Alle inzendingen over verstild landschap

2333 resultaten.

Sorteren op:

Bloemen schreeuwen je naam

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 516
Hoe dáns de lente, schaamteloos, terwijl jouw handen— kleine handen—verstild in gebaar van eeuwig geven. Wat is eeuwigheid? Een bloem die wij plukken om haar sterven. Jouw lentelucht stinkt naar onze angst, naar aarde die zich sluit. Geen afscheid. Een aanklacht: waarom droeg je zoveel licht in deze wereld van stenen?…

Het zomerse bos

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 424
Zomerlicht stroomt zacht vleugels dragen het gezang stilte wordt geluid De nevelige ochtend opent zich traag, alsof het verstilde bos eerst luistert voor het ademt. Tussen stammen hangt iets ongezegd — een stilte die niet leeg is, maar vol verwachting.…
CB17 juli 2025Lees meer >

Wabi-sabi

netgedicht
2.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 615
In de barsten en het verval schuilt een verstilde schoonheid, een fluistering dat niets ooit werkelijk verdwijnt.…
CB28 juli 2025Lees meer >

Voorjaar

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.676
Hun stap, gebaren en gelaat, Ook van de droeven en verdorden, Zijn moediger; en het gepraat Van de verstilden en de zachten Doortintelt soms een ijl gelach. Zelfs woorden zwaar van plichtbetrachten Gaan verend onder lichte vlag.…

De strandjurk oplichten

gedicht
2.1 met 1499 stemmen aantal keer bekeken 131.174
“Een verstrengeling van lichaam vindt plaats meestal 's nachts, de verstilde klomp van het rozige hunkeren, het sensuele verrimpelt delicaat het strakke dagkleed van de verwensing.” Ik giet je huid & lippen in de kom met ontbijtgranen.…

geen vrouw meer

hartenkreet
3.4 met 35 stemmen aantal keer bekeken 4.694
ik ruik mijn angstzweet ik proef bloed en bittere tranen verstild op mijn lippen die lijken te schreeuwen uit verdriet. dan is daar dat vreselijke litteken het eerste wat ik zie. ik verbijt de misselijk makende golven die draaien in mijn maag ik sluit de ochtendjas en zie mijn spiegelbeeld nog vaag.…

Tango, dans van licht en eenheid

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.282
in het donker van de hartstocht licht wervelende passie op dansers kleuren verstild de zwartheid van de nacht liefdevol voegen wezens zich naar elkaar op vergankelijke tonen zij smelten samen in een vertrouwde thuiskomst we voelen warmte onder een adembenemend verlichte paraplu wanneer de doorschijnende ruimte ons confronteert met de verbonden…
Ina Sousa27 januari 2006Lees meer >

Voorjaar

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.171
Hun stap, gebaren en gelaat, Ook van de droeven en verdorden, Zijn moediger; en het gepraat Van de verstilden en de zachten Doortintelt soms een ijl gelach. Zelfs woorden zwaar van plichtbetrachten Gaan verend onder lichte vlag.…

Ode an de Leegte IV - Epiloog

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
De entropie van poëzie, het woord verkwijnt, mijn verzen vloeien over in verstilde droom. Ik vulde de kronieken met mijn emperie, mijn veer gedipt in Lethe, schreef het groot gedicht. Ik geef me over aan een lange lethargie, om te ontwaken in een later tijdsgewricht.…

Le monde à l'envers

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Bizar is dit geheel en verstild uitbundig, even vreemd als een zandloper die zuiver harmonische patronen uitstrooit, het begin van een zandsculptuur. Een slinger van zand, een heen en weer, een regelmaat en één regel in de maat. Hij verfraait de vloer met haakse bundels lijnen, elegant als spiralen bij Fibonacci-getallen.…

Kunstwerk (nabij een gemeentehuis)

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 189
oh zeker, een kunstwerk van groot allure het geeft een zekere verbinding In een mens doch verstild, zonder warme zeggingskracht waar de contouren sterven daar ligt een openeind als grens .…

WINTER of wat daarvoor door moet gaan

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.261
De grijsheid benevelt het landschap, slokt huizen, boerderijen, bomen op. Het geploegde land berust in voren, sneeuw, hagel, overgavevlaggen in top. De zwarte kraaien krijsen contrasterend met aanzwellend geluid op de snelweg. De kleuren op vier of meer autowielen slaan vloekend het ruimtelijke grauw weg.…

Reizigers der Liefde

hartenkreet
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.539
Zijn ogen dwalen over het landschap dat aan hem voorbij raast; een jonge rugzaktoerist vol met reisindrukken zonder haast zit onderuit gezakt in de TGV met Parijs als bestemming. Plots bekruipt hem een gevoel van betovering: een sprankelend mooi meisje betreedt zijn coupé.…

NEDERLAND BEWEEGT

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.484
Om mij heen het kil verlaten landschap met grijsgroene weilanden. Zwanen als sneeuwwitte vlekken stuurloos in het koude water, gekoppelde eenden opvliegend, kraaien loensend roofbewust.…

LATE WINTER

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.186
wit en wijds strekt het landschap zich uit als een opengeslagen deken van eerste kwaliteit verse sneeuw de felle noordooster blaast modder- kopjes bloot die nieuwsgierig rond kijken in de verblindend lichte ruimte de slootkant is een ultra natuurlijk kunstwerk steil gewand ongerept met overhangende witte waaisels de dammen met roestige…

