Alle inzendingen over winter

3941 resultaten.

Sorteren op:

Het Kind op de Berg (Begin van de winter)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 168
Het ritme van de seizoenen houdt mijn hartslag in balans als ik er in meega en me s winters niet lui in een gemakkelijke stoel vergrijp aan de voorraden maar een jas aantrek en eropuit ga, over bergen of weiden voor uitzichten zonder muren met een warme zon in het centrum van mijn lichaam die mijn geest verruimt met het landschap…
Zywa8 november 2025Lees meer >

Topklimaat

snelsonnet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 609
We moeten minder energie verspillen Dus deze winter er flink tegenaan Een standje lager en een truitje aan Het kan: alleen we moeten het wel willen Als buiten het een graad of twee gaat stijgen Gaan we het straks vanzelf weer warmer krijgen…
Nico Noorman19 november 2021Lees meer >

bitterzoete nacht

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 626
toen het licht ontvouwde stuurde een woordvogel jou op pad je plukte blauwe bloemen je plukte de witte maan winter vroor in je hart reis door ondoorgrondelijk water naar de overkant een klapwiekende vogel nam alle dode woorden mee in een bitterzoete nacht…
J.Bakx18 december 2024Lees meer >

koude maan

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 423
hij danste met de dood tot hij abrupt in het duister sprong sprakeloos liet hij haar met scherven achter het verlies was een zwaard tussen haar schouderbladen een stilte huilde diep in haar hart in de namiddagen van eenzaamheid het werd winter de tijd kwam tot stilstand de koude maan toonde haar heldere gloed…
J.Bakx1 september 2025Lees meer >

Winterschreeuw

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 311
Een laatste winterschreeuw verstomt in wit, grijs, grauw De lente wacht geduldig ze lacht, al gauw verschijnt ze In volle glorie zal ze stralen je ziet het aan de bomen je ruikt het in de lucht De winter zucht plaatsmakend, van binnen tot buiten stromen zijn laatste snikken over de ruiten…
Erna Kagenaar22 februari 2026Lees meer >

Benidorm op een november-zondag-morgen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 636
Het is half negen de zon verheft zich en ik aanschouw die onmetelijke architectuur van Benidorm aan de Spaanse Middelandsezee Ik ga naar de Nederlandse kerk om tien uur en zal bidden dat de aarde niet gaat beven en wij met onmetelijke architectuur ´Nenidorm´ gaan bouwen aan de Nederlandse Noordzee…

Net als de Bomen…

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 187
Bladeren in de westenwind zij weten hoe het moet ze vallen in de herfst en dat is uiteindelijk goed. Hun verlossing is geen zwakte of teken van weerloosheid het is bitter inzien van de werkelijkheid. Open dus gerust je handen voel wind tussen vingers stromen maak plaats voor de leegte alles wat daarna mag komen. Want als niets anders…

Blij, winter voorbij

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 944
Oud zeer vergeten Het voorjaar fietst door mijn hoofd Nieuwe vrolijkheid.…
Fred25 april 2005Lees meer >

Tanka Winter 3

netgedicht
3.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.092
in dikke jassen en met blozende wangen spelen kinderen schijnbaar onuitputtelijk buiten in de verse sneeuw…

Tanka Winter 5

netgedicht
3.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.330
vrieskoude nachten ijsbloemen op de ruiten tot de zon opkomt dan breekt de hemel open het morgenrood kleurt de dag…

Tanka Winter 6

netgedicht
3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.133
op eigen wijze begroeten merels een dag in alle vroegte klinken door stille straten de muzikale klanken…

"Koning Winter" verliest!

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 880
Ondanks de vrieskou verschijnt er een glimlach op mijn gezicht: "Koning Winter" blijkt toch voor de lente gezwicht!…

VADER ROEPT WINTER IN ME OP

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 550
Zijn aardse huis heeft hij in zwijgen verlaten De Ander had het laatste woord Zijn bed vreemd leeg 't tafelblad vol medicijnen De laatste uren kon hij niet meer praten Ik las z'n gebaren in z'n hand te korte levenslijnen Hij wuifde en wees naar raam en muren Het kon beslist niet lang meer duren: Deze reis naar 't onbekendste…
Harry Daudt11 december 2007Lees meer >

In winter en ruw weder

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 594
Je ontvouwt jezelf voor mijn ogen strekt je armen over mijn hoofd en als je mijn hemeltranen droogt ben jij vol ontferming bewogen En toch, volkomen dichtgeklapt nu sta jij in de gang... mijn paraplu…

laat zestig winters

poëzie
3.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 8.143
Hooft begroet zijn vriend Vos(sius) door woorden van Vondel te citeren: 'laat zestig winters vrij dat Vossenhoofd besneeuwen, nog grijzer is het brein, dan 't grijze haar op 't hoofd, dat brein draagt heugnis van meer dan vijftig eeuwen, en al haar de wetenschap, in boeken afgesloofd, Sandrart, beschans hem niet met boeken of met blaêren,…

ZWEVEND VAN HERFST NAAR WINTER

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Zacht huivert de spits van 't kale ranke boompje: roerloos deint de valk. De regen houdt op. Proef natte lucht in stralend licht. Een zwarte streep damp raakt de ondergaande zon, verscherpt het purper. Langs de parkvijver staan heesters, kaal, recht en stijf; Dáár ruist bamboeloof. De merelsnavel glimt bij winterduister, wijst star…

De winter is nu eindelijk gekomen

poëzie
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.773
De winter is nu eindelijk gekomen, En beemd’ en woud zijn wit van sneeuw en rijp, Bevroren zijn de vlieten en de stromen, Verdord is al wat vruchtbaar was en rijp.…

Verschil van winter- en zomerpassie

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 798
Zachte woorden wil ik spreken in het holst van donkere nacht strelen jouw blozende wangen komen wanneer je mij verwacht in mijn armen zal ik je sluiten beminnen hartstochtelijk verliefd zullen we wachten tot buiten licht weer door het duister klieft ach als straks de dagen lengen worden nachten zo licht en kort menig tranen zullen we…

De winter maakte mij grimmig

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 426
Twee vogels zingen in een hoge spar een fraaie cantilene wij staan er bij stil luister zeg ik wat zingen zij stemmig en meteen ben ik minder grimmig…
vancoillie22 februari 2012Lees meer >

ik hoor het graven van de winter

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 543
in gemeten passen ligt het geluid van het verleden ik leg ze tussen jou en mij, ’t gehuil bleef in de afstand bewaard en nu ik te oud voor toekomst word duidelijk en doodstil vraag je of ik mezelf wil verlaten; de duur onuitgeschreven maar wil je mij dan vasthouden nog voor de winter verminkt het leven of dat wat als zodanig klinkt…

Wij verwazen de winter

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
plotseling gaan dan ogen open herken je dat? langs lentegroene stroken lopen waar jij van zegt tegen mij het lijkt wel of jij erin huist okay ik geef mijn zwakte toe dat ik jou in pastelkleuren herken waar jij mij telkens inluist als kwestie van zien en gewen dan geef ik mij aan minnen over als ik jou in voorbodes zie van opgaande lente…

PATRONEN & PRENTEN VAN WINTER

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
En dan drukt winter zijn stempel op pad en perk in mijn tuin Jaagt wind en metgezel sneeuw tussen struik en boom hun laatste blad verloren De prietpraat tussen fris groen van bol en knol met stilte bedekt De tafel voor vogels door mij gedekt, de vetbollen gehangen Dempt even...…

Doei winter, adieu

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
Nooit meer verwacht ik een sneeuwvacht, vaarwel. Mijn hazalaartjes priemen langs mijn bladeren heen die ik straks laat neerdwarrelen, zo bleek en geel als zij blikken. De windvlagen krijgen toch geen vat op mijn jonge loten, zij groeien al na Nieuwjaar. Vergeefs hunkert een kind naar vlokjes. Crocussen krieken al aan de voet van mijn stengels.…

Doei winter, adieu

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 579
Nooit meer verwacht ik een sneeuwvacht, vaarwel. Mijn hazelaartjes priemen langs mijn bladeren heen die ik straks laat neerdwarrelen, zo bleek en geel als zij blikken. De windvlagen krijgen toch geen vat op mijn jonge loten, zij groeien al na Nieuwjaar. Vergeefs hunkert een kind naar vlokjes. Crocussen krieken al aan de voet van…

Als het winters warm en koud wordt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 472
Welke hand wordt een werkende welke traan verbergt intens verdriet. Wat oogt en is zonder zonlicht verloren wordt zonder regen niet geboren. Het kan verwonderlijk schijnen zelfs onwaarachtig klinken want waar de een nog wel zelf loopt kan 'n ander ondersteunt enkel hinken. Hoeveel soorten van verdriet bestaat er ongezien wel niet. Welke…

Winter Maan(d)

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 437
was wit zoals het hoort het zondagsschool Kerstkado zette in een boek van W.G. van de Hulst z'n verheven boodschap voort het ijs op met botte houtjes schaatsen nooit geleerd - ondanks veel geduld je vond het wel verdraaid koudjes maar het trok weg als je warme chocola bij de koek en zopie tent had gescoord dat verschijnsel noemden we winter…
Catrinus18 december 2020Lees meer >

WINTER 2021-2022

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 642
Het wordt een lange koude arrenmoedige winter We gaan aan het gas Neen, we gaan van het gas af De aardkloot in Groningen verdient rust Onze portemonnee wordt onrustig Het wordt kiezen tussen eten of warmte Het wordt eten met mate 2 maal per dag Kleding aanhouden en dekens doen de rest We moeten wel meer bukken bij Albert Heyn Hij, zij, die…

Winterse haiku's

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 596
Winterskelet- bomen ontdaan van groen. Paard in de mist verliest zijn contouren. Eend zoekt wak en glijdt uit op het zwanenmeer. Alpinist- de jaren klimmen met hem mee.…
joepondro29 januari 2025Lees meer >

Gewoon gelukkig in de winter

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
Weet je, nu het winter is is het nog slechts even wachten op de bloemen die zullen bloeien in mijn tuin. Op de warmte van de zon die hen doet kleuren, de frisse bries die verspreidt hun geuren. Nog even wachten en zolang nog wandelen door serene witte veld.…

Waar de winter danst

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
Blad en hout sprokkelde ’s morgens vroeg, terwijl de winter danste langs de ruit. Soms lukte het haar om weer te plukken en hem te plaatsen in die ene dag toen ze zijn kussen vulde met veren. Haar verweerde hand trilde bij het bukken, streelde nog zijn gebeitelde glimlach, een jas hing naast haar sombere kleren.…