Alle inzendingen over zand

3375 resultaten.

Sorteren op:

Mijmerend in de duinen

gedicht
3.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 13.993
De arend zweeft en broedt mijn beboste duinen vol ik hang met zand en zomp en gras en dor getak en jonge scheut in hem dit is de zon tussen de aarde en de ijlte breek baan, trillende wereld van libellenvleugels ruisende onbeweeglijkheid boven prille netelkoppen, breek baan in mij die in dit landschap zit in dit doorzichtig nest van arendsdons…

Melodie

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.212
Zand sijpelt tussen tenen stenen worstelen doorheen klank rijke woorden omhelzen de kunst om tarwe met aren toe te dekken. Omhelzing tussen verlegen vijver bewoners spitsen hun sprieten genieten van het lenteatoom anemoon van toon en tekens.…

Drenthe

netgedicht
4.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 879
Bentegras en heidestruiken De geur van zand ruiken De adder helemaal opgerold Genieten leuk hier buiten Kraaien kraaien bij het bos Ik vlei mij neer op het mos Ik hoef niet op rijm te dichten Maar nu voel ik mij lichter De meeuwen krijsen rond Maken de herrie bont Je hoort geen vogel fluiten Mieren bijten in mijn ….…

Droom vergeten horizon

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.531
En je weet, donderwolk we horen jouw stem nog tijdens nagelbijten van tijd die jou geen dode ziel verwijt trouw strelen trillende snaren dragen tussen benen geen beelden of onder zwijgzame metaforen tillen handen doorzichtig zand een nooit vergeten tastbaar ooit in het afleiden, heen dragen van herinneren de zee vragen, tijdens het bos…
mobar10 oktober 2008Lees meer >

Winter

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 711
Rode lijnen komen samen In het blauwige water Hitte maakt plaats voor kou Licht zand wordt grauw Hoge golven nemen afscheid Van de ooit zo volle stranden Uitgeputte meeuwen vliegen hun laatste rondje Een vergankelijke drukte is niet meer Nooit was er een beter moment Om terug te gaan naar wat eens was Naar de vege gure wind Die ons ieder…
Jan Hermans30 oktober 2008Lees meer >

En je blijft

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 649
En je blijft het bij hem houden stuurt zomerse buien over stapels liefdesbrieven je vraagt een aap de grond te kussen geeft een giraffe drinken uit jouw hand is als spelen in het zand en onze jurken trillen worden doorzichtig in de optrekkende geilheid verliezen we het zicht op een omhelzende werkelijkheid en zweven samen zachtjes…
mobar27 december 2008Lees meer >

Straks

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 972
Straks als de wind slaapt golven rusteloos zwijgen gesluierde mistvlagen zweven over de zee kun je ze horen praten meestal over vroeger toen ze nog liepen op het droge zand in plaats van over water als je samen verder loopt ben je plots weer thuis als kind in je ouderlijk huis waar alles door elkaar gebeurt uit heden en verleden…
Gerardo14 februari 2009Lees meer >

afgestoten

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 608
zelfs de zon spaarde zijn stralen, schoonheid lag te sterven, een sculptuur vormend waar was haar bloeiakker gebleven dat massief met de witte weiden, de uitzichten over gebroken landerijen schip met steven en grote diepgang donkeren bergen omhelzen het einde haar graf zal opgaan in de kiezelstenen sijpelen zal het water, door muren en zand…
Rieg16 maart 2009Lees meer >

Eerste persing,

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 464
Onder zand en as geslapen, wel duizend jaar, hij stond op, was klaar. Waait stof langs de kust van zielen en van sterren, kust licht van verre. De maan in de zee, gebakken voor mens en dier, licht van hemelse stier.…
pama11 april 2009Lees meer >

Liefste van ooit

gedicht
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 7.836
De blonde leeuwen met hun gemelijke koppen, trekken rondom lopen kringen in het losse zand, aleer zij door de brandende hoepels springen - Een koperen pauw draagt in zijn snavel je spiegel - Jij Narcissus die naar haar evenbeeld kijkt Ik: altijd bezig je ongrijpbaarheid te bezweren in het net zo efemere van de liefdesdaad Lucht…

