3511 resultaten.
niets blijft er nog over
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
862 vogels vluchten uit
de stilte van het huis
zelfs verborgen zwervers
sluiten 't gemijmer in de ramen
en 't geschrijf naar hun geliefden
die het verleden vulden toen de bomen
nog rechtop hun handen op de horizon legden
planten verdorren vanuit alle hoeken
hun geroep wordt niet meer beantwoord
en zelfs de buien worden naar een botte kist gedragen…
Mijn gedachte Indische oma
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
548 Een lieve grijze oude vrouw;
altijd wenkend door haar ramen.
Wanneer ik bij haar binnen mocht,
op de thee bij haar privé,
leek het of je in Indonesië was.
De geur van scherpe specerijen
werkte daaraan mee.
Veelal wat goed leek te zijn ging
te snel voorbij.…
verregende lucht
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
718 we voelden
dat koele briesje
over ons heen
zeiden dat dit alles was
wat we nodig hadden
deuren en ramen werden opengezet
onze zomerziel zong wrevel weg
we beantwoordden elkaars vragen
stil soms verleidelijk
tussen de nergens eindigende lakens
van de nacht
maar ach, wat wisten wij
van elke schakeling, spanning
samen
en nooit meer…
Nacht-deun
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.535 Onder 't open raam,
Bladgeril; -
Preev'lend stil
Als een beê..., uw naam.
Ginder hoog
Bloemenboog...
Op m'n peluw licht, -
Bleke lijn, -
Weemoed-schijn
Van het maangezicht.
'k Ture weer
Ied're keer
Naar die zilv'ren stoet;...
Want ik weet
Liefdeleed
Dat me bidden doet...…
De dag schudt zijn veren...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
596 breekbaar als glas
de hemel heeft buikpijn
de kots gaat over de nek
de geit rent achter de kool
en de schapen liggen uitgeteld
de apen gedragen zich vreemd
en dragen vissen naar de zee
de kippen krijgen tanden
en eten met de pot mee
de schaduwen worden langer
de schemer knipt de lamp aan
de wind waait uit het zuiden
door een gebroken raam…
Het Kerstconcert
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
769 Het kerkje had zich al gevuld
stemgeluiden liefkoosden
het kindje in de kribbe
een flonkering blonk langs de zoldering
dat alle aandacht kreeg
sterrenlicht scheen door gekleurde ramen
streelde het orgel
dat tussen de balken zweeg
doch lager fluisterde
op klanken van koor en kerstmuziek
‘Wij komen tezamen’
naast tranen van een ademloos…
Wintersonnet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
555 De kale bomen, de zwarte takken
ik zie ze voor mijn ramen staan
de winterkou heeft het te pakken
grijsblauw stalen luchten die overgaan.
Het lage licht schijnt hier binnen
reikt diep de kamer in
ik schrijf er woorden, zinnen
geef zo de stilte zin.…
Ode aan het huis
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
878 zuiver als het witste licht
spelen kinderen met het kleine weinige
in hoopvol klarende kleuren
als een groot verrukkelijk geluk
het huis uit het interbellum
ooit in angst om het verscheurde
van oorlog op het vlakke land
nu een warme schuilplaats
trouw genegen door de tijd
opent ramen…
Blakerdeeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 mijn ziel, ze schreeuwen
om aandacht en erkenning
In de stationshal luister ik uren
naar het pianospel, de berichten
en het ritselen
van de bestemmingsborden
die me geen richting wijzen
voor een reis
naar een betere wereld
verbeterbaar met mensen
zoals ik, vreemden
Thuis houd ik de gordijnen gesloten
de muren hebben geen ramen…
Vervloeien
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
634 Ik kijk door het raam en zie het landschap
roze worden en tenslotte verdwijnen.
