Alle inzendingen over verte

2105 resultaten.

Sorteren op:

Meeuwen voeren

gedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.803
1 Als herten in de verte dorstend naar land Burlen de schepen 's nachts en wekken mijn vriendin. Wij zijn ook nog maar pas naar hier gekomen Om nieuw leven. Oude liefde wou dat zo. 's Ochtends tilt het noorderlicht de slaapvertrekken Uit hun voegen, hemelt ons hier langzaam op In een machtig geheel, een helende verblinding.…

Weerbericht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 423
"De dag start fris, maar 't kwik loopt al snel op (Me dunkt) en tegen t einde van de middag Brandt u de tent uit bij een graad of dertig Zo niet in Grins en Friesland, op de wadden Daar blijft het fris maar op de Vaalserberg Kunt u de zon aanbidden en zonbadden Dunne wolkenslierten trekken voort Langs lichte verten van het hemelruim Zowaar…
Max3 augustus 2022Lees meer >

Wegdromerij

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
Daar in de verte het eiland van mijn dromen bestemming bereikt Tijdens een avond bij wegdromerij adem ik menig geur van hartstocht en passie Spoel aan op golvende kustlijn met lange zandstranden Op hetzelfde moment laat zon zich van haar aantrekkelijkste kant zien.…
CB13 september 2023Lees meer >

Pure schoonheid

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
1934)) Daar sta je dan ergens in Batavia leunend met de ellenbogen tegen een reling de onderarmen en handen relaxed neerhangend terwijl jouw riem om jouw slanke taille zit Jouw kapsel springt van rechts op sierlijke wijze naar voren en jouw witte jurk zit als gegoten ik kijk vooral naar jouw dichtgeknepen ogen en de onpeilbare verten…

Wat ik tegenkwam 5

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
zag ik op brug ook een buschauffeur daar stoppen om meisje op fiets iets te zeggen ‘k ging op haar af, voelde hoe glad, kwam weer in stramstand vroeg wat chauffeur wou, iets met glad ze zocht oortje of ik op fiets passen wou blij kwam ze terug het onbewoonbare bootje zag ik met verroeste winkelwagen ervoor sirene hoorde ik in de verte…
Ralameimaar21 november 2024Lees meer >

Dichter bij de polder

netgedicht
2.5 met 41 stemmen aantal keer bekeken 857
Het polderlandschap ademt in rust terwijl in de verte een molen onverstoorbaar draait, zijn wieken wijd geopend, zoals hij dat eeuwenlang al doet, standvastig en onverzettelijk.…
CB12 maart 2025Lees meer >

De Avonturen van Oek; De verlossende woorden

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 420
De leegte van zijn toekomst trilde in de droogste verte ooit voor ogen gehouden en bouwde de spanning verder op. Oek had nooit vragen gesteld, slechts verlangens verzwegen; hij zette stappen voorwaarts, niks hield hem tegen.…
Stoker26 juni 2025Lees meer >

Introspectie

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 307
Langzaam valt het blad diep tussen aarde en rust ademt het seizoen Vochtige aarde geurt tussen het blad dat langzaam vergaat; een lichte nevel hangt laag, en in de verte zakt het bleke licht als een adem die moe maar aandachtig en zacht blijft.…
CB19 oktober 2025Lees meer >

Is liefde dan een machteloos erbarmen?

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 229
Zij is naar verre verten afgeleden, terwijl ik hier de wachter van de wanhoop ben. Ik zoek haar hand, die kleine, warme haven, voordat de golven overstag gaan in de vloed, maar zij keert weer, met vreemde glans omhangen, met geuren van een oord dat mij verraad vermoedt. Is liefde dan een machteloos erbarmen?…

Voor de afbraak

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 223
De horizon schoof open landen werden bereikbaar mogelijkheden vermenigvuldigden zich als deuren zonder einde Maar overal kunnen komen bleek ook een val Ik liep verder dan mijn schaduw, waagde mij aan de verte richtte mijn blik op het raken op het bereiken, op alles wat nog buiten mij lag En juist daarin ging iets verloren Want…

Golven van karmijn

netgedicht
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.756
met wolken paarse wentelingen tot witte wattenbollen verkleven; in een diepe slaap verstillen de kolkende ziel weekt van zijn om zich bevrijd te verheffen Deinend in een glooiende zee van vernevelde glinsterende slierten die bundels maanstralen plooien tot volle zeilen van de nacht voortgedreven door ademende winden uit streken in de verte…

Nachtval oorlog 7-9

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.180
In landen in de verste verte neemt berichtgeving een aanvang, spreken krantenvolle steden de morgen uit. 9. De journalist Van ik naar ik is maar een kleine stap; het leven in dit verband een kortelings vermijden van de groene zoden En tussenin of mogelijk terzijde ligt het overdoen van doden.…

kersttijd

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.093
allemaal kleuren, verschillende geuren en smaken Die je zintuigen raken In de bomen hangen slingers, ballen en strikken Op de grond zitten kinderen die aan hun lolly likken Zij kijken naar de lichtjes De ballen weerspiegelen hun gezichtjes Onder de boom liggen pakjes Met kerstkransjes aan de takjes In de lucht verschijnen witte vlokken En in de verte…

Kracht

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.285
Geen ding, bij iedere vreugd of smart, Bij ieder tochtje uit de vert’, In driftige galop. Ik wenste mij een effen blik, Een onbeweeglijk oog, Dat nooit verried wat liefde of haat, Wat lust of luim, of goed of kwaad Van binnen mij bewoog.…

Letterspel

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 858
In de verte fluit een f dichterbij hijgt een h. In mijn buik borrelt de b schoenen stappen vol in z. Murmurerend mokt de m naniezend een neuzende n. Ik heb de pest in de p terg van kramp door de w. Mijn hoofd denkt de x en de verbinding met y. Ogen zien op naar u of volgen ze de auto q?…

Ode aan de stad Groningen.

