Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

pluk de dag, a.u.b.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
de generatie van nu is morgen hulpbehoevend, degenerend een leven naar de horizon van een gewisse dood iedereen weet dat en gaat toch vol door, een einde negerend de mens accepteert doodgewoon niet dat men gewoon dood gaat, en derhalve geniet hij niet genoeg van het leven vandaag vroeg een klant mij of ik nog naar een ander adres…
Fred12 februari 2009Lees meer >

De vroege ochtend in de stad

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.112
Zovelen bij elkaar gepropt, een concentratie van talenten zoveel dat je wordt opgeslokt Het hoofd omhoog en boven water, turend naar de horizon, een bron voor heden en voor later. Ik dartel moedig richting toekomst…
bram wanrooij27 februari 2009Lees meer >

Culturen

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 698
Onze tuinmerel fluit met een geluid groter dan z’n verenlijf de dag over de horizon danst wormen uit de aarde Oosterse priester opent ‘t luik in de dageraad zet de wereld aan elke morgen weer wordt z’n wereld opnieuw geboren In ‘t land van de gouden kalf wordt ‘t gezicht van Ophra gekleid naar foto’s van lang gelee ‘n dag van…
Custor26 maart 2009Lees meer >

Waangelaat

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 431
Soms wuiven bomen nog in lentelach ziet zij dromen achter de horizon maar denkt zij weer, hoe ooit de dag en de ellende van een jeugd begon met stille trom gaat zij nu terug intens treurig is haar waangelaat en draagt zij krenten op haar rug waar tijd nog steeds met weemoed gaat drinkt zij als een volwassen poes kleine slokjes…
mobar10 juni 2009Lees meer >

Jouw vlekkerige dood

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 759
Al was jouw vlekkerige dood mij het ongenoegen waard bij het vernemen van de handicap en stierf jij de wraak die onbezonnen de strepen aan de horizon bedonderde salvo’s uit klankgitaren priemden door het as waaruit jij kwam om tenslotte als een trotse bombardon te ontwaken uit jouw tijdelijke kleed onkundige tranen die als desperado’s…
elze11 juli 2009Lees meer >

tussen mij en de zee

netgedicht
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 665
de hele nacht was ik dicht bij je en in het bewegen van de golven verbeeldde ik me twee vleugels in mijn adem onze liefde werd een vogel sierlijk en vol witte veren meeuw, zei ik zacht en jij verlengde het landschap aan de toppen van je vingers, zoals een horizon glinsterend geheel en al zee met de branding waarin ik naar…

Verwerking

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 667
De zon schuilt achter wolken waar regen vrolijk uit valt genietend van de planten het zicht daar aan de horizon. Besef is groot en eerlijk goed en antwoorden zijn resten van elke vorm van verwerking evenals het pijnlijke verdriet.…

wat zou

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 770
wat had je me geantwoord onderweg stil naast me zittend bestemming zo bekend waneer de geur van aftershave herinnering doet leven aan uitgeslapen liefdevol zacht schurend langs je jas of toch de pas gerijpte velden met een daarboven aarzelende zon de zo vertrouwde horizon uit je jeugd de grijze toren zou het dan de rilling zijn de…
annabel14 december 2009Lees meer >

Om me heen voorbij

hartenkreet
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.328
Herinner jij je die vent nog die zei Wat is het toch een prachtig paar Zie ze stralen, die verliefdheid… Vele prachtige levens leefden wij gewoon in een dag tijd Maar het lijkt nu alsof we ze en masse begraven Is het een doodlopende weg die we zijn ingeslagen richting die horizon die we wilden verbreden Wordt jij er nog wel gelukkig van…
Namasté3 januari 2010Lees meer >

Trawant

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
Inspiratie gloort aan de horizon glooit licht schommelend van dal naar piek soms ongekend de hoogte in daar soms zwevend termiek soms peinzend zoekend naar een anker dan weer soepel glijdend op het wit van de sneeuw bewegend van de bocht naar idee en vice versa soms ook zoekend daar naar die enorme ruimte daar in dat hooggebergte…
De Hertog7 januari 2010Lees meer >

De kinderlach

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
Het allermooist aan ’t Noordzeestrand, was niet de branding of ‘t warme strand, de vissersboot aan verre horizon, of de goudgekleurde ondergaande zon. Niet de mooie schelpen in ‘t warme zand, de meeuwen etend uit mijn hand, die daarna opgingen in hun spel, van vliegen, zweven en dalen snel.…
jan Arno23 januari 2010Lees meer >

Egoloos?

netgedicht
2.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 715
Herkenning van gekiemd zaad uit een vroeg begin, het proeven van de lichte zeden van de huid en van haar, daar nog alles tussenin, de erfenis van de mij nog onbekende Goden uit een terracotta oerinstinct, laat zich voorspelbaarheid verraden gekroond een eindeloze stoet der doden, als kroontjespen gedoopt in zwarte inkt, het avondrood de horizon…
pama11 februari 2010Lees meer >

Gebroken liefdesband

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
zij kijkt verder dan het venster overschrijdt de troebele horizon waar liefde plotseling verdween zij verdrietig eenzaam achterblijft haar grenzen liggen dichterbij nu tegen de wanden van haar hart deerlijk lijden wil ontsnappen tot barsten overgaat in breken hardheid delft het onderspit de avond brengt geen uitweg nergens kan zij soelaas…

