter loden ramen
rijstpap met gouden lepels
las ik later in de gazet
ik weet, ’t is moeilijk uw
uitgezakte wangen te…
Zwaan
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
990 hart
Zij trekt haar vleugelspieren aan
haalt zuurstof uit de lucht
snerpend haar neusgaten vult
breekbaarheid een aanfluiting maakt
zelfs die van het verliefde hart
de pijn onschadelijk verdrijft
Haar blik omlaag ziet ver
nog steeds niet hoog genoeg
rook van verbrande veren
verlangen daar weer te zijn
waar aarde lucht en water kust…