2490 resultaten.
Vrijheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
769 Trek jezelf terug, stop met benoemen,
laat anderen praten, de wereld draait wel door,
bevrijd jezelf, uit je eigen zijspoor.
Er moet iets gebeuren, met urgentie,
een stap radicaal, laat al je weten bezwijken,
onder zonder wachten op, blijven kijken.…
ONTWORSTELD
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.201 Oefen U dan, dag en nachten,
Als u trek of lust besluipt,
Om te wachten...
Eer gij in hun netten kruipt!
't Vlerkje niet — maar Poot en Nebbe
Breekt Gewoontes spinnenwebbe!…
Levertransplantatie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
625 Ze sloeg de ogen op,
haar blik vanuit een ver gebied
verrast op mij gericht,
haar lippen vertelden in het loze,
maar haar trekken
vertaalden haar betogen
van lang geleden noden.
Met ontzag liep ik tenslotte weg
en zag een verpleegster bij een beeldscherm
waken over apparaten.…
verdichtlingen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
572 Wij zijn van die verdichtte dingen
open de haakjes
en maak een opzettelijk gebaar
[trek er een lijntje om achteraf]
rond het gesprek af met een belofte
en zet de deur op een kier
het licht gedimd tot het weerzien
[hoe waarom het zo gaat hoort]
sluit de haakjes
wikkel het af de handen gevouwen
als om de woorden nadrukkelijk
[als een toegift…
Wolf in andere tijden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
627 Langzaam nadert de wolf
het huisje van de oude vrouw
De lucht van haar urine
bereikt hem door de ochtenddauw
Behoedzaam sluipt hij naderbij
door het openstaande hek
Mist en angsten trekken op
Speeksel loopt hem in de bek
Het is niet de lust voor mensen
maar de honger die hem drijft
De winter heeft hem hard geslagen
Overleven is wat…
gesternte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
396 Als ik me neerleg bij mijn grenzen,
trek ik een muur rondom me op,
voel ik me veilig in een wereld die
ik meen te kennen.
Al wegen onmacht en talmen zwaarder dan lood,
zij zijn mij eigen en vertrouwd.…
VOEDING EN WOORDEN: TAAL, TEKST!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Mijn maag voed ik graag
met woorden
en de lekkere trek
met zinnen
en heb ik echt honger
dan schrijf ik tot ik flauwval
Maar met een beetje water
de bron van elk bestaan
kom ik weer bij
en zet me wederom aan de pen
Zo stromen mijn woorden weer
door de aderen van mijn lichaam
waarbij mijn menselijk skelet
zich onmetelijk staande houdt…
Paradijs
gedicht
2.5 met 2 stemmen
3.963 Jouw ogen trekken mij de hemel in.
Lente voor altijd en wat nog rest van de liefde.
------------------------------------------------
uit: 'De luwte van het late middaguur', 2002.…
De vliegende man
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.063 Norselijk-krommende schroeve
die telkens, in duizelig buitlen,
biedt viervoudig de wind
neigend een nijdige nek:
'k zinge u; en 'k zinge u, o vlerken
die spant als den schoft van een trek-os,
maar die teder en licht
zijt als de vlerk der kapel;
motor, 'k zinge u en ronk
in me-zelf als het dommelig ronken,
('lijk aan de deur van een bie-
korf…
Kronkelweg
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
567 Maar hollen wordt stilstaan
en een stap achteruit
Slechts ruimte voor twijfel
Geen enkel besluit
Als je doel niet het doel blijkt
en het pad niet jouw pad
Als je toch eens opzij kijkt
of ónder de lat
Blijf dan eens stilstaan
Doe een stap achteruit
Neem die lat in je handen
en trek er op uit
Ga lekker zwerven
Kijk maar eens rond
Stop…
Wolkenbede
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
477 Jouw liefde heeft niets van het zweven
of circus van leven, ook niets van het aardse
of het nuchtere gevaar onder blauwe luchten
gras verandert van kleur, gedachten aan gedichten
gaan niet over liefde, wolkenbede neemt stilte
om te slapen mee naar de horizon:
Ik trek mijn handen uit jouw grijze olieverf
