2616 resultaten.
De muur
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.435 dan wordt het stil, je weet, nu komt het schot
de doodsangst valt te lezen in je ogen
een beul vertoont geen spoor van mededogen
te sterven als een strijder lijkt je lot
je voelt je als een schurk op het schavot
de hand beschermt een kruis, het hoofd gebogen
een droevig beeld van leed en onvermogen
wanhopig richt je nog het woord tot God…
Mol
gedicht
2.5 met 32 stemmen
9.178 Zij meet de schade, wist zijn sporen,
sluit zich onbewogen, als hij boven haar
de handen strekt, het nekvel spant
en stil het hoofd buigt voor de spade.
--------------------
uit: verzameld werk…
Zielsbedrog
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
667 ik wandel zo graag
met de vredige waan
dat de nacht zich gedraagt
als een goede vrind
maar in de oude sporen
van mijn voortbestaan
drijven dromen weg
met een noordwestenwind
nu brengt u terecht
zonder enige schroom ter sprake
waarom juist in die waairichting
idealen verdwijnen
vaak gepaard gaande
met regen en ander hemelbraken…
Jong als de lente
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.103 Ze bakt de taarten van zand,
Zij bakt de beste taarten
van het hele land
blootsvoets rennend,
springend, bevlogen
met een zonnige lach
Haar zanderige snottebel
spatte uiteen
met puntige pieken
van loodrecht blond haar
vlak daaromheen
ook sporen van verf
markeren haar dag.…
ongeschreven brieven
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
752 een ondergesneeuwde berg
geeft jou geen warmte
kille glitters verspreiden
rond hem alleen
door putten dijken en dalen
gaat de slee spoor mijn geheim in
waar ongeschreven brieven
door de sneeuwbanken
naar jou toe stromen
zal jij in de labyrint van jouw gedachten
een woordenboek zoeken
om mijn brieven te vertalen?…
het licht in het boothuis brandt
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
639 het licht in het boothuis brandt
de geur van zilt en olie hangt rond
ik zweef naar de sterren en het strand
hier was het dat ik de gedachte vond
die me nooit meer brengt
waar ik was beland
de treeplank die jouw spoor nog draagt
kraakt op de steiger
een flits en het licht waakt
ik geef niet toe, nee ik weiger
te denken dat jouw lach
hier…
tears from the sun
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
501 (ik zag hoe een moeder haar kind
in de armen sloot
het kind was warm, de moeder straalde)
buiten lag de dood op grote schalen
hij telde ogen, groot en ver, de afstand
gaf ze blauwe dieptes
over bomen hing de lucht in witte leegte
een thuisland aan de buitenkant
van niets
waar vruchtbaar leven sporen had
vergat een groot verweer
dat…
erosie
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
590 ik oefen mezelf in afwezigheid
denk gedachten die niet helen
voel lust die niet wil delen
proef liefde zonder zekerheid
tabak rookt straf en zindert snel
geest en wijn wissen sporen uit
Dionysos bespeelt harp en fluit
ja ik geloof in een hemelse hel
rots in de branding ben ik wel af
als grof gruis val ik uit handen
deze golf zal zonder…
Stroom door je longen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
600 Door gouden regen
in jouw spoor gekomen,
geen tegenliggers.
Het paradijs is niet af
als er een mens is die lijdt,
ontdaan van angsten.
Vleugels van zilver
beelden ontwaken, eeuwenoud,
volg ik lichtgeraakt.
Gebroken kristal,
puzzel herschikt haar scherven,
uit beide ogen.…
Het afgelegen tijdsboeket
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
535 polderrug ver weg van alle klanken
die de kilte zomen aan de eenzaamheid waar
geen mens of dier ontkomt aan de gevolgen
van dit afgelegen tijdsboeket
het zicht nimmer scherp als mijn ogen
haken aan de wimpers en geen trots gebaar of
een wuivend vaarwel maar telkens een opnieuw
ontmoeten in het spektakel dat steeds maar
twijfelend hetzelfde spoor…
Het zesde station
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 ben ingestapt
een gele streep
op een donker vaag station
fel licht
opent de nacht
ik wist niet waar ik aan begon
het zachte razen
in dezelfde cadans
geeft slapen een goede kans
maar ik ben
wakkerder dan ooit en mijn
bestemming is nog onbekend
ik wil sporen
maar de lege coupé
werkt niet echt mee
debacles heb ik
al genoeg beleefd…
Regen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 Woedend was je baan maar
oude sporen zijn vergaan. Schoonwassen
is je passie en ik lach van oor tot oor.
Regen je bent een vriend, gratis
maar niet goedkoop. Ik heb je nodig
op mijn nog te droge land. Waar vruchten
zullen groeien en het mooiste nog moet
bloeien. Hemelse regen stroom nu maar
neer. Verkwik mijn aarde keer op keer.…
Verdwaalde ik
hartenkreet
1.9 met 31 stemmen
1.611 Terwijl ik mijn sporen vergeten ben
Ligt daar mijn emotie open en bloot.
Zij vertellen mijn naaktheid te zien
Terwijl ik mij netjes gekleed voel.
Een activiteit doet mij geen deugd.
Alleen een woord etaleert mijn gevoel.
