Alle inzendingen over verte

2105 resultaten.

Sorteren op:

Zonder bagage

gedicht
2.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 17.242
De eerste verte. Hoe ik dat doe? Ik leg me op de grond en vouw me op tot een pakketje. Verloren maar vrij om te gaan als de maan zich schurkt tegen de havenkade. ---------------------------------------- uit: 'Tussen hemel en aarde', 2002.…

NEVELIGE AVOND

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 768
Langzaam daalt de schemerige avond over een verlaten heuvelweg Mistflarden hangen als rookpluimen boven de velden en buigen zich over een heg Als onder een wollen deken wordt de wereld om me heen zachtjes ingestopt Het is een andere wereld die zich geruisloos aan mijn oog ontpopt In de verte klinkt gedempt het loeien van een koe ergens in een…

Zestien

gedicht
3.2 met 119 stemmen aantal keer bekeken 41.607
III Van het meisje van zestien jaar zijn dit de borsten; neem ze maar zegt ze, je handen dorsten er naar; en mij is het even wonderbaar: hoe door mij heen een verte valt met een zoetheid zonder oponthoud, die zich tot een firmament versmalt 's nachts buiten mijn raam.…

De Jager in slaap

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 623
Aan de wanden tapijten met verbleekte jachttaferelen, honden, fazanten en in de verte vale bergen, bijna weggewist in de verschoten lucht. Daar ligt de jager, nog nauwelijks zichtbaar, verloren en geborgen in het huis van zijn jeugd. Bewegen zijn lippen zich? Fluisteren zij? De bergen aan de wanden bewaren hun stilte.…
Han de Wit12 oktober 2007Lees meer >

Aanvliegen over de sont

gedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 9.164
Aanvliegen over de sont, over donkere kommen van finse meren scheepgaan in de kajak der gestorvenen drijven op de wateren tussen taiga en toendra oog en oor zuiveren aan leegte en verte zich voeden met bessen, met hoed en geur van de goddelijke paddenstoel dromen de droom van het eeuwige heden als arctische beer weer tot sneeuwblinde…

Mijn laatste eer

hartenkreet
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.761
Je glimlacht de hele tijd Je hoort er eigenlijk niks van Maar dat is een gedachte die ik dan vermijd Mijn hele hart kan ik luchten Ik weet dat je dat niet erg vindt Soms hoor ik je uit medeleven zuchten Ik vergeet dan even dat dat komt door de wind Soms moet ik even huilen Ik blijf je toch ontzettend missen Heel soms denk ik je in de verte…
robert11 juni 2004Lees meer >

Aux moments d'obscurité

netgedicht
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.988
Ce vent clair et doux dessine les contours de votre mine divine et de votre vert frais. Je sais que je suis vieille. Je vais dormir maintenant. Sachez que vous restez dans les rêves les plus profonds de mes nuits trop courtes et lourdes d'un presque hiver mon cher, mon fils gratieux, votre mère. Menin, le 25 Octobre 2003…

Thuiskomst

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 912
Puls na puls stuwde U Uw geest de wereld in totdat de verten flonkerden van Uw bestaan. Zo schiep U ook ons als vrije geesten, als Uw kinderen, spelend en wandelend in Uw licht. Maar in het spoor van de Lichtdrager, voor zijn duistere drang naar macht gezwicht, tuimelden wij in vrije val uit Uw eeuwigheid.…

Laatste inzending

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 848
Altijd dromend met het voortouw schurend over de rechterschouder, dromend van de zee in de verte, de Grote Moedergodin kwam en tikte je op je linkerschouder. Ik las nog wat gedichten van jou in De Gids, maar God Herman, wat zijn woorden leeg en droevig en ontoereikend.…

Kasteel, Chateau Neubourg te gulpen

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 908
De eerste keer, In de verte, Wat ik zag ….. Wwauw….waaauw... Tranen Zo ontzettend mooi. Maar nog steeds niet af. Dichterbij ik stond perplex, dat is maf. De tranen schoten weer in mijn ogen Verdriet, De vreugde teniet. Gekropen door het prikkeldraad Mocht eigenlijk niet, maar door de verhalen Wilde ik niet dralen En wilde actie.…

