2333 resultaten.
Bloemen schreeuwen je naam
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
516 Hoe dáns de lente, schaamteloos,
terwijl jouw handen—
kleine handen—verstild
in gebaar van eeuwig geven.
Wat is eeuwigheid? Een bloem
die wij plukken om haar sterven.
Jouw lentelucht stinkt naar onze angst,
naar aarde die zich sluit.
Geen afscheid. Een aanklacht:
waarom droeg je zoveel licht
in deze wereld van stenen?…
Het zomerse bos
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
424 Zomerlicht stroomt zacht
vleugels dragen het gezang
stilte wordt geluid
De nevelige ochtend
opent zich traag, alsof het verstilde
bos eerst luistert voor het ademt. Tussen stammen
hangt iets ongezegd — een stilte die niet leeg is, maar vol verwachting.…
Wabi-sabi
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
615 In de barsten en het verval
schuilt een verstilde schoonheid, een fluistering dat niets ooit werkelijk verdwijnt.…
Voorjaar
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.676 Hun stap, gebaren en gelaat,
Ook van de droeven en verdorden,
Zijn moediger; en het gepraat
Van de verstilden en de zachten
Doortintelt soms een ijl gelach.
Zelfs woorden zwaar van plichtbetrachten
Gaan verend onder lichte vlag.…
De strandjurk oplichten
gedicht
2.1 met 1499 stemmen
131.174 “Een verstrengeling van lichaam vindt plaats meestal 's nachts,
de verstilde klomp van het rozige hunkeren, het sensuele
verrimpelt delicaat het strakke dagkleed van de verwensing.”
Ik giet je huid & lippen in de kom met ontbijtgranen.…
geen vrouw meer
hartenkreet
3.4 met 35 stemmen
4.694 ik ruik mijn angstzweet
ik proef bloed en bittere tranen
verstild op mijn lippen
die lijken te schreeuwen uit verdriet.
dan is daar dat vreselijke litteken
het eerste wat ik zie.
ik verbijt de misselijk makende
golven die draaien in mijn maag
ik sluit de ochtendjas
en zie mijn spiegelbeeld nog vaag.…
Tango, dans van licht en eenheid
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.282 in het donker van de hartstocht licht wervelende passie op
dansers kleuren verstild de zwartheid van de nacht
liefdevol voegen wezens zich naar elkaar op vergankelijke tonen
zij smelten samen in een vertrouwde thuiskomst
we voelen warmte onder een adembenemend verlichte paraplu
wanneer de doorschijnende ruimte
ons confronteert met de verbonden…
Voorjaar
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.171 Hun stap, gebaren en gelaat,
Ook van de droeven en verdorden,
Zijn moediger; en het gepraat
Van de verstilden en de zachten
Doortintelt soms een ijl gelach.
Zelfs woorden zwaar van plichtbetrachten
Gaan verend onder lichte vlag.…
Ode an de Leegte IV - Epiloog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 De entropie van poëzie, het woord verkwijnt,
mijn verzen vloeien over in verstilde droom.
Ik vulde de kronieken met mijn emperie,
mijn veer gedipt in Lethe, schreef het groot gedicht.
Ik geef me over aan een lange lethargie,
om te ontwaken in een later tijdsgewricht.…
Le monde à l'envers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 Bizar is dit geheel en verstild uitbundig,
even vreemd als een zandloper
die zuiver harmonische patronen uitstrooit,
het begin van een zandsculptuur.
Een slinger van zand, een heen en weer,
een regelmaat en één regel in de maat.
Hij verfraait de vloer met haakse bundels lijnen,
elegant als spiralen bij Fibonacci-getallen.…
Kunstwerk (nabij een gemeentehuis)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
189 oh zeker, een kunstwerk van groot allure
het geeft een zekere verbinding In een mens
doch verstild, zonder warme zeggingskracht
waar de contouren sterven
daar ligt een openeind als grens
.…
WINTER of wat daarvoor door moet gaan
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.261 De grijsheid benevelt het landschap,
slokt huizen, boerderijen, bomen op.
Het geploegde land berust in voren,
sneeuw, hagel, overgavevlaggen in top.
De zwarte kraaien krijsen contrasterend
met aanzwellend geluid op de snelweg.
De kleuren op vier of meer autowielen
slaan vloekend het ruimtelijke grauw weg.…
Reizigers der Liefde
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.539 Zijn ogen dwalen over het
landschap dat aan hem voorbij raast;
een jonge rugzaktoerist vol met
reisindrukken zonder haast
zit onderuit gezakt in de TGV
met Parijs als bestemming.
Plots bekruipt hem een gevoel van betovering:
een sprankelend mooi meisje betreedt zijn coupé.…
NEDERLAND BEWEEGT
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.484 Om mij heen het kil verlaten
landschap met grijsgroene weilanden.
