Alle inzendingen over horizon

2600 resultaten.

Sorteren op:

Natura Naturales

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 670
bereden, beteugeld, gevleugeld van verlangen, verschuiven dekens van de evenaar, dolend in de wieken van de molenaar, waait wind door frisse manen, liefde bedreven in de schaduw van een korenschoof, beschreven in een wolk van haar om zich in de 'indian summer' te wanen, oogstseizoen dat schoonheid onderschept, ongerept op silhouet en horizon…
Pama26 februari 2010Lees meer >

Heemtuin

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 676
kennen op den duur, om zich te keren naar mijn aard, integreer als rechtschapen buur in uw geboorte grond maar in kleine potten wortel ik niet gezond, wat indruist tegen een vrije cultuur, dan nodigen wij u uit voor een kopje netelthee, gebrouwen op een sacraal komfoor op een tijdstip dat mijn halve maan uw hemel kruist, voor beider horizon…
pama24 mei 2010Lees meer >

overschotten

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 786
met klompen aan de vingers) hoe de jonge veulens alles liggen op te hopen in het verslijten op heuvels van morgen en hoe ik daar mijn tanden op gebroken heb ergens hier waart het in alledaagse gestaltes het herkennen in de vlakte van de poëzie hoe het trekt aan het panorama (het zich tot vleugels verheft soms) hoe het achter ons in de horizon…

Een holte in haar diepe schoot

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 568
De nacht, huiddiep en rimpelloos gelegd met sterrenspikkels op zijn tulen kleed baant zijn pad met staal van scherp geslecht door tunnels mensenpassen breed De dag van buiten rijmloos opgezegd draagt hoornhuid als een dure eed snijdt zich een weg door boeg en plecht als horizon het licht betreedt De avond neemt terloops de weg omhoog schurkt…

lustrum, ook in de nazomer

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 645
hier voel ik dat ik ben, hoef ik links niet met rechts te verwisselen of het einde met het begin hier zijn schaduwen als een reis die je rond en rond draait wanneer ze wachten op herfst zoals bomen, nog groen op een negende horizon almaar milder en waarvoor geen naam meer bestaat hier ben ik verbonden onverklaarbaar met beelden door…

Witte wieven

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 616
In duizenden druppels vocht uiteen gevallen flarden herfstsluier geworden beneemt het de zomer de adem glijdt het talmend in rust omfloerst het ogen met de bomen tot grijze fluwelen de horizon ontnomen in het stille witte waaiende een sprankje zon jaagt het op de vlucht om verloren lommer de bladgele en rode…

Harry

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 643
Het bracht het oeuvre van slechts één man die in eigen akte regelmatig de eigen horizon naar de wereld wist te verleggen, maar ook hij aan de laatste grens van bladzijden is gebonden, waarin nog altijd een open einde ligt verborgen. Naar aanleiding van het overlijden van schrijver/dichter Harry Mulisch…
pama31 oktober 2010Lees meer >

Nostalgie brengt mij huiswaarts

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 722
mijn hand de hemel niet plukken kan Waar dorre bloemen mijn vermoeide aangezicht ontsieren en de echo van lieflijke klanken wegsterft Ik vind ogentroost klimmend tegen blinde muren in vale herinneringen aan een zacht bemoste bedding waar ik mij te ruste leg als de zon zich verduistert en de zee zich hoog optilt aan de horizon…

Het ongewisse

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
Een trage lange trap leidt langs prikkeldraad waarin flarden plastic de wind trotseren heimwee naar de inhoud die zij eens omhulden slijt langzaam door tot verleden is vergeten al starend naar oneindig hangt een meeuw zwevend voor het einde van de horizon daar is de zon die schijnt lijkt alles lichter in het nu de dunne draad aan…

Onder de regenboog

netgedicht
4.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 695
het ontgaat mij immer minder dat de horizon vertraagt en het land van morgen verse bloemen draagt maar ook van de tafel waaraan ik eet telkens een stoel wordt verborgen het is een berg beklimmen die weliswaar het uitzicht vergroot maar waar ik aan de top, geheel alleen, mijn laatste liefde ontmoet; ik noem haar de dood hoe het ademen…

Weidse beslotenheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 443
Onttrokken aan de horizon, bijna verloren voor het oog. Door zeewind voortgedreven, wuiven stralend witte wolken het eiland toe, dat zich slechts door zonderlingen laat bevolken. Alle golven zijn gesmoord die in de branding breken. Zo ver het oog reiken kan, is de wereld er gladgestreken.…
Iniduo19 september 2011Lees meer >

de maan

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.016
valt licht kantelt mijn horizon of scherpt haar schijn aan het steen van de dichter die van drinken en dromen weet kom leg je hartslag in mijn hand vals licht dwars elke schaduw lees mijn woorden op je huid of dwaal fluister langs het oor van de dichter die van liefde en afscheid walgt alle kleuren herkent hij geuren en zout van lief…

Mijn dochter, mijn orchidee.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 873
Maar verleden is geen heden En heden is geen verleden Zo vaak geleden Mijn ziel was overleden Nu sta ik hier Kijkend over het land Groots en fier Geef ik jou mijn hand Een klein meisje dat naast mij staat Een klein reisje Die nooit meer overgaat Dochter is hoe ik je noem Mijn leven en mijn heden Annabel mijn bloem Met jou mijn horizon…

de pracht van onwetendheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.030
december gebons op de deur gezellig samen, cadeaus en goed humeur na verlanglijstjes en smart gelukkig niet voor niets gewacht soms mis ik die onwetendheid want die leuke tijden zijn allang voltooid verleden tijd met zijn aanwezigheid verloren we ook jouw gezelligheid en na al die jaren is dat nog steeds een strijd als de stoomboot aan de horizon…

Tapdanser ?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 403
vruchten in een valies als ik naar het onbekende noorden reis laat mij zwerven over een rijke appelzee, ik neem alleen het klokhuis mee naar een groene morgen van de overkant laat mij daar van je malse loten eten indien ik heb getwijfeld om me te laten zaaien in een vergeten oord geen idee hoe die dag zal heten als ik de gevederde horizon…
Pama20 oktober 2013Lees meer >

Waar de narcissen zich laven...