Ik kijk over je schouder en grijp naar een trui
Het is koud geworden in onze kamer.…
DE REIZIGER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
413 misschien dat de reiziger
reist om dat te vinden
wat hij hier niet meer ziet
thuis is zijn blik als die
van slechtzienden
zijn de ramen van z’n huis
afgesloten door blinden
reist hij eigenlijk daarom?
Om zichzelf weer helder in
een ander daglicht te zien?…
Treurzang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 Een tweezitsbank
alleen voor mij
buiten het raam
gaat de wereld voorbij.
Dit is het lied
van had kunnen zijn
van zoetzachte dromen
van marsepein.…
voortschrijding
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
461 het raam verdeelt de jaren in uitzicht en kamer
ondertussen speelt alles zich af
in de schaduw van de plant haar licht
soms op de voorgrond en zelden afwezig
blinken sterren nog steeds in hun uithoeken
al fluistert men dat de tijd zich verwijdert
staat op elk moment een woordenboek klaar
om de bladeren in de tuin te achterhalen
die lagen…
Als bikkel
netgedicht
5.0 met 200 stemmen
477 de was
waarin ik in
jouw handen
gesmolten ben
er nooit meer af
kunnen wassen
zij plakte niet maar
bleef ons verrassen
je handen
kenden mijn huid
als geen ander
vingers heelden
cellen en vaten
waarbij schade
door het leven
werd opgeheven
nooit ben ik
zo zacht geweest
als bikkel kon ik
genadeloos stuiten
een gevaar voor
ramen…
Vergeten woorden
netgedicht
5.0 met 400 stemmen
516 dans de inname
snel groter maakt
in het zicht van
de kleine uren belt
overlast traditioneel
de bekende klachten
van de buren
dan selecteren
vocalen een eigen
groep neuriën anderen
vergeten woorden is
warm volume toegevoegd
nog trekken de
titels geen tranen
maar als de emoties
breken dan druppelt
het condens van de ramen…
Diep stilstaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
411 Ik ben die vrouw
die een paar passen zet en dan
blijft staan in de wind
op haar gezicht, mijn huid
voelt de wereld
nieuw, de kersenbomen
deze wandeling naar de winkel
op de hoek om de hoek
auto's geparkeerd aan de stoep
zijn al zoveel meer dan het uitzicht
op de ramen rondom, de tuinen
schoorstenen en wolken, de wind
op mijn gezicht…
Middag in maart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 een stilte
in het landschap
bij de grijze tuin
bomen aarzelen
of knoppen komen
bollen schieten uit de grond
er zijn kleine momenten
die aan de lente doen denken
maar dan is er weer de vaatwas
de dweil die door de keuken moet
een vloer die zal gaan glanzen
er zijn wat geluiden gekomen
van wandelende vreemdelingen
die door het raam…
Opmerkelijke allure
netgedicht
5.0 met 254 stemmen
482 de straat was gevuld
met een warme
opmerkelijke allure
de luiken volgden
ronde ramen in
een robuuste setting
rijtjes steunden
elkaar in tijdloze
verwantschap hadden
dezelfde roots en
de zo eigen taal
als exponenten
tuinen bloeiden
een duurzame zomer
in klimaat bestendigheid
waar de leef afdruk
in geur en ruimte zijn
eigen muzikaal…
mechaniek
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
534 donkermetalige wolkenbanden
als kaarten van dokter Hollerith
ratelden dwingend rollend over ons
sloegen je voordeur dicht
doofden de kaarsen in de gang
ik hou de verkeerde sleutel
het verlangen naar een kind
dat altijd weer geboren wordt
er waait een raam open
het gordijn gelig en rafelig
als het kleed van een
oude bruid
ergens klinken…
Wanhoop veranderd in hoop
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
600 Geweld en terreur; mensen en noden
duizenden doden alles in
rouw en verdriet krom gebogen
Het mensenhart is
verduisterd met kwaad
dat brandt als zout in een wond
Kerstmis komt eraan; mistletoe en dennengeur
voor het hout gekruiste raam
zien we de kaarsjes staan
Het stralende licht
van het kindje dat in de kribbe ligt
voor een nieuwe…
een overbodig mens
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
610 onder de bleke hemel
een overbodig mens
slaapwandelt door lege straten
een verkleumd talmend hart
leeg omhulsel in de onbewoonbare
wereld een niemandsland
niet bestemd om te leven
de tijd met ballast beladen
achter ramen zonder uitzicht
een overbodig mens
te laat voor spijt
te laat om weg te sluipen
nu weet zij
dat hij het kind…
WEIDS FEEST
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Achter diens ramen
noden gloed en helder licht
tot doen vol genot
Handen werken flink,
vullen zich met denkkrachten:
de keuken dampt warm
Bestek klinkt telkens,
is een stem van dankbaarheid
voor de fijne spijs.