Zwanen als sneeuwwitte vlekken stuurloos
in het koude water, gekoppelde eenden
opvliegend, kraaien loensend roofbewust.…
LATE WINTER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.186 wit en wijds strekt het landschap
zich uit als een opengeslagen deken
van eerste kwaliteit verse sneeuw
de felle noordooster blaast modder-
kopjes bloot die nieuwsgierig rond
kijken in de verblindend lichte ruimte
de slootkant is een ultra natuurlijk
kunstwerk steil gewand ongerept
met overhangende witte waaisels
de dammen met roestige…
Heimwee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.138 mijn geest verslapt, mijn stramme lijf verstijft
Geen borst, noch bil, noch been
raakt zacht mijn klamme huid
jouw adem speelt niet slapend om mijn hoofd
ik droom de dromen die jij mij hebt beloofd
dit kale kille oord, ik barst eruit
zie palmen als zerken om mij heen
Thuis striemt de herfststorm
door mijn gezicht
zie nu het Hollands landschap…
De Kring
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.572 In het duister van de lange nacht,
zit ik huiverend in het kille licht
aan de schaduwzijde van de maan,
terwijl in het landschap voor mijn ogen
in heldere visioenen van het verlangen,
ik jou nog steeds zie in het land der dromen
op het pad waar stenen bloemen werden,
de dag mijn hand gleed in de jouwe.…
De moeder de vrouw
gedicht
3.7 met 199 stemmen
51.713 Een minuut of tien
dat ik daar lag, in 't gras, mijn thee gedronken,
mijn hoofd vol van het landschap wijd en zijd -
laat mij daar midden uit de oneindigheid
een stem vernemen dat mijn oren klonken.
Het was een vrouw. Het schip dat zij bevoer
kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren.…
Mijn trein
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
2.335 Terwijl het landschap voorbij suist
De bomen me slechts even kunnen zien
Gebouwen slechts een ogenblik kunnen knipogen
Raast mijn trein op weg naar huis
Koeien kijken in de wei
Schaapachtig naar mij in het raam
In hun ogen zie ik mededogen
Zij zijn buiten en zij zijn vrij
De brug die draagt mijn trein met moed
't is zo voorbij, maar '…
WESTHOEK
gedicht
4.5 met 22 stemmen
12.813 wie raapt hier de nagelaten woorden op
het sprakeloze wit
van zoveel duizend graven
zie, kou groeit als gestolde tederheid
op de zere huid van het landschap
heeft aarde een geheugen
en wie vindt hier dan ooit
zijn eigen handen weer
wie het weerloos hart
ogen waarin de woorden
naar de lippen groeien, voeten
vastgelopen in de waanzin-klei…
hoe ik heet
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
1.025 het voelt vreemd
wanneer ik je vertel hoe
ik heet
alsof er iets beweegt;
zoals de steen waarin ik mezelf
herken
die stomzwijgend rozen slingert
in ramen en alle kamers
binnengaat
tot ver in het landschap
van vruchtbare
bomen
het is onzichtbaar in
dit gedicht;
alsof een witte vogel
een cirkel maakt van stilte;
er dwars…
Klank van de wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 De dorre stilte van het hangend blad
gestage starheid van kruin der populieren
hol landschap door geen wind omvat
waar somtijds toch de storm kan tieren
in bulderend geweld en woest verweer
tot alles vernietigend slopende krachten
geeft zo ravage doet velen ’t harte zeer
natuur buigt zich in zuchtende klachten
kan ook het fluisteren in de…
Geboorte van een dichter
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
507 dichter word je als dusdanig niet geboren
je wrikt en wroet je strak door je cocon
een strijd die je ter nauwe* winnen kon
met spinrag van je voet tot aan je beide oren
‘k strek me uit, vleugels drogen in de zon
in een kil landschap dat me amper kan bekoren
schreeuw ik het uit en bazuin het van de toren
in ‘n koel en onverstaanbaar vakjargon…
Dagen voorbij
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.771 Dagen voorbij, die slaapt in lichte nissen
van zomerzon, heel 't landschap is uw graf
en kapellen zijn gebeiteld in het blauw
boven rode korenrozen.
Als in de verte de lucht trilt ... wie roerde uw oogleden aan?
Als de wind gaat door 't koren ... wie uwer is opgestaan?…
DE SUÏCIDE VAN SEPTIMUS SMITH
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
552 Wie mee wil komen in een maatschappij
Vol lifestyle, gadgets en met keuzestress
Die maakt snel kennis met het woord exces
En sluit zich aan bij de heel lange rij
Van hen die modeziek werden genoemd
De uterus kreeg ‘t allereerst de schuld
Daarna volgde de trein met zijn tumult
De railway spine werd gaandeweg beroemd
Het landschap raasde leek…
Ei goochelt
gedicht
2.5 met 75 stemmen
20.524 vader plukt met onvaste hand
de gans van het landschap
rammelt er wat mee in de lucht
klopt er een rede uit
klemt en sluit:
Is het de werkbak waar de olieman naast staat te slapen
blijft al het drijfwerk of wordt het ooit weer eoliet *)
was kort het antwoord op je juiste gestelde vragen
blijft lang mijn uitleg als je zijn handen niet meer…
Thüringen tegen het licht
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
697 dit landschap, meer dan ooit
met zonnig koolzaad geel getooid
kleurt gaandeweg gedachten
op de autoroute naar 't oosten
van het Duitse land sluipt dan wel
donkere geschiedenis naar binnen
maar bij dit stralend vergezicht
op doorreis naar verleden
groeit de vrede ook in mij
in Weimar aangekomen
wacht ons een welkom in het woonhuis
van…
Stille lenteavond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
537 slagen
de zon zakt westelijk naar de horizon
kleurt de kim met rood zoals de dag begon
in schone licht van voorjaarstint gedragen
zachte bries die ’t water licht doet rimpelen
strijkt over de wuivende halmen van ’t riet
en wiegt zacht het nestje van een karekiet
aan overzij zie ik lammeren dartelen
uren zit ik op deze plek en geniet
van landschap…
Zomaar op een zomernacht
gedicht
3.6 met 9 stemmen
5.402 .
--------------------------------------
uit: 'Landschap met roze hoed', 1981.…
Zomaar op een zomernacht
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.019 .
-----------------------------------------
uit: 'Landschap met roze hoed', 1981.…