2226 resultaten.
Vlakken rimpelloos tot grond
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
717 bergen dalen als hun toppen
brekend vallen in lawines steen
heuvels gapen eeuwen rond
vlakken rimpelloos tot grond
waarover winden ongestoord zich
haasten naar een nieuwe morgenstond
golven brullen wittend schuim
zeeën donderen hun woestheid
tegen kades pieren en geel duin
zand brengt rust sust eeuwige
beroering en geeft stilte in de…
(on)gerijmd
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
789 bochten
o zeker, ook ik heb weet
van het ongerijmde
waarin de wortel
des levens wordt geraakt
en schoonheid
ongekunsteld
opdroogt in de inkt
waar liefde opbloeit
in teder verlangen
of de dood voortschrijdt
tussen nu en dan
och, laat ons de taal omarmen
al dan niet verzwegen
of uit stiltes opgebouwd
staar met mij mee
over bergen…
Huweliksklokkies
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
970 Ons kom lustig die berg opgedraf
met die krag van die ossewa
Onder ons verrys die vlaktes
van het eeu oue Suid-Afrika
Ons roep halt en stap uit
en vergaap ons vanop die klipmuur
aan die mooi kaleidoskoop kleure
soos 'n koning oor sy landgoed tuur
Met Lottebie waarvan ek hou
drink ek lekker soet vonkelwyn
ons voel baie geseënd
dat…
Mistig dromen regenbomen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
661 schuilen, bomen buigen zichtbaar
onder regen met de voeten van de wind
alsof jij een nachtvlinder bent, je ademt
tussen mistig dromen, huilende bomen
treuren nu hun stil verdriet
luister naar de stemmen
de geesten van de regendraken
landelijke helden, feest der herkenningen
zielsverwanten, trouwe vrienden
in een ander land, nabij de bergen…
enveloppe met inhoud
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.506 Mijn Moeder, het kind uit de bergen. Een mooi
meisje, de onschuld in haar gezicht.
Nóg twee foto’s, daar was ze zeventien.
Een mooie jonge meid… Mam, ik mis je zo, waar
blijft de tijd?…
Ode aan de natuur
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
828 zon, eenzaam en alleen
Hoog, ver weg van het leven
De bomen, als lijfwachten van de aarde
Rivieren, gevoed door de tranen van de lucht
Beekjes, kleine metgezellen van de grond
Klaterende, eindeloze watervallen
Spoelen de eeuwigheid weg
De zee, moeder van al het water
Elke, nietszeggende korrel zand
zo betekenisvol, als ze samen zijn
De berg…
Ontsnapping
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
656 Meneer rendier zal ons
leiden naar betere oorden, bergen met zon en
sneeuwwit behangen bomen en op de vlaktes.
We nemen de tijd voor onszelf en laten de pijn
aan een ballon opstijgen richting de zon, als de
vogel die te hoog vloog, z'n vleugels verbrand-
de en ter aarde stortte.…
Vrijstaat zonder Naam
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.492 Ongrijpbaar
als veel te grote reus
zie ik hem gaan op zevenmijlslaarzen
over opgeblazen wolkenvelden
platgetrapte bergen
spottend met rivieren
zwaartekracht en dood
Zijn jas
onbehouwen
los
van ongesponnen garen
voor wie achterwaarts hem liefheeft
trekt hij hemelbreed zijn spoor
Iemand noemde hem een held
zoveel anderen een ezel
groter…
De Anjelier
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.591 Doch eens valt door de open schijven
's Knapen oog op 't wijd verschiet:
Dat, ten berg op, lauwers drijven
Heeft zijn blik al dra bespied.
En hij wil een tak bezitten
Uit het verre lauwerbos,
Wil een lauwertak bezitten
Bij een angelierentros.…
Tirolerlied
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.559 Hier eenzaam gezeten op 't hoogste der bergen,
Op rotsen zo woest, dat geen wild ze betreedt;
Hier zing ik mijn leed de onpeilbare afgrond,
De spraakloze nacht zing ik 't grievende leed.