De zee wenkt

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 493
Ik zie in heldere dromen verre voorouders foereren in de getijden stromen toen de mensheid jong was en we onze vacht verloren De oeroude herinneringen in mijn genen geschreven doen me verlangen naar zee waar ooit het leven begon om er naakt te spelen met zand, water en zilte lucht onder het vuur van de zon We kozen voor ‘n landleven…

Schelpengruis

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 558
geschoren door het jagend en golvend wateroppervlak, waarvan de meeuwen waren opgestegen, zij zweefden met elkaar naar een hogere vallei en naar de verre uithoeken van de zee, in geen kwaad berust, zonder aanstoot van gevaar, vliegt al al wat vliegt met haar mee, zout ontbloot de tranen over sproetenwangen van een kleine dwaler in het zand…
pama25 januari 2010Lees meer >

Aan wie ik liefheb...

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
De zee ik heb 'r lief het ebben en de vloed nat zand onder m'n voeten Er is geen enkel moeten alleen de branding en de koele stroom En uit de zee verrijst m'n droom: een vrouw,meermin half vis Ik word verliefd word smoor hals-over-kop Ik weet sinds kort wat het is: geen enkel aquarium van groot formaat voor handen Is m'n…

misschien noem ik het varen

netgedicht
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 617
ik tekende vogels en werd blind vouwde het water open alsof ik er bij hoorde maar werd onzichtbaar in deze stilte golven overspoelden, dun en donker het voelen opnieuw onleefbaar tot aan de hals ik legde mijn hart naast voetstappen, op ribben van het kale zand hoorde regen praten, nog smaller dan anders ik sprak van beminnelijkheid…

Lieveheersbeest

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
Van mij, zegt zij, zat naast me in het zand. Blinkend rode vleugels reeds half gespreid. Zwarte stippen her en der een kleine diamant. Zullen we hem weer laten gaan? Hij moet nog een heel eind vliegen echt, hij komt van ver. Vertederd kijken we er op neer. Dan, zuchtend, gooit ze hem omhoog.…

In tijdloos rood verstuift

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
een handvol wolken voorbij de pier die aan het eind in tijdloos rood verstuift betonnen starheid in een speelse zee die dartel dolt maar tevergeefs verankerd in het zand waar krabben schelpen kraken en mosselen weer ten grave dragen het witte zwanenstuk waar boeggolf bruist en kuift tegen beton en terug daar dansen deinend deze…
wil melker20 augustus 2010Lees meer >

Vallende duisternis

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 572
Hoog op de top van het duin ontwaart men een prachtige zonsondergang een vuurbal weerkaatst boven het golvende water de schemering valt en de maan werpt zijn lange stralen over de zee die zich koestert in de vallende duisternis lijkt het bij vloed of het een meer is de zee kabbelt voortdurend op het roze met zilveren zand het zilte nat…

Selamat djalan (goede reis)

netgedicht
4.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.546
zij was stil dacht na, zo diep over ver het voelde als kil doch de ogen traanden vaak in het licht van een ster een eeuwigheid later was ik er zelf daar, aan het warme water mijn stem trilde het was waar hier zag ik nog haar voetstappen in het zand ruiste nog de bries door het losse zwarte haar verliefd dwalend over het strand…

Het vege lijf

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 489
nog strek ik mijn armen bezwerend uit over de zee spreek de bulderende golven toe tot zij langzaam terugkrabbelen het is geen overwinning met ongekende kracht komen zij terug overspoelen de opgeworpen wal van zand mijn woorden gaan verloren vervliegen in de wind die aantrekt tot een storm ruggenspraak onmogelijk maakt ik…
wil melker3 januari 2012Lees meer >

Woorden te vieren

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 817
de vreugde, de melancholie van mijn geschreven woorden verloren zijn ze mogelijk nog niet ze zweven in windstreken graven zich ergens in de aarde als zaadjes in een akkerland misschien groeien ze als blozende bloemen in ’t zand waaraan vlinders zich letterlijk minnen of wie weet strijkt er een zweefvogel neer en pikt er de vruchtbare…

Kip, kip, ik hou van jou.

