3457 resultaten.
Genadeloos
netgedicht
4.1 met 43 stemmen
1.433 de mug
zoemt
over
mijn blote
rug
pest
mij
als ik tracht
te slapen
zal ik uit bed
stappen,
op jacht
gaan
om haar bloed
op de witte muur
uiteen te slaan
dan wel
mogelijkerwijs
haar restanten
op te rapen
of trotseer ik
haar macht
en denk
morgen heb ik
wel een zalfje
dat de ergerlijke jeuk
verzacht
verdomme…
De pincode van je leven
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.310 Vier cijfers die in ’t kort
je geboortedatum aangeven
Vier cijfers voor
de belangrijkste vakken
Vier cijfers die je trouwdatum
aangeven
Vier cijfers, voor de
geboortedatums van de kinderen
Vier cijfers, om geld
uit de muur te kunnen halen
Vier cijfers om je boodschappen
te betalen
Vier cijfers om te
kunnen tanken
En nu vier…
in de holte van het huis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
690 Eenzaamheid draaft door de straat
galmt tegen de harde muren
zodat op dit late uur de stilte
weggedrukt in donkere hoeken
bijna tastbaar is
In de holte van het huis vult
de stilte elke ruimte verft
de vensters met de nachtkleur
van vergeten droeve zielen
smekend om herinnering
Beelden vloeien in de leegte
nemen langzaam vaste vormen…
in blauw dat alles zag
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
979 ik bouw muren
om me heen, nee,
niet meer van steen
maar van herinnering
van toen het beter
met ons ging
jij vloog,
ik aardde in de rots
waar jij op neerstreek
en langdurig naar me keek
samen braken we
de spanning in een lach
de tijd stond stil
in blauw dat alles zag
wind waait geuren
naar de overkant
kleuren worden fletser
sporen…
Hiaten
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
798 Omdat ik wilde weten waar je was
Zocht ik naar jou in onbekende straten
Waar oude huizen donker en verlaten
De echo galmden van mijn trage pas
Daar hoorde ik jou achter muren praten
Je stem klonk zacht maar scherp als snijdend gras
Ik trad behoedzaam in het gebroken glas
Van mijn herinneringen, zelfs hiaten
Werden stilaan gevuld met rook en…
Scheur
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.062 werden alle dagen nameloos
de verscheurde nachten slapeloos
en zie ik zoals ik nimmer zag
Het vergane beeld
van stap en stem en aangezicht
nooit meer door zon of maan belicht
de bloedende wond die nooit meer heelt
We zwerven doelloos door de uren
door een stil bevroren leven
oorverdovend haar stil verdriet
Er trillen tranen langs de muren…
Mijn grote huis...jouw overlijden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.800 Mijn grote huis is kil en leeg
jouw stem druipt nog langs de muren
ineens was het stil en je zweeg
jouw leven mocht niet langer duren
Mijn grote huis heeft liefde verstoten
jouw geur hangt nog aan de bank
mijn hart heeft zich afgesloten
geen tranen meer als ik jank
Mijn grote huis is naakt zonder jou
ik word met stil verdriet beloond
ooit…
weerbarstte het blauwzwart basalt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
796 parelt indigo
jij was eens mijn amigo
jij weerbarstte het
blauwzwart basalt
je stem deed me splijten
door zijn vrouwelijk alt
ik toonde mijn kern
nog maagdelijk door vuur
jij spoot ijs in mijn aders
doodde de zachte structuur
waren wij water en ijs
aarde, lucht of soms vuur
we gaan strijdend ten onder
in het graniet van mijn muur…
Mozaïek
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
865 Naast de deur van de kerk op de Lammenschansweg
schopt een jongen een bal met de punt van zijn schoen
zoals jongens van elf dat op muren vaak doen
het geluid stuitert mee terwijl ik hem passeer
de kerk valt niet om, zelfs geen steen laat zij krenken
zo rotsvast torent zij boven dit voetbalspel
Waar de zon op de grond schitterde, op het beeld…
Alles op een rij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
872 Het lieve naïeve verging in de tijd
ik ben ouder en ruwer geworden
groeide met tafels en stapels met borden
en met een soort verantwoordelijkheid
denken aan morgen, kommer en zorgen
en dikwijls gedonder binnen de muren
er kwam hier geen druppel melk tot verzuren
we hadden niet veel maar we waren geborgen
Hoe dikwijls heb ik mezelf niet…
mama's verjaardag
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.748 dat je slingers ophangt, en de muren met balonnen behangt.