De knusse eetzaal
en noeste arbeid vragen
grote Kerstzegen.…
Zonritme
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
367 Maar soms,
heel even,
valt alles stil-
de zon door de ramen,
een glimlach, een wil.
Dan dansen we langzaam
op het ritme van nu,
en voelt het bestaan
als een vederlichte bui.
Dus laat maar komen,
de storm en de zon,
we leven vooruit,
maar genieten ervan.…
Schommelen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
234 Kijk
Mijn handen
Ze zouden iets moeten doen
Maar ik weet niet wat
Niemand heeft mij nodig
Saaie dagen, lege handen
Blaadjes in de wind
En zand
Ik let op het zand
Kijk
Een foto
Vitrage voor de ramen
En een schim erachter
..Dat weet je wel mam
..Dat ben jij
..Kijk
..Ons huis, de tuin
..Het prieel waar papa koffie dronk
..…
De banaan lag in het gras
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
195 ik lekker in het gras
toen ik later naar de plee moest
ging ik met een dondersnelheid naar de wc toe woest
kay vr is een spelletje aan het spelen
dat is niet de bedoeling vervelend
mathijs is een belg
hij melkt graag een koe
nu moet hij naar bedje toe
hij werd wakker en keek in de koelkast
maar zijn banaan lag er niet
hij keek uit het raam…
Lente
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
464 melkweg was een grote bloemenzee
zo ver je kijken kon
rozen waar de honing uitdroop
bedwelmd liep ik door deze augiasstal
van bloemen
vol schoonheid
vol beloftes van schuld
vol vergeving met troost
vol vreugde en blijdschap
een dreigement voor wat vast en zeker komen gaat
een herfst met chrysanten
in de vaas
op de tafel
bij het raam…
Binnenwerk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
296 Haar gezicht bezit nog wat ruwe randen,
toch is ze geslepen en erg dapper;
bij het raam luisteren zij die er zaten.…
Nieuwe dag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
287 D'ochtend gloort door ’t raam,
zonnestralen bespelen m’n gezicht.
vogels kwinkeleren er vol op los
de nieuwe dag roept me tegemoet.
Ik stap blij gestemd in deze dag,
Die mij omhelst, mij kust vederlicht.
Ik zweef als een veertje op de wind,
Gedachteloos dronken van geluk.…
Toveren
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
414 de fee sprak in wat
nauwelijks nog woog
alsof het lichte zonder
grens kon zijn
alsof betekenis zich daar
bewoog
waar vorm verdween
en oploste in
schijn
maar onder dat wat geen gewicht
droeg
verschoof een orde en
zonder naam
iets dat zich niet liet vangen
maar toch
vroeg
om ruimte die zich sloot
in eigen raam
nu is de fee verdwenen…
De vele lichtpunten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
251 Sta stil bij het licht dat valt
door ramen van je dagelijks leven,
bij de stille glimlach van een vriend,
bij de warmte van een kop thee in handen.
Tel de kleine zaden van geluk
die in je dagen groeien:
een vogel die het ochtendlicht kust,
een ademtocht van rust in de middag.…