verplaats mijn blanke blik naar…
Verkoopster van de daklozenkrant
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
731 spreekt tot ieders verbeelding
vanonder haar fel gekleurde muts valt lang sluikhaar
elke dag staat ze te staan in weer en wind
neemt een pose aan en glimlacht vriendelijk tegen elke passant
in haar hand offreert ze vervolgens de daklozenkrant
koop er ook een omdat ik zo het zielig vind
ze is een meisje van een mysterieuze schoonheid
haar trekken…
Dit tijdperk?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
661 de plek waar we zijn geboren,
waar de geest en lijf zijn ingedaald
die geen verdere keuzes overlaat
tussen de geboorte en de dood
het levenslicht te traag geneest
als vaag geheel, waaruit de vormen
zijn gehouwen, invulling gekozen
met de scherpste beitel van de pijn
tijd te kort om gezamenlijk op te roeien,
in een afnemend tij trek…
Hemels Tafereel
gedicht
5.0 met 1 stemmen
9.602 De witte veren vliegen in het rond
Ook cherubijntjes in hun blote kont
Staan stralend van Gods lof en eer te zingen
Eén loopt zich door de menigte te wringen
Verbeten trek rond de wat weke mond
Ondanks zijn blos oogt hij wat ongezond
Normaal bij pas gestorven stervelingen
Hij spreidt een zelfverzekerdheid ten toon
Ondanks zijn nu gestaakte ambtstermijn…
Het heelal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
669 Hun groene schubbenlijf eens tegen onze gilet kunnen trekken.
Hen het mooie van Brugge laten bezoeken in een bootje
en een mogelijks eerste gesprek voeren.
Zelf zou ik willen vragen of E.T. familie is
of ze ooit kapitein Kirk en commandant Spock
hebben ontmoet
en als het nu echt hen waren die ons vanuit
hun ufo’s kwamen bespieden.…
Blauwtje gelopen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
605 Les Bleus overrompelde Oranje vanaf het begin,
Robben kon in zijn eentje de kar niet trekken,
Antoine Griezmann trapte het eerste doelpunt erin,
de Oranje-spelers leken wel doelloos te snacken.…
Waar de kale bomen staan en zij hijgend ademhaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 Het toornig wolkendek trekt langzaam dicht
hoge toppen van de bomen zijn onzichtbaar
De mist hangt in slierten haar voor haar gezicht
in 't wazig doolhof trekken de uren voorbij 't gevaar
Zingt haar bloed dat de bladertjes rood zijgen
doet op het water waar de spiegelende zwanen drijven
Sierlijke schoonheid de schemer blauwt door twijgen…
Spreektaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Elke dag hetzelfde uitzicht,
ik ga het nog geloven,
maar het nachtzwart kent ook
kometen in hun baan
langs mijn herinneringen,
die oplichten daar waar
het wel warm was –
achter mijn gesloten ogen teken ik
een nieuwe hemelkaart
en trek een streep
door de oude berekeningen.…
Wolkenbergen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 even
voel ik mij geheel
vervreemd
een ander werelddeel
maar ik rij gewoon rond
op de platte grond
in mijn dagtaak
onderweg
naar een afspraak
de wolkenbergen
hebben het begrepen
stil trekken zij verder
gaan hun wegen
maken een bui regen
spreken niet tegen.…
Soms
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Maar ik geef toe dat er een aantal rotte appels tussen zitten
Rotte appels die mijn leven een stuk zuurder doen smaken
Door mij telkens een geniepig duwtje te geven waardoor ik onderuit val
Onderuit in mijn zelfvertrouwen
Onderuit in mijn zin in het leven
Maar gelukkig
Gelukkig zijn er mensen die mij dan de hand vastpakken en weer overeind trekken…
Redoute Barnflair
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 aarden schans, redoute
die daar wezen moet
om het gevaar te keren
Bommen Berend af te weren
Bourtanger Veen had van die plekken
waar een leger door kon trekken
bezuiden Ter Apel Barnflair
stelt zich in 1666
met een schans te weer
het geeft vastigheid
in de Franse Tijd
wordt het een redoute
met zes hoeken
je moet er nu nogal naar zoeken…
AL het ZEVENBLAD moet DOOOOD!