maar voor ons geen slingers en geen balonnen.
geen drankjes, en hapjes, of taart,
geen cadeautjes en een verjaardagskaart.
wij gaan bloemen kopen, bloemen voor op je graf,
geen fonteintjes, lampen of kaarsen,
geen kleren of mooie laarzen.
maar bloemen, heel veel bloemen.…
op cursus wil ik
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
540 om stilte toe te laten
pen te voeren
voor verzwegen komedianten
piloten herdershonden
muren die de tijd uitademen
vastgelegd op uitslaande plekken
in scheuren schimmel en vlekken
van leeuwen die nog brulden
lachsalvo's jonge meiden
niets om het lijf dat verschuldde
varens broeinesten zangers
op velden uit meren op heide
ongerept nog zonder…
Hoe wonderlijk je wordt geleid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
801 Toon Hermans hangt hier aan de muur:
natuurlijk niet hijzelf,
maar in papier
en hoe hij lacht: de dagen gaan
nu niet meer echt voor hem voorbij!
Maar wat beklaag ik mij
want ik kijk treurig, ernstig
en ik til heel zwaar aan zoveel dingen.
Hoe leer ik van dit leven toch
een lied te zingen?
Hoe kan ik ooit de zorgen laten wat ze zijn?…
De arbeider
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
7.516 Altijd wel wat om te verzagen
Een muur om hartgrondig in te boren
Ook schuren kan hem zeer bekoren
En timmeren, ja, met vaste slagen
Als de moeder hem een halt wil vragen
Zegt hij: even wachten met de koffie, vrouw
En nu je toch hier bent, heb je geen touw?…
Op een kier
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.003 De deur op een kier lijkt zuur
Loop ik dan weer met mijn hoofd tegen de muur?
Vastklampend aan de deurknop de deur weer iets verwijd
Onder gelovigen leeft een hoop
De deur staat echter alleen figuurlijk open
Ongelovig was ik de filantroop
Nu de kennis betaalt verkopen
Vliegen vang je toch met stroop
Een kans om niet te laten lopen…
Zeldzaamheid
gedicht
3.9 met 36 stemmen
19.732 De grond
trekt muren op van water. De seizoenen
zijn ons lichaam. Hij kijkt om. Wie aarzelt,
moet hard zijn. We zoeken naar de woorden
waar geen wereld meer voor is, de stilte
die de stilte op onze lippen legt.…
Verkoelde liefde
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.818 bergen van oud zeer
een dal vol met tranen
herinnering aan weleer
toen wij nog samen waren
ooit was jij degene
voor wie ik alles deed
we deelden nota bene
jaren lief en leed
vandaag is alles stil
zelfs de klok aan de muur
doet niet meer wat ik wil
en slaat geen enkel uur
hoe kon liefde zo verkoelen
dat jij niet langer bleef
kon jij…
Streskip
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.326 boel behagen
Ik kan mijn ei kwijt
Tot ieders spijt
Leg ik dan een krom ei
Dan ben ik blij
Is het een half ei
Dan is er geen strop
Want ik vul de dop
Ik zal mijn eitjes warm houden
Voor de haan
Zonder banaan
Zoals die rare snoeshaan
De gekke kip
Die kakelt als een haan
Zonder kop
Op elk willekeurig tijdstip
Stipt om twaalf uur
Op de muur…
Ter verdediging
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
638 Kale muren
en het leven vergelijkt zich.
Gezichten zijn verdwenen.
Een houten vloer draagt de echo’s
van wat ik heb geschreven;
het laatste geloof
en een paar druppels van verwerping,
een overbodig bericht naar mezelf.