We drinken met onze ogen

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.951
En alle gevoelens en gedachten die we in ons hart meedragen drinken we met onze ogen op in de schoonheid van de oneindige horizon terwijl de zon ons in de verte een laatste goedkeurende knipoogje geeft.…

boven het duin

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 664
ik kijk al dagen naar de lucht en de indruk om aanwezig te zijn wijkt verder terug wanneer de ene wolk de andere wordt, op weg naar het westen het is duidelijk, zeg ik met droefheid in mijn stem op het moment dat mijn lange wapperende sjaal de wind verliest dat als straks de horizon komt ik zal verdwijnen in het vergeten…

strijd tot in den geest

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.854
in een diep gesloten gedachtengang waarin het trauma is geslopen kan het laatste hoopje tranen de emotie laten vloeien naar onze harten,want de warmhartigheid van liefde kleurt het laatste beetje kracht tot aan de horizon waarin de vogels in een koor gezamelijk lopen te kraaien bij jouw raampje in het ziekenhuis.onze diepste stemmen recht…
MiTcHeLL15 augustus 2010Lees meer >

Ik heb je naam

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 793
Maar ik weet dat is alleen een onbereikbaar verlangen jij bent voorgoed gegaan achter de verre horizon naar een andere bestemming ver van het aardse bestaan. Eens zal ik je weer ontmoeten bij: de bron van ons bestaan.…

Standbeeld

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 753
Ik hoef geen standbeeld nu ik niet meer leef 'k wil ook geen bloemen op mijn vers gedolven graf valse tranen hoeven er niet te vloeien toen ik ze nodig had zag ik de vrienden niet die mijn huis of nummer niet meer wisten jij had mij in de palm van je hand maar liet mij wegvloeien zoals de zee haar weg naar de horizon terug…
Redcloud12 december 2010Lees meer >

Schone

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 662
mijn ogen laat me meevoeren naar daar waar liefde door de kanalen stroomt wilgen niet meer treuren maar de verrukking omarmen bloemen aanlokkelijk hun kelk heffen vlinders het hoofd op hol brengen zoemt blijdschap tierig rond in deze weelde wiegen bladeren op het ritme van de wind absorbeer de schoonheid welke mijn horizon…
LadyLove17 april 2011Lees meer >

Een witte ochtend

gedicht
5.0 met 950 stemmen aantal keer bekeken 22.788
Een witte ochtend, eerste dooi de lucht wit-grijs, egaal gespreid en aan de lange horizon welt nu een witte zon. Geen wind, beweging of geluid. Er botten waterdruppels uit; aan iedre tak en iedre struik zijn knoppen licht.…
M. Vasalis4 december 2020Lees meer >

" Zinnen overstegen " (1)

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 527
Krab trekt zijn vloedlijn zolang zijn scharen schrijven tot aan mijn horizon. Hemel ademt licht laat de stilte stromen,laat haar zinnen wegen.…
pama9 juni 2011Lees meer >

Flirt

gedicht
3.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 6.516
Je lach zei ik weet van wanten en: laten we samen op weg naar de horizon of zoeken naar bessen of zomaar iets tegenkomen en dat samen gevonden hebben. (The sky is the limit, trachtte mijn lach) En je hand toen ik in het donkerder begon over kou en jij nog warmer en warmere dingen wist en ik als antwoord rilde.…

Vergeten

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 693
Een horizon is voor haar weg gezonken. Wij waren aan haar scherpe geest gewend. Het went maar niet daar afstand van te doen. Steeds verder weg, maar wel aaneengeklonken.…

De smaak van nu

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 677
zout en bitter, veel bitter Vandaag wil je troosten maar ontbreekt je de kracht je hebt slechts een schouder die langzaam verrimpelt Vandaag smaakt naar zout en bitter vragen als waarom en waarom weer waarvan je eigenlijk al weet dat er geen antwoorden zijn Gisteren nog scheen de zon in relatieve wolkenluchten vandaag valt weer de horizon…
geeraardt10 februari 2012Lees meer >

Het Nieuwe Land

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 512
De open horizon ademt een blauwe bries. De wijde omtrek zegt los te laten zonder verlies. Hier geen gepijnigde steden langs de strakke waterkant. Een onbelast verleden is de schoonheid van een vlak land.…
Iniduo16 juni 2012Lees meer >

Gedachten

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 590
verwarde Mooie denkbeelden en slechte dwalen in mijn brein Wat een drukte wat een warboel Zou dat moeten zijn Smeltkroes van ideeën Borrelen de hele dag S'nachts is het rustig als ik slapen mag Beelden in mijn droom, bizarre fantasieën Geesten spoken in het rond Als zijn het relikwieën Mijn gedachten gaan vrijuit Voorbij de horizon…
Tinkelbel31 oktober 2012Lees meer >

Op de vleugels van de ziel.

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 602
Op de vleugels van de tijd koestert het mijn gevangen lichaam, gebaard achter gouden tralies van de moegestreden horizon.…
Pama13 november 2012Lees meer >

Winterzon

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 791
De winterzon breekt de kou in kwetsbaarheid en ademt warm een zachte blauwe horizon tot ver in de kindertijd. Vreemd hoe alles wankelt door de seizoenen van de tijd maar er nog nooit een vuur is geweest dat deze warmte heeft gedoofd.…

Groene anatomie ?

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
De horizon raakt de haartjes in je hals, daarachter leggen kleine schaduwen een groene loper voor mij uit als ik je aanhoudend strelen en zoenen mag, verse vrucht zo van het land getild.…
Pama27 april 2013Lees meer >

terug naar de navel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 588
de zachtheid van het verre water aangelengd met koppige, rode wijn geplengd op harde, droge grond geur van hars uit houten vaten van Delphi naar beneden kijken ertsschepen liggen roestig voor anker aan de horizon springt een dolfijn vangt het laatste licht van de dag hier kan ik jong blijven met jou zelfs vandaag met grotere pijn dan verlangen…