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.158
Voorlopig wil ik niet meer bij je vandaan, we hebben een band gekregen, je hebt zo je plekje in mijn bestaan, we hebben gepraat en gezwegen, want kom ik weer thuis na een lange reis, dan zie ik het al in de verte: jouw Olle Grieze is de mooiste kleur grijs, jouw taal de meest allerte.…

Lytse wrâld

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 709
Je bent haar niet de baas je durft niets te zeggen en blikt wat benauwd en angstig in de verte. Zo vaak heb ik je gewaarschuwd, je uitgelegd hoe het gaat, hoe de mensen zijn, op deze wijde wereld. Nu kijk je mij aan, je ogen nat van tranen, je voelt je zo machteloos op deze wijde wereld.…
Tjoke31 mei 2007Lees meer >

Als een verwante, met niemand heb ik de hoop gemeen

gedicht
2.3 met 315 stemmen aantal keer bekeken 62.555
Zoals iedereen het zag, zoals iedereen het hoorde En zoals ook iedereen zal vergaan Naargelang de afstand naar de verte, de gloed Doorheen de schaduwspelen van mijn schaduw. Als een verwante versteen ik met de geur van de vrouw En het verkrimpen van de kevers op het dodelijke mos.…

Op Helena van Troje – (4)

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 937
De lichtende verte die ieder van ons wacht is vervuld van beloften van een goddelijk bestaan als we de drogbeelden van ’t ego hebben afgelegd en alle angst en schijn in liefde is opgegaan. Vanaf de oudste tijden heeft men dit geweten maar in deze tijd waant men zich liever verlicht.…
Agamemnon3 januari 2010Lees meer >

Maannacht

poëzie
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 6.559
De maan breekt de wolken uiteen; en stromende uit die wel breken kolken en kreken, gletschers en meren naar alle verten uiteen. de aarde is klein en alleen, een slingerend schip in het ruim, dat zich stampend en schuin overstag gaand in doodsangst kampende boven houdt op het kolkende water des donkers onder het stormende schuim.…

Rust zacht

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.072
Zelfs nog die laatste dag, toen een bloemenregen zachtjes op jouw kist neerdwarrelde, toen jubelde in de verte een speels carillon dat voor jou het heerlijke avondje was gekomen! Trippel trappel trippel trap! Sneeuw dwarrelde verdwaasd over ons betraand gezicht en zon streelde ons tot troost.…

Voor het missen van zusjes en broers

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.579
Onze reis nam zijn start in dezelfde haven en we dansten een tijd op dezelfde zee, onze ogen gericht op dezelfde verte en dezelfde golven namen ons mee. Soms waaide de wind ons naar andere oorden, ver van elkaar en van waar het begon, maar we wisten elkaar in dezelfde waters, want we zeilden nog steeds in dezelfde zon.…

De lente - ik sta midden in haar -

poëzie
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.563
De lente - ik sta midden in haar - o daar komt ze, daar, daar, daar vliegt ze op me aan, ze zoent me ze zoent me, ze zoent me en ze noemt me haar zoete ademen woord voor woord - o en daar vliegt ze voort de honnige, fladderende lente naar de verte, daar naar de horizonnerige tenten, de zilveren, zilvervoetige, zilverhandige lente de…

in lief en pijn kom je voorbij

netgedicht
4.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.412
lege handen reiken naar nevelige verten waar zich meedogenloos gespleten waarheid openbaart hoor ik je rammen op de toetsen van je vleugel waar rauw en hartverscheurend de klank in schreeuw ontaardt en dan is er het diepe kreunen van genot wanneer nog half in slaap jij onder witte lakens voldaan mijn hand omvat - zo groot en groots in klein…

Ontzagwekkend is deze plaats

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
In de verte knerpt het ijs en boven hem geluidloos een vogel. alle uren heeft hij hem in het vizier de albatros Rillend drentelt hij rond. Hij wil en zal hier zijn rede voor een wereldwijd gehoor vormgeven.…

Drenthe

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 709
Tussen de graspluimsoldaten een zandpad meanderend als was het een gele rivierstroom naar diezelfde verten.…

Wacht op je in Sauwerd

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.585
Hoor in de verte de Sirenen van de populariteit, die jou hard aanroepen, de armen die met alle macht naar jou reiken en je verstikkend willen omklemmen, voel de judaskussen op je goddelijke mond.…

Onze vlag.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 649
Uit de verte tooit zijn herfstgeel waar wij wonen. Na 15 jaar hoog als ‘t dak, trots als een vlag…. Tot rouw het huis omhult en ook de berk niet meer wapp’ren wil, maar ik zie het niet. Pas als het in mijn tuin flink stinkt, zoek ik, ruik dat hij het is: aan de achterkant traant zuur sap. Vingerdikke wormen doorboren bast.…

De ramp van Moddergat

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 832
Alle blazers en ook de aken zeilden naar het schollenplat het was een uur of vijf maar varen doch iedereen werd koud en nat Maar de vangst die ging voorspoedig alle netten zaten barstens vol de vissers werden overmoedig stormwind blies de zeilen bol s'Morgens werd de vis geborgen en kon men naar huis toe gaan maar zwarte wolken in de verte…

Het leven begint vandaag

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 672
Volmaakte beeld van niemandsland Een stem vanuit de verte. Ik weet hoe de liefde klinkt, maar haar toon is me ontschoten. Verdwaald in een stad, een weg zoekend door de regen. Misschien spoelt ze alles schoon. Of wist de tijd de sporen van haar geschiedenis uit, om opnieuw te beginnen?…