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.106
Kip, kip, ik hou van jou kip, kip, waar blijf je nou leg een eitje in het zand dan pak ik het in mijn hand Kip, kip, leg gauw een ei kip, kip, kom maak me blij leg een eitje in het gras ik wou dat het zo ver al was Kip, kip, ik hou van jou kip, kip, waar blijf je nou leg een eitje, leg het gauw zijn je kuikens geel of blauw?…

Anders niet

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.429
Weg woei de wind in het zand de sporen, ritselend vielen de regens neer maar ach ! een enkele klank, verloren in ruisende blaren, wie kent hem weer?…

Woordenspel.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.053
gembersmaak in verkouden stuifmeel lucht wierook damp in vervlogen avond lust ik droom de man die jouw voeten kust verzengende hitte in het hete zand slangengif in gebeten liefdes wond blaren op je verschraalde lippen mond zweetlucht in versmeltende liefdeskoorts hartstocht op een te steile helling ik droom de man in die vertelling ontlading…
J.J.v.Verre5 augustus 2012Lees meer >

Een vergeelde foto

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 733
Op je foto zie ik je kindgelaat stralen Je ogen staren zorgeloos in een nog niet benoemde wereld in mysterie verzonken De stormwind van de wereld had nog geen zand in je ogen geblazen Misschien heb je dit eerder ervaren maar ben je het vergeten want gedachten hebben als wolken je innerlijke zon verdonkerd En wat ben je nu?…

in de cirkel van stilte

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 653
het begint met een golf en met jou er middenin of ben ik gewoon verliefd en doe jij mij nog meer dromen dan alle duinen waarrond een warme damp hangt je glimlacht nog hoger dan de horizon ik geef je een naam en wijs naar het zandkasteel waarin ik raadsels schrijf over stof en zand, zevenkleurige garnalen en hoe het voelt om vol…

Dit leven

netgedicht
5.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 754
Woorden dansen als vreemde metaforen wiegen ze eenzaam stilte onder avondregen ritme zoekend in waarde wegen zonnige beelden van verzonnen vakanties in jouw tedere brieven kraanvogels op het witte zand de dalende zon boven blonde stranden uitgestrekte vlaktes van vlekkeloze beeldspraak naar hopeloos naakte wonden en toch hoop…
mobar4 oktober 2013Lees meer >

se conde

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 423
tijd heft zijn fallus staat gestaag voor vierentwintig uren maar dan daalt hij, uitgeput tot aan het laatste niets voelt luren in secondes, waar zijn macht heeft opgezegd in het neergelegde zand stroomt nóg de loper leeg, ik zweeg maar weet vandaag dat morgen ook nog aan een pijnpunt vreet heet wroet zijn tand mijn hand neemt…
switi lobi20 januari 2014Lees meer >

eindpunt

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
ik cirkel verder langs de zelfkant van mezelf lusteloze vingers graaien in de scherven op zoek naar scherpte om een kerf te snijden door dunne huid amper vloeibaar bloed zal uit mijn aders wegebben een laatste donker kleurspoor dat weldra in het rulle zand verpulvert tot vergetelheid.…

Onderzee

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
het zout van aarde en zand spoelt naar rusteloze kolken van breekbaar porselein in gedachte helder van nature door vloedlijnen onder druk doch wildrooster van binnenvet in kringloop van water en regen een rad voor ogenschijnlijk min of meer als bij toeval breekt het water verborgen aan vraag me niet waarom van hier struikelt het…

Speelde blond door je haar

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
wij keken uit over zee wat verder op het strand gleed de zon over zand wind speelde blond door je haar ogen wolkten nog donker langzaam werd de bui geklaard snel als de golven kwamen je woorden in oneindige stromen ik liet ze komen als een tsunami van ijskoude dromen het luchtte op samen te praten en niet op de vlucht voor jouw…