Toffe Jongens

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.417
Hobbelend zat ik daar in die ballonversierde huifkar dat te vieren wat je viert als je van school verdronken bent loze beloftes aan de wilgen schooldiploma nog op schoot zomaar genietend van de wolken en Freeks' leven na de dood En in de verte klonk nog iets van automatische transmissie Het kwam met plankgas dichterbij en sloot genoegelijk…
jan haak11 april 2010Lees meer >

Parijs 5, 2 rue de Latran

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 757
Hij slaat linksaf, houdt in, dan rechtsaf, rue des Écoles, nog steeds telefonerend etalages bekijkend met dure overhemden, die moeten passen bij zijn witte jas, blauwe sjaal en grijze haardos, ons houvast in de verte. Hij loopt maar door. Zijn gezicht hebben we niet gezien. Opeens is hij verdwenen. Auguste! Waar is hij?…

Impressie

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 694
Hij zegt dat de beslagen verrekijker nog werkt, maar ik zie niets in de verte en niets dichtbij. Een bloem zegt mij meer dan alle culturen op deze aardkloot. Mijn hand streelt het huis van Jacob Cats, ook al vond ik zijn werk beneden peil. Hij was er toch maar. Wij hoeven geen massa-psychose om te ontvluchten aan onszelf.…

Verzwegen panorama

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 587
Hun echo meet de verte niet. Geen enkele vinger bindt zich aan lichtjaren. Welke woorden heb ik begrepen? Ons gesprek heeft de stilte niet omhoog getild. Ik hef mijn glas op en mompel: “Fijn dat ik je weer zag”. Op het scherm praten we jaren verder.…

het Plein

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 669
Strogeel is de zomerwijn, ik tuur in de verten van eindeloos verre graanvelden, omzoomd met zacht zilver van jonge berkenbossen, Ver van hier hoor ik hoe luid de Russische beer brult in het Kremlin, met groot vertoon van totale onmacht aan het eigen, prachtige, onvoorstelbaar muzikale volk, Dat al lang niet meer gelooft in Tszaren of Poetins…
Tjoke6 juni 2012Lees meer >

Betoverend

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 660
Een eenhoorn bij de Hondster, vergezeld van herten, brengen vreemde hunker naar verstaan en verten. Vanuit mijn opgebolde burcht van onweer, met eigen dichterlijke hand gekneed, daar flitst krakend bliksem van inzicht; melancholie verdwijnt nu zonder omkeer. Het is alsof de zon doorbreekt op een nevelige morgen, de zon in mijn hart.…

Liefde o Liefde

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 735
In de verte komt een donkere lucht aan, de wind flakkert op. Wagens haasten zich op weg naar hun volgende bestemming. Men blijft maar reizen van ergens Zijn lijkt geen sprake. Dan stopt er een taxi. Een man met een boeket bloemen stapt uit. Hij glimlacht, en met een veerkrachtige tred haast ook hij zich voort.…

Eloge du Tarot

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 555
Of maak ik contact met nog zelden getekende verten, verfijnde, oneindig vertakte dimensies zo anders dan hiet? "De mens is rijker dan u denkt". Een witte hand! Zijn palm draagt een ster,vijfpuntig. Door het gat heen in een rozenhaag licht op, in blauwe waas, een hooggebergte. "De diepgang van Tarot is groter dan u gissen kan".…

Kalme kracht

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 653
Brengen mij tot rust, turend naar een verte die niet te zien is. Vanuit een wereld met z’n dagelijkse beslommeringen wordt ik losgeweekt. Een deelgenoot van een wereld die volkomen in harmonie is met zichzelf. Het getij als een grote klok, die zonder hapering in haar cadans voortgaat.…