De diepte en het duister
Aanhoren mijn lied;
Maar zij, voor wie ik zing,
Zij luistert toch niet.…
Tranen als kiezels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
847 Kennen deed ik jou al een tijdje
Vergeten daarentegen zal ik jou nooit
Op de kop af 25 jaar geleden
hebben wij elkaar in liefde
gedefloreerd
Helaas heeft neurose van mijn hart
en bovendien, maar voorál haar gevolgen
mijn leven flink gedevalueerd
Versteende tranen als kiezels
rollend van berg
met een schier oneindige hoogte
In onschuld…
Vlucht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
665 Balkanmuziek, laat me meedrijven, ver,
ver weg van mijn duinen,
van mijn zachtste stranden, de boulevard,
de schuren, de Hollandse bollen die broeien,
die zich verbergen voor mij
neem me mee,
naar je kruidige bergen,
droge havervelden,
naar jouw gezichten vol groeven,
je klare water,
mag ik meeglijden op je fluit, je viool,
meezinken…
Empédocle
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.286 Hij klom dus daaglijks
op de berg, en zwart en vuil,
zat er uren lang te kijken
naar het zieden van de kuil.
Te vergeefs. Want Vrouw Natuur gedoogt
niet of gedoogt niet licht,
dat men roekeloos de sluier
rukke van haar aangezicht.…
hou moed
gedicht
3.6 met 5 stemmen
6.798 een apelazarus neergezegen papzak
plet zich een omgekeerde tent in het woud
dan traag een zwart pluizige arm
door ondoordringbaar bamboeriet
van tak naar mond en mond naar tak
op dood gemak een boeddha op een berg
op dood gemak één boeddha in een bos
zou de panda weten dat hij met tweeëndertighonderd is
en stel dat er een constante hoeveelheid…
Dan wordt het weer stil
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.685 hij streelt en hij speelt haar
heel zacht onder lakens
hij daalt en hij klimt
en hij kneedt haar en smeedt
hij opent zijn ogen
hij kijkt en bereikt haar
hij wandelt zijn vingers
langs bergen en dalen
naar mossige diepten
en vochtige dwalen
zij kreunt en ze steunt
en ze kronkelt en draait
en ze rekt en ze strekt
en ze spint in zijn…
stadig hartklopt de liefde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.007 en de troost
de verwondering ook
die doorheen de jaren
in elkaar wij vonden
die vertellen ook
van de gouden oogst
in het doorgegeven leven
die ons de verbintenis bracht
uit de groei in en naar elkaar
nu gestaag de jaren
ons verbond verkleuren
van koraal naar smaragd
kwikzilveren ons de haren
die ooit ons
met het oog op elkaar
ten berge…
Sporen in het zand
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.373 De woorden berg ik op in een kleine
dichtersdoos, die sluit ik in mijn hart met
wat zand en zeewierkroos, wat schelpen
en een tand van een overleden haai, een
meeuw die overvliegt, de herkenning,
en ik zwaai.…
Als heersende vrouw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
514 ik reik je met liefde dit speciale tapijt
jij vlijt je neer op het paradijs van weleer
samen ontvluchten we de groene oase
het brandend zand van de woestijn zal
ons met zijn thermiek naar de hemel dragen
onder ons bergen en de oude stad
waar het eonen geleden goed toeven was
beelden met mannen op de achtergrond
vrouwen met scherpe neuzen…
Mooi of lelijk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
566 Wat is mooi wat is lelijk
wat is goed en wat is slecht
In het Noorse Bergen weer een dag met
die daar altijd aanwezige naargeestige regen
één zo’n dagje in de Sahel zou echt
mooi en gewoon een zegen wezen
Mooi lelijk goed of slecht
hangt af van de omstandigheden
Dat mooie schilderij van een of
andere onbekende schilder
helaas in geld zo…
steeds weer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 steeds weer mag ik jou genieten
in de langzaam groeiende berg
van opdiepende herinneringen
die gelijk herontdekte brieven
zich steeds opnieuw lezen laten
steeds weer wordt ik beter
in de kunst van herinnering
door almaar nieuwe beelden
die als afgestofte filmopnames
mij blijvend terug bij jou brengen
steeds weer nieuw is de expositie…
Ons levensconcert
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Liefste,
het ging om dat wat we samen deelden
omdat wat we samen streelden
in de ziel
Jij liep de berg altijd weer op
talloze keren
nadat je
door iets dat onbenoembaar was
iedere keer
weer hard naar beneden viel
Door iets dat ik diep van binnen niet wilde weten
als je weer naar die plek ging waar je opgevangen werd,
het was mijn falen…
Prins Lugalbanda
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 dadels, vijgen, in leren zakken
ook water en wijn, licht en donker
emmerbier, siroop, brood, boter, kaas
en schapenvlees, alles klaar gezet
en hangend rondom zijn hoofd
In de heerlijke geur van harsen
lag hij daar als in een graf
en de maan waakte over hem
Na drie dagen stond hij op
uit zijn dromen en zijn tranen
Hij ging op weg over de bergen…
Breughels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 Maar de huizen leunen vol afgrijzen,
de bergen verbergen de lucht
en de molen maalt er niet om,
want de zon negeert al het kromme.
