2333 resultaten.
Wanneer de stilte breekt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 Wat verstild leek, ademt weer, een veer
in de winterwind. Een merel spreidt zich uit over de
ochtend, strooit zijn noten tussen glanzende regendruppels op
stille vensterbanken: een eerste lijn geschreven in de lucht van wat komen zal.…
Ongeschreven boek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
477 Bezielde hersenen nemen
de hand van de kunstenaar
in zijn eenzame universum
en tekenen een eenvoudig huis
je bent in een andere wereld
woeste rivieren kronkelen
rond jouw verstilde adem
dood onder de gestorvenen
ligt het vlees van jouw leven
te rotten in het kille graf
De kunstenaar is
in dit geval een man
kaal zoals de kale boom…
Echo van tijdloosheid
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
518 De blauwe reiger
rust in het verstild water
zijn spiegelbeeld drijft
In het water, half verborgen,
staat hij op één poot, een stilte die het water
zacht omhelst. Zijn hals reikt naar de lucht, alsof hij de
wereld vasthoudt, en mijn hart volgt elke trilling, een echo van tijdloosheid.…
Theedoek
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.349 Eindelijk had zij het canvas willen zijn
het beroemde landschap of portret
met de eerste blauwe draad
in haar linnen weefsel
zij naam afscheid van haar wensen,
de vier richtingen van deze wereld
in plaats van ogen
gaven vorm aan haar teleurstelling
en zij werd
het kompas van de keuken,
vriendinnetje van ieder,
ideale opportunist en bijdehandje…
DICHTER ONDERWEG
gedicht
3.8 met 37 stemmen
12.818 O kom, geduld, laat uw ogen genieten
van het landschap dat zich uitspreidt
tussen stations en oases; enkele reis
hemel-op-aarde mensenrijk.
Behoud, o woord, uw kracht
als het water om uw voeten wast -
het werk is aan de werkelijkheid,
het leven neemt zichzelf ter harte.…
Transit
gedicht
2.4 met 153 stemmen
36.000 Twee zwoegende figuren
in het landschap uitgezet.
Straks, in dat derderangs pension
waar wij weer andere poses imiteren
brengen wij elkaar dit uur
in rekening.
-------------------------------
uit: 'Zo is de zee', 2001…
Escape
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.313 mijn schrijfpapier
en zet zich, vleugeltjes-toe, op mijn hand
terug naar de toetsen, maar nu andersom
en via enter de rand langs naar links
om in de toetsgeulen zich te verschuilen
van daaruit plots op mijn schrijfblad te landen
op het roodglimmende schildje de stipjes
twintig in hoogglanzend zwart gepenseeld
het keert terug naar het landschap…
Veluwe
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
941 gekaderd in ontembaar kreupelhout
geen ridders meer, geen schurken, geen helden
boerenvolk en werklui, nog degelijk getrouwd
waar de dennen en sparren zich mengen in het loof
geen kathedralen maar kerken met simpel geloof
De wegen waggelen de dorpspleinen over
en een melkbus markeert de rand van het pad
ik wentel mij in de lijnen van het landschap…
Vuur en bloed
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
926 o jij jongen, - zwicht voor de roes
van jouw engel, die figuur in het kleed
van het landschap blijft ontkleed
zolang jouw hartstocht niet roest.