Zwervende vlakten

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 656
Wolven huilen in de verte en loeren op een prooi. Weerloze lammeren schuilen bij oude taaie rammen. De dwalende herders kennen de angst van de jongen. Doch de veiligheid van een ieder wordt gegarandeerd door hun karabijnen. Hun loop strelend staan zij klaar om al het kwade te weerstaan. Enkel kwaad bloed wint de strijd!…
luuk wouda11 november 2013Lees meer >

de panter

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 711
Hij tuurt in de verte, daar komt wat aan. Neen, die is te groot zo’n bizon. Hij keert niet terug voor hij iets te eten heeft. Alles wat beweegt of leeft, verberg je niet voor zijn al ziend oog. Hij houdt de traditie van jager hoog.…

Lopen- lopen, LOPEN

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 567
De verte komt niet nader lijkt steeds verder weg toch zet ik elke stap omdat m'n hoofd het zegt. De einder is nog net zo ver als toen ik begon te lopen, m'n benen willen nu niet meer 'k begin naar het einde te hopen.…
An Terlouw12 november 2016Lees meer >

Aan mijn wandelvriendin

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.149
In Mesocco een picknick op de ruïne geflankeerd door hellingen steilte, turend naar verten en ijlte. Hoe tussen gras, en je schoot, vermoeidheid, je altijd alert, zorgend, zoekend vertrouwend genoot en hoe we dankbaar aan het eind grinnikten, blij met een bus, een bord en een bed.…

Knip-oog

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 464
Opeens zag ik in de verte een jongedame naar mij toe lopen. Ze greep doelbewust en zelfverzekerd een plastic fles met gezonde vitamine's en terwijl ze vloeiend en charmant langs mij gleed, gaf zij mij een vette knip-oog, die mijn hart deed ontwaken.…

EVA

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
gisteren liepen ze me vanuit de verte tegemoet een man een vrouw wandelend in het bos hij stil verscholen onder z’n hoed zij druk met armen gebarend kwebbelde er lustig op los vandaag liep ik in ons Blauwe Bos een groep vrouwen liep al giebelend en kwekkend achter me aan ze ervoeren niets van de natuur lieten waarvoor ze kwamen volledig…
catrinus25 maart 2019Lees meer >

Aurora Borealis Paranoia

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 512
gouden zonnegloed gebleven De heerlijkheid, de glans die haar omstraalt Aurora Perestrojka parabool Ze noemde hem haar kleine man, idool Door supermaan bezeten, idolaat En dwangneurosen, lichte paranoia Geobsedeerd en manisch-depressief Sprekend en publique in 't offensief Gedreven, voortgejaagd door wilde wanen Zijn blik gericht op verten…

Paars 2

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Liggend in 't gras, luisterend naar de mantra die herhaald, herhaald zagen we 't blad van hoge bomen wiegen, in vezels van ons wezen drong een-hou-van-jou, snaterend zwermen ganzen overvliegen om te verdwijnen in de verre verte zoals gedachten, wensen sterven Later, boven werden we beolied als babies.…
Ralameimaar9 augustus 2022Lees meer >

Sardinië

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
kralen Tussen messcherpe rotsen en Helios stralen Eucalyptus, olijven, vallend licht waaiend zout Waaiers van puin tussen stug kreupelhout Hoog boven het land doorschreeuwen meeuwen de eeuwen Te midden ervan daar nestelen spreeuwen Elke baai, elke helling een eigen gezicht Maar niet alles past in een enkel gedicht Achter de verte…

Het zijden draadje van vrede

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 412
En als fluisterende wind in de verte langzaam opsteekt, blijft de ijle spanning voelbaar in het fijne weefsel, niet onbreekbaar, maar taaier dan ooit gedacht, gesponnen uit bewuste keuze — geen angst.…
CB22 juli 2025Lees meer >

Een feest onder Duitse vlag

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 91
In de verte klonk de zilveren fluit. Hij komt. Op de Hoek een erepoort. Vijftig paarden droegen de pastoor door zijn domein. Een zuurstoffles werd torenklok. Koos Campfens liet haar klinken. In de kerk het dorp, katholieken en protestanten. Buiten was de oorlog.…
Cor Koene10 september 2026Lees meer >