Ongenadige, je scharrelt weer schor in mijn hoofd,
jouw inferno slaat mij om de enkels, de oren.
Je steekt mij de ogen en ik schilder de ziel.…
gezicht op de haven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
608 er is een wisselend tij van mist,
de zware deining onaangevochten
vloeiend traag grommend donker
zinkend om weer hoog te komen
als een zware berg zout water.
waarom toch varen naar de rotskam,
de kou in het want.
in het raam ligt een onbewogen haven.
de ruimen zijn ondiep geladen, afgezonderd.…
De tropen afstropen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
655 uitgedacht en opgebracht
het moet gezegd, ik voedde zelf het dier
die het zocht, maar ik ben het ook
die nu een aftastende vrijheid versier
In al die tijd ben ik sneller vergrijst
is ook de harige bescherming verder uitgedund
ik durf te wedden dat mijn verdubbeld tuig
tevens naar overdadige kilo’s verwijst
Het licht bewaren doorheen berg…
Poesjkin's ring
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
572 graven
Verloren strijd en oorlogs-monumenten
Een lange queeste naar Maria's geest
Maar 'k werd op het verkeerde been gezet
Maria huisde samen met de dichter
In een der daksja's van
Nataliia
Dat maakte beider leven heel
wat lichter
Nog steeds kwam aan mijn bedevaart geen einde
Poltava was nog maar kattegespin
Alona zei, u moet de bergen…
Kettingsnelsonnet - De beste wensen!
snelsonnet
4.2 met 31 stemmen
1.364 zicht,
denkbeeldigt met zijn pen het woord en dicht
hij schuilt heel soms in verzen van beton
onneembaar fort voorkomt dat men hem kort
en almaar morrend poëzie verstoort;
opnieuw weet hij te vluchten per ballon
die ‘red balloon’ beschut dan zijn gedichten:
‘ik hoop dat alle muren zullen zwichten’
het wereldleed torst Atlas op zijn berg…
Tromsø – hart van Lapland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
578 boven de poolcirkel, stil en sereen
ligt een wonderlijk winters toneel
een stad omringd door bergen en zee
waar mystiek het noorderlicht danst
de nacht komt vroeg als licht verdwijnt
in verfijnde kleuren gloeit dan de hemel
met betoverend groen, paars en goud
de magie van een tijdloos juweel
fjorden fluisteren er oude verhalen
over tradities…
Tadorna tadorna
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
298 halfgans zowaar
als helft der onderfamilie maar
als duck-achtigen der watervogels
leven wij het liefst in duinen
als beste broedbiotoop
in slikrijk gebied
in binnenlanden
bij de grote rivieren
op kwelders en veenweiden
breiden wij onze levens uit
bergen onze legsels
achtentwintig dagen lang
in een leegstaande rabbithole
de dolste…
Schemeren
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
462 Traag vervaagt de dag;
een laatste vogel raakt het kwetsbare
in mij, de wind strijkt langs mijn broze huid als een
geruststelling - dit moment berg ik zorgvuldig op; het voedt mij.…