-------------------------------------------------------------------
*Het gedicht dat de na zijn dood verschenen gedichtenbundel 'Vuur en Bloed' van Jaap Pijper zijn naam gaf.…
verdomse dagen
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.027 een knot
ogen spiedend rondgaan
regensluiers verhangen zich
in de schoot van het land
wanneer de vossen grijnzen
tussen asem van koebeesten
stoefen over hun wijvekes
dorpen geuren naar elkaar
ik blijf van het grijs houden
zie haar voorbijgaan, deftig
lichtelijk schuw van opzij
waar heb ik haar meer gezien
in ’t rood zoals mijn landschap…
Onvoorwaardelijk
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
792 brein van mijn intieme gewoonte
boven diepe wateren met vrije vogels
op de golven van het meer
waar ons zomerkamp, zonder droomverlies
daar bij het bospad, droomvrijheid
achter een horizon plaatst
ons liefhebben is nu samen geworteld
jouw seizoenen zijn eilanden rond dromen
de oeverlanden zijn het blikveld
het uitzicht over een levend landschap…
De 4 seizoenen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
632 De winter vult zijn landschap
Met de witte schoonheid van de hemel
Een ongekende vriendschap
Met Hem, heel waardevol
De gouden zon stijgt langzaam
De warmte voel je op je gezicht
De lente kondigt zich aan
Overal zie je Zijn aangezicht
De zomer met Zijn warme ochtendglorie
Geeft dat er een nieuwe dag begint
Een nieuwe dag vol harmonie…
Zout
gedicht
2.6 met 44 stemmen
11.792 Gebiologeerd kan ik naar
je kijken, het giftige witte landschap dat je vormt,
voor iedereen bereikbaar. Soms gooi ik je over mijn
schouders om
te zien waar je terecht zult komen. Jij bent
de Falstaff onder de snaken. Maar wij misbruiken
jou. Pleuren je overal maar op, alsof je geen prins
bent, maar kanonnenvoer.…
Sterren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
653 Met de leegte van het landschap,
en gezoem van de snelweg
in zijn hoofd,
legt hij zijn handen op zijn ogen.
Hij is verloren,
weggegaan.
En daar onder die zachte maan,
Is het tijd dat men hem vindt,
met de echo van de wind.…
- Alles wat jij bent -
netgedicht
4.5 met 50 stemmen
640 ,
slip sterk met mijn bruine open ogen
over mijn eigen gevoelsgrens
open gaapt voor mij een grote afgrond
achter harde wilde golven voel ik wand
doorvoed mijn hartje met het begin
van wat ik seconden lang stil herken,
ik begeer niet langer wat ik krijgen kon
en mijn luiheid toch weerhouden wou
alles wat jij bent
staat in het landschap…
EEN ETS
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.742 Gelijk de droom eens kinds is, dat een dag
Van wandelen en spelen buiten stad
In zwoele zomer-hette heeft gehad:
Een uchtend, dat het landschap zonnig zag;
Een middag, dat de lucht gestapeld lag
Vol donkre donder-wolken, en 't kind mat
En drensend voort moest over 't zandig pad
Met in zijn oogjes stof en spinne-rag;