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
478 Voor de zekerheid trek ik die ook maar weg.…
Hart
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
545 Is hij onzichtbaar, anonieme burger
die vergeten is zijn nummer te trekken
bij de Apotheek voor zijn medicijnen
hij heeft geen haast
het beste gedicht van de dag
ligt onder zijn bed te dromen
volgt hij de dag aan de rivier
als hij de groene gracht oversteekt
vol goede moed in burger kleren
er is niets meer in de mode
zijn leeftijd zit…
noorderlicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
584 als ik naar de koude trek
duizenden, ja duizend kilometers
in een bijna eeuwige tijd
haast tot slapends toe in de verveling
en ik alsmaar, onophoudelijk, verder doorrijd
zonder maar iemand te zien, geen enkeling
langs het groen, van zwarte geasfalteerde wegen
met die eeuwige witte lijn in het midden
wat zeg ik.....een lange slang die mij sprakeloos…
ALAAF OLAF
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
801 Erwin had Carnavaleske trekken
Maar in die gekte was ie te goed
Een meester in de fotografie
De Koning van de Fotografie, doch
“Homo’s hebben geen voorrang”
In het verkeer van de andersvoelenden
In het luchtverkeer van de doden
Blijft Erwin altijd voorrang houden
En wordt respectvol begroet
Met de volle vreugdekreet
Alaaf Olaf…
Wat is kwaad, wat is goed?
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
490 Twee krachten die elkaar bejegen,
zij trekken samen door ons wegen,
waar licht en donker verder gaan.
Goed is de hand die liefde biedt,
die troost waar pijn de hoop wil breken,
die zwijgt maar nooit de mens zal wreken,
en leeft waar hart en vrede geschied.
Nietzsche zei: “Er is geen kwaad, geen goed.”…
Ik stemde VOLT en u, jij?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
268 nou dat laatste, vergeet dat maar
daarvoor is Nederland te onsamenhangend
eenheid in 't Koninkrijk ver te zoeken
verdeeldheid aan de lopende band
geen pijl op te trekken
Wilders zal wel zakken
maar zakt niet weg in het moeras
want dat is Nederland: een moeras
Nederland, Waterland, NEEderland
het moeras zal blijven borrelen
morrelen en…
Getij dat blijft roepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
379 Ik voelde hoe water kon trekken,
hoe het mij meenam zonder haast,
hoe ik mezelf verloor
in een kracht die niets vroeg
en alles nam.
Verdwaald bleef ik achter,
drijvend op wat restte.
Met het schuim van je golf
sloot ik mijn woorden,
alsof ze breekbaar waren,
alsof elke klank
kon vallen en verdwijnen
nog vóór hij bestond.…
Zomertuin
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
735 wolken
dit is mijn plaats dit is mijn besluit
de zon verdwijnt het water wordt zwart
de wolken onthullen de nacht
kille wind zo scherp als dolken
grote natte druppels vallen op mijn lijf
het is koud guur en fris
maar de plek verliest niet zijn kracht
ik haal mijn voeten uit het zwarte water
mijn handen van het kriebelende gras
ik trek…
Zwervenszat
poëzie
3.8 met 18 stemmen
3.927 Maar ik weet dat ik toch voort zal trekken,
Al is uit mijn alles niets geworden,
Al ben ik allengs geworden
Van een sluwe doelbewuste vos
Tot een van die schapen die maar dwalen
Met zwikkende hoeven, alleen nog los
Omdat hen de wolf nog niet kwam halen,
Terwijl toch de trouwe hond in 't bos
Lang al is verdwenen en de
Goede herder zwijgt in…