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 480
Een nieuwe horizon raakt de haartjes in je hals, daarachter leggen duizend schaduwen een groene toekomst uit. Het doel, mijn ongeduld zo van de dromenwagen getild. Gedeeld door beide lippen, vanaf een tere huid, op handen gedragen naar het gereserveerde plekje in het landschap.…
Pama23 januari 2014Lees meer >

Reizigers langs dezelfde weg

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 515
En wij zijn reizigers Langs dezelfde weg Aan wie alle verre Doelen zijn ontnomen Door het kwaad Dat aids genoemd wordt, Vieren vakantie Niet in de verte Maar hier dichtbij Ons zicht beperkt Tot de twee-en-zestig Parkeerplaatsen langs De autoroute du soleil Twee doen we er elke Dag, twee, en niet meer Wetend dat onze horizon…

Winterlaan.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.167
En de een'ge kleur in 't blank en zwart van rouw Is, donkre bloedvlek op de horizon, Droefrood, de mantel van een vissersvrouw.…

woorden zwart op zwart

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 606
De zee is achter de horizon. De maanschijf glijdt laag over het water rondom heldere stippen spiralen van rust en beweging. Ik luister. Voor mij alleen maar het gerucht van de branding. Dit weten van einde en begin een niet te meten oponthoud. Branding van herinneringen littekens - waaruit ben ik losgescheurd?…

Winterdag, begroet mijn ziel

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 567
kronkelwegen onzichtbaar in gedachten als een clown in droef besef waar de mensen om mij lachten en negeerden mijn humeur slenter ik eenzaam langs de grachten nergens ooit een open deur er slaapt een schim in mijn geweten daar waar de dood de vijand huwt heb ik mijn proviand gegeten de waarheid nimmer geschuwd kom we gaan vandaag naar de horizon…
mobar20 februari 2014Lees meer >

Ik mijmer

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
ik mijmer kringen in de vijver zonnen in het gras sculpturen aan de horizon bladeren verwoorden onuitgesproken zinnen die kleur geven aan datgene dat tot voorkort voor onmogelijk werd gehouden, vooral nu toch spreken tongen niet van het kwade zoals dat serpent zou hebben geschilderd verkiest zij blindheid boven roem daar haar glas immer half…
LadyLove5 oktober 2014Lees meer >

ALS DE STERREN

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 747
bloeien van lente tot herfst van begin tot eind als de schoonheid verdwijnt als de zon zo zul je branden van oost tot west van warm naar koud zo word je oud als de sneeuw zo zul je sterven tussen koud en warm rijk en arm tussen oud en nieuw tussen klein en groot tussen leven en dood als de sterren zo zul je schitteren aan de horizon…

Tabula rasa

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 623
het kristallijne venster mijn woorden terzijde schuift het winterlicht binnenlaat dat naakter is dan mijn blote huid De klok een witte tijd aangeeft ik mijn adem bladstil zie hangen boven een deken van stuifsneeuw het vroegste zwijgen mij toedekt De ijle wanden witte vlaktes zijn die ik om mij heen kan vouwen zodat de lijnen op de horizon…

Voelbaar (2)

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 623
Beelden van witte stranden omarmen mijn utopie met blinkende sterren aan de horizon terwijl je verlangend knipoogt en verleidelijk naar mij lacht die dia portretteert de virtuoze affectie met kaarslicht dat ons silhouet laat dansen tegen de wand zo voel ik indringend de ingelijste foto op het nachtkastje elke nacht.…

Nieuw Leven

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 679
Tijd is een wentelend wiel dat achter de horizon verdween komt morgen terug de tijd gaat nooit van ons heen In een droom heb ik jou gezien je haren waren als stralen van de zon je ogen glansden zo klein als je was, toen het leven begon Eeuwen werden geboren nu ben jij aan de beurt jij die mij blij maakt en mijn leven anders kleurt…
Leidy4 januari 2016Lees meer >

blijf groeien - van harte

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.234
tegenspoed die jij creëert ook met wie en wat jij bent leven leer je is domweg vanzelfsprekend een groeitocht over gebaande paden langs valkuilen ook de wonderen beleven leven leer je is genieten van verandering in en om jou heen leven leer je is bewust zijn van het mirakel van vermenigvuldiging waarmee jij voorbij de horizon…

Als een radeloos kind

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
ik heb gelopen door weer en wind gebaande paden vermeden met wolken gebeden als een radeloos kind met kruis en bijbel ben ik uitgejouwd ja ik was fout heb met een bloedend hart voor jou gekozen geen horizon blijft rond in het rechtlijnig oordelen van velen naar de letter van de wet waar onze liefde buiten spel is gezet ik heb hun…
wil melker29 februari 2016Lees meer >

De zachte dood

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 837
Zolang er leven is blijft voor ieder individu stevig overeind, dat men nog kiezen kan hoe men wil leven tot het aan de horizon als een stip in het niets verdwijnt.…

Voorkamer van mijn hart

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Verlichte krachten bundelen in de verte vanaf de boulevard tijdens een heldere nacht waar aan de horizon hoop straalt in een universum. Omarmt met jouw hartstochtelijke passievolle hart deel jij je inzicht vanuit de aard van gevoelens waar ik de openheid ervaar in jouw atrium.…