2545 resultaten.
De harpiste
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.090 schenk ons,
jullie met de stem van engelen die
zingen doorheen het geluid van trompetten,
violen en hun kompanen,
waar ik in mijn late lente de vingers nog
eenmaal jullie zal doen beroeren
en mijn boezem het raam ,
als eeuwig monument, wil stuwen
naar bevallige diepten en hemelse einders
opdat wederom het ongeschapene
door klank…
Dorpsdans
poëzie
3.2 met 14 stemmen
3.346 De vedel zingt, waar roos en wingerd-ranken
Verliefd omhelzen 't huis des akkermans,
En gloeien in de avond-purper-glans, -
En twintig menschen rijzen bij die klanken;
Het avond-maal heeft uit: van dis en banken
Verdween der jonkheid blij geschaarde krans, -
De vlugge voeten reien zich ten dans,
En de arm buigt om de leesten heen, de slanken…
Moederliefde
netgedicht
3.6 met 196 stemmen
65.977 Terwijl je uit ‘t raam staart laat je
de vingers ongeduldig trommelen
op het hout van de vensterbank
en vraagt me met zeurderige klank
wanneer of we gaan schommelen
je heft het gezicht en lacht me toe
terwijl ik jam van je mondhoek veeg
je kijkt me aan maar je blik is leeg
en geeuwend zeg je: ‘k ben zo moe
De pop bungelt; z’n kop beneden…
Ik wou ...
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
5.401 Ik wou dat ik
Één grote stap kon zetten
Om de tijd en ruimte te overschrijden
Over rode daken en groene tuinen
Over muurtjes van bewoonde landen
Over alle grenzen heen
Ik wou dat ik
Op jouw droom kon klimmen
Om je verlegen ogen aan te kijken
Door witte wolkjes en gekleurde hemelbogen
Door bloesemlicht van zachte klanken
Door alle…
MEDITATIE
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
826 gehuld in paradijs'lijke gewaden
beginnen we ons duister ritueel
stoutmoedig stappen we uit het gareel
verkennen aarde die we nooit betraden
de weg voert over slingerende paden
ik vang je blik, omsingel je kasteel
en neem je in, we worden één geheel
wanneer we samen de rivier doorwaden
we stoten klanken uit en zaaien zaden
zij zoeken grond…
Albanese Bona
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.102 als ze praat, hoort men taal
doorleefd en ietwat vreemd
zij is een buitenlandse op
bezoek tijdens haar leven
in ons kleine wereldland
de eigenaardige klanken
vervullen het hoofd met dromen
over weidse vergezichten en bergen
die dringend verkend dienen
misschien wel volgende zomer
waar geitenhoeders nog tellen
met droge witte…
Inspiratieloos verloren aan de poëzie.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.022 van mijn woord
de spitsvondigheid in 't schrijven
waar er ooit gevoel lag in poëzie
kan ik nu slechts twijfelen over hoe
ik er nog één draai aan kan geven
-zonder driehonderdzestig graden te draaien-
Trouw blijvend aan mijn gedachten
wil ik mijn gevoel niet dichten
doch openen als een ontluikende vlinder
in een passioneel samenspel van klanken…
Waar ging Homeros heen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
731 Stemmen in zijn hoofd schrijen stil, verstomd
chaos door wedloop geschapen
heengang futiel, ondoordringbaar vermomd
Reizend schrijvend stiltecentrum
ijverig die ene klank verzoekend
vangt hij essentie in een woord
Ergens weerklinkt de finale versie
romantisch en lyrisch vertaald
stervensver weg op een hemelse wolk
Vakkundigheid?…
HET ORGEL SPEELT...