Heimwee

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.138
mijn geest verslapt, mijn stramme lijf verstijft Geen borst, noch bil, noch been raakt zacht mijn klamme huid jouw adem speelt niet slapend om mijn hoofd ik droom de dromen die jij mij hebt beloofd dit kale kille oord, ik barst eruit zie palmen als zerken om mij heen Thuis striemt de herfststorm door mijn gezicht zie nu het Hollands landschap…

De Kring

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.572
In het duister van de lange nacht, zit ik huiverend in het kille licht aan de schaduwzijde van de maan, terwijl in het landschap voor mijn ogen in heldere visioenen van het verlangen, ik jou nog steeds zie in het land der dromen op het pad waar stenen bloemen werden, de dag mijn hand gleed in de jouwe.…

De moeder de vrouw

gedicht
3.7 met 199 stemmen aantal keer bekeken 51.713
Een minuut of tien dat ik daar lag, in 't gras, mijn thee gedronken, mijn hoofd vol van het landschap wijd en zijd - laat mij daar midden uit de oneindigheid een stem vernemen dat mijn oren klonken. Het was een vrouw. Het schip dat zij bevoer kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren.…

Mijn trein

hartenkreet
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.335
Terwijl het landschap voorbij suist De bomen me slechts even kunnen zien Gebouwen slechts een ogenblik kunnen knipogen Raast mijn trein op weg naar huis Koeien kijken in de wei Schaapachtig naar mij in het raam In hun ogen zie ik mededogen Zij zijn buiten en zij zijn vrij De brug die draagt mijn trein met moed 't is zo voorbij, maar '…
spablue17 november 2006Lees meer >

WESTHOEK

gedicht
4.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 12.813
wie raapt hier de nagelaten woorden op het sprakeloze wit van zoveel duizend graven zie, kou groeit als gestolde tederheid op de zere huid van het landschap heeft aarde een geheugen en wie vindt hier dan ooit zijn eigen handen weer wie het weerloos hart ogen waarin de woorden naar de lippen groeien, voeten vastgelopen in de waanzin-klei…
Diana Freys28 augustus 2006Lees meer >

hoe ik heet

netgedicht
4.1 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.025
het voelt vreemd wanneer ik je vertel hoe ik heet alsof er iets beweegt; zoals de steen waarin ik mezelf herken die stomzwijgend rozen slingert in ramen en alle kamers binnengaat tot ver in het landschap van vruchtbare bomen het is onzichtbaar in dit gedicht; alsof een witte vogel een cirkel maakt van stilte; er dwars…

Klank van de wind

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
De dorre stilte van het hangend blad gestage starheid van kruin der populieren hol landschap door geen wind omvat waar somtijds toch de storm kan tieren in bulderend geweld en woest verweer tot alles vernietigend slopende krachten geeft zo ravage doet velen ’t harte zeer natuur buigt zich in zuchtende klachten kan ook het fluisteren in de…

Geboorte van een dichter

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 507
dichter word je als dusdanig niet geboren je wrikt en wroet je strak door je cocon een strijd die je ter nauwe* winnen kon met spinrag van je voet tot aan je beide oren ‘k strek me uit, vleugels drogen in de zon in een kil landschap dat me amper kan bekoren schreeuw ik het uit en bazuin het van de toren in ‘n koel en onverstaanbaar vakjargon…

Dagen voorbij

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.771
Dagen voorbij, die slaapt in lichte nissen van zomerzon, heel 't landschap is uw graf en kapellen zijn gebeiteld in het blauw boven rode korenrozen. Als in de verte de lucht trilt ... wie roerde uw oogleden aan? Als de wind gaat door 't koren ... wie uwer is opgestaan?…
Augusta Peaux18 november 2010Lees meer >

DE SUÏCIDE VAN SEPTIMUS SMITH

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 552
Wie mee wil komen in een maatschappij Vol lifestyle, gadgets en met keuzestress Die maakt snel kennis met het woord exces En sluit zich aan bij de heel lange rij Van hen die modeziek werden genoemd De uterus kreeg ‘t allereerst de schuld Daarna volgde de trein met zijn tumult De railway spine werd gaandeweg beroemd Het landschap raasde leek…

Ei goochelt

gedicht
2.5 met 75 stemmen aantal keer bekeken 20.524
vader plukt met onvaste hand de gans van het landschap rammelt er wat mee in de lucht klopt er een rede uit klemt en sluit: Is het de werkbak waar de olieman naast staat te slapen blijft al het drijfwerk of wordt het ooit weer eoliet *) was kort het antwoord op je juiste gestelde vragen blijft lang mijn uitleg als je zijn handen niet meer…

Thüringen tegen het licht

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 697
dit landschap, meer dan ooit met zonnig koolzaad geel getooid kleurt gaandeweg gedachten op de autoroute naar 't oosten van het Duitse land sluipt dan wel donkere geschiedenis naar binnen maar bij dit stralend vergezicht op doorreis naar verleden groeit de vrede ook in mij in Weimar aangekomen wacht ons een welkom in het woonhuis van…

Stille lenteavond

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
slagen de zon zakt westelijk naar de horizon kleurt de kim met rood zoals de dag begon in schone licht van voorjaarstint gedragen zachte bries die ’t water licht doet rimpelen strijkt over de wuivende halmen van ’t riet en wiegt zacht het nestje van een karekiet aan overzij zie ik lammeren dartelen uren zit ik op deze plek en geniet van landschap…

Zomaar op een zomernacht

gedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 5.402
. -------------------------------------- uit: 'Landschap met roze hoed', 1981.…

Zomaar op een zomernacht

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.019
. ----------------------------------------- uit: 'Landschap met roze hoed', 1981.…