Door die warme hand op mijn schouder
Berust ik op mijn angsten en verdriet.…
Langs de wegkan
gedicht
2.0 met 3 stemmen
3.916 Langs de wegkant de sporen van je banden,
het verhaal afgesloten, de fotograaf wil
plaatjes als beloning voor de dag, zijn licht
spiegelt in de ruiten, draaft maar door,
je komt het tegen in de plassen op het dek
de dood te lezen in de trekken op je gezicht.…
it Famke
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
578 Heeft als zanger
als componist en
ook als songwriter zijn
sporen inmiddels ruim
verdiend
'In nije dei'; een
nieuwe dag.…
Averechts
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
697 Gelijk een aal in slijmerig snot
zo glibbert hij langs duistere sporen,
het laag allooi behoedend voor een
welverdiend verblijf in het cachot.
Eén met hen betwist hij ieder ander
die het waagt aan duimschroeven te draaien.
Vrijheid eisend voor hen die snaaien
wordt hij geducht als tegenstander.…
De vogels fluiten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.393 Behoedzaam volgen mijn vingers
het spoor van leven op zijn gezicht.
Laat mijn vinger één moment
rusten op zijn gesloten mond.
Tracht zijn eenzame handen
te warmen met de mijne.
De stilte vult zich met flarden verleden.
Een vroege fietstocht over paarse hei, wij
oogsten zwijgend uit zwarte grond,
handen vol paarse bessen.…
Laagland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 Om langs de rooilijn van het maaiveld
te wentelen in dunheid, waar alle sporen
van diepte en verheffing zijn gewist.
Het lage traagland vindt in bergloos
waaieren zijn Waterloo, om te verzanden
langs de vloedlijn van oeverloze stranden.…
Begeesterd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
523 Door ochtenddauw getooid
en koperen zon beslagen,
imposant doch fragiel
trekt natuur zijn gulle spoor
van rust en welbehagen
door zinnen en door ziel.
Slanke sparren toornen
zo lijkt, tot aan de hemel,
de nevellagen voorbij.
Aan hun voet mierenhopen,
naarstig op en neer gewemel
in een sparrennaaldensprei.…
De diepste droom ?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
462 Om dieper en verder te gaan dan het
verlangen voor de laatste strofe haar
cirkel sluit en mij in een onderbewuste
wereld achterlaat, te ontwaken in de
niet meer bestaande sporen van de slaap,
de jaren gedompeld in de schaduwdruppels
van de tijd, wat mijn schreien smoort in
de barensgolven van de oceaan.…
Tot dusver,
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
476 ik zoek naar sporen in de oorsprong
van verklaring voor de feiten, maar
oorzaak en gevolg zijn allang vervlogen
en hangen als donkere wolken boven waar
het zout van het verhaal mee is ingewreven.…
Eerste sneeuw in de tuin
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.196 Gedekt zijn alle sporen, kalm en zacht,
En alle onwilligheên en stutten boud,
Met veertjes blank als bijenvlerkjes koud,
Belegen werden uit de hemelnacht.…
Een bad vol tranen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
584 liefde en vleugels
Een buik vol vlinders en een altijd
Smeulend vuur
Dompelde mij onder woorden waarvan ik
de betekenis niet kende
Zette mij op een troon en maakte
mij zijn koningin
Betrad ongeplaveide wegen en opende
deuren waarvan ik het bestaan
niet vermoedde
Met eindeloos geduld ruimde hij
puin, wiste met zachte hand
sporen…
De Grote Oorlog (1)-Werbeek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 Daar is de Mariakapel,
daar loopt het spoor,
daar is de halte
daar is de buurttram reeds.
Met het instijgen
verdwijnen zij voorgoed
uit het oog
van de vader, de broers en zussen,
onwennig en gelaten op een rij
voor hun Kempense boerderij.
Mijn vader schreit.…
Oekraïne
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 voor ’t geweld
blijft mijn adem kleven aan de
restanten van mijn o zo wankele moed
er is geen blazoen dat de overwinning
kan spellen op mouwloze pantserwagens, het
afgrijzen duikt weg achter dode struiken
en lege waterkruiken, het geweld is de chaos moe
de rooddoorlopen kasseien schreien zich in
schreden voort die de laatste sporen…
Je weet maar nooit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 vandaag en lees gespiegeld wat hier staat
een kind op een zelfgemaakte slee
op denkbeeldige sneeuw
in een dichtgewaaid spoor…
De illusie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
851 lijken van verloren seizoenen
traag kleedt de gloed zich met krimpend licht
het geluid van de nacht sluit
met een onbreekbare schaduw het luik
van de verlaten woning
de klok groeit naar klein getal
wijst ruwe vachten de richting
naar het holst van de duisternis
een etmaal verbreekt het vlies
verrijst uit het obscure
krast zonder sporen…
Paasfeest vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Het zwarte huis dat
Zich kennen laat door
Ramen van angst
En muren van schuld
Waarin ik stijf bevroren
Gevangen zit - geen
Spoor van leven meer te zien,
Op het magere omhulsel na
Van de persoon die
Ik genoemd wordt -
Vanmorgen is alles anders,
In de vroege ochtend van
Paaszondag is er die vrouw
Die nietsvermoedend op
De…
Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 En onverwacht ben ik niet langer bang
want ik ontwaar een onmiskenbaar spoor;
het voert voorbij de dood en wenkt al lang.
Het fluistert, zachtjes troostend, in mijn oor:
“Wees niet verdrietig om de laatste gang,
de reis gaat immers na het heengaan door!”…
Vooruitzicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
598 Door je tijd, zo spaarzaam,
voel ik me in no time
op het spoor hoe kort 't moment
van huid en haar en stem,
om mij gewaar van het blijvende
in alles wat verandert, gaat en komt,
gewaar hoe onze bron dezelfde is
eender als die van dier, insect, het blad,
zwart vastgeplakt op straat,
dan oplost in de regen
en ook de as,
maar ons huis in het…