3020 resultaten.
Oktobervrouw
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
469 speelse duwtjes, dagen uit
Ik raap het laatste afgevallen fruit
Je bladeren glanzen, zo ook asfaltwegen
Ik zie het liefste je aan stille stranden
Of je in bossen; windstil, geen geluid
Behalve knisperen waarop ik stuit
Je dorre kant ervaar ik als een zegen
Ik neem je dennenappels, beukennootjes
En in de verte blaffen blije honden
Je takken…
De vruchten zijn geoogst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 Doorschijnend wordt de kruin
en wind doorspeelt zijn takken
alsof die heel de kleurenpracht
voorgoed wil uit gaan vlakken.
Hoe lang staan nu op afstand weer
de dragers die elkaar omarmden.
De vuren die ons hart verwarmden
met zonnegloed, zij zijn niet meer.
Is alles broos en zonder vastheid,
is weemoed d'enige kleur die blijft?…
Tussen oud en nieuw
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
557 Zij is als een vogel
die de vlucht neemt tussen alles
door in de ochtendzon verborgen
tussen de roze bloesem op een tak
in de boom
haar ochtendconcert ten gehore brengt
in het licht
waardoor we weer tot leven komen
dat alles is er nog
in het dagelijkse leven
met de vernietigende angst waar we
elke dag mee geconfronteerd
worden…
De Animist
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
498 de animist gelooft
dat alles een ziel heeft
en krachten bezit
zowel dingen dieren
storm vuur
donder bliksem
de maan en de zon
golven en rivieren
lopend in de storm
vroeg deze zich dan
ook af wat die hem
toch wilde vertellen
de storm waarschuwde
hem via een boom die
met kracht een tak brak
sloeg hem hiermee in z’n nek
gelijk morsdood…
Vader
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
402 Nog vorig jaar bekleedde hij het lokaal,
nu zucht hij als de wind door oude takken.
Hij omfloerste de winter die ontbrak,
het geluk van ons, dat leefde hand in hand.
Heel soms dook hij op in een vergeelde krant,
nu stapt hij uit zijn zo vertrouwde pak.…
Truiens
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
276 Fluisterend in de winter,
hoe bast ‘n tak zich klaarmaakt,
de knop zorgend te kiemen.
Herademend tot helende bloei,
ten volle in de Truiense zon
als roze-witte pareltjes
- een Haspengouwse engelendans -
in het opkomend lentegroen.…
De stervende
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
631 Er ligt een stervende te sterven
Nadat hij lang op sterven stond
Te goed voor grond slechts stof affront
Neemt hij als taak aan wat eerst noodlot was
Wat is er aan de hand
Slaat nu zichzelf
Wie eens gezwollen als een assen kikvors
om anders laatste adem blies
Op bed gelegen liggend - hij die
Niet niet eten wil
Niet weten wil…
Ik ben een appelboom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
236 Beneden in het duizendblad
eten prinsen en prinsessen
de groene, gele en rode appels
(peuters krijgen appelmoes)
De hele dag door delen leraren ze
rond, ze stellen vragen en oefenen
antwoorden, steeds iets nieuws
onder de zon, en daarna slapen we
onder de maan en de sterren
Van jongs af aan hang ik
mijn takken vol appels
tot ze niet meer…
Bos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 Je komt weer bij hem terug
in zangerige neurodiversiteit
omdat er een nieuw gedicht
in deze passie moet beginnen
met het zingen van de herfstbomen
langs het autisme van jouw jeugdig brein
je gaat helemaal los op het mos
in het bos met duizend lyrische takken
je probeert je te verbinden
met de hemelse sterren
tot de conclusie gekomen
dat…
Razende wervelwind
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
191 Waren het heen en weer
buigende boomstammen
met volgroeide wildzwiepende bladertakken
die in de hel van voortdurend rollende donder en echogeraas
en aan een stuk door schichtend weerlichtgeflits
in strijd op leven en dood
tegen de gutsen van
neerstriemende regen bijkans het loodje legden door met tak en al doormidden te knakken…
Onze medicus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
143 Troostte mij met zijn precieze
inzicht in de dingen,
mijn blinde vlekken
als kwalen mezelf aangingen
Al polsend maakte hij je een stukje heel
In het hofje, de kliniek
en zijn gezin
ieder had zijn taak daarin
Als in de herfst
de bladeren vielen
verzamelde hij ze,
kruiwagens vol
Tegen kou en voor de aarde
een van de weinigen die…
Waar ik naar verlang vandaag
gedicht
3.1 met 45 stemmen
17.278 frisse zomerjurk te dragen
met blote schouders, een uitgesneden
hals en rug en vooral goed
los om de heupen
waarmee ik dan de tuin in loop
de zon schijnt warm, maar de wind
houdt het draaglijk en brengt
de jurk in beweging en dan
ben jij er natuurlijk ook die
de jurk al even mooi vindt en samen
trekken we hem uit en hangen hem
aan een tak…
PARS PRO TOTO
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
965 Elk deel heeft weliswaar zijn eigen taken,
maar delen die gezamenlijk geheel,
als som van onderdelen, vervolmaken,
zijn niet geheel afzonderlijke zaken,
maar één èn al en niet alleen het deel.
Je kan door delen tot de kern geraken.…
Zwarte Panter
gedicht
4.4 met 49 stemmen
21.695 Lui ligt hij op een tak, een jachtmethode
waarbij hij zich alleen maar vallen laat.
De dolken in hun schedes, maar paraat
te doden om den vleesbeladen brode.
Hij heeft zijn koplampen nu uitgedaan
en slaapt net als een grote poes, geduldig,
terwijl de oortjes nog in waakstand staan.
Het kwaad is altijd zwart, de goedheid wit.…
ORIENTATIE
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.141 bewust ontweek ik de gebaande wegen
het spoor van hen die me zijn voorgegaan
en toen kwam ik bij deze afgrond aan
ik deinsde terug en trok verschrikt mijn degen
over het dal had ooit een brug gelegen
ik wachtte tot de sterren en de maan
me richting gaven, maar ik moest voortaan
langs zelfgeknoopte touwen voortbewegen
ik hakte takken af,…
Honderd jaren
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.064 De zomer zal mijn groen wel proeven
als de dagen langer worden dan
de nachten die geen duister hoeven
mijn gegroefde stam
draagt bladeren aan
de uitgestrekte takken
die zwaar gebogen staan
ze dragen lasten wijd
van rode vruchten spijt
uit voorbije lentedagen...…
Juffrouw Mier
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
6.872 Ontwakend voor het ochtendgloren
Elke dag, de hele dag werken, schoonmaken
Bovendien natuurlijk alle andere taken
Van stoppen wil jij niet horen
Niets is jou teveel
Nooit zeg je eens nee
Ook al helpen we je mee
Voor jou geen verschil
Maar een zwangere is niet meer één
Nu mag je niet meer egoïstisch zijn
Misschien doe je de kleine pijn…
Bedankt voor het leven
hartenkreet
4.7 met 21 stemmen
2.467 Herinner mij zoals ik ben
Het is tijd, ik moet gaan
Voor mij is het nu gedaan
Een rijk leven achter de rug
Nu is er geen weg meer terug
Heengaan verdient geen verdriet
Die emotie vindt zijn plaats hier niet
Om het verlies geen traan
Kom liever met een feestje aan
In gedachten gaat u allen mee
Wees getroost met dit idee
De laatste taak…
Verwachtingsvol
netgedicht
2.2 met 85 stemmen
13.121 Als de maan zacht door de bomen schijnt
de wind z’n stem in takken fluistert
‘t schemerlicht de dag verduistert
besluipt mij ‘n gevoel dat niet verdwijnt
Mijn bloed stroomt razend door de ad’ren
het hart snelt vol verwachting voort
het rustig leventje is verstoord
als ik de vijf december zie nad’ren
Zou de goede Sint mij willen bedenken…
KOMMER VAN ONS KAMPEN
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.038 Nostalgie die ons belaagt
en, wat me van het najaar beklijft,
het dorre loof uit takken jaagt.
En als het dan daadwerkelijk dreigt
dat de herfst zijn intrede doet,
de dag weer korter wordt in tijd,
maar aan luchtigheid inboet,
zie ik ons beider sterfelijkheid.…
GEEN DAG KAN ZO BEGINNEN
gedicht
3.4 met 119 stemmen
22.101 De zon op drup en perel,
viel over knop en tak;
en voor me zong de merel
op buurmans pannendak.
Geen dag kan zo beginnen,
als deze dag begon:
ik kwam mijn kamer binnen
en daar was enkel zon.
----------------------------------------------------------
uit het werk van Jac. van Hattum (1900-1981)…
Slaaplied
poëzie
3.7 met 29 stemmen
5.526 Palmen, die roerende en wagende zijt,
stilt om mijn kindeke uw takken ’nen tijd;
engelkens zoetjes, ach, Jesuken wilt
slapen: uw’ tonge en uw’ harpe nu stilt.
Vogelkes zwijgt, die daar huppelt en springt;
dauwdruppels, zoetjes en belt noch en klinkt;
zonne, uw machtige stralen verfrist:
’t kindeke Jezus . . . in slape . . . nu is ’t!”…
vreugdesprongetje
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.260 m’n oude hond sjokt aan het lijntje mee
wij kennen alle stenen in de straten
en ondergaan de lijdensweg gelaten
de wilde haren zijn nu heel gedwee
de knoppen aan de takken tonen leven
er zit een vreemde trilling in de lucht
de kille wind nam afscheid met een zucht
en vroege vogels kwetteren gedreven
m’n metgezel bevrijdt zich van z’n halsband…
de engel van de grote raad
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.650 (magni consilii angelus)
onderduiker
hier is het wak in het kroos
hier de grote staande snoek
en aan de overkant de roomsen
maar nu staat daar in lichte nevel
naast de melkbus met de teems
een vreemd en donker kind
een juten zak bedekt zijn schouders
daarachter rijzen takken van de vlier
verstrengeld en verwrongen
buurman haalt…
Alarm
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.107 Wervelwind weent door zilveren zand
Treuzelend zeilt de avond voorbij
De dood, kreupele wurger
Suipt hoestend naar de schaduwkant
Richt zich op in de mistige wei
Blank en schuchter is de vlucht van de maan
In de akelige stilte van een zeebodem
In de vrede van een waan
Zuigen de vangarmen aan mijn wrak
Ik los een weerbarstige traan
Zwarte takken…
Koele Hel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
960 Het is een echo die aan de takken hapert
Mijn gespierde tong vindt zelfs geen lustige weduwe meer
In deze koele hel…
ik zoek jou
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.622 soms op mijn weg
wanneer de wind
plots in de bomen ruist
hoor ik jou fluisteren -
dan zoek ik jou op takken
en tussen het gebladerte
ik droom
mijn handen achterna
hoe zij het nutteloze linnen strelen -
kleine kinderen
die naar de regenboog grijpen
heel dikwijls nog
zoek ik jouw zachte mond
jouw geur vereeuwigd op mijn vel -
ik…
Doornpark
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.099 er zweeft een kraai en zachtjes kraakt een tak…
Lisette zegt
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
744 dat water zacht is tenzij de val
van te hoog als op ijs uiteenspat
toevoeging van zout zachter maakt
plonst, aanvoelt als gewalst staal
uit het zuiden de lente groen blad
aan harde bast en barse tak ontlokt
verhoging van temperatuur het kader
schept voor wat begint, stopt, weer
gelooft en tot wind zich omplooit
stof, takjes, snippers…
een kleurrijke visie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 zon speelde, de lucht die kleurde
Uiteengezet in een zonnige winterdag
Geen wolk die hier de lucht besmeurde
Alleen een wolk die goed in de ogen lag
De lucht gekleurd, in geel wit en blauw
Zelfs de vogels laten het onbevlogen
Een schouwspel tussen het levensgrauw
Laat zelfs de tijd even onbewogen
Barst – De lucht breekt in glas
Door takken…