En in de spoortrein…
Tot besluit, een opdracht
gedicht
3.3 met 9 stemmen
4.499 en dan wil ik dat jij morgen mijn zinnen streelt,
dat je ze leest als bautastenen*) die zijn als een staande ovatie
voor mijn leeggelopen landschap, dat je ze een bad geeft
in laurierkerswater, om ze tot besluit te begrijpen.…
poelen in het weiland
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
684 komen nader
dag en nacht, in het oprukkend slaglicht
van de waan
mitrailleurs veroveren het succes van de dood
in laatste woorden en aangezichten
onbekend
tot voorbij de dageraad
wanneer een brandgeur het zwarte veld verraadt
zonder geweten
zonder genade
niets mislukt met nieuwe zonden
in rechtopstaande kisten, kronkelend in het landschap…
zoete dronk
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
679 een keuze
waar iedere ziel
eens voor komt te staan
of reeds staat -gezegend zijn zij
de Liefde of doorgaan op oude voet
weliswaar droge voeten in een uitgedroogd landschap
dat is getekend door verleden en toekomst
een Liefde, die stroomt, die draagt, en niet
onderworpen is aan de wetten van deze wereld
verandering toestaat
Haar zelf aanschouwt…
Dichte mist
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
671 Als de rode vogels donderen
en het licht slaat op het dak
Spiegelt het landschap zacht grijsgeel
waar de weiden scherp worden afgebeeld
in de zilveren flitsen van het onweer.…
vers geplukt jong gewas
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
566 dauw vers op de bladeren ligt
voel ik een goddelijk tijdsverloop
dat houdt ons allen hier in evenwicht
ook al zijn de tijden dan veranderd
de aarde laat zich door niemand sturen
zo mijmer ik dan zachtjes voort
soms loop ik daar dan mooie uren
door velden vol met sla en koren
terwijl niemand mijn gemijmer hoort
het is een prachtig landschap…
Reservaat
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 zand vol littekens
soms, heel even, tilt
een milde regen van herkenning
mij in het ritme van de vergezichten
veegt ander onkruid met gulle glans
de tranen van mijn onbeweeglijk blad
kerft het geluk nieuwe nerven
de oude boze bomen bollen dan rap
een koepel van zwarte schaduw
om te verteren, om te onteren
het licht dat altijd mijn landschap…
Schaduw
hartenkreet
1.0 met 6 stemmen
923 De nacht licht op in een maanloos landschap.
De engel staat stil en wacht.
Ik strek mijn handen uit in een machteloos gebaar.
En voel de macht die zich verliest in wellust.
De schaduw licht in kleuren op,
Laat zien wat werkelijkheid mag zijn.
Maar niemand gelooft de gevallen engel.…
Schoon
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
700 van jouw muze
met kleine gebaren omring ik
de liederlijke lethargie
van jouw ontheemde bestaan
iets in de intensiteit
heeft een vacuüm doen ontstaan
terwijl ik ergens lig te denken
begin jij moedig aan een trektocht
en boeken blijven ongeschreven
woorden staan dikwijls rechtop
tussen vazen met horizontale bloemen
ontstaat er een landschap…
Wolken van beschaving?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
443 verteld en
jaagt op de overgebleven wolken van beschaving
wat dood leek komt tot een wederkerend leven
er gloeit begrip op de bakplaat van het zonnelicht,
de fluisterende stem lijkt van de gene zijne te komen,
en zit veilig opgeborgen in het brein, hier blijkt de
droom van onszelf te zijn vastgelopen en verleerd
die boven een glooiend landschap…
Lijnen van vloed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
799 Zwierend aan zee, zonder regen
tijd nooit gezet
stapelt zich plotseling, ineens
een leven als muur
die bestand, soms helemaal niet
de aardbeving
van 5,7 op de schaal van Richter
huiverend heeft doorstaan
Kefallinia boeit door een
opeenvolging
van liefde voor hare schoonheid
die in 't azuur groeit
Glooiend landschap met verkenning…
Spelletje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Dit lijkt me een boeiend spelletje
Wanneer je in een trein gezeten
Door het landschap glijdt
Keer de rollen om
Stuur de passagiers de wei in
Zet de koeien in de 2de klasse
Stel je de vraag
Hoe reageren de reizigers
Binnen het prikkeldraad
Wanneer ze door de ruiten
Van de voorbijflitsende trein
De gezonde koeienkoppen opmerken
Wedden dat…
Moeder
gedicht
2.2 met 6 stemmen
5.398 .
-------------------------------------------
uit: 'Jij ben mijn mooiste landschap &
267 andere gedichten en tekeningen', 2003.…
Een lege postbode verdrinkt op de landweg
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.640 grond
de wind is een gezwinde sleutel
en over het deksel legt zij een kleed van wolken
de vensters van mijn lichaam zijn blind
en bij het haardvuur van mijn dromen zie ik
de dagen als vlammen boompje verwisselen
en weggaan in een oude stam van het huis
hoe laat zou het al zijn de rivieren staan
te heupwiegen als een raam tegen het landschap…
Soms zie je beren op je pad
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
525 Ik voel de melancholie die striemt
het weer, het landschap, deze dingen.
Het wemelt zelfs van de herten hier
mijn jeugdherinneringen praten te luid.
© 19-11-1999…