Het weggaan
gebeurt voortdurend,
ook wanneer ik rustiger ben.…
Hoop
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
490 je beweegt tegen muren van dromen
als kaars in een lege nacht
ik zwijg in de bubbel van stilte
wanneer ik je lach zacht vang
soms is er die vraag
in een gedicht of woord
dat ik spreken wil zonder geklaag
in een rond geslagen akkoord
hoe wij dode dagen kunnen ontlopen
en met de zon de sterren zullen belichten
want ik vang de wind met boerinnenknopen…
Vriend zonder vader
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
651 papieren schepen op golven
van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie
het verliezen van zijn geest
toen de planeet verkoos
te zwijgen, ademde jij
onzekerheid, zocht naar
veiligheid,
maar de dichtgetimmerde waarheid
had geen spijkers op laag water, slechts
onbeminde voeten die dauwdruppels betraden
achter de betonnen muren…
woensdagmiddag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
673 de gang leek eindeloos
zoveel verder, wrang verloren door het kleine lijf
zo breekbaar bij het glas
verscholen in het raam zag ze zelfs de hoogte niet
of ons
de weg was weg;
geen deur die houvast bood
de klink was slechts een voorwerp
onder witte vingers
samen glimlachten we wat
omdat
de stoel wat warmer was dan alle koude muren
binnen…
Glas
gedicht
2.2 met 339 stemmen
37.673 Als ik terug van school kwam keek ik even;
het vierde raam, begane grond:
een witte muur met stille plooien,
alsof de vrouw niet echt bestond.
En toen kwam ik haar buiten tegen,
haar gang voorzichtig als op glas.
Ik groette haar; ze liep op scherven.…
REGEN VAN PIJN
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
941 nu ik wat rust tegen een muur
Zachte druppels stromen stil;
hebben al hun uitweg ontdekt
In deze nacht wint vlug het kil
nu ze mij alle warmte onttrekt
Zachte druppeltjes zweven er
ze zijn nu niet meer gevangen
Ik hoor iets huilen, ergens ver
zou ze ook naar mij verlangen…
Verveloos?
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
494 Muren als krantenpapier, verdroogd
en blootgesteld aan noorder winden,
het kind gespeend van een tastbaar
evenwicht, vergroeid met het grint
en de vrije distels op het speelkwartier
taant de toekomst in zijn overlevering .…
Zon boven zee
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
992 spiegelbeeld
flonkerend in zee
versplinterd, uiteen gerafeld
in duizend glitterstukjes
Zijn blik slechts te weerstaan
getemperd door wimpers
Hunkerend naar warmte,
zoekend zijn bron,
te fel, te wit,
te veel voor mijn ogen -
geloken om niet te zien
Maar in een schitterend spoor
wandel jij over water
Reik je naar mijn hand
dwars door muren…
Een te harde kaft
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
524 de ruimte die eens passend en
eensgezind mijn onderkomen
eerbiedigde slentert nu wezenloos
langs torenflats met hoekige muren
het glas is levenloos zonder zon
het doodt de dagen met het vangen
van vage silhouetten die steeds
reikend naar de verte hun beelden
zien vertragen in de storm
het leven vervaagt mijn twijfel nu
de herfst de dood…
VAN KRIMPEN BACK IN TOWN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
639 Pure vlakke basis-oppervlakten:
plafond, muren, wanden en de vloer
Primaire kleuren:
wit en grijs:
vervoering voor dichten
over "Geen Gezichten":
van veelbelovende kunstenaars.…
in het licht van het geweldig eeuwige vuur
gedicht
2.1 met 76 stemmen
17.702 voor Mads
in het licht van het geweldig eeuwige vuur
van de tijd, in de loop
der gebeurtenissen is het van geen enkel belang
dat jouw hieltje gisteravond
in de palm van mijn hand lag - kiezelglad
en spiegelkoel. de vorm van de wreef
etste zich in mijn hand toen ik jou hielp
spelenderwijs over de muur te ontsnappen -
uit mijn opwaarts…
bruine stad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
773 ik proef het verlaten
in deze stad, bruin en geteisterd
door somber voorgevoel, regen
de leegte gevangen in natheid
alhier klaterend op de straten
zelfs de kieren in de muren
cementloos ademen zij verleden
waar nooit een zon echt scheen
onder daken waar nooit de liefde
bedreven werd zoals verteld in boeken
in straten die stammen uit een…