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.048 Een heel onnozel volkskoepletje,
slecht drie, vier noten traag en teer;
maar elke klank, die in mijn oor dringt,
wekt echo’s in mijn binnenste weer.…
Wereldvreemd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
749 We verdringen de pijn
we draaien ons om
de mens achter glas
doet weer eens dom
we leven in rijkdom
door slijk der aarde
aanschouwend het alter ego
dat flets naar de tv staarde
ze kleuren in zwart-wit
resoneren de lieve klanken
gelukkig met primitieve
speeltjes en houten planken
de wereld achter de glazen sluier
verhult de waarheid…
Maansverduistering
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
604 Mijn donkere ogen zien
de maansverduistering
een deel van jouw lichaam
vol rotsen van heuvelachtig
wulps verlangend vlees
jouw schaduw
voelt jouw lippen
door schaamte
die doorkijkt, doortastend is
jouw beweging
als een bewegend licht
met kleuren die op klanken
lijken,
we worden verliefd
ik zie jouw hand
langs mijn begeerte glijden…
Woordloos gesprek
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
502 Zijn ogen waren niet te zien
De zwarte klep diep naar omlaag
gaf schaduw en bracht afstand aan
Een kloof die niet meer viel te peilen
en onbekendheid liet bestaan
Zijn ziel was langzaam rauwgeschuurd
Elk woord etste een nieuwe groef
Was als azijn in open wond
Na lange jaren van miskenning
kwam geen klank meer uit zijn mond
De drukte in…
Holland's got (no) talent
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.391 "
De stemmers hebben een gebrek
aan gevoel voor klank, en Tess
heeft tevens een gebrek
aan zang- en gitaarles
Het volk kiest, niet
een vakkundige en objectieve jury
Niet voor talent en kwaliteit
maar voor schattig en commercieel
En de jury heeft vast en zeker spijt
dat ze haar in de voorrondes
niet naar huis hebben gestuurd
De…
Parkpop 2009, het is nu weer stil
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
674 Langzaam zijn de laatste klanken
van parkpop 2009 verstild
lang heb ik vanavond
in mijn voortuintje zitten genieten
voelde me op de eerste rang
uiteraard was ik er vanmiddag wel even bij
op dat grote veld
in het Haagse Zuiderpark
samen met duizenden mensen
maar geloof me
te midden van al die mensen
voelde ik me ineens zo alleen
dus keerde…
Zo eenvoudig, zo mooi
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.641 Een huisje, zo eenvoudig en mooi
door grote bomen omgeven
daar hebben we vijf dagen vertoefd
en genoten van een heel ander leven
En elke morgen werden we gewekt door
een concert wat recht uit de hemel kwam
vogels die zongen met allerlei klanken
en ieder van ons even apart nam
Het was alsof ze ons wilden vertellen
dat er in hun leven geen…
Meer dan vriendschap, Conan
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
3.256 tussen Den Haag en Gent
loopt een lijn, die verder reikt
dan je met je blote oog
kunt bekijken
de liefde voor Amsterdam
voor Zeeland en Parijs
vindt er zijn middelpunt
zoals de wind zich nestelt
in de kruintjes
van de eik, de beuk en de berk
in de gevleugelde vrijheid
van de adelaar
die met scherpe blik
de wereld overvliegt
de klanken…
Suite
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
706 Na zacht rumoerig wachten op eerste tonen
terwijl gespannen snaren worden aangezet
tot welluidendheid met fluit of klarinet
om Grieg’s suite met schoonheid te bekronen
klinken schuchter de eerste zachte akkoorden
van het schone “Opus 40, Aus Holbergs Zeit”
klanken vanuit de oudheid Muzen geweid
tonen van cello en fagot die we als fuga hoorden…
FLUITSPEL
poëzie
4.0 met 9 stemmen
1.624 Doch mijn lippen, die zich spoedden
Op en neer de reeks der klanken,
Deden bloesemend een vermoeden
Rond de dorre takken ranken.
En de knaap sprak: 'liefste, luister
Wat ligt in dit lied verborgen,
Los zich windend uit het duister?'
'Morgen', zong mijn fluitspel, 'morgen'.…
Vleugelvingers en liefdeslente lichaamshuid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 De tonen op de toetsen van
de piano vallen als
druppels van je hand
bij het spelen
Als vanzelf resoneren de
klanken van mijn ziel
mee
Je vingertoppen voelen aan als
zachte hamertjes op het hout
van zwart en wit en hoger
en lager
Van binnen worden dingen
aangeslagen
Ik voel je vingers bijna
van binnen, als het regent,
zoveel liefde…
Indië, mijn gerouwde liefde
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
646 ik hoor krekels
ver weg van mijn moeder
ben gebogen door tijd
van rijst en heimwee
voel de achterzijde
van mijn ziel
waar vroege warmte
de nachtelijke tranen droogt
beelden van heden
leven rond om mij
in hout en klanken
in kussens
nog op de grond
van toen
ik ruik de avondzwoele dessa
van zweet en onze kruiden
ook de hitte van…
Thans door banken mist
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
528 najaarsnoten stil
spreekt geen woord
voelt in wezen kalm
het doorweekt tedere voeten
als een slaap zomerzee
van kalmte durend
ik word overmand door beelden
wat was
wat is
wat komt
een weeldepracht dauwt peluwzacht in ‘t land
voor elk vertrouwd dier
langs het maïsveld
langs de laagwei
van nabij hoor ik dieren lopen
van eigen klank…
Verzorgingshuisverhuizing
netgedicht
2.4 met 34 stemmen
2.979 Smullen van een ijsje,
opgewekt weer verder
tot in de late uren,
moe maar toch voldaan
de holle klanken horend
kijkend in de ruimte,
bedenkend dat morgen
in omgekeerde vaart
alles opnieuw begint
voor die bejaard
‘t verzorgingshuis verruilen.…
De blaadren rijzen door de stugge nevel
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.910 De blaadren rijzen door de stugge nevel
er zijn geen klanken meer, er is geen lied
slechts in het dorre riet een vroom geprevel…
Nu komt de tijd dat men naar binnen ziet.
Want wij zijn arm, en knagen aan ’t verleden,
en spelen met de kaarten van verdriet.…
Vader
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
880 Het woord vader
zit in de klank
van oude hobo's
die melancholisch
het gejaag der harpen
doet verstenen
het zit in het geluid
van brekend glas
dat met koele gratie
de sintels in de as
tot glinsteren dwingt
en na de stilte
en de storm
breekt het door de wolken, soms
als een schitterend conclaaf
van open en gesloten lettergrepen
statig…
Levenslied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
700 In het meerstemmig levenslied
lijkt de blinde zanger toch
inmiddels oud genoeg
om wijs te kunnen houden
maar heldere tonen
wisselt hij voortdurend af
met valse noten zonder ritme
waarin woord en melodie
soms niet meer zijn te herkennen
dan zoekt hij naar de harmonie
die hij weer een tijdlang vindt
in de klank van geleende vreugde
die…
Kunst van het weglaten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
580 Door klanken licht door de ruit,
strekt zich een chaos uit, het
snijpunt van veelvoud, levend
wit en zwart, gevulde caleidoscoop
van een wisselende mozaïek
met een prozaïsche verwachting.…
Meigeluiden
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.567 waar de IJssel stroomt
was er een dichterlijk ontmoeten
een kunstenaar met zwarte hoed
toverde er warme welkomstgroeten
de zon belichtte de ramen
het uitzicht op de Hanzestad
bloemlezingen leken te blozen
op elk beschreven blad
dichtmaatjes van ver
brachten rust zo heel dichtbij
muzikanten speelden vol souplesse
de mooiste klanken…
Vuurvlieg
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
708 Een vuurvliegje dat haar stem niet kan laten horen,
de schelpen en de gangen van de oren blijven
verschoond van stilte en geluid, de vleugeltjes
dicht gevouwen, mondje zichtbaar zonder klank.…
Mij een mysterie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Vertel mij eens woordkunstjesmakers waarom
zou het gedicht niet mooi meer mogen zijn
de buiging en sneden niet vloeiend en fijn
maar explosief gevaarlijk dodelijk als een bom
niet meer in gelid van rijm en schone klanken
ja psychotisch opgediend als voer voor psychiater
klinkend als luid gebral of luider eendengesnater
ik steek mijn mening…
koud, zo koud
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
867 ramen
enkel een zwarte mantel van sneeuw
en een homp oud brood
waarmee zij het ontbrekende kussen delen
en waarin ze zichzelf niet meer zien
zelfs niet wanneer hun mond
het onderdrukte licht opvangt
ik betreed hun slaapstal
zie namen waarvoor geen woorden zijn
gekrast met de laatste horizon
uit mijn vingers stromen onmenselijke klanken…