3968 resultaten.
Mijn carrousel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
519 Jouw zucht laat mijn zintuigen ontwaken
in de schemering van wegtrekkende mist
dat je mij opgewekt toont in ons schouwspel
met bewegingen als een theatraal illusionist.…
kalveren
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
464 Die avond ruim voor het schemeren
toen de kalveren ons schuifelend naderden...
Je gedachtenpauzes waren nooit veilig
te lang, te grillig en aandoenlijk fragiel..
Te vroeg voor alcohol, dat kon zelfs
dat hippe baardje niet loochenen
Je relaas was schimmig en vertrouwd
als de geur van jonge runderen.…
Ik hoor de nacht die nader-zijgt
poëzie
5.0 met 4 stemmen
937 Uw aangezicht is vreemdlijk stil
in ’t schemer-leven...
Ik zie het laatste dag-geril
in de avond-dreven.
– Is dit een einde of een begin?...
Uw handen glanzen;
uw blik is als violen in
verslenste kransen...
– – Ach, is ons lijf voor ééuwig moe,
en onze zinnen?...
Míj faalt de kracht, te zeggen hoe
’k u durf beminnen.…
Uranus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 ritselen tot een tapijt
zagen elke toekomst liggen in de verte,
zeldzaam zichtbaar bij helder weer
er waren zinnen die we nooit eerder
lazen, woorden die werelden schreven
ijs werd gas en daarna warmte waarbij
afstand smolt tot naderbij
ons tijdstip was aan de hemel, we waren
aanwezig als een blauwe planeet
de avond werd een vallende schemer…
tenslotte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
433 waar we heen zouden gaan
waren we bij aankomst al vergeten
op de plek waarvan we dachten
al eens eerder te zijn geweest
meenden we ons te herinneren
afscheid te moeten nemen
van ons lichaam dat hier ooit sliep
de ademtocht die hier stilviel
in theewater op een vooravond
of bij schemer in een bruin bierflesje
bij sommige dingen stonden…
Vooraf en naderbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 Nog voor de deur zich opent
lig jij met je neus in de boter
nog voor de regen valt
heb jij je paraplu opgestoken
Nog voor de poppen dansen
zie jij de bui al hangen
nog voor de wind jou omwaait
sta ik klaar om jou op te vangen
Nog voor de schemer valt
knip jij het licht aan
nog voor de nacht daalt
herinner jij je de volgende dag
Nog…
Herfstdeuren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
426 herfstdeuren
in haar dromerig verlangen
tussen haar slanke vingers
glippen er dagen
langs herinneringen
die ze ooit had
aan vlinderverlangen
groeien wilgen
houdbare dromen
verder tijdens nachten
door duister smachten
tussen talloze lippen
bewoon ik haar zielenlijf
zoals zij dat van mij
achter deuren van vergetelheid
hoor de schemer…
De sfeer van weleer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
666 zij zomerde
met wilde bloemen in
een paradijselijke wei
waar vrijheid kleur
en vormen bloeiden
werd ieder hemels blij
ook zij wist van
de volle oogsten
de rijkdom zo dichtbij
later nog het land
met kale stronken
als verlate herfstpartij
in helder schemeren
deden vorst en gladheid
al even van zich spreken
het…
Doodlopend spoor
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
442 Het was vroeg en bladstil
in het schemerende bos,
ik was er alleen
en volgde het spoor.
Het sneeuwde licht,
niets dan witte
zachtheid om mij heen.
De bevroren aarde
protesteerde krakend,
leek, overal waar ik liep
om antwoord te vragen,
maar de in nevel
gehulde bomen zwegen
en zuchtten diep.…
Thuis zonder ziel
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
543 zich dit weekend
een dakloze zwerver
Ziel zonder huis
onder zijn arm
redeloos radeloos
twenty four seven
Kan een bohemien
zijn hart verlichten
beter, dan schuilen
in zijn gedichten
Ziel zonder soulmate
lichaam en geest
waren te lang van
haar weg geweest
Is hij een schim
een donkre nomade
een duistere schaduw
in de schemering…
Kopland.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
831 De schemer die ons soms verrast,
de merel, zijn lied en jij, voordat je weer verdwijnt.…
Silhouetten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
353 Waar blijft de tijd
die ons de silhouetten schiep
vormloosheid van de fantasie
werkelijkheid in schemer gehuld
het raadsel van het leven dag na dag.…
haar naam was Térèse
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
764 ik graaf
ik graaf met overtuiging
ik graaf om iets te vinden
van die twee kinderen
misschien wel gravend
ergens in Europa
twee blonde koppies
een meisje
een jochie
tot ik beland
in een schemerige caravan
staand neem ik aan
aan het hoofd
van de uitklaptafel
een radio klinkt
door wat gelige contouren
mensen praten
tegen mij
aan…
de vrouw, het raam en de weegschaal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
375 als het licht van de dag
zich geleidelijk aan
begint over te geven
aan het donker van de nacht
zet zij zich in haar stoel
bij het grote raam
om te kijken
om zich over te geven
om te ondergaan
halverwege de schemering
staat de gulden weegschaal
de wrede hardheid van
de dag en de wereld
is nu volledig in evenwicht
met de zoete…
Zomernevel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
153 verten dwalen
reizen totdat de zinderende zon
in mijn gedachten explodeert
een nieuwe horizon blijft vaag
in de warmte van een oude dromendans
zodra je toestemt in mijn avonturen
zullen we lustig vrijen in de avonduren
terwijl je fluistert naar mijn trouwe oren
gaat er weer een nieuw gedicht verloren
in de zomernevel van de zwoele schemer…
deze nacht heb ik verlaten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.689 stormen wijken vogels zoals
slaap onbemand het bed
beroert met lispelende
spleetjes schemering
een telraam in het hoofd
waarvan de kleuren van
de bolletjes afwijkend zijn
van die nacht ervoor
het tellen schraapt de stille
woorden één bij twee wat
tenslotte het vele schuiven
het laken verandert in een
historische metafoor
geen geschiedenis…
Licht
gedicht
2.8 met 69 stemmen
23.402 .
----------------------------------------------
uit: 'De tuinen van Dodeman', 2002.…
een schim
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.241 ik bewoog nog eenmaal
mijn handwarme glas
keek met weemoed
door het gebladderd venster
het raamwerk begrensde mij
met dat wat was
achter in mijn diepe tuin
bij het bouwvallig priëel
zag ik nog haar schim
langzaam verscheidend
in een duistere kim
ik draaide me om,
nam een laatste slok
onder de dode schemerlamp,
begroef daar mijn…
love
hartenkreet
2.8 met 18 stemmen
1.960 Ik zit in de tuin
en ik denk aan jou.
Telkens verlang ik weer
naar die liefde van jou!
Ik zit in de klas
en ik denk aan jou.
Steeds verbaast het me
hoeveel ik van je hou!
Ik zit op de fiets
en ik denk aan jou.
LIEVERD,
wanneer denk ik nou niet aan jou!…
Winter
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
620 de mist maakt mijn woning
slechts de stilte komt door de muur
watervogels spelen in de tuin
kaneelriet staat in het ijs van de vloer
vissen zijn schichtig onder glas
grijze vlekken op het zand
nu nog stille witheid en zwijgen
straks een vol strand met welvaart
open vensters en deuren
waardoor de onrust naar binnen tocht…
kiemend
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
954 tussen de nacht en mijn gelaat
slaat het onbegrepene tegen de akkers
zo wijd en aarzelend
als een kind dat dingen anders ziet
in een boog naar elkanders handen
kiemend in het kantwerk van leven
proevend de zoete vrucht
in de nog schrale aarde
een glimlach glanst op verre tuin
hij is in zicht,weet niet voor mij
een uitgewogen tijdstip…
Plaatsen, passages
gedicht
2.6 met 52 stemmen
21.786 Ga nu maar liggen liefste in de tuin,
de lege plekken in het hoge gras, ik heb
altijd gewild dat ik dat was, een lege
plek voor iemand, om te blijven.…
stilte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.004 de mist maakt mijn woning
slechts de stilte komt door de muur
watervogels spelen in de tuin
kaneelriet staat in het ijs van de vloer
vissen zijn schichtig onder glas
grijze vlekken op het zand
nu nog stille witheid en zwijgen
straks een vol strand met welvaart
open vensters en deuren
waardoor de onrust naar binnen tocht…
Het vijfde seizoen
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.240 zonder verbeelding
raak je de winter
een handbreedte
van mij af
er rust geen tuin
meer onder je
woorden
of de enkele bloem
die ik van je lippen pluk
wendt zich af
van het geluid
wanneer ik het veld
meet, dat doodstil
de vlokken telt
in onrustige dagen
van verweer
ik vind nog slechts
het zwijgen, rouw
tot bloedens…
Wonen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
999 Wonen in de Rozenhofstraat
wou je wel,in een smal huis
met luiken en een klein balcon,
een diepe tuin met ouderwetse
bloemen - je naam in meesterhand
geschreven op de aubergine deur.
We lopen langs en kijken
hoe de zon het huis belicht.
In dromen is het even anders.…
Droom verbaasde liefde
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
758 Kwam het voorjaar,
met witte bloesems
zoete seringengeur
en warme avondzon
aten wij evengoed
in de tuin van dromen
bedreven wij liefde,
in aardse wegen
omhelsden we compost
verheugden wij regen
en dansten tenslotte
met vrije geesten,
rond het woordenspel
van liefde, was jij
voor even, mijn geliefde.
*…
Vreemd weer
gedicht
1.9 met 9 stemmen
5.124 ik kan jouw tuin niet redden.
-------------------------------------
uit: 'Afspraak met een eiland', 1995.…
Punk jazz
gedicht
2.0 met 13 stemmen
7.693 Granaatappelen sieren de tuin, een bord
van tufsteen. Je gaat maar ga je dan.
De ingang is aan een veiligheidsspeld.
-----------------------------------------------------
uit: 'Hakkel je, hakkel je. Brieven', 2000.…
Hart-aanrakend
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
504 fluweelzacht en zo frêle
haar vleugeltjes
het lijfje trillend
van genot
vlinder
de tuin vol geurende bloemen
waarin ze van de honing snoept
de vrouw kijkt toe
ze ziet het
ze bewondert
dan vlieden haar gedachten elders
meisje, mijn meisje
vanaf de allereerste seconde
dat men jou in mijn armen legde
hield ik meer van jou
dan dat ik ooit…
Wurggreep
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
513 Verdwaald in het bos der leven
denk ik aan die mensen
die hun eigen vlees
en bloed vermoorden
dan beland ik in een
wurggreep van angst en pijn
worstelend probeer ik terug
te keren op het stille pad
en kies niet voor het eeuwige
als afval begraven in een
tuin of verstopt op zolder
in een koffer
terwijl